Obrázky na stránke
PDF
ePub

les maux. Ami de l'équité (1) , il est bon envers les bons (2); il écoute la prière du juste (3), et c'est pourquoi le fruit de ses oeuvres ne perit point, et sa fin est heureuse (4). Soyez donc juste, et Dieu combattra pous vous (5). Souvenez-vous de lui dans la prospérité (6). C'est lui qui vous nourrit (). Il est partout, il voit tout (8), rien n'échappe à sa vue (9). Ne croyez

[merged small][merged small][ocr errors]

(3)

Ibid., p.

(4)

(5)

Ευχής δικαίας ουκ ανήκοος Θεός.

215.
Ανδρός δικαίου καρπός ουκ απόλλυται.
Βίου δικαίου γίγνεται τελος καλόν.

Ibid., p. 209.
Δίκαια δράσας, συμμάχου τευξη Θεού.

Ibid.
Δίκαιον εύ πράττοντα μεμνήσθαι Θεού.

Ibid., p. 211.
Το γάρ τρέφον με, τούτ' εγώ κρίνω Θεόν.

Ibid., p. 215.
Πάντη γάρ έστι , πάντα τε βλέπει Θεός.

Ibid.

[merged small][ocr errors]

.,

(8) .

(9)

Οξύς Θεού δ' οφθαλμός εις το πάνθ' οράν.

ibid., p. 217:

[ocr errors]

pas que le parjure puisse se cacher de lui (). Il conduit le méchant au supplice (2). Ne cherchez point à lui résister (3) ; c'est en vain qu'on lutte contre lui (4). Mortel, abaisse tes pensées devant Dieu; adore-le, apprends à le servir; c'est ton premier devoir; occupe-toi sans cesse de son culte, et Dieu lui-même sera l'âme de toutes tes actions (5).

(1) Θεόν επιορκών μή δόκει λεληθέναι.

Ibid., p. 221. (2) Αγει το Θείον τους κακούς προς την δίκην.

Ibid., p. 217: (3) . Xρή δε προς Θεόν ουκ ερίζειν.

Pindar. Pyth. II, p. 228. Ed. Heyn. (4) Θεώ μάχεσθαι δείλον εστί.

Divers. sent, inter Gromic., p. 229.
(5) Θνητός σεφυκώς μή φρονής υπέρθεα:

Θεόν σέβου , και πάντα πράξεις ενθέως.
Υπέρ ευσεβείας και λάλει, και μάνθανε.

Ibid., p. 215. Tu remplis, dit Pindare, le juste précepte que le centaure, né de Phylire , donnoit au fils de Pélée, privé de son père et retiré dans les montagnes : premièrement, d'adorer le Souverain des dieux, qui commande au tonrierre , et ensuite d'honorer ceux qui nous ont donné la vie,

Σύ τοι... ορθάν
Αγεις εφημοσύναν, ταν ποτ' εν ούρεσι

La tribune et le théâtre même retentissoient de ces maximes, tant elles étoient conformes aux croyances communes. Demosthènes distingue le Dieu suprême de tous les autres dieux (1). Eschyle, Sophocle, Euripide, rappellent sans cesse un Dieu infiniment élevé au-dessus des dieux et qui n'est assujéti à aucunes lois que celles qu'il s'impose à lui-même (2). Père très-par

Φαντι μεγαλυσθενεί Φιλύ-
ρας υιόν ορφανιζομένα Πηλείδα παρ-
αινείν μάλιστα μεν Κρονίδαν,
Βαρυόπαν στεροπάν κεραυνών τε πρύτανιν,

Θεών σέβεσθαι:
Ταύτας δε μή ποτε τιμάς

Αμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον. Pindar. Pyth. IV, tom. I, p. 333 et 334. Le savant Heyne fait sur ce passage une remarque que nous citerons. «Quàm præclarum enim hoc præceptum : Inter » omnes deos maximè Jovem esse colendum ? Immò vero » θεόν, Deum, legendum : μάλιστα μεν Κρονίδαν – θεόν σέβεσθαι.

(1) Προς Διός και θεών , per Jonem et Deos. Οrat. pro Coron.

Ζεύς
ιδίοις νόμοις κρατύνων,

Υπερήφανον θεοίσι
Toίσι πάρος δείκνυσιν αιχμάν.

Eschyl. Prom., ο. 402-. 405., tom. I,

p. 35. Ed. Schulz..

fait (1), tout-puissant (2), seul libre (3), son jugement est toute' vérité (4). Il hait la violence (5), et il envoie le châtiment à l'heure marquée (6). La prospérité est un don de ce Dieu (7), très-grand (8), très-sage (9), protecteur des supplians (10), maître des trônes (11);

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6) ,

Ο Ζεύ πάτερ παντελές.
Id., Septem ad Theb., v. III, ibid., p. 90.
Ω παγκρατές Ζεύ.

Ibid., σ. 2ο, p. 99.
Ελεύθερος γάρ ούτις εστί πλήν Διός.

Id. Prometh., v. 50, ibid., p. 7.
Ευθύνη Διός εύ παναληθής.

Id., Supplic., ο. 85, p. 2ο.
Μισεί γάρ ο Θεός την βίαν.
Eurip. Helen., act. III, p. 539. Ed. Basil.
Νέμει του δίκαν Θεός, όταν τύχη.

1d. Electr., act. I, p. 656.
Θεού δε δώρόν έστιν ευτυχείν βροτούς.
Eschyl. Sept. ad Τheb., σ. 6ιο, tom. 1, p. 122.
Μεγίστω Ζηνί.

Eurid. Ion. Init., p. 561.
Σοφός γαρ ο Θεός.

Id. Phæniss., act. II, p. 98.
Ζεύς μέν αφίκτωρ.

Æschyl. Supplic.,'o. 1, ton. I, p. 235.
Θρόνων αρχέταν.

Euripid. Heraclid., act. III, p. 5u.

(7)

(8)

(9)

(το)

(1)

de cette puissance éternelle (1) qui dispose de notre sort (2), et de qui nous dépendons entièrement, (3). Inaccessible à notre esprit (4), Dieu voit tout, et gouverne tout (5). Son règne est éternel (6). Roi des rois, il surpasse en félicité,

(1)
Ο Διός αγενναον κράτος.

Ιd. Orest., act. IV, p. 72.
(2) Προς άλλας δ' ελαύνει Θεός συμφοράς τάς δε κρείσσω,

Το κακόν δ' αγαθόν.

1d. Helen., act. II, p. 534. (3) Ω Ζεύ, τι δήτα τους ταλαιπώρους βρoτούς

Φρονείν λέγουσι και σου γαρ εξηρτήμεθα,
Δρώμεν τε τοιαύθ', αν συ τυγχαίης θέλων.

Id. Supplic., act. III, p. 292. (4) Ω θύγατερ, ο Θεός, ώς έφη, τί ποικίλον,

Και δυστέκμαρτον, ευ δε πως αναστρέφει,
Εκείσε κάκεισ’ αναφέρων.
Id. Helen.,

act. II

5 p.

555. (5) και πάντα νέμων... Ζεύς. Æschyl. Prometh., 0.526, tom. I, p. 41.

έστι μέγας εν ουρανό

Ζευς, ός έφορά πάντα , και κρατύνει. Il y a dans le ciel un grand Dieu (Zeus), qui voit tout et gouverne tout. Sophocl. Electr., v. 174 et 175, tom. II, p. 143. Ed. Brunck. (6) Τί γάρ πέπρωται Ζηνί, πλήν αεί κρατείν ;

Eschyl. Promet., σ. 519, tom. I, p. 4ο.

« PredošláPokračovať »