Obrázky na stránke
PDF
ePub

luce atque energia, ut non tam ingenii vires intendisse, quam divino allante Spiritu locutus fuisse videatur (Rivius, lib. 4. cap. 10, n. 3).

Tam eximium opus, eorum quæ post Retractationes perfecte absolvere ipsi licuit, forte ullimum, eximia peroratione Vir sanctus exornavit, summam illic animi sui modestiam consignatam relinquens extremis hisce verbis : Qui legunt hæc, si intelligunt, agant Deo gralias : qui autem non intelligunt, orent ut eorum ille sit doctor interior, a cujus facie est scientia et intellectus. Qui vero errare me existimant, etiam atque diligenter quæ sunt dicta considerent, ne fortassis ipsi errent. Ego autem cum per eos, qui meos labores legunt , pon solum doctior, verum etiam emondatior fio, propitium mihi Deum aynosco : et hoc per {cclesie ductores maxime exspecto, si et in ipsorum manus venil, dignanturque nosse quod scribo (a).

(a) Rerum ab Augustini obitu per tempora eidem vicina gestarum in Pelagianoruin reliquias, scilicet sub ponlificibus Romanis Cælestino, Sixto, Leone, (clasio , Hormisda , Felice IV et Bonifacio Il monumenta insigniora exhibeiitur infra, in Appendice, adjunctis Prosperi contra cosdem hæreticos Apologeticis pro beato graliic Defensor..

EX AUGUSTINI LIBRO DE HÆRESIBUS AD QUODVULTDEUM, HERESIS 88.

[ocr errors]

Pelagianorum est hæresis, hoc tempore omnium recentissima a Pelagio monacho exorta. Quem magistrum Celestius sic secutus est, ut sectatores eorum Cælestiani etiam nuncupentur. Hi Dei gratiæ, qua prædestinali sumus in adoptionem filiorum per Jesum Christum in ipsum (Ephes. 1, 5), et qua eruimur de potestale tenebrarum, ut in eum credamus atquc in regnum ipsius transferamur (Coloss. 1, 13), propter quod ait, Nemo venit ad me, nisi fuerit ei datum a Patre meo (Joan. vi, 66), et qua diffunditur charitas in cordibus nostris (Rom. v, 5), ut fides per dilectionem operelur (Galat. v, 6), in tantum inimici sunt, ut sine hac posse hominem credant facere omnia divina mandala : cum si hoc verum esset, frustra Dominus dixisse viderelur, Sine me nihil potestis facere (Joan. xv, 5). Denique Pelagius a fratribus increpatus , quod nibil tribuerei adjutorio gratiæ Dei ad ejus mandala facienda , correptioni eorum hactenus cessit, ut non eam libero arbitrio præponeret; sed infideli calliditate supponeret, dicens, ad hoc eam dari hominibus, ut quæ facere per liberum jubentur arbitricm, facilius possint implere per gratiam. Dicendo utique, Ut facilius possint; voluit credi, etiamsi difficilius , tamen posse homines sine gratia divina facere jussa divina. Illam vero gratiam Dei, sine qua nihil boni possumus facere, non esse dicunt nisi in libero arbitrio, quod nullis suis præcedentibus merilis ab illo accepit nostra natura, ad hoc lantum ipso adjuvante per suam legem atque doctrinam, ut discamus quæ facere, et quæ sperare debeamus, non autem ad hoc ut per donum Spirilus sui, quæ didicerimus esse facienda, faciamus. Ac per hoc divinitus nobis dari scientiam confitentur, qua ignorantia pellitur; charitatem autem dari negant qua pie vivitur : ut scilicet cum sit Dei donum scientia quæ sine charitate inflat, non sit Dei donum ipsa charitas, quæ ut scientia non inflet, ædificat (I Cor. VIII, 1). Destruunt etiam orationes, quas facit Ecclesia, sive pro infidelibus et doctrinæ Dei resistentibus, ut convertantur ad Deum; sive pro fidelibus, ut augeatur in eis fides, et perscverent in ca. Hæc quippe non ab ipso accipere, sed a se ipsis homines habere contendunt, gratiam Dei qua liberamur ab impictale, dicentes secundum merita nostra dari. Quod quidem Pelagius in episcopali judicio Palæstino damnari metuens, damnare compulsus est; sed in posterioribus suis scriptis hoc invenitur docere. In id etiam progrediuntur, ut dicant vitam justorum in hoc seculo nullum omnino habere peccatum, et ex his Ecclesiam Christi in hac mortalitate perfici , ut sit omnino sine macula el ruga (Ephes. v, 27); quasi non sit Christi Ecclesia, quæ toto terrarum orbe clamat ad Deum, Dimilte nobis debita nostra (Matth. vi, 12). Parvulos etiam negant, secundum Adam carnaliter natos, contagium mortis antiquæ prima nativitate contrahere. Sic enim cos sine ullo peccati originalis vinculo asserunt nasci, ut prorsus non sit quod eis oporteat secunda nativitate dimitti : sed eos propterea baptizari, ul regeneratione adoptati admittantur ad regnum Dei, de bono in mclius translati, non ista renoyalione ab aliquo malo obligationis veteris absoluti. Nam etiamsi non baptizentur, promillunt eis extra regnum quidem Dei , sed tamen æternam et beatam quamdam vitam suam. Ipsum quoque Adam dicunt, etiamsi non peccasset, fuisse corpore moriturum, neque ita moriuum merito culpæ , sed conditione naturæ. Objiciuntur cis et alia nonnalla , sed ista sunt maxime, ex quibus intelliguntur etiam illa vel cuncta, vel pene cuncla pendere.

[ocr errors]

In Libros de Peccatorum Meritis et Remissione, vide lib. 2, cap. 33, Retractationum, f. 1, col. 643, a uerbis. Venit etiam necessitas, usque ad verba, Magnis curarum æstibus.

M.

HIPPONENSIS EPISCOPI,

DE PECCATORUM MERITIS ET REMISSIONE,

ET DE BAPTISMO PARVULORUM, ad Marcellinum libri tres

(").

LIBER PRIMUS.

Refellit eos qui dicunt, Adam, etiamsi non peccasset, fuisse moriturum ; nec ex ejus peccato quidquam ad ejus posteros pro ayalione transiisse. Mortem hominis probat consecutam non necessitale naturæ, sed merito peccati : tuin etiam peccalo ada tolam ejus stirpem obligatam esse docel, ostendens parvulos ob id baptizari, ut originalis peccati remission nem accipiant.

9-4).

CAPUT PRIMUM. - 1. Præfatio. Quamvis in me niini eliam posi peccatum increpando el damnando diis et magnis curarum æstibus atque lædiorum, quæ dixisse : Terra es , et in lerram ibis (Gen. 111, 19) ? Nenos detinent a peccatoribus derelinquentibus legem que enim secundum animam , sed, quod manifestum Dei (b), licet ea quoque ipsa nostrorum cliom pccca est , secundum corpus terra erat, el morte ejusdein lorụm meritis imputemus : studio tamen tuo , Mar-' corporis erat iturus in terram. Quamvis enim sccuncelline charissime, quo nobis es gratior atque jucun dum corpus terra essel, et corpus in quo crcatus dior, diutius esse debitor nolui, atque, ut verum di est animale geslaret; lamen si non peccasset, in corcam, non potui. Sic enim me coinpulit, vel ipsa cha pus fuerat spiriluale mulandus, et in illam incurruritas qua in uno incommutabili unum sumus in ine prionem quæ fidelibus et sanctis promillitur , sine, lius commutandi, vel timor ne in te offenderem Deum, mortis periculo transiturus !. Cujus rei desiderium qui tibi desiderium tale donavit, cui serviendo illi nos habere non solum ipsi schlimus in nobis, verum serviam qui donavit : sic, inquam, me compulit, sic etiam admonente Apostolo cognoscimus, ubi ait : duxit el traxit ad dissolvendas pro laniillis viribus Etenim in hoc ingeniscimus, habitaculum nostrum, quor quæstiones quas mihi scribendo indixisti, nit ea cansa de calo esl, superindui cupientes ; si lamen induti, non in animo meo paulisper vinceret alias, donec aliquid nudi inreniamur. Etenim qui sumus in hac habitatione , cilicerem, quo me bonæ tuæ voluntati et eorum qui- ingemiscimus gravati, in quo nolumus exspoliari, sed subus hæc cure sunt, ctsi non suflicienter, tamen obe pervestiri, ut absorbeatur mortale a vila (Il Cor. v, dienter deservisse constarct.

Proinde si non peccassel Adam , non erat exspolianCAPUT II. – 2. Adam, si non peccassil, non fuisse dus corpore , sed supervestiendus immorlalilale , ct moriturum. Qui dicunt Adam sic creatum , ut etiam incorruptione, ill alısorbcrctur moriale a vila, id esi, sinc peccati mcrito niorcretur, non porna culpe, sed ab animali in spirituale transiret. neccssilale naturae; profccto illud quod in Lege dictum CAPUT II. – 5. Aliud esse mortalem , aliud esse est, Qua die ederilis , morle moricmini (Gin. 11, morti obno.rium. Neque enim metuendum fuit, ne non ad mortem corporis, 'scd ad mortem animæ que foric si diutius hic vivcrl' in corporc animali, scriein peccato lil', referré conantur. Qua morte mortuos clulc gravaretur, et paulatim veterascendo perveniret significavit Dominus infideles, de quibtis ait, Sine ad mortem. Si cnim Deus Israclitarum vestimentis mortuos sepelire mortuos suos (Matth. viii, 22). Quid el calccamentis preslilil, quod per lot annos nou, ergo respondchini, cum legitur hoc Deum primo ho simt oblrila (Deut. xxix, 5); quid mirum si obe

APHONITIO PP. BENEDICTISORUM. De peccalorum Meritis et Remissione libri tres recognili hac nova editione fuerunt ad veteres couices romanos bibliothecæ raticare lres, et ad callicanos decem, unum scilicet e bibliotheca illustrissinii de S. Georges, archiepiscopi surn. nensis a lege designati, unum Ecclesiae laudunensis, ununi Dominicanorum majoris conventus Parisiensis via iacolia, Surbonici collegii unum, el codices ex abbalia Corbeiensi, ex liemigiana, es ratollensi, es Beccensi, o casaleust, et ry Eygirannensi. Eliam aut variates lectiones ex Belgicis quatuor manuscriptis l.ovaniensium cura collectas: necnon and prechas exliliones Am. fr. chlov., id est, Joamis Amérbachii, Desiderii Frasmi, et lovanicus Theologorun.

Comparavimus præterea eas omnes editiones initio Rclr. et Confess., 1.1, memoratas. M. (a) scripti anno Chrisii 412.

N" : (b) Forte a Donatistis in Catholicos tum lemporis grassantibus. Vide Augustini episti. Iū il 131.

• Am. editio et Er., quæ in peccato sit. Casalinus colex: · Manuscripti Belgici duo el mins vaticanus, sine MO!!18 Má, quere peccato fil ; omissa particula, in.

suppticio transiturus.

slov. et trilius Belgiiis viss., ne foile duties lige 17. rendo

17);

.

dienti homini cjusdem potentia pra:staretnr , ut ani in æternam incorruptioncm , si in homine justitia , id male ac moriale habens corpus', haberct in eo quem est obedientia, permaneret : sed ipsum mortale non dam slalum, quo sine delectu essel annosus, lem est faclum mortuum nisi propler peccalum. Quia vero pore quo Deus vellet, a mortalitate ad immortalita illa in ' rcsurrectione futura mutatio, non sołum nuliein, sine media morte venturus ? Sicut enim liec lam moriem , quæ facta est propter peccaluin, sed ipsa caro quam iinnc habemus, non ideo non est vul nec mortalitatem babitura est , quam corpus anintulc nerabilis, quia non est ncccsse ut vulnerclur : sic habuil anle peccatum , non ail, Qui susciluvil Chri illa non ideo non suit mortalis, quia non eral necesse slum Jesum a mortuis, vivificabit et morlva curpora !11 moreretur. Talem pulo habitudinem adhuc in cor ves'ra ; cum supra dixisset, corpus mortuum : sed, pore animali atque moriali, etiam illis qui sine morle vivificabit, inquit, et mortalia corpora vestra : Il seilihinc translati sun!, Suisse concessam. Neque enim cel jam non solum non sint mortua, scd nec mortalia, Enoch el Elias per lam lorigam alatem senectule cum aniniale resurget in spirituale, el mortale hoc marcuerunt. Nec tamen credo cos jam in illam spiri induel immortalitatem, et absorbebitur mortale a vila lualem qualitatem corporis commulatos, qualis in re (1 Cor. xv, 44, 53, 54). surrectione promittitur , quz in Domino prima pre

CAPUT VI. -1. Quomodo corpus mortuum ob pece cessil : nisi quia isti forlassc nee his cibis egent, qui calum. Mirum si aliquid quaeritur hac manifestationic sui consumplione reficiunt; sed ex quo translati sunt, liquidius. Nisi forte audie idum est, quod huic perila virunt, ut similem liabeant salietatem illis qua spicuitati contradicitur, ut morinum corpus sccundraginta diebus , quibus Elias es calice aquie el ex dum illum modum bic intelligamus, quo iliciun el, collyride : panis sine cibo vixit (IV Reg. XII, 6): aut Morlificule membra vestra quæ sunt super terram (Cosi ct bis sustentaculis opus est, ita in paradiso sor

loss. II, 5). Sed hoc modo corpus propter justitiam Lasse p:iscuntur, sicut Adam priusquain propler pec

mortificatur, non propter peccatum : vt enim opcre. calum exinde exire meruisset. Habebat enim, quan

mur justitiam, mortificamus membra nostra que sun. lum cxistimo, et de lignorum fructibus rcfcctionem super terram. Aut si putant ideo additum, oler contra defectionem, et de ligno vitie stabilitatem contra peccatum, ut non intelligamus quia peccatum factum velustalem.

est, sed ul peccatum non fias; lairquam dieerct, Copo CAPUT IV. – 4. Mors etiam corporis ex peccalo.

pus quidem mortuum est, propter non faciendum Przeler hoc autem quod pirnicns Deus dixit, Terra es , peccatum : quid sibi ergo vult, quod cum adjunxiset in terram ibis, quod nisi de morte corporis quo

sel, Spirilus auten vila est; addidil, propler justitiam ! modo intelligi possil ignoro; sunt et alia testimonia

Suffecerat cuim si adjungeret', Vitam spiritus ; ut quibus evidentissime apparcal, non tantum spiritus ,

eliam hic subaudirelur, Proper non faciendum pecsed cliam corporis moriein propler peccalum me

caluin : ut sic utrumque propter unam rem intellige fuisse genus hunanum. Ad Romanos Apostolus di remus et mortuum esse corpus , ct vilam esse spiri. cil : Si autem Christus in vobis esl, corpus quidem mor tum , propter non faciendum peccalum. Ita quippe. tuum est propter peccatum, spiritus aulem rila est pro

etiamsi tantummodo vellet dicere, propter justitiam, pler juslilium. Si ergo spiritus ejus qui suscilavil Je hoc est, propter faciendam justitiam , utrumque ad sum a mortuis habilnl in vobis , qui suscitavit Christum hoc possel referri', el mortuum esse corpus, ct viJesum a mortuis , vivificubil el mortalia corpora vestra , lam esse spiritum, propter faciendam justitiam. Nunc per inhabitantem spirilum ejus in vobis (Rom. vii, 10, vero et morluum dixit esse corpus propter peccatum, 11). Puto quod non expositore , sed tantum leclore • et spiritum esse vilam propler justitiam ; diversa me. opus habet lam clara et aperla sententia. Corpus, in rita diversis rebus attribuens : morti quidem corporis, quil, inorluum est, non propter fragilitatem lerrenain, merilum peccati; vitæ autem spiritus, merilum justiquia de terr:r pulvere factum est , scd propter pecca liæ. Quocirca si , ut dubitari non potest, spiritus vila tum; quid amplius quarrimus? Et vigilantissime non est propter justitiam, boc est, merito justitize; profecto ail, Mortalc; sed , mortuum.

corpus mortuum propter peccatum , quid aliud quam CAPUT V. - 5. Mortale , mortuum ac moriturum. merito peccati intelligere debemus aut possumus , si Namque antequam immutaretur in illam incorruptio- apertissimun Seripluræ sensum non pro arbitrio pernem, que in sanctorum resurrectione promittitur, verlere ac detorquere conamur ? Huc etiam verbo polerat esse mortale, quamvis non moriturum : sieut rum consequentium lumen accedit. Cum enim pra:lioc nostrum plest, ut ila dicam , esse ægrotabile, scntis tcmporis gratiam determinans diceret, morjamvis non irigrotalurum. Cujus enim ciro esi, quæ luum quidem esse corpus propler picealum, quia in non agrotare possit, ctiamsi aliquo casu priusquam eo nondum per resurrectionem renovalo, peccati nieir grotet occumbal ? Sic et illud corpus jam erat inor. rilum manel, lioc esl necessitas mortis ; spiritum airale; quam morialitalein fuerat absumptura mutatio lem vitam esse propter justitiam , quia licet adhue

corpore mortis hujus oneremur, jam sccundum inte• Gallicani quatuor manuscripli optimäe notæ e: dno Belzici, 11 animale hoc mortule habens corpus. Nonnulli alii, : -Manuscripili, quia vero illa resurrectione, omissa paris inimuile hoc est mortale, etc.

cula, in. > Ilante edi:is, annosum. Al in manuscriptis prope omn • Am. et Ir. : Sufficeret enim si adjungeret. Lov., sis Juuls legitur, (NNorum. lo tribus aliis, aruwasilso

jungere. 3 ! Mss., collyrida.

39m. Fr., ad utrumque posset hoe referri. Casalinus NS., relatore.

ilerique Uss, huic.

riorem hominem cæpla renovatione in fidei justitia in menos, Per unuin lioninem peccatum intravil in nun(a) respiramus : tamen ne humana ignorantia de resur dum, et per peccatum mors (Rom. v, 12)? llanc illi rectione corporis nihil speraret , etiam ipsum quod mortem , non corporis , sed animæ intelligi volunt; propler merilum peccati in presenti sæculo dixerat quasi aliud dictum sit ad Corinthios, Per hominein mortuum , in fuluro propler meritum justitie dicit ri. mors, ubi omnino animæ mortem accipere non sivilicandum ; nec sic ut lailu:n ex mortuo vivum fiat, nuntur, quia de resurrectione corporis agebalur, quia: Serum etiam ex mortali immortale.

morti corporis est contraria. Ideo eriam sola mors ibi CAPUT VII. – 7. Vila corporis speranda , præce

per hominem facta commemorala est, non etiam pecdenle jam vita spiritus. Quanquam itaque verear ne catum ; quia non agebatur de justitia, que contraria res manifesta exponendo polius obscurelur, aposto. est peccato, sed de corporis resurrectionc, quæ conlicæ tamen senlcntiic lumen allende. Si autem Chri traria est corporis morti. Hus, inquit, in vobis est, corpus quidem mortuum est CAPUT IX. 9. Peccalum propagatione, non imipropter peccatum , spiritus aulem .vila est propter justi

talione tantum transisse in omnes. Hoc autem aposiolitiam. Hoc dictum est , ne ideo putarent homines vel cum testimonium in quo ait, Per unum hominem pecBullum, vel parvum se haberc beneficium de gratia catum intraril in mundum, et per peccalum mors, coChristi, quia necessario morituri sunt corpore. Allen nari eos. quidem in aliam novam detorquere opiniodere quippe debent, corpus quidem adhuc peccati me nem , luis lilleris intimasti; sed quidnam illud sit , rituni gerere, quod conditioni mortis obstrictum est; quod in his verbis opinentur , lacuisti. Quantum aused jam spiritum cepisse vivere propter justitiam fi tem ex aliis comperi, hoc ibi sentiunt, quod et mors dei, qui el ipse in homine fuerat quadam morle infi ista que illic commemorata est, non sit corporis, delitatis exstinctus. Non igicur , inquit, parum vobis quam nolunt Adam peccando meruisse, sed anima muneris puletis esse collatum , per id quod Christus que in ipso peccato fit': et ipsum peccatum non in vobis est , quod in corpore propter peccalum mor

propagatione in alios homines ex primo homine, sid luo, jam propler justitiam rester spiritus vivit ; nec

imitatione transisse. llinc enim ctiam in parvulis 110ideo de vita quoque ipsius corporis desperctis. Si lunt credere per Baptismum solvi originale peccalll!), enim spiritus ejus qui suscilavil Christum a morluis ha quod in nascentibus nullum esse omnino conlendın. bital in vobis , qui suscilavil Christum a morluis , vivifi

Sed si Apostolus peccatum illud commemorare vocabil ei mortalia corpora vestra per inhabitantem spiri

luisset , quod in hunc mundum , non propagatione , lum ejus in robis. Quid adhuc tanta luci sumus con

sed imitatione intraveril ; ejus principem, non Adams, tentionis offunditur? Clamat Apostolus : Corpus qui

sed diabolumn diceret, de quo scriplum est, Ab initio dem mortuum est in vobis propter peccalum , sed vi

diabolus peccat (I Joan. 1,8). De quo etiam legitur vilicabuntur etiam mortalia corpora vestra propter

in libro Sapientiæ, Invidia autem diaboli mors intruvit justitiam, propter quam nunc jam spiritus vita est ,

in orbem terrarum. Nam quoniam ista mors sic a dia quod lolum perficielur per gratiam Christi, hoc est,

bolo venit in homines, non quod ab illo suerint proper inhabitantem spiritum ejus in vobis; et adhuc re pagali, sed quod eum fuerint imitati, continuo sulclamalur! Dicil cliam quemadmodum fiat it vila in

junxit, Iinitantur autem eum qui sunt ex parle ipsiusse mortem mortificando converlal'. Ergo , fratres, (Sap. 11; 24, 25). Proinde A postolus cum illud peccu inquit, debitores sunus non carni , ut secundum carnem

lum ac mortem commemoraret, qu:e ab uno in omne's vitanus. Si enim securdum carnem vixeritis, morienini;

propagatione transisset, eum principem posuit, a si qułem spirilu sucta carnis mortificaveritis, vivelis

quo propagatio generis humani sumpsit exordium. (Rom. vii, 10-13). Quid est aliud, quain hoc: Si se

10. Imitantur quidem Adam, quolijuot per inobe cundum moriem vixerilis , lolum morieliir ; si autem

dientiam transgrediuntur mandalum Dei : sed aliud secundum vilam vivendo mortem mortificaveritis

cst quod exemplum est voluntate peccantibus, aliud lotam vivet?

quod origo est cum peccato nascentibus. Nam eu CAPUT VIH. 8. Verba Pauli quo sensu intel

Christum imilaulur sancii ejus ad sequendain justiligenda. licm quod ail, Per hominem mors el per

tiam. Unde et idem apostolus dicit, Imitalores ne hominem resurrectio mortuorum : quid aliud quam de

eslote, sicul et ego Christi (1 Cor. x1, 1). Sed prüler morle corporis intelligi potest, quando ut hoc diceret,

hanc imitationem, gralia ejus illuminationem justili. de res: frectione corporis loquebatur, eamque instan

calionemque nostram etiam intrinsecus operatur, tissima el acerrima intentione suadebat? Quid est

illo opere de quo idem prxdicator ejus dicil, Noergo quod hic ait ad Corinthios , Per hominem nors,

que qui planlat est aliquid , neque qui rigut; sed qui 111el per hominem resurrectio mortuorum. Sicut enim in

crementum dat Deus (Id. mu, 7). Hlac enim gratia • baAdam omnes moriuntur, sic el in Christo omnes vivifica

plizatos quoque parvulos suo inscrit corpori, qui buntur (1 Cor. xv, 21, 22): nisi quod ait ctiam ad Ro.

certe imitari aliquem nondum valent. Sicut ergo ile · Fditi, ul rilan in se mortem mortificando convertal.

in quo omnes vivificantur , præter quod " se ad jus!:Aplius Valicani Mss., hvila, id est, spiritus mortificando 1 Edili, sit. Al Mss., fil. Ex his codex Cygiranuensis, q11 corpius, reddat spirituale ac vivum. In Cygirannensi codice le ipso peccato fit. Vide supra, n. 2. giuir, l'Irita in se mortem ririficando mortificando converlat. Aliquot diss., intraril.

: Callicani quatuor el quidamn Belgici Mss., morzem vivi Am. Er. el viss.: Hæc enim gratia : minus recie ficarerilts.

► sic habent Mss. Ai cditi, in quo oinnes liricabuntis , (a) Forte, justitia.

pruter G?!?Nquod.

[ocr errors]

tiam exemplum imitantibus præbuil, dat etiain sui impii omnes imitentur, nescio ulrum quisquam repespiritus occultissimain lidelibus gratiam, quam laleno riat : quod tamen cum Apostolus de primo homine ier infundit el parvulis : sic et ille in quo omnes nio dixerit, In quo omnes peccaveruni, adhuc de peccati riuntur , præter quod eis qui præceptum Domini vo propagine disceplilur, et nescio qux nebula imitatio. luntate transgrediuntur , imitationis exemplum est, nis opponitur : ucculta cliam tabe carnalis concupiscentiæ suæ tabi 12. Allende etiam quic scquuntur. Cum enim ficaril in se omnes de sua stirpe venientes !. llinc om dixissel, In quo omnes peccaverunt; seculus adjunxii, 11'110 , nec aliunde , Apostolus dicit, Per unum homi Usque ad legem enim peccatum in mundo fuil : hoc nem peccatum intravil in mundum, el per peccatum est, quia nec lex poluit auferre peccalun, quit submors; el ila in omnes homines perlransivil, in quo omnes intravit ut magis ab'ındarel peccatum ; sive naturalis peccaverunt. lloc si ego dicerem, resisterenl isti, me lex, in qua quisque jain ratione utens, incipil peccato que non recte dicere, non recle sentire clamarent. originali addere et propria ; sive ipsa qu:e scripta per Nullam quippe in his verbis intelligerent sententiam Moysen populo dala est. Si enim dala essel lex, quie cujuslibet hominis, nisi istam quam in Apostolo in possel vivificare, omnino ex lege esset justitia. Sed cuna telligere nolunt, Sed quia ejus verba sunt , cujus au clusil Scriptura omnia sub peccalo, ut promissio ex fide cloritali doctrinaeque succumbunt, nobis objiciunt Jesu Christi darelur credentibus ( Galal. III, 21 el 22 ). intelligendi jardilalem, cum ea quie lam perspicuc Peccalum autem non depulabatur, cum lex non essel. dicta sunt, in nescio quid aliud detorquere conantur. Quid est, non depulabalur; nisi, Ignorabatur, et pecPer unum, inquit , hominem peccalun intravil in mun calum esse non putabalur? Neque enim ab ipso Dodum, ei per peccatum mors. Iloc propagationis est, non mino Dco lariquam non essel habebatur, cum scriimitationis : nam si imitationis , Per diabolum dice plum sil, Quicumque sine lege peccaverunt, sine lege ret'. Quod autem nemo ambigit, istum primum ho peribuni (Rom. II, 12). minem dicit, qui est appellatus Adam. Et ila, inquit, CAPUT XI. — 13. Regnum mortis quid apud Apoin omnes humines perlransiil.

slolum. Sed regnavil, inquil, mors ab Adam usque ad CAPUT X.-11. Acluulis et originalis peccati dislin Moysen : id esl, a priino homine usque ad ipsam eliain olio. Deinde quod sequilur, In quo omnes peccave legem que divinitus promulgala est, quia nec ipsa runt, quam circumspecte, quam proprie, quam sine poluit regnum niortis auferre. Regnuin enim mortis ambiguilale dictum est. Si enim peccalum intellexe vull intelligi, quando ila dominalur in hominibus ris, quod per unum hominem intravil in munduni, in realus peccali, ul eos ad vitam æternam, quæ vera quu (a) omnes peccaverunt : cerle manifestum est vita est, venire non sinal, sed ad secundam eliani, alia csse propria cuique peccala, in quibus hi lanlum quæ pænaliler alerna est, morlem trahat. lloc repeccanil, quorum peccata sunt; aliud hoc unum, in gnuin mortis sola in quolibet hominc gratia destruit quo omnes peccaverunt; quando omnes ille unus Salvatoris, quæ operala est etiam in antiquis sanctis, homo fuerunt. Si autem non peccalum, sed ille unus quicumque antequam in carne Christus veniret, ad homo intelligilur, in quo vno homine omnes peccave ejus tamen adjuvantem gratiam, non ad legis lilleram, runt, quid eliam ista est manifestatione manifestius ? quæ jubere, tantum, non adjuvare poterat, pertineNempe legimus justificari in Christo qui credunt in bant. Hoc namque occultabalur in velere Testamento cum, propter occultam communicationem et inspira pro temporum dispensatione justissima quod nunc tionem gratiae spiritualis, qua quisquis hæret Doinino revelatur in novo. Ergo in omnibus regnavil mors ab tous spirilus est, quamvis eum el imitentur sancti Adam usque ad Moysen, qui Christi gratia non adjuti cjus : legatur mihi tale aliquid de iis, qui sancios ejus sunt, ut in eis regnum mortis destruerelur : etium in imilati sunt, utrum quisquam dictus sit justificalus in eis : qui non peccaverunt in simililudinem prævaricaPaulo aut in Petro, aut in quolibet horum, quorum lionis Adæ ; id est, qui nondum sua et propria volunin populo Dei inagna excellit auctoritas; nisi quod in lalc sicut ille peccaverunt, sed ab illo peccatum origi. Abraham dicimur benedici, sicut ei dictum est : Bene nale traxerunt : qui est sorma futuri ; quia in illo condicentur in le omnes gentes (Gen. 311, 3; Galal. 111, 8): stilula est forma condemnationis fuluris posteris, qui propter Christum qui semen ejus esl secundum car ejus propagine crearentur, ut ex uno omnes in colie nem. Quod manifestius dicitur, cum hoc idem ita dici demnationem nascerentur, ex qua non liberat nisi tur : Benedicentur in semine luo omnes gentes (Gen. gralia Salvatoris. Scio quidem plerosque latinos codiXXII, 18 ). Dicium autem quemquam divinis eloquiis, ces sic habere (a): Regnavil mors ab Adam usque ad peccasse vel peccare in diabolo, cum eum iniqui et Moysen in eos qui peccaverunt in simililudinem præra

ricationis Adæ, quod eliam ipsum, qui ila legunt, ad 10 plerisque mss., venturos.

eumdem referunt intellectum; ut in similitudinem • Hic additum in pluribus Mss., hæc dicere; in excusis qui diceret hæc. Glossema, quo carent nonnulli manu

prevaricationis Ade peccasse accipiant, qui in illo scripli.

s'aw. el Er , nam per diutolum diceret; omisso, si imi Probæ notæ Mss., adhuc cum de peccati propagine diMilions, quod lov. él nonnulli manuscrípli addunt, sceplatur, nescio quæ nebula imitationis opponitur. metsi noi necessarium.

• ļla codex Cygirannensis. Alii vero alss., ergo in ds. (a) Græce legitur epl'ô, quod genere non concordat cum Fdili, ergo el in eis. Poriine nmartia, posito ibi ad significandum peccauim. Con • Manuscripu nonnulli, in similitudine. fer lis. & contra duas cpistolas Pelagianorum, n. 7.

(a) Confer epist. 157, n. 19.

la

« PredošláPokračovať »