Obrázky na stránke
PDF
ePub

teris læserim, quas meas esse negare non possum. lerit, nec ad me retulerit !. Tantæ autem mihi in Cur itaque conor contra fluminis tractum, ac non litteris tuis, quæ in manus nostras venire potuepotius veniam peto 9 Obsecro te ergo per mansue runt, apparentres, ut nihil studiorum meorum maltudinem Christi, ut, si læsi te, dimittas mihi, nec lem, si possem, quam inhærere lateri tuo. Quod ego me vicissim lædendo malum pro malo reddas. quia non possum, aliquem nostrorum in Domino Lædes autem me, si mihi tacueris errorem meum, filiorum crudiendum nobis ad te mittere cogito, si quem forte inveneris in factis vel dictis meis. Nam etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque si ea in me reprehenderis quæ reprehendenda non in me tantum scientiæ Scripturarum divinarum est, sunt, te lædis magis quam me; quod absit a mori. aut esse jam poterit, quantum inesse libi video. Et bus et sancto proposito tuo, ut hoc facias voluntate si quid in hac re habeo facultatis,utcumque imlædendi, culpans in me aliquid dente maledico, pendo populo Dei. Vacareantem studiis diligentius quod mente veridica esse scis non culpandum. Ac quam quæ populi audiunt instruendis, propter per hoc aut benevolo corde arguas, etiamsi caret ecclesiasticas occupationes omnino non possum. delicto, quem arguendum putas; aut paterno affectu CAPUT III.-6. Nescio quæscripta maledica super mulceas quem adjicere ' nequeas. Potest enim fieri tuo nomine ad Africam pervenerunt'. Accepimus ut tibi aliud videatur quam veritas habet, dum ta. tamen quod dignatus es mittere, illis respondens men abs te aliud non fiat quam charitas habet : maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter nam et ego amicissimam reprehensionem atis tam charas familiaresque personas, cunctis pene sime accipiam,etiam si reprehendi non meruit quod Ecclesiis notissimo amiciliæ vinculo copulatas, recte defendi potest; aut agnoscam simul et bene tantum malum extitisse discordiæ. Et tu quidem volentiam tuam, et culpam meam, et, quantum quantum tibi modereris, quantumque teneas acuDominus donat, in alio gratus, in alio emendatus leos indignationis tuæ, ne reddas maledictum pro inveniar.

maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen 4. Quid ergo, fortasse dura, sed certe salubria si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obriverba tua, tanquam cæstus Entelli, pertimescam? gui timore ; quid de me illa facerent quæ in te ille Cædebaturille,non curabatur;et ideo vincebatur, non scripsit, si in manus meas forte venissent? Væ sanabatur. Ego autem, si medicinalem correptionem mundo ab scandalis (Matth. xviii, 7). Ecce fit, ecce tuam tranquillus accepero, non dolebo: si vero prorsus impletur quod Veritas ait : Quoniam abuninfirmitas, vel ' humana, vel mea, etiam cum vera. dabit iniquilas, refrigescet charitas multorum (Id. citer arguor, non potest nisi aliquantulum contris XXIV, 12). Quæ sibi enim jam fida pectora tuto tari, melius tumor capitis dolet,dum curatur,quain refundantur ? in cujus sinum • tota se projiciat dum ei parcitur, non sanatur. Hoc est enim quod secura dilectio ? quis denique amicus non formiacute vidit qui dixit, Utiliores esse plerumque ini detur quasi futurus inimicus, si potuit inter Hieromicos jurgantes quam amicos objurgare metuentes. nymum et Ruffinum hoc quod plangimus exoriri 90 Illi enim dum rixantur, dicunt aliquando vera quæ misera et miseranda conditio ! O infida in voluntaticorrigamus; isti autem minorem quam oportet, bus amicorum scientia presentium, ubi nulla est exhibent justitiæ libertatem, dum amicitiæ timent præscientia futurorum ! Sed quid hoc alteri de altero exasperare dulcedinem. Quapropter etsi bos, ut tibi gemendum putem, quando nec ipse quidem sibi videris, lassus senectute forte corporis, non vigore homo est notusin posterum ? Novit eniin utcumque, animi tamen, in area dominica fructuoso labore vix forte, nunc qualis sit ; qualis autem postea desudans; ecce sum, si quid perperam dixi, fortius futurus sit, ignorat. fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus 7. Hæc porro non tantum scientia, qualis quisque ætatis tuæ, dummodo conteratur palea culpæ meæ. sit, verum etiam præscientia, qualis futurus sit, si

5. Proinde illud quod in extremo epistolæ tuæ po: est in sanctis et beatis Angelis; et quomodo fuerit suisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus recolo. Utinam, inquis, mereremur complexus tuos, bonus essel, sciens futuram iniquitatem suam, et et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel dis sempiternum supplicium, omnino non video. De ceremus ! Ego autem dico: Utinam saltem propin qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te quis terrarum locis habitaremus ; ut, si non possent audire quid sentias. Vide quid faciant terræ ac misceri nostra colloquia, litteræ possent esse cre maria quæ nos corporaliter dirimunt. Si hæc episbriores ! Nunc vero tanto locorum intervallo absu tola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres mus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli quod quæsivi:nunc vero quando rescribes ? quando ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem mittes 9 quando perveniet? quando accipiam ? Et scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria non posse, quam volumus, quanta possumus tole. epistolæ meæ pervenerint, nescio qua occasione Sic Mss. novem (pertulit... retulit].. præveniente, quam ipsa epistola me curante. Ho · Edd., pervenisse audivimus. Sed verius Mss. novem, mo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertu

pervenerunt. Nempe Hieronymus in epist. 68 conqueritur maledicta Ruffini, studio ejusdein ad Africam perve

nisse : respondet Augustinus nescire se quæ in ipsum o's Bad. Am. et Er., abjicere.

maledicta isthuc pervenerint. ' Ita Mss. plerique. At Lov., velut humana mea.

• Mss. quindecim : sensua,

rantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epis 2). Sed plane in Dei misericordia puto me posse tolæ tuæ dulcissima, sanctique desiderii tui plenis facile abs te petere veniam, si quid offendi ; quod sima, et ea facio vicissim mea : Utinam mereremur mihi aperire debes, ut, cum te audiero, lucreris complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus fratrem tuum (Matth. xvi, 15). Neque enim, quia aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo hoc propter longinquitatem terrarum non potes faposset quod ego te docerem.

cere inter me et te, propterea debes sinere errare 8.In his antem verbis non jam tuis tantum, sed etiam me. Prorsus quod ad ipsas res quas nosse volumus, meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pen attinet, si quid veri me tenere vel scio, vel credo, dente et non attingente utriusque nostrum desiderio, vel puto, in quo tu aliter sentis, quantum dat Donon parva ex parte consolor: ibi rursus acerrimis do minus sine tua injuria conabor asserere. Quod aulorum stimulis fodior, dum cogito inter vos, quibus tem pertinet ad offensionem tuam, cum te indigna. Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, lar tum sensero, nihil aliud quam veniam deprecabor. gum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et 10. Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter aut hoc dicerem quod non debui,aut non sic dicerem lamberetis,lanlæamaritudinis irrepsisse perniciem, ut debui ; quia nec miror minus nos scire invicem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam; quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis cum eo tempore,quo abjectis jam sarcinis sæculari postris. In quorum ego charitatem,fateor, facilc me bus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea totum projicio, præsertim fatigatum scandalis sæterra vivebatis simul, in qua Dominus humanis pe culi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum dibus ambulans, Pacem meam, inquit,do vobis, pa quippe illic esse sentio, in quem me securus projicem meam relinquo vobis (Joan. xiv, 27), viris ætate cio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis securitate crastinum illud humanæ fragilitatis inceraccidere potuit ? Vere tentatio est vita humana su tum,de quo superius ingemui, omnino formido.Cum per terram (Job. vii, 1). Heu mihi, qui vos alicubi enim hominem christiana charitate flagrantem,easimul invenire non possum ! forte, ut moveor, ut que mihi fidelem amicum factum esse sentio ; quiddoleo, ut timeo, prociderem ad pedes vestros, fle quid ei consiliorum meorum cogitationumque comrem quantum valerem, rogarem quantum amarem, mitto, non homini committo, sed illi in quo manet, nunc unumquemque vestrum pro seipso, nunc ut talis sit. Deus enim charitas est ; et qui manet utumque pro alterutro, el pro aliis, et maxime in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (1Joan.iv, infirmis, pro quibus Christus mortuus est (I Cor. 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est VIJI, 11), qui vos tanquam in theatro vitæ hujus cum dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Vemagno sui periculo spectant, ne de vobis ea cons. rumtamen ex amico intimo factus inimicus, quærat cribendo spargatis, quæ quandoque concordantes sibi potius quod fingat astutus ; non inveniat quod delere non poteritis, qui nunc concordare nolitis ? ; prodat iratus. Hoc autem unusquisque facile asseautquæ concordeslegere timeatis, ne iterum litigetis. quitur, non occultando quod fecerit, sed non fa

9. Verum dico charitati tuæ, nihil me magis quam ciendo quod occultari velit. Quod misericordia Dei hoc exemplum tremuisse, cum quædam ad me in bonis piisque concedit, ut inter amicos quoslibet epistola tua legerem tuæ indignationis indicia; non futuros, liberi securique versentur, aliena peccata tam illa de Entello et bove lasso, ubi mihi potius sibi commisso non prodant;quæ proditimeant,ipsi hilariter jocari quam iracu de minari visus es,quam nulla committant. Cum enim falsum quid a maleillud quod serio te scripsisse satis apparet, unde su dico fingitur ; aut omnino non creditur ; aut certe pra elocutus sum,plus fortasse quam debui,sed non integra salute,sola fama vexatur. Cum' autem maplus quam timui, ubi aisti : Ne forle læsus juste ex lum perpetratur, hostis estintimus, etiamsi nullius postulares. Rogo te, si fieri potest,ut inter nos quæ intimi loquacitate aut lite vulgetur. Quapropter quis ramus te disseramus aliquid, quo sine amaritudine prudentium non videat, etiam tu quam tolerabiliter discordiæ corda nostra pascantur,fiat.Si autem non feras amicissimi quondam et familiarissimi increpossum dicere quid mihi emendandum videatur in dibiles nunc inimicitias, consolante conscientia ; et scriptis tuis, nec tu in meis, nisi cum suspicione in quemadmodum vel quod jactitat, vel quod a quibusvidiæ, aut læsione amicitiæ, quiescamus ab his, et dam forsitan creditur, io sinistris armis deputes,quinostræ vitæ salutique parcamus. Minus certe asse bus non minus quam dextris contra diabolum dimi. quatur illa quæ inflat, dum non offendatur illa quæ catur ? Verumtamen illum maluerim aliquo modo ædificat (1 Cor. viii, 2). Ego me longe esse sentio mitiorem, quam te isto modo armatiorem. Hocmaabilla perfectione,de qua scriptum est: Si quis in goum et triste miraculum est, ex amicitiis talibus ad verbo non offendit, hic perfectus est vir (Jacobi 11, hasinimicitias pervenisse ; lætum erit, et multo

majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concor

diam revertisse. ! In decem Mss. sic legitur : Quæ quoniam concordantes delere non poteritis, concordare nolitis. In uno Cisterciensi : Quæ quandoque quoniam delere non poteritis, concordare molitis.

Edd., inimicos.Prætulimus amicos,quod habent sex Mss. ? Lov., illa scientia. Redundat vox scientia, quæ abest * Mss. quatuordecim: Quod autem malum perpetratur, a Mss,

hostis est, etc. ; lectio haudquaquam spernenda.

EPISTOLA LXXIV : (a).

17). His quondam telis rex David armatus procedebat Augustinus Præsidium rogat ut superiorem epis ad prælium ; et quinque lapides de torrente accipiens

tolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi levigatos, nihil asperitatis et sordium inter hujus eumdem suis etiam litteris placet.

sæculi turbines in sensibus suis esse monstrabat, bibens Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et de torrente in via ; et idcirco exaltatus caput super

consacerdoti PRÆSIDIO, AUGUSTINI'S, in Domino bissimum Goliath suo potissimum mucrone cruncavit, salutem.

percutiens in fronte blasphemum (I Reg. xvii, 40-51), 1. Sicut præsens rogavi Sinceritatem tuam, nunc et in ea parte corporis vulnerans, in qua et præsumptor quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et sacerdotii Ozias lepra percutitur (ll Par. XXVI, 19); et compresbytero nostro Hieronymo mittere non grave sanctus gloriatur in Domino dicens : « Signatum est ris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum super nos lumen vultus tui, Domine » (Psal. iv, 7). etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi Dicamus igitur et nos, « Paratum cor meum, Deus, exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me paratum cor meum ; cantabo et psallam in gloria mea. ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile Exsurge psalterium et cithara ; exsurgam diluculo » videas et modum meum,quem servandum putavi,et (Psal. kvi, 8, 9) : ut in nobis possit impleri, « Aperi motum ejus,quem non frustra timui.Aut siego quod os tuum et ego adimplebo illud » (Psal. Lxxx, 11); et, non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; « Dominus dabit verbum evangelizantibus virtute multa» non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fra (Psal. lxvii, 12). Te quoque ipsum orare non dubito, torna dilectione mitte sermonem, quo correctus ut inter nos contendentes veritas superet. Non enim petam utignoscat, si meam culpam ipse cognovero. tuam quæris gloriam, sed Christi ; cumque tu viceris,et EPISTOLA LXXV " (6).

ego vincam si meum errorem intellexero; el e contrario Respondet tandem Hieronymus ad Augustini quæstiones me vincente, tu superas, quia non filii parentibus, sed

propositas in Epist. 28, 40 et 71, scilicet de titulo parentes filiis thesaurizant (Il Cor. XII, 14). El in Palibri ecclesiasticos scriptores repræsentantis,de Petro ralipomenon libro legimus, quod filii Israel ad pugnanreprehenso a Puulo in Epist. ad Galatas, de transla dum processerint« mente pacifica » (I Paral. x1,17,18), tione veteris Testamenti, ac de hederæ vocabulo apud inter ipsos quoque gladios et effusiones sanguinis, et Jonam : defendens acriter scriptiones et interpreta. cadavera prostratorum, non suam sed pacis victoriam tiones suas adversus Augustinum.

cogitantes. Respondeamus igitur ad omnia, ac multiDomino vere sancto et beatissimo papæ AUGUS plices quæstiones, si Christus jusserit, brevi sermone

TINO, HIERONYM US, in Christo salutem. solvamus.Prætermitto salutationis officia,quibus meum CAPUT PRIMUM. - 1. Tres simul epistolas, imo li demulces caput ; taceo de blanditiis, quibus reprehenbellos breves, per diaconum Cyprianum, tuæ Digna. sionem mei niteris consolari : ad ipsas causas veniam. tionis accepi, diversas, ut tu nominas, quæstiones, ut CAPUT II. 3. Dicis accepisse te librum meum a ego sentio, reprehensiones opuscu lorum meorum con quodam fratre, qui titulum non haberet, in quo Scriptinentes : ad quas si respondere voluero, libri magnitu lores ecclesiasticos tam græcos quam latinos enumeradine opus erit. Tamen conabor,quantum facere possum, verim ; cumque ab eo quæreres, ut tuis verbis utar, modum non egredi longioris epistolæ, et festinanti cur liminaris pagina non esset inscripta, vel quo cen. fratri morain non fucere, qui ante triduum, quam pro seretur nomine, respondisse, appellari Epitaphium: el fecturus erat, a me episto las flagitavit; ut pene in pro argumentaris quod recte si vocaretur, si eorum tantum cinctu hæc qualiacumque sunt, effutire compellerer, et vel vitas rel scripta ibi legisses, qui jam defuncti estumultuario respondere sermone, non maturitale scri sent ; cum vero multorum, et eo tempore quo scribebentis, sed dictantis temeritate : quæ plerumque non batur, et nunc usque viventivm commemorentur in doctrinam, sed in casum vertitur ; ut fortissimos opuscula, mirari te cur ei hunc titulum imposuerim. quoque milites subita bella conturbant, et ante cogun Puto intelligere prudentiam tuam, quod ex opere ipso tur fugere, quam possint arma corripere.

titulum potueris intelligere. Legisti enim et græcos 2. Cæterum nostra armatura Christus est, et apos

el latinos, qui vilas virorum illustrium descripserunt, toli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios : « Assu quod nunquam Epitaphium huic operi scripserint, sed mite arma Dei, ut possitis resistere in die malo. » Et

de illustribus viris, verbi gratia, ducibus, philosophirursum : « State succincli lumbos vestros in veritate,

cis, oratoribus, historicis, poetis, epicis, tragicis, comiet induti loricam justitiæ, et calceati pedes in præpa cis. Epitaphium autem proprie scribitur mortuorum : rationem Evangelii pacis : super omnia accipientes quod quidem in dormitione sanctæ memoriæ Nepotiani scutum fidei, in quo possitis universa tela maligni presbyteri olim fecisse me novi. Ergo hic liber vel de ignita exstinguere ; et galcam salutis accipite, et gla

illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasdium Spiritus, quod est verbum Dei » (Ephes. vi, 13 ticis appellandus est ; licet a plerisque emendatoribus

Recognita ad bl. bn. fs. j. mr. r. t. vc. duos sb. imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. decem v. et ad Am. Bad. Er. Lov.

CAPUT III. 4. Secundo loco quæris, cur dixerim (a) Alias 16 : quæ autem 74 erat, nunc 236. Scripta cum superiore.

in commentariis Epistolæ ad Galatas, Paulum id in Purgata multis mendis ad fidem bl. bn.c. cc. gg. fs. Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat(Gal. j. mr. r. sb. t. tt. vc. decem v. et ad Am. Bad. Er. Lov. (6) Alias 11 : quæ autem 75 erat, nunc 250. Scripta

11, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenecirca fin. an. 404.

batur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non

fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere suetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis docere mendacium, sed universa quæ scripta sunt, ita sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto sonare ut scripta sunt. Ad quæ primum respondeo, de. et in sæculari litteratura, et in divinis Libris legisse, buisse prudentiam tuam præfatiuncula commentariorum et probasse. meorum meminisse, dicentis ex persona mea : « Quid 6. Hanc autem explanationem, quam primus Origeigitur ? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod nes in decimo Stromatum libro, ubi Epistolam Pauli ad ille non potuit! Minime : quin potius in eo, ut mihi vi Galatas interpretatur, et cæteri deinceps interpretes deor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Gelatas procacitatem, quod principem Apostolorum Petrum quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suo ausus esl reprehendere, et arguere in faciem, ac ratione rum librum commalico super explanatione ejus sermone constringere, quod male fecerit, id est, in eo errore complevit ; tractatus quoque varios, et excepta, quæ vel fuerit, in quo fuit ipse qui alium arguit delinquentem. sola possent sufficere, composuit. Prætermitto Didymum Quid dicam de Joanne, qui dudum in pontificali gradu videntem meum, et Laodicenum", de ecclesia nuper Constantinopolitanam rerit Ecclesiam (a), et proprie egressum, et Alexandrum veterem hæreticum, Euse super hoc capitulo latissimum exaravit librum, in quo bium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, Origenis et veterum sententiam est secutus ? Si igitur qui et ipsi nonullos super hac re commentariolos reli me reprehendis errantem, patere me, quæso, errare querunt. E quibus vel si pauca decerprrem, fieret ali cum talibus ; et cum me erroris mei multos socios habere quid quod non penitus contemneretur. Itaque ut sim perspexeris, tu veritalis tuæ saltem unum adstipulatopliciter fatear, legi huec omnia, et in mente mea rem proferre debebis. Hæc de explanatione unius capiplurima coacervans, accito nolario, vel mea, vel aliena tuli Epistolæ ad Galatas. diclavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sen 7. Sed ne videar adversus rationem tuam niti testium suum memor. Jam Domini misericordiæ est, ne per numero, et occasione virorum illustrium subterfugere imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et veritatem, nec manum audere conserere, breviter de non placeant inter extraneos, quæ placent inter suos. » Scripturis exempla proponam. In Actibus Apostolorum, Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in expla vox facta est ad Petrum dicens, « Surge, Petre, occide natione nostra, eruditionis tuæ fuerat quærere utrum el manduca », id est, omnia unimalia quadrupedum, et ea quæ scripsimus haberentur in græcis, ut, si illi non serpentium terræ, et volatilium cæli. Quo dicto, ostendixissent, tunc meain proprie sententiam condemnares; ditur nullum hominem secundum naturam esse pollupræsertim cum libere in præfatione confessus sim, tum, sed æqualiter omnes ad Christi Evangelium proOrigenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel vocari. Ad quod respondit Petrus : «Absit, quia nunquam aliena diclasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehen manducavi commune et immundum. Et vox ad eum de dis, scripserim : « Si cui iste non placet sensus, quo cælo secundo facta est, dicens : Quæ Deus mundavit, tu nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur ne commune dixeris. » Ivit itaque Cæsaream, el ingresarguisse majorem ; debet exponere, qua consequentia sus ad Cornelium, « aperiens os suum, dixit: In veritate Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex comperi, quia non est personarum acceptor Deus, sed quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in in omni gente, qui timet eum et operatur justitiam, græcis legeram, sed ea expressisse quæ legeram, ut lec acceptus est illi ». Denique « cecidit Spiritus sanctus toris arbitrio derelinqueremi, utrum probanda essent an super eos, et obstupuerunt ex circumcisione fideles, qui improbanda

venerant cum Petro, quod et in Nationes gratia Spiritus 5. Tu igitur, ne quod ego petieram faceres, novum sancti fuisset effusa. Tunc respondit Petrus : Numquid argumentum reperisti, il assereres, Gentiles qui in Chri: aquam quis prohibere potest, ut non baptizentur hi qui slum credidissent, Legis onere liberos; eos autem qui Spiritum sanctum acceperunt sicut et nos ! Et jussit eos ex Judæis crederent, Legi esse subjectos : ut per utro in nomine Jesu Christi baptizari (Act. x, 13-48). Aurumque personam, et Paulus recte reprehenderet eos qui dierunt aulem Apostoli et fratres qui erant in Judæa, Legem serdarent, quasi doctor Gentium; et Petrus jure quia et gentes receperunt verbum Dei. Cum autem reprehenderetur qui princeps circumcisionis (Gal.11, 8) id ascendisset Petrus Jerosolymam, disceptabant adversus imperavit Gentibus, quod soli qui ex Judæis erant, de illum qui erant ex circumcisione, dicentes : Quare inbuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut troisti ad viros præputium habentes, et manducasti quicumque credunt ex Judæis debitores sint legis facien cum illis ? » Quibus omni ratione exposita, novissime ; tu ul episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc orationem suam hoc sermune conclusit : « Si ergo eam promulgare sententiam, et in assensum tuum omnes co dem gratiam dedit illis Deus, sicut et nobis qui credi. episcopos trahere. Ego in parvo tuguriunculo, cum mo dimus in Dominum Jesum Christum ; ego quis eram, nachis, id esl compeccatoribus meis, de magnis slatuere qui possemt prohibere Deum ? His auditis, tacuerunt; non audeo, nisi hoc ingenue conpleri, me majorum scri el glorificaverunt Deum dicentes: Ergo et Gentibus Deus pla legere, el in commentariis, secundum omnium con penilentiam ad vitam dedit » (Ibid. xi, 1-18). Rursum,

| Edd., et Apollinarem Laodicenum.Huc apud. Mss.etianı cum multo post tempore Paulus et Barnabas venisplures irrepsit Apollinaris nomen, quod reticebatur in apographo, ut patet ex epist. 82, cap. 3. Abest quoque (a) Joannes Chrysostomus depositus primum an. 103 Vatio. et aliis Cdd, melioris polæ.

circa mons. jul. tum an. 404, ipso die magni Sabbati.

sent Antiochiam, et, congregala Ecclesia, retulissent primus auctor exstiterit. Causa autem prævaricationis, « quanta fecisset Deus cum illis, et quia aperuisset Deus timor est Judæorum. Dicit enim Scriptura quod priGentibus ostium fidei (Ibid. xiv, 26) ; quidam, descen mum edebat cum Gentibus ; cum autem venissent quidam dentes de Judæa, docebant fratres atque dicebant: Nisi a Jacobo, subtrahebat se et segregabat, timens eos qui ex circumcidamini secundum morem Moysi, non potestis circumcisioné erant. Timebat autem Judæos quorum eral salvi fieri. Commota igitur seditione non minima ad apostolus, ne per occasionem Gentilium a fide Christi versus Paulum et Barnabam, statuerunt ascendere » et recederent, et imitator pastoris boni, perderet gregem ipsi qui accusabantur, et hi qui accusabant, a ad Apos sibi creditum. tolos et presbyteros Jerosolymam super hac quæstione. 9. Sicut ergo ostendimus, Petrum bene quidem senCumque Jerosolymam perrexissent, exsurrexerunt qui. sisse de abolitione Legis Mosaicæ, sed ad simulationem dam de hæresi Pharisæorum, qui crediderant in Chris observandæ ' ejus timore compulsum; videamus an ipse tum, dicentes : Oportet circumcidi eos, et præcipere Paulus qui alium arguit, tale quid fecerit. Legimus in illis ut servent Legem Moysi. Et cum magna super eodem libro ; « Perambulabat autem Paulus Syriam, et hoc verbo oriretur quæstio, Petrus » solita libertate : Ciliciam, confirmans Ecclesias : pervenitque in Derben, « Viri, » inquit, « fratres, vos scitis quoniam ab an et Listram ; el ecce discipulus quidam erat ibi, nomine tiquis diebus in nobis elogit Deus per os meum audire Timotheus, filius mulieris viduæ fidelis, patre autem Gentes verbum Evangelii et credere; et qui novit corda gentili. Huic testimonium reddebant qai Listris erant Deus, testimonium perhibuit, dans illis Spiritum sanc et Iconio fratres. Hunc voluit Paulus secum proficisci ; tum, sicut et nobis, et nihil discrevit inter nos et illos, et assumens circumcidit eum propter Judæos qui erant fide purificans corda illorum. Nunc autem quid tenta in illis locis : sciebant enim omnes quod pater ejus gentis Deum imponere jugum super cervicem discipulorum, tilis essel » (Act. XV, 41, el xvi, 1-3). O beale apostole quod neque patres nostri, neque nos portare potuimus ? Paule, qui in Petro reprehenderas simulationem, qua Sed per gratiam Domini nostri Jesu Christi credimus subtraxit se a Gentilibus propter metum Judæorum qui salvari, quemadmodum et illi. Tacuit autem omnis mul a Jacobo venerant ; cur Timotheum, filium hominis titudo » (Act, XV, 1-12), et in sententiam ejus Jacobus gentilis, utique et ipsum gentilem (neque enim Judæus apostolus, et omnes simul presbyteri transierunt. erat, qui non fuerat circumcisus), contra sententiam

8. Hæc non debent molesta esse lectori, sed et illi et tuam circumcidere cogeris ? Respondebis mihi : Propter mihi utilia, ut probemus, ante apostolum Paulum non Judæos qui erant in illis locis. Qui igitur tibi ignoscis ignorasse Pelrum, imo principem hujus fuisse decreti, in circumcisione discipuli venientis ex Gentibus, ignosce Legem post Erangelium non esse servandam. Denique et Petro, præcessori tuo, quod aliqua fecerit metu tanlæ Petrus auctorilatis fuit, ut Paulus in Epistola fidelium Judæorum. Rursum scriptum est : « Paulus sua scripserit: « Deinde post annos tres veni Jerosoly. vero cum adhuc sustinuisset dies multos, fratribus mam videre Petrum, et mansi apud eum diebus quin valedicens, navigavit Syriam, et cum eo Priscilla et decim» (Gal. 1, 18). Rursumque in consequentibus : Aquila : et lotondit sibi in Cenchreis caput ; volum « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam enim habuerat » (Ibid. xvii, 18). Esto, ut ibi timore cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secun Judæorum compulsus sit facere quod nolebat; quare codum revelalionem, et exposui eis Evangelium quod præ mam nutrivit ex voto, et postea eam in Cenchreis totondit dico inter Gentes : » ostendens se non habuisse securi ex Lege, quod Nazaræi qui se Deo voverint, juxta pretatem Evangelii prædicandi, nisi Petri, et qui cum eo ceptum Moysi facere consueverunt ? (Num. vi, 18.) erant, fuisset sententia roboralum. Statimque sequitur : 10. Verum hæc ad comparationem ejus rei quæ « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne sequitur, parva sunt. Refert Lucas, sacræ historiæ forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare scriptor : « Cum venissemus Jerosolymam, libenter separatim, et non in publico ? Ne forte fidelibus ex susceperunt nos fratres ; » et sequenti die Jacobus et numero Judæorum, qui Legem pulabant esse servan omnes seniores qui cum eo erant, « Evangelio illius dam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei comprobato, dixerunt ei, Vides, frater , quot millia sunt scandalum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus in Judæa, qui crediderunt in Christum, et hi omnes venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non æmulalores sunt Legis. Audierunt autem de te quod scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem discessionem doceas a Moyse eorum qui per Gentes sunt illi Paulus restilisse se scribit, quia reprehensibilis Judæorum, dicens non debere eos circumcidere filios erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum suos, neque secundum consuetudinem ingredi. Quid ergo Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, est 9 Ulique oportet convenire multitudinem ; audieet segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. runt enim te supervenisse. Hoc ergo fac quod tibi diciEt consenserunt cum illo cæteri Judæi, ita ut et Bar mus. Sunt nobis viri quatuor votum habentes super se; nabas adducerelur ab his in illam simulationem. « Sed his assumptis, sanctifica te cum ipsis, et impende in eos cum vidissem, » inquit, « quod non recte ingrediuntur ut radant capila; et scient omnes quia quæ de te audiead veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus : Si runt falsa sunt, sed ambulas et ipse custodiens Legem. tu, cum sis Judæus, gentiliter et non judaice viris ; Tunc Paulus, assumptis viris, postera die purificatus, quomodo cogis Gentes judaizare 9 » (Gal. 11, 1, 2, 14.) cum illis intravit in templum, annuntians expletionem et cætera. Nulli ergo dubium est quod Petrus apostolus

• In udo e Vatic. Mss., observantiæ, In Cisterc, Mss., sententiæ hujus, cujus nunc prævaricator arguitur, observationis.

« PredošláPokračovať »