Obrázky na stránke
PDF
ePub

tis, ex n. 2. Megalius porro paulo ante obierat, quam 1, nec tamen eam ad Augustinum retulit juxta epist. concilium Carthagine an. 397, die 28 augusti habe LXXIII, n.5; unde hæ litteræ prius per Italian sparse retur. Hoc enim in concilio testatur Aurelius litteras sunt, quam ad Hieronymum, pervenirent:quod inter a Crescentiano sibi transmissas fuisse, quibus se utrumque discordiam animorum serere poterat, nisi ipse Crecentianus Numidiæ primatem esse insinua Augustini humilitas et utriusque charitas offensiobat. Quapropter hanc epistolam sub medium an nis semina suffocasset. Jam de altera epistola ante num 397 reponimus; quod ejus tempus ex alio hanc Hieronymo scripla contigerat, ut ejus perlator itidem capite facile investigatur. Nan cuin ad Profu Profulurus dum sese itineri accingit, continuo episturum perlata sitepistola per Victorem, qui Constan copus creatus, non trajiceretio Palæstinam, ex epist. tinam perrecturus, de eo præmonuerat Augustinum, LXXI, c. 1, n. 1; necnon ex epist. LXXI, c. 1, n. 2, ubi ex n. 3 non potest in dubium vocari, quin iste Pro primas istas litteras a se adhuc presbytero præparatas futurus illeipse sit Cirtæ seu Constantinæ episcopus, monet Augustinus, ut secundæ posterioresque ipso qui in cap. 16, lib. de unico Baptismo cont. Pelit. cir- jam episcopo dictatæ intelligantur. citer an. 400 edito, ante paucissimos annos defunctus, XLI. Scripta sub initium episcopatus Augustini. et Fortunati tunc sedem illam occupantis præde Ad annus episcopatus Augustini priores referencessor dicitur. Nempe Profuturus anno 394 aut 393 dam ducimus epistolam quadragesimam primam, ordinatus episcopus, non multo post e vita deces conscriptam nomine Alypii et Augustini, qui Aurelio sit, uti collatis epistolis XXVIII, n. 1, et lxxl, c. 1, Carthaginensi gratulantur ob hanc præcipue caun. 2, cum epistola LXXII, C. 1, n. 1, intelligitur. Et sam, quod presbyteris se presente verbum Dei sane ipsum Megalio nonnisi perbreve tempus super apud populum tractare jamjam permittat. Aliud vixisse oportet quando ipsius successor Fortunatus enim ferebat consuetudo per Africanas Ecclesias prius ordinatus fuit, quam Megalii proximus, ut ubique recepta ; in quam offendisse vituperabatur putant, successor Possidius ; quemadmodum ex eo Valerius, qui Augustino presbytero potestatem feprobe colligit Henricus de Noris in lib. 2 hisl. Pelag. cisset prædicandi Evangelii præsente ipso episcopo. c. 8, quod in collatione Carthaginensi an. 411, et in Sed observat Possidius, c. 5, cum fama sacrarum epistola Milevitanæ synodi an. 416 Fortunatus ante concionum, quas ad populum Hipponensem habebat Possidium nominetur. Is enim inter Africanos pa Augustinus, longe lateque diffunderetur, consultius tres ordo religiose servabatur, qui pro suscepto visum esse episcopis aliis, Valerii exemplum æmuepiscopatu cuique coin petebat. Dequo more cons lari. Qua in re Aurelium reliquis præivisse fas est tanter retinendo actum est in synodo Milevitana existimare; et vero satis intelligitur ex hac ipsa episan 402, die 27 augusti celebrata.

tola ; quæ proinde in ulteriores annos remittenda XXXIX. Scripta forte an. 397.

non fuit. Præsidio in Occidentem naviganti Hieronymus epi

XLII. Scripta exeunte æstate an. 397. stolam hic trigesimam nonam commendavit. Hæ Epistola quadragesima secunda ad Paulinum, ex secundæ sunt ipsius ad Augustinum litteræ. Nam Phimarconensi manuscripto nunc primum vulgata, primas, quæ exciderunt, per Asterium diaconum pertinet ad annum 397, scripta videlicet labente semiserat, promptum, ut hic, n. 1, ait, reddens saluta. cunda æstate a receptis ultimis Paulini litteris anni tionis obsequium: non quidem pro receptis ante ab 393. Confer hanc epistolam cum epistola xxxi, n. 8. Augustino litteris, sed, ut ipse Augustinus in subse XLIII, XLIV. – Scriptæ circa fin.an. 397 aut init. 398. quente epistola, n. 1, rescribit, pro subscripta salu Duæ subsequuntur Glorio, Eleusio Felicibusque intatione. In hacce epistola, n. 2, Hieronymus salvere scriptæ, epistolæ quas nihil obstat quominus sub jabet Alypium Papam, eodemque titulo donat Au unum et idem tempus, id est sub annum exeuntem gustinum; ex quo intelligimus eam non ante annum 397, aut, ineuntem 398 conscriptas arbitremur. Et 396 scripsisse: cum que Augustino ad episcopatum quidem in xum, quam priorem altera suspicamur, provecto in ea non gratuletur, id credimus ab ipso Optati Thamugadensis tyrannidem summa dicendi præestitum litteris superiore anno per Asterium direc libertate commemorat Augustinus, c. 8, n. 24 ; sed tis. Ad hæc significat Hieronymus se in monasterio jis tamen verbis, quæ illam nondum desiisse inconstitntum, nihilominus variis hinc inde fluctibus nuant. Desiit autem illa tyrannis anno 398, uti ad quati. Quapropter Epistolam non post annum 397 epistolam Lili, n. 6, innota observamus. Dicit quoque scriptam ducimus, sed antequam ipse cum Joanne ibidem quam injuste sacrilegia sua per ordinarias Jerosolymitano rediisset in gratiam : cum minime humanas potestates flagellis temporalibus emendalegamus ipsum ab illa reconciliatione usque ad per ri uolint Donatistæ. Sed id refertur quam optime ad secutiones in eumdem a Pelagianis concitatas occa tempora, ut vocabant, Macariana, de quibus in Tisionem ita conquerendi habuisse. Siquis porro sen bursicensi colloquio Fortunius episcopus Donatista tiat hanc epistolam sexagesima octava posterio querelam movit, ex subsequente epistola xliv, C. rem, et hanc ipsam esse in qua Hieronymus, uti in 2, n. 4. epistola Lxxxii, n. 1, legitur, epistolam illam lxvill, Æquum vero est demonstrare quandonam Augusper Asterium se misisse recolebat; nemo tamen, tinus ad istud Fortunii colloquium venerit. Id enim speramus, moleste feret nos aliis ex conjecturis eruditos viros Baronianis annalibus insistentes ad bunc ejus constituisse ordinem, ad quem pleraque Christi annum 412 referre passim videmus. A quonon male quadrant.

rum opinione revocant nos subjecta rationum moXL. Scripta circa idem tempus.

menta. Cum Tibursico Augustinus Cirtam pergeret, Sub idem tempus secundas etiam ad Hierony út fert hæcce epistola xliv, n. 1, id iter agebat, non mum litteras, epistolam scilicet quadragesimam ex quidem, quod Baronio visum est, occasione synodi Africa mittebat Augustinus, significans, c. 5, n.8, se (quam Lovaniensium editio Cirtensem, priores vero priores ad eum litteras dedisse, quæ perlatæ non editiones et antiqui MSS. constanter Zertensem nosunt ; atque in exordio gratiam habens quod pro sub. minant, cum in Retract. tibro 2, c. 40, tum in episscripla salutalione, plenain sibi epistolam reddidisset, tola cxli), sed episcopi ordinandi causa eo vocatus, licei breviorem. Quibus verbis non superiorem episto. uti disertis verbis ipse testatur Augustinus in hac lam xxxix notat, sed alteram hactenus desideratam, epistola xliv, c. 6. n. 13. Porro sufficiendus erat sucin qua Hieronymus Origenem carpebat; uti videré cessor, si non ipsi Fortunato, qui anno 416 Cirtenest hic cap. 6, n. 9, de quo Origene forte Augustinus sem Ecclesiam adhuc regebat, inter Milevitanæ verbum fecerat, cum alterius cujusdam litteris sub- synodi patres ante Possidium nominatus, certe scribens enim officiose salutavil. Ea est, opinamur, Profuturo, qui episcopatum anno 394 aut 395 adepepistola, quam per Asterium Hieronymus misitanno tus, brevi post tempore defunctus est. Atqui huic sucforsan 396, ut Augustino salutationis officium redhi cessit ipse Fortunatus cujus ordinatio ultra iniberel. Quod autem ad XL, de qua agimus, epistolam tium anni 398 remitti vix possit ex dictis supra ad attinet, Paulus qui eam perferendam acceperat, na epistolam xxxvn. vigationis consilium mutavit, ex epist. LXXII, c. 1, n. An etiam aliunde constat huncce Augustini cum

[ocr errors]

L.

Fortunio congressum contigisse ante annum 411, qui inde in Africam trajecerant, Eustasium et Anidque intelligere est vel ex ipso Augustini animo a dream, quorum Eustasius jam 'ibi defunctus erat. persequendis hæreticis adhuc alieno hic c. 4 et 5. Nempe putant esse illos ipsos qui Mascezit Romani Et prorsus patet Donatistas tunc temporis quietos exercitus ducem comitabantur. Hic enim sub anni fuisse, totaque epistola eos plena gaudere libertate hujus initium navigans in Africam adversus Gil. ņotat: quod nunquam accidit ab anno 411. Liquet donem tyrannum, Caprariam insulam adiit, ut scripariter Augustinum, cum ei Fortunius pseudo. bit Orosius in lib. 7, č. 36, unde secum sanctos servos Sardicensis seu Philippopolitani concilii epistolam Dei aliquot permolos precibus suis sumpsit : cumque exhibuit c. 2, n. 6, quid hoc esset tunc ignorasse. his in orationibus, jejuniis, psalmis, dies et noo At illud in libris contra Cresconium ante annum 411 tinuans, sine bello victoriam meruit, ac sine cæde vinscriptis jam notum habet, et ut Arianorum conven dictam. tum explodit in lib. 3, c. 34. Est etiam perspicuum

XLIX. – Scripta circa an. 398. ex Augustini verbis, c. 1, n. 1, hunc Fortunium fuisse De tempore epistolæ quadragesimæ nonæ ad Hoantiquiorem ipso episcopum, qui tamen episcopus noratum, id soluin stalui potest, admodum verisinon erat anno 411, cum Januarius Tibursicensis in mile esse his prioribus annis episcopalus Augus Numidia episcopus ex parte Donatistarum interfue tini, quibus nondum Donatistæ tam infenso animo rit collationi Carthaginensi; adeoque Fortunius post veritati adversabantur, Honoratum illorum partis annum 411 in vivis esse non potuit : quem idcirco episcopum et Hipponi vicinum, significasse Augusfacilius crediderimus esse illum ipsum, qui decimus tino per Erotem, se libenter cum eo per litteras de numeratur joter trecentos et decem episcopos con schismate collaturum, ut de re tanti momenti, ea cilii Bagaiensis a Donatistis anno 394 celebrati. Ita qua par erat lenitate et animi tranquillitate ageque ex his rationum momentis conficimus collo. rent. Cui Augustinus qui jampridem illius colloquium istud ante annos circiter 15 quam retulit quium expetebat, ejus sibi consilium multum plaBaronius, constituendum esse.

cere hac Epistola rescripsit, et causam pro suis parNeque id silentio transeundum, ubi in eodem collo tibus agressus, ipsum ad respondendum invitavit. quio de Ambrosio sermoincidit, in hæc epislola.c. 4,

Scripta forte an. 399. n.7, Augustini verba movere posse, ut sanctus ille Ad rescripta Imperatoris Honorii, data anno 399 antistes in vivis adhuc egisse credatur:atque ubiactum adversus idola, refert Baronius id de quo Augusest de persecutione Donatistarum in Maximianistas tinus in epistola quinquagesima expostulat apud nihilomnino dictum reperiri de Prætextato et Feli seniores Suffectanæ coloniæ, qua in colonia cum Herciano, quos illi tamen receperant sub initium aoni culis simulacrum deturbaium fuisset et commi397.Ex quibus forte nonnemo reputaverit haud serius nutum, Gentiles armis Christianos aggressi, ex eis ineunte prædicto anno 397, habitum fuisse illud Ti. trucidarunt sexaginta, qui in Martyrologio Romabursicense colloquium. Verum, ut id constet, sta no SS. Martyrum numero adscripti sunt ad diem tuere oportet in primis obiisse Megalium medio cir 30 augusti citer anno 395, quandoquidem Profuturus Megalio

LI. Scripta an. 399 aut 400. superstes fuit,atque Augustino adordinandum Pro Prodiit epistola quinquagesima prima ad Crispi fuluri successorem proficiscente habitum est cum num post mortem Opłati Thamugadensis, cujus Fortunio colloquium. Itaque inter Megalium et memoriam facete laudat Augustinus, n. 3, his verCrescentianum primas aliquis erit inserendus, aut bis, Etiam Oplali illius tribuni vestri sancta memoria certe dicendum erit annum prius effluxisse, quam is prædicatur : ante obitum vero Prætexlati Assuritarenuntiaretur, qui Megalio in officio primatus jure ni, de quo non aliter atque de Feliciano Mustitano antiquitatis succederet. Nam Crescentianus prima adhuc vivente passim hic loquitur ; quodque ad tum non adiit ante annum 397, paulo ante conci rem propius facit de ambobus dicií n. 4, Quotlium Carthaginense die 28 augusti celebratum, in quot ergo eo tempore baptizaverunt, nunc secum et quo Aurelius testatur se litteras non ita pridem vobiscum habent. Porro exstinctus est Optatus paulo accepisse a Crescentiano, primæ sedis Numidiarum, post Gildonis tyranni necem anno 398. Prætextaut ipse insinuat, inquit ; qua ex clausula palet nes. tus vero jam obierat, cum Augustinus libro 3 conciisse tunc Aurelium, eum esse primatem; quod tra Parmenianum circiter annum 400, apices ul. tamen in primis scire debuerat. Licet autem Mega timos apponebat, ut patet ex ejusdem libri poslium inter et Crescentianum primatem interseri ni. tremo capite. Unde hanc Epistolam anno 399 aut hil vetet; ut tamen id ita contigisse arbitremur, non 400 scriptum esse annotamus. Quod itaque scriexiguntsuperius allatæ rationes. Quocirca maluimus bit Augustinus, n. 3, Donatistas Catholicis objecistud colloquium reponere in fine anni 397, sive po tare solitos esse, quod ipsos per potestates terrenas tius in principio anni 398, quo tempore Gildonis persequerentur, non ad edicta anni 405, sed ad sutyranni occasus persecutionis metum Donatistis, periora referri oportet, quæ nonnulla anno 377, et propter Optatum suum Gildonis satellitem, injicere deinceps contra ipsos emanarunt. proterat. Eo enim speclare videntur, quæ dicta

LII. Scriptura circa an. 400. Darrantur in hac epistola, c. 5, n. 11.

Epistola quinquagesima secunda ad Leverinum XLV. Scripta an. 398.

in primis Augustini contra Donatistas scriptis cenEpistola quadragesima quinta ad Paulinum, quæ senda videtur, nec tamen multo ante annum 400 huic editioni ex Phimarconensi manuscripto acce collocanda ; quoniam n. 3 hæc dicit : Tam multi dit, scripta est biennio toto, postquam Romanus et scelerati apud eos emerserunt, et toleraverunt illos per Agilis ad Paulinum rediissent, elapso. Hos porro a tot annos, ne partem Donati conscinderent. Cujusse dimisit Augustinus circiterineuntem annum 396, modi verbis, sublato e vivis Optato, decennalem sicque isthæc epistola est ineuntis anni 398. ejus tyrannidem persæpe significat. XLVI, XLVII. Scriptæ circa hoc tempus.

LII. Scripta circa an. 400. Quadragesima sexta Publicolæ est S. Augustinum Adidem circiter tempus epistolam quinquagesiconsulentis,ut episcopum jam auctoritate pollentem, mam tertiam ad Generosum referre licet: quippe etiis quibus vir ille tenerioris conscientiæ permove cum sedente Romæ Anastasio scripta fuerit ex n. batur, scrupulis removendisidoneum. Porro hæc et 3, et forsitan in vivis agente adhuc Prætextato, sequens epistola Augustini ad Publicolam, ad hanc uti conjicitur ex n. 6. ætatem referuntur;quia scriptæ videntur vigente

LIV, LV. Scriptæ circa an. 400. adhuc idolorum culti, qui anno 399 prohibitus fuit. Epistolæ quinquagesima quarta et quinquagesima XLVUI. – Scripta forte an. 398.

quinta, qui sunt libri duo ad inquisitiones Januarii, Epistola quadragesima octava ad Eudoxium insulæ locum in Retractationibus medium tenentinter opuCaprariæ, ut antiqui codices præferunt, Abbatem, scula circiter annum 400 elaborata ; recensenturcreditur scripta sub annum 398, quoniam in ea, que aliquanto ante libros contra litteras Petiliani non 4, laudat Augustinus duos probatæ vitæ monachos, serius anno 402 scriptos : quandoquidem Anasta

[ocr errors]

sius, qui hoc ipso anno decessit, in Romana cathe. LXIV. - Scripta paulo post Natal. Christi an. 401. dra sedebat eo die quo scribebatur, cap. 51, lib. 2, In epistola sexagesima quarta ad Quintianum, contra prædictas litteras Petiliani, uti testatur illic paulo post Christi Natalem, sicuti ex n. 2 habetur, Augustinus.

conscripta significat dugustinus n. 3 statutum esse LVI, LVII. – Scriptæ circa an. 400.

recenti concilio, ut de aliquo monasterio qui recesseEpistolas quinquagesimam sextam et quinqua rint vel projecti fuerint, non fiant alibi clerici, aut gesimam septimam ad Celerem dedit procul dubio præposili monasteriorum, quod non aliud procul apte collationem Carthaginensem, de cujus actis ni dubio est nisi Carthaginensis concilii 13 septemb. hil dicit:sed post editos a se libros aliquot adversus an 401 decretum istud : Item placuit, ut si quis de Dopatistas, quos ipsi legendos exbibet. Quocirca alterius monasterio repertum, etc. In Cod. can. videtur commode reponi sub hoc idem tempus. Afric. c. 80. LVIII. – Scripta versus exeuntem an. 401.

LXV. Scripta ineunte an. 402. Quinquagesima octava ad Pammachium scripta Epistola sexagesima quinta ad Xantippum senem est fortassis versus finem anni 401, et commendata

scripta est aliquanto ante Dominicum Paschæ, qui legatis qui Carthaginensis concilii, Idibus septem- futurus erat octavo Idus aprilis, ex. n. 2. Atqui Xanbris habiti nomine preces Imperatoribus detule

tippo Sene, seu, quod eo titulo significari videtur, runt. Nam ut in hujusce concilii exordio notantur primatum gerente, Pascha in diem 6 aprilis non Donatistarum insidiæ et improbitates, quibus Afri.

incidit, nisi anno 402, uti optime observant Perronius canam Ecclesiam catholicam graviter vexabant ;

in lib. adversus responsionem Regis Britanniarum ita in istius epistolæ fine de hæreticorum insidiis

c. 48, et Norisius in lib. 2 Hist. Pelag. c. 8. loquens Augustinus, Audies tamen hæc, ait, a fra

LXVI. - Scripta circo idem tempus. tribus meis, quos plurimum commendo eximietati tuæ.

Non serius hoc lempore commissum est a CrisLIX. – Scripla circa exeuntem an. 401.

pino Calamensi facinus illud, de quo in epistola Tractoria quinto Idus novembris a Victorino ac

sexagesima sexta apud eumdem Crispinum expos

tulat Augustinus. Quippe in lib. 2 contra Litt. Pecepta, qua is concilium ut Numidiæ Primas con

tiliani, cap. 83, quem scribebat anno 402, testavocabat, rescripsit illi Augustinus epistolam quinquagesimam nonam, significans Xantippum Ta

tur hoc nuper contigisse, idque se adhuc lugere di

cit. Quia tamen vocis nuper significatus ad plures gosensem dicere, quod eum Primatus ipse contingat.

interdum annos porrigituris posset istud Crispini Porro Xantippus primatum adeptus erat quam tardissime anno 402, ut liquet ex epistola Lxv, ipsi

factum ad aliquem e superioribus annis referri :

sed cum nobis incompertum sit quo anno contigeSeni, id est primati ante Paschale festum hoc an

rit, visum est hanc epistolam hoc loco reponere. no data ; maximeque ex Synodo Milevitana eodem

LXVII, LXVIII. anno celebrata 27 augusti, in qua idem episcopus

Scriptæ circa an. 402.

Sexagesima septima ad Hieronymum et sexagesiprimæ sedis Numidiæ appellatur. Igitur si causam

ma octava Hieronymi ad Augustinum, scriptæ sunt suam collegis probavit Victorious, pertinet forte epistola Lix ad superiorem aliquem apnum a 397,

post Pauliniani regressum ex Occidente in Palæs.

tinam quandoquidem Augustinus ipsum salutat, quo primas renuntiatus fuit Crescentianus, elap

vicissimque ab ipso per Hieronymum salutatur. sum. Sin autem ille, quod verisimilius est, a causa

Porro missus Paulinianus a fratre suo Hieronymo cecidit, non immerito collocatur exeunte anno 401.

in Occidentem an. 398, ut suum commune patrimoLX, – Scripta circiter finem an. 401.

nium divenderet, de quo Hieronymus in 26 epist. In epistola sexagesima ad Aurelium agitur de ad Pammachium, non rediit Bethlehem nisi sub duobus fratribus qui de monasterio non obtenta finem an. 401. Præterea Hieronymus Augustino licentia recedentes, ad eumdem. Aurelium transie nunc transmittit Apologiam suam adversus Rufrant ; a quo tales instituti sui desertores cooptari finum seu primam,seu secundam,cujus verba quein clerum non probat Augustinus. Et alterum qui dam profert Augustinus in epistola CLxvi,c. 5, n. 15. dem Donatum nomine, qui ordinatus fuerat ante Certe jam ad Hieronymum maledictu sua miserai Rufficonstitutionem ea de re factam a Carthaginensi nusulidiciturin hac epistola lxvi,n.3,quod quidem concilio die 13 septembris anno 401 habito, pru fecit ille post Apologiampriorem, sicque occasionem dentice illius arbitrioque permittit. De altero au posteriori præbuit, ut ex eadem posteriore Apologia tem, et maxime quia ejus causa Donatus de monas patet, quæ Apologia pertinet ad an. 402. Perlaterio abscesserat, aliud videri sibi significat. Unde tore Hieronymus utitur Asterio per quem ante sex colligimus hanc epistolam non multo post idem annos misit primas litteras supra in epistola XXXIX concilium scriptam fuisse.

memoratas, quas cum nonnisi salutationis obsequium LXI. — Scripta exeunte an. 401 aut paulo post. appellet, ab hoc de quo agimus rescripto diversas Sub idem tempus data videtur epistola sexagesi esse velinde conjectare licet. Denique hic n. 1, annoma prima ad Theodorum, qua interposito jura tandum venit exempla litterarum Augustini per Sy. menio pollice ur Augustinus se clericis Donatistis sionium diaconum allata esse Hieronymo sub id ad Ecclesiam redeuntibus honorem sui ipsorum tempus, quo Paula ægrotabat.Ex quo intelligas diaordinis servaturum. Nam prædicti concilii decreto conum huncce non eumdem esse cum Sysinnio, id relictum erat voluntati arbitrioque episcopi cu qui an. 406, id est biennio post Paulæ obitum navigajusque Catholici, ut si ipsi expedire videretur, vit Jerosolymam; aut siidem ipse est,eum secundo eosdem deinceps cum suis honoribus et ordinibus illuc trajecisse, contra quam existimavit Baronius, reciperet.

LXIX. – Scripta exeunte an. 402. LXII, LXIII. – Scriptæ circa idem tempus.

Epistola sexagesima nona ad Castorium conferenda Epistola sexagesima secunda et sexagesima terlia est cum synodo Milevitana die 27 augusti an. 402 cead Severum scriptæ fuerunt in Timothei causa, cujus lebrata. Is enim Maximianus quem hic laudant Aly. occasione opinamurconditum fuisse illum canonem pius et Augustinus, quod episcopale onus pacifica a Milevitana synodo 27 septembris anno 402. Ut qui. permotus pietate deposuerit, cuique in Vaginensis Eccumque in Ecclesia vel semel legerit, ab alia Ecclesia clesiæ administratione fratrem ipsius Castorium sucad clericatum non teneatur. Certe epistola Lxu, n. 4, cedere cupiunt,ille ipse est, eruditorum quorumdam ubi Severum rogat Augustinus ut apud se ipse con judicio, Maximianus Bagaiensis, quiepiscopali sede sullo Deo perpendatutrum Timotheus, qui Lectoris cedere permittitur illius synodi decreto, in Cod.can. officio non semel, neque in uno loco diæcesis Hip Afr. c. 88. Sic Rivjus, sic ante illuın sensit Baronius ponensisfunctus fuisset, judicari possit aut debeat ad an. 402. Ubi tamen admonet, se aliquando punon Lector fuisse: haudquaquam mentionem facit tasse Maximianum episcopum illum Bagaiensem, de isto Milevitani concilii canone quo res tamen qui scilicet a Donatistis cæsus et de turri præcipiliquido explicata fuit. Quapropter has epistolas tatus fuisse narratur ab Augustino in epist. CLXXXV, ulira tempus istud remittere non licet.

n. 26, et LXXXVII, n. 7, et in libro 3 contra Cresco

nium, c. 43, eumdem esse cum isto, de quo in litteras sibi placari postulat Augustinus. Porro Milevitana synodo actum est; sed jam videri sibi Præsidius, qui hic consacerdos, id est episcopus apesse ab eo diversum, atque in illius synodi Actis pellatur, videtur omnino is esse quem Hieronymus legendum esse Maximianum Vagiensem non Bagai ex Palæstina trajicientem commendabat Augustino ensem. Qua dere forte alius occurret dicendi locus. per epistolam xxxix, anno forte 397 scriptam, dia

LXX. - Scripta forte circa hoc tempus. conuin eum vocans, et significans sibi esse germa. Post annum 400 scriptam credimus epistolam se nissimum. ptuagesimam ad Naucellionem sive mortuo jam

LXXV. Scripta circa finem an. 404. Prætextato. Non enim venit in mentem alia ratio Cypriano in Africam revertenti duas ad Augusticur nunc de illo sileat Augustinus, solumque com num epistolas, Lxxii et Lxxv,dedit Hieronymus,juxta memoret Felicianum, nisi quia hic solus superstes epist. lxxxii, c.5, n. 36. In hac septuagesima quinta erat. Nam cum una fuisset amborum causa, una respondet tribus ex allatis sibi per Cyprianum epistoin ambos dicta sententia, eædem etiam postea ad lis, scilicet xxvIII, XL, et Lxxi; nihil vero de lxxindi. versus ambos, ut e suis pellerentur ecclesiis, inten cit, quam haud dubie nondum receperat. Scribebat tatæ lites ; atque eadem occasione, compellente ergo versus finem an. 401. Certe non citius, quandonimirum Optato Gildoniano, iisdemque demum quidem jam exauctoratus erat Joannes Chrysostoconditionibus facta amborum reconciliatio ; pro mus, uti non obscure significat hic cap. 3, n. 6. ducebantur antehac simulab Augustino, ubicumque LXXVI. - Scripta ineunte an. 401 aut circiter. S. Doctor argumentum istud contra Donatistas re Cum ex decreto generalis tolius Africæ concilii,quod torquebat, ostendens frustra a schismaticis objici anno 403, die 25 augusti celebratum est, facta fuisset in Catholicos, quæ ipsi in Maximianistarum causa, Donatistarum episcopis, per quemque catholicum et præsertim erga Præsertim et Felicianum perpe episcopum in sua diæcesi, citatio publicoruin Actotrassent.

rum forma, ut ad pacificam collationem venire non LXXI. — Scripta circa an. 403.

cunctarentur, responderunt illi verbis dolo, maledicHieronymi litteras per Asterium cum Apologia tione, amaritudine plenis, ex lib. 3 contra Cresc.c. 45. in Ruffinum allatas nondum receperat Augustinus, Ipse etiam Proculeianus apud Hipponem ab Auguscum septuagesimam primam epistolam Cypriano tino interpellatus, primo quidem respondit suæ pardiacono ad Hieronymnum perferendam dedit. Quip tis episcopos concilium habituros etillic deliberatupe de illius tum Ruffino discordia nullum verbuin ros quod responsum redderent. Tum denuo pulsafacit ; aperitque etiam hic libere quid de illius in tus, collationem aperte recusavit ex epist. lxxxvIII, libris Veteris Testamenti ex Hebræo vertendis la n.7. Quapropter ipsos eorum Laicos epistola septuabore sentiat : haudquaquam id facturus, non seda gesima sexta ad Donatistas inscripta interpellandos to inprimis Hieronymi animo, si eum prioribus censuit Augustinus. Vel vobis Laicis, inquit, n. 4, ad epistolis suis commotum offensumque fuisse intel ista respondeant episcopi vestri, si nobiscum loqui nolexisset. Mittebat simul tres alias epistolas antehac lunt, etc. Si lupi concilium fecerunt, ut pastoribus non scriptas, ex cap. 1, n. 2, quarum quam, scilicet respondeant, quare oves consilium perdiderunt, ut ad XXVII, non fuisse perlatain sciebat : de iteris vero luporum speluncas accedant. Itaque scripta est episduabus nempe xl et lxvii, incertus erat.

tola sub initium anni 404. In ea Feliciani mentio LXXII. – Scripta an. 403 aut 404.

fit, non Prætextati, quod uti supra observavimus, Subsequens epistola a Hieronymo sub hoc tempus jam Prætextatus obiisset. dictata intelligitur ex cap. 2, n. 4,ubi nonnulla de ver LXXVII, LXXVIII. – Scriptæ forte an. 404, bo repetit ex epistola lxvii, superiore anno sibi di

circ. 26 junii. recta. Et partim quidem isti lxvii, respondet; partim Subsequuntur super Bonifacii et Spei causa episetiam alteri, que minime reperitur in qua nimirum tolæ duæ, quas vivente adhuc Proculeiano HippoAugustinus significabat epistolam quamdamn, cui nensium Donatistarum episcopo, necnon aliquanresponsum flagitabat, a se primum Profuturo tradi

to teinporis spatio post editum a Carthaginensi tam, secundo missam fuisse perquemdam alium,at concilio anno 401, die 13 septembris de Donatisque hunc maris timuisse discrimina, et navigationis lis clericis recipiendis decretum conscriptas fuis. mulasse consilium.Istud tamen rescriptum suum Hie se intelligimus, ex ea quæ est LXXXVII, n. 8. Nam ronymus non misit ante Cypriani reditum,qui simul illic duorum diaconorum, qui ex Donali parte ad et illius perlator fuit, juxta epist. LXXXII, C.4, n.30, et catholicam Ecclesiam accesserant, commemoratur alterius, scilicet epistolæ lxxvscriptæ exeunte anno lapsus, simulque catholicorum quorumdam ani404, vel serius paulo. Denique observandum quod mus inani veluti gloria agitatus, quoniam ob ilHieronymus c: 1, n. 1, dicit, epistolam Augustini, lorum lapsum disciplinæ Proculeiani insultaverant, puta xl, de qua hic expostulat, in insula Adriæ ante castigatur. Forsitan pertinent ad tempus synodi ha hoc ferme quinquennium reperlam fuisse a Sysinnio. bitæ Carthagine anno 404, die 26 junii, quo tempore LXXIII. Scripta circa an. 404.

cum sancto episcopo non liceret statim reverti HipHoc interim tempore, id est post Cypriani profec ponem, ut obortum in ecclesia sua scandalum de tionem in Palæstinam, cum Augustinus reddita sibi medio tolleret, id per litteras agendum pro virili cuper Asterium epistola lxvili, sentiret Hieronymum ravit. Porro in ea epistola, quam Clero et senioribus nonnihil offensum suis litteris,quas per Italiamspar- plebique Hipponensi inscripsit, concessit demumn.4, sas fuisse, nec tamen ad ipsum cui scriptæ erant, ut Bonifacii presbyteri pomen non recitaretur in diperlatas querebatur; non distulit quin continuo plychis. Unde liquet hancdatam fuisse paulo post alepistolam septuagesimam tertiam rescriberet; ubi ieram ad Felicem et Hilarium, quibus n.2 scribit Augusdum ejus querelis facere satis studet, testatur se Apo tinus, se non audere Dei prævenire sententiam in delenlogiam adversus Ruffinum accepisse, aitque se illius do vel supprimendo ejus nomine. Erant amboilli, non inter eos enatæ dissensionis exemplo territum, cum episcopi (quam ipsis dignitatem, nescimus qua aucquædam ad se in Hieronymi epistola legeret ipsius toritate, tribuerunt Erasmus et Lovanienses). sedin indignationis indicia. Itaque pertinet hæcce epistola Catholicis Hipponensibus primarii quidam viri; quod adan.circ. 404, quojamannum ætatis quinquagesi- ipsa epistola satis loquitur. Nec temere credideris mum attigerat Augustinus, qui se senem esse profi hunc Hilarinum esse eumdem acillum quem Aurelio tetur cap. 2, n. 5, nequaquam ibi senis nomine, uti in fine epistolæ ili Augustinus commendat, Fratrem interdum solet, notans ætatem ultimam, quæ ab Hilarinum Hipponensem Archiatrum et Principalem. anno 61 inchoatur. Alioquin remittenda esset epis

LXXIX. Scripla forte an. 404. tola ultra annum Christi 414.

Epistola septuagesima nona data est ad quemdam LXXIV. - Scripta cum superiore.

Manichæum presbyterum, quem suspicamur non Epistola septuagesima quarta ad Præsidium data alium esse a Feliceillo, qui ab Augustino publica disest occasione superioris epistolæ, quam per eum putatione convictus fuit anno 404, mensedecembri, Hieronymo mitti, imo etiam Hieronymum per ejus ex Actis cum Felice tom. 6; sicque sentit Bernardus

Vindingus, eo quod istius presbyteri præcessor dica LXXXVII. Scripta forte an. 403, cerle ante an. 411. tur Fortunatus: hunc ipsum enim Felicis fuisse præ De tempore epistolæ octogesimæseptimæ ad Emecessorem videtur innuere Augustinus in lib. 1 ritum, duo certa sunt: primum nondum Emeritum Retract. c. 8.

viderat Augustinus,neque ompino virum nisi fama LXXX. – Scripta an. 405, circa mens. marlium. noverat, ex num. 1, 4 et 10, adeoque nondum habita

Octogesima ad Paulinum n. 1 se ipsa prodit scri fuerat Carthaginensis collatio, qua nimirum in collaptam sub illud tempus, cum proxime futurus spera tione Emeritus, unus eorum septem quos Donatistæ batur reditus episcoporum Theasii et Evodij:qui vi pro suæ cause defensione delegerant,in eadem causa delicet a Carthaginensi concilio superioris andi ad maxime laboravit, inquit Augustinus in lib.2 Retract. Honorium missi, legibus contra Donatistas die 12 c.51. Deinde quod non minus liquidumest,jam Honofebruarii ab Imperatore promulgatis, reditum in rius tulerat leges anni 403 paulo severiores quam Africam haud dubie maturarunt.

impetrare voluissent legati synodi Carthaginensis LXXXI. – Scripta forte an. 405.

anni 404. Nempe cum legati Romam venerunt, uti in Epistolam octogesimum primam Hieronymus per subsequenti epistola, n. 7 narratur, jam cicatrices Firmum transmisit,excusans quod ab Augustino pro episcopi catholici Bagaitani horrendæ ac recentisvocatus compulsusque ad respondendum,id demum simæ Imperatorem commoverant, ut leges tales fecerit velinvitus, scilicet epistola Lxxv, quæ idcirco mitterentur, quales et missæ sunt. Hoc ipsum est pauco tempore istam LxxxI præcessisse videtur. Sus quod Emerito significat August. hic n. 8. picatur quoque Augustinus in subsequente epist. LXXXVIII. Scripta posl initium an. 406. cap. 1, n. 1, Hieronymo, priusquam hanc LXXXI Hipponensium Clericorum epistola octogesima ad ipsum dictaret, redditam fuisse epistolam suam octava ad Januarium (primæ sedis partis Donati, ut LXXn. Itaque ita Lxxxi non temere ad annum cir nostri MSS. ferunl) missa est aliquanto tempore ante citer 403 revocatur.

initam cum Donatistis collationem, quam illi se LXXXII. - Scripta sub idem tempus.

vehementer expetere multis contestantur. Quod Lecta superiore epistola moxoctogesimam secun aulem n. 10 his verbis obtendunt: Vestri enim coldam ad Hieronymum rescripsit Augustinus, qua tegæ qui navigaverant, apud præfectos dixerunt se tum isti postremæ per Firmum allatæ, tum aliis audiri venisse : cum citra omnem dubitationem ad duabus quas Cyprianus retulerat, scilicet lxxu, et gesta illa pertineat,quæ producta leguntur in CarthaLXXV respondet.

ginensi collatione 3, n. 124, in judicio habita præfecLXXXIII. Scripta circa an. 405.

turæ, ubi se pars adversa, id est schismaticorum, Quo tempore discutiendum venerit id negotii, de audiri tantopere flagitavil : quæve in eadem collaquo in epistola octogesima tertia ad Alypium tracta tione n. 141, notantur confecta Ravennæ sub die tertur, non aliter innotescit, nisi quod n. 4 scribit Augu tia Kalendas februarias, Domino nostro Arcadio perstinus, rem se cum Samsucio episcopo, contulisse. petuo A ugns:d et Probo quartum consule, id est anno Porro Samsucius sub exordium episcopatus, eg Cbristi 406, ia profecto demonstrat scriptam Epis. jam erat episcopus fide et auctoritate præclarus, tolam post hujusce ánni exordium. uti intelligitur ex ep. XXXII. At ab an. 407, nihil de LXXXIX. Scripta circa idem tempus. eo deinceps reperitur. Conjecturæ lavet quod lic Octogesimba ndikatu t'estum data est post prædictas Thiarenses dicuntur nunc catholicæ pari acressisse; Honcrli leges, ut intelligitur ex n. 2,6 et 7; sed ante forte propter leges an. 405, in Donatistas.

Carthaginensem collationem : quippe cujus nullam LXXXIV. – Scripta circ. hoc tempus, seu ante an. 411. prorsus mentionem Augustinusfacit,quamvis Eccle

Epistola octogesima quarta ad Novatum aliquanto siæ causam adversus Donatistas ibi fuse persequatur. ante collationem Carthaginensem scripta est, cum XC, XCI. Scriptæ an. 408, post 1 diem junii. dubium non sit Novatum, qui collationi interfuit Duarum proxime sequenttum ætatem repetere Sitifensis episcopus, de restituendo sibi fratre suo oportet illis ex verbis Augustiniad Nectarium rescriLucillo diacono (quæ res huic Epistolæ causam bentis n. 8: Contra recentissimas leges Kalendis juniis dedil) egisse apud Augustinum statim atque epis festo Paganorum sacrilega solemnitus agitata est: quæ copale onus in se suscepit. Et sane ipse Augustinus quidem verba Baronius etnonnullieruditi ad leges anhoc rescripto suo innuit, non ita pridem illum no 399 contra Paganos ab llonorio latas referunt. Sed adeptum esse eam dignitatem : quippe qui ali ea speclare non dubitamus legem Curtio datam 17 quos Ecelesiæ ministros nondum per se instituisset. Kalend. decembris in Cod. Theod. lib. 16, tit. 10, leg. LXXXV. Scripta cir. an. 405.

19, sive datam 8 Kalend. decemb. Romæ, et proOctogesima quinta epistola, qua Augustinus Pau positam Carthagine Noniis juniis, Basso et Philippo lum episcopum ab arrepto sancto proposito quam Coss. ex Append. Cod. Theod. pag. 35. Enimvero longissime discedentem objurgat, haud collocari ipsissima sunt hujusce legis verba, quæ huc transposset multo ante hoc tempus, quandoquidem is ferenda curavit Augustinus, conquerens solemnitain Christo per Evangelium ab Augustino genitus, tem contra leges agitatam fuisse. Præterquam quod subindeque bene meritus de Ecclesia, multos ad legibus anno 399 promulgatis sacrificia idolis fieri eam jam collegisse dicitur. Neque porro serius prohibentur, non solemnia festa celebrari. Imo reponenda videtur, quando Bonifacius in demortui eodem isto anno 13 Kalend. septemb. legem tulit Pauli locum, juxta epistolam xcvi, n. 2, suffectus Honorius in hæc verba : Ul profanos ritus jam salujam erat anno 408, Cataquensis episcopus appella bri lege submovimus : ita festos conventus civium, et tus in epistola xcvii, n. 3. Eumdem enim in illa communem omnium lætitiam non patimur submoveri. epistola xcvi,quem hicin epistola octogesima quinta Ad hæc epistolæ hic ordine sciv et xcv, quarum alPaulum notari non dubitant Verlinus, Vindingus, teram mense maio, alteram sub finem ejusdem Holsteaius, claretque collatis invicem epistolis. anni, quo illud a Calamensibus flagitium admissum LXXXVI. Scripta forte an. 405.

est, prodiisse nullus dubitaverit, non possunt anno Quod a Cæciliano petitur in epistola octogesima 399 collocari. Neque enim Melania senior versata sexta, ut qui per alias Africæ terras unitati catholicæ est in Africa anno 398 : cum tamen ex epistola xciv, mirabili efficacia consuluisset, jam tandem Hippo n. 2 certo colligatur illam ab Augustino visam pensi regioni et vicinis partibus præsidiali edicto fuisse proxime ante tempus negotii Calamensis. subveniret, id plane argumento est scriptam non Jam vero observare convenit, illius ad Curtium lefaisse epistolam, nisi post emissas ineunte anno 405 gis promulgationem factam fuisse priusin Numidia, leges ab Honorio contra Donastistas. Cum vero Cæci posterius Carthagine, ubi die 5 junii proposita lex lianus hicidem haud dubie sitqui anno 409 præfectus in Codicis Theod. Appendice notatur : aut certe Prætorio fuit, neque verisimile videatur virum ea illud de quo agitur Calamensium facinus nonnisi dignitate functum in præsidiali apud Africam admi apno 409 contigisse. Quod postremum nobis videnistratione postea meruisse, idcirco hancce epis tur minus verisimile, com animo reputamus Postolam ad annum circiter 408 pertinere conjectamus. sidium, qui ab Imperatoris comitatu, quem illius

« PredošláPokračovať »