Obrázky na stránke
PDF
ePub

ut eminentia virtutis sit Dei, et non ex nobis (II Cor. IV, 7); et innumerabilia talia, quæ de Scripturis omnibus si colligere velimus, tempus non sufficit. Et veremur ne apud te ista ipsa commemorando, quæ majore gratia de Sede apostolica prædicas, inconvenienter facere videamur : sed ideo facimus, quia eo quo infirmiores sumus', quaquaversum quisque nostrum verbo Dei prædicando putatur attentior, crebrius eos patimur in nos et audacius insurgentes.

4. Si ergo Pelagius episcopalibus Gestis quæ in Oriente confecta dicuntur (a), etiam tuæ Venerationi juste visus fuerit absolutus ; error tamen ipse et impietas, quæ jam multos assertores habet, per diversa dispersos, etiam auctoritate apostolicæ Sedis anathemanda est. Consideret enim Sanctitas tua, et pastoralibus nobis compatiatur visceribus, quam sit pestiferum et exitiale ovibus Christi, quod istorum sacrilegas disputationes necessario consequitur, ut nec orare debeamus ne intremus in tentationem, quod Dominus et discipulos monuit (Matth. XXVI, 41), et posuit in oratione quam docuit (Id. vi, 13); aut ne deficiat fides nostra, quod pro apostolo Petro se rogasse ipse testatus est (Luc. xxII, 32). Si enim hæc possibilitate naturæ,et arbitrio voluntatis in potestate sunt constituta ; quis non ea videat a Domino inaniter peti, et fallaciter orari, cum orando poscuntur quæ naturæ nostræ jam ita conditæ sufficientibus viribus obtinentur ? nec debuisse dicere Dominum Jesum, Vigilate et orate; sed tantummodo, Vigilate ne intretis in lentationem ? nec beatissimo Petro primo Apostolorum, Rogavi pro te, sed, moneo te, vel impero ac præcipio ne deficiat fides lua ?

6. Contradicitur etiam istorum contentione benedictionibus nostris, ut incassum super populum dicere videamur quidquid eis a Domino precamur, ut recte ac pie vivendo illi placeant ; vel illa quæ pro fidelibus precatur Apostolus, dicens: Flecto genua mea ad Patrem Domini nostri Jesu Christi, ex quo omnis paternitas in cælis et in terra nomina. lur,ut det vobis secundum divitias gloriæ suæ virtute corroborari per Spiritum ejus(Eph.11, 14-16).Si ergo voluerimus benedicendo super populum dicere, Da illis, Domine, virtute corroborari per Spiritum tuum ; istorum nobis disputatio contradicit, affirmans negari liberum arbitrium, si hoc a Deo pos. citur quod in nostra est potestate : Virtute enim corroborari si volumus, inquiunt,possumus ea possibilitate naturæ, quam nunc non accipimus, sed cum crearemur accepimus.

6. Parvulos etiam propter salutem quæ per Salvatorem Christum datur, baptizendos negant, ac sic eos mortifera ista doctrina in æternum necant,promittentes etiamsi non baptizantur, habituros vitam æternam, nec pertinere ad eos de quibus Dominus ait, Venit enim Filius hominis quærere et salvare quod perierat (Luc. xix, 10); quia isti, inquiunt, non perierant, nec est quod in eis salvetur, vel

1 Bad. Am. Er. et Concil. Edd., lomus.
? Unus e Vatic Mss., quo inferiores sumus.
(a) Gesta Diospolitane synodi.

tanto pretio redimatur : quia nihil est in eis vitialum, nihil tenetur sub diaboli potestate captivum, nec pro eis fusus est sanguis qui fusus in remissionem legitur peccatorum (Matth. xxv1, 28). Quan. quam per baptismum Christi etiam parvulorum fieri redemptionem, in libello suo Celestius in Carthaginensi ecclesia jam confessus est : sed multi qui eorum perhibentur esse vel fuisse discipuli, hæc mala quibus fundamenta christianæ fidei conantur evertere, quacumque possunt, affirmare non ces. sant. Unde etiamsi Pelagius Celestiusque correcti sunt, vel se ista nunquam sensisse dicunt, et quæcumque scripta contra eos prolata fuerint sua esse negant, nec est quemadmodum de mendacio convincantur : generaliter tamen quicumque dogmatizat et affirmat humanam sibi ad vitanda 1 peccata, et Dei mandata facienda sufficere posse naturam, et eo modo gratiæ Dei, quæ sanctorum evidentius orationibus declaratur, adversarius invenitur ; et quicumque negat parvulos per baptismum Christi a perditione liberari, et salutem percipere sempiternam, anathema sit. Quæcumque autem alia eis objiciuntur, non dubitamus Venerationem tuam, cum Gesta episcopalia perspexerit, quæ in Oriente in eadem causa confecta dicuntur, id judicaturam unde omnes in Dei misericordia gaudeamus, Ora pro nobis, domine beatissime Papa

EPISTOLA CLXXVI * (a). Milevitani concilii Patres Innocentio, de cohibendis

Pelagianis hæreticis. Domino beatissimo meritoque venerabili, et in

Christo honorando Papæ INNOCENTIO, SILVANUS, VALENTINUS, AURELIUS, Donatus, RESTITUTUS, LUCIANUS, Aly. PIUS, AUGUSTINUS, PLACENTIUS“, SEVERUS, FORTUNATUS 5, Possidius, NovaTUS, SECUNDUS, MAURENTIUS, Leo, FaustiNIANUS, CRESCONIUS, Malcus, LITTORIUS , FORTUNATUS,DoNATUS, PONTICANUS, SATURNINUS, CHRISTONIUS ?, HONORIUS, Lucius, ADEODATUS, PROCESSUS, CRESCONIUS, SECUNDUS, Felix, Asiaticus, RUFINIANUS 8, FAUSTINUS, SERVUS, TERENTIUS, CRESCONIUS, SPERANTIUS, QUADRATUS, LUCILLUS, SabiNUS FAUSTINUS”, CRESCONIUS, VICTOR, GIGNANTIUS 10, Pos. SIDONIUS, ANTONINUS ", INNOCENTIUS,PRESIDIUS, CRESCENTIUS 13, Félix, ANTONIUS 13, VICTOR, HONORATUS, DONATUS, 1 Edd., ad vincenda. Mss., ad vitanda. : Mss. Gallicani carent his postremis verbis, ora,e c. • Conciliorum editiones, Silvanus Senex. * Deest, Placentius, in Mss. octo Gallicanis. 5 Mss. Gerv. et Gemm., Fortunus.

• Mss. quinque, Litorius. Casalensis, Lictorius. Conc. Editt., Viclorius.

? Mss. septem, et Concil. Editt. sic., Cresconius. CasaJensis codex, Crisconius.

8 In Conc. Edd., Rupinus ; et infra pro Servo, scribi. tur, Servius.

o In Concil. Edd., hic omitittur Faustinus ; ejusque loco ponitur, item Sabinus.

19 Mss. Vatic. tres et Gallic. septeni, necnon Concil. Edd., Gigantius.

11 Mss. duo Vatic., Possidius, Antonius.

12 In Concil. Edd. et in Gallic. Mss. septem deest Crescentius, nec nominatur Præsidius nisi semel, post Petrum.

13 In Concil. Edd. et in Mss. pluribus constanter, Antoninus.

* Recognita ad a. bg. bl. c. cb. ff. 8. gv. n. 8, sb. t. th. vc. duos r. quatuor v. et ad Am. Bad. Er. Lov.

(a) Alias 92 : quæ autem 176 erat, nunc 240. Scripta paulo post superiorem.

PETAUS, PRÆSIDIUS, CRESCONIUC, LAMPADIUS, DELPHINUS Christi penitus alienant, omnino dissimulare non ex concilio Milevitano, in Domino salutem. possis. 1.Quia te Dominus gratiæ suæ præcipuo munerein

4. Hujus autem perniciosissimi erroris auctores Sede apostolica collocavit, lalem que nostris tempo

esse perhibentur Pelagius et Celestius, quos quidem ribus præstitit, ut nobis potius ad culpam negligen

in Ecclesia sanari malumus,quam desperata solute tiæ valeat, si apud tuam Venerationem, quæ pro Ec

ab Ecclesio resecari, si necessitas nulla compellat. clesia suggerenda sunt, tacuerimus, quam ea tu

Quorum unus, id est Celestius, etiam ad presbytepossis vel fastidiose vel negligenter accipere ; ma

rium in Asia dicitur pervenisse:dequo ante paucos gnis periculis infirmorum membrorum Christi pas

annos quid gestum fuerit, Sanctitas tua de Carthatoralem diligentiam,quæsumus, adhibere digneris.

ginensi Ecclesia melius instruitur. Pelagius vero,

sicut a quibusdam fratribus nostris missæ loquuntur 2. Nova quippe hæresis et nimium perniciosa ten

epistolæ, Jerosolymis constitutus nonnullos fallere tat assurgere inimicorum gratiæ Christi, qui nobis

asseritur : verumtamen multo plures, qui ejus senetiam dominicam orationem impiis disputationi

sus diligentius indagare potuerunt, adversus eum bus conantur auferre. Cum enim Dominus docue

pro gratia Christi et catholicæ fidei veritate conflirit ut dicamus, Dimitte nobis debila nostra, sicut

gunt; sed præcique sanctus filius tuus, frater et et nos dimittimus debitoribus nostris ; isti dicunt

compresbyter noster Hieronymus. posse hominem in hac vita, præceptis Dei cognitis,

5.Sed arbitramur,adjuvante misericordia Domini ad tantam perfectionem justitiæ sine adjutorio gra

Dei nostri qui te et regere consulentem,et orantem tiæ Salvatoris, per solum liberum voluntatis arbi

exaudire digaetur, auctoritati Sanctitatis tuæ, de trium pervenire, ut ei non sit jam necessarium di

sanctarum Scripturarum auctoritate depromptæ, cere, Dimitte nobis debita nostra. Illud vero quod sequitur, Ne nos inferas in tentationem (Matth.vi,

facilius eos qui tam perversa et perniciosa sentiunt,

esse cessuros, ut de correctione potius eorum con12, 13), non ita intelligendum, tanquam divinum

gratulemur, quam contristemur interitu. Quodlibet adjutorium poscere debeamusne in peccatum ten

autem ipsi eligant, certe vel aliis, quos plurimos tati decidamus; sed hocin nostra esse positum potes

possunt, si ab eis dissimuletur, suis lagueis implitate, et ad hoc implendum solam sufficere volunta

care, cernit Venerabilitas tua instanter et celeriter tem hominis : tanquam frustra Apostolus dixerit,

providendum. Hæc ad Sanctitatem tuam de conciNon volentis neque currentis, sed miserentis est Dei

lio Numidiæ scripta direximus, imitantes Carthagi(Rom. 1x, 16); et, Fidelis Deus, qui non permittet

nensis Ecclesiæ ? et Carthaginensis provinciæ coevos tentari super id quod potestis ; sed faciet cum

piscopos nostros, quos ad Sedem apostolicam, tentatione etiam exitum, ut possitis sustinere (1 Cor.

quam beatus illustras, de hac causa scripsisse comX,13). Frustra etiam Dominus dixerit apostolo Petro,

perimus *. Et alia manu : Memor nostri, in Dei Rogavi pro le, ne deficial fides tua (Luc XXII, 32);

gratia augearis, domine beatissime meritoque veet omnibus suis, Vigilate, et orate, ne intretis in

nerabilis, et in Christo honorande sancte Pater. tentationem (Matth. xxvi, 41); si hoc totum est potestatis humanæ. Pueros quoque parvulos, et si

EPISTOLA CLXXVII“ (a). nullis innoventur christianæ gratiæ Sacramentis, Aurelius aliique tres una cum Auguslino episcopi, habituros vitam æternam, nequam præsumptione ad Innocentium de Pelagio,retegentes ipsius contendunt, evacuantes quod dicit Apostolus, Per

resim, eamque ab apostolica Sede proscribi posunum hominem peccatum intravit in mundum, et

tulantes. per peccatum inors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. v, 12); et

Domino beatissimo, meritoque honorandissimo alio loco, Sicut in Adam omnes moriunlur, sic et

fratri INNOCENTIO Papæ, AURELIUS, ALYPUS, AUGUSin Christo omnes vivificabuntur (1 Cor. xv, 22).

TINUS, EVODIUS, et Possidius, in Domino salutem. 3. Utergo alia omittamus quæ contra sanctas Scri

1. De conciliis duobus provinciæ Carthaginensis pturas plurima disserunt; hæc interim duo, quibus

atque Numidiæ ad tuam Sanctitatem a non parvo omnino totum quod christiani sumus nituntur ever episcoporum numero subscriptas litteras missimus tere, quæ fidelia corda sustineant, non esse rogan.

contra inimicos gratiæ Christi, qui confidunt ia virdum Deum ut contra peccati malum atque ad ope

tute sua, et Creatori nostro quodammodo dicunt : randam justitiam sit noster adjutor, et non opitulari

Tu nos fecisti homines ; justos autem ipsi nos feciparvulis ad consequendam vilam æternam christia

mus. Qui naturam humanam ideo dicunt liberam, næ gratiæ Sacramentum : hæc insinuantes apostolico pectori tuo, non opus habemus multa dicere,

1 Sic in Mss. At in vulgatis omittitur, Carthaginensis

Ecclesiæ, etc. et tantam impietalem verbis exaggerare,cum pro a Reliqua verba absunt a Vatic. et Gallic. Mss. Sed cul dubio te ita permoveant, ut ab eis corrigendis, ne

reperiuntur in omnibus Edd. e quibus Bad. Am. Er. et

Lov. habent, in Deum gratia augearis. Concil., in Do. latius serpant, multosque contaminent, vel potius mini, vel in Dei gratia. interimant, dum eos sub nomine Christi, a gratia

* Ad hanc emendandam usi sumus fl. th. duobus v. Am. Bad. Er. Lov. In Mss. necoon in Conciliorum

editionibus præfert huncce titulum: Epistola familiaris 1 Bad. Am. et Er, : Et nimium perniciosa tempestas sur quinque episcoporum ad Innocentium papam. gere inimicorum gratiæ Christi cæpit,

(a) Alias 95 : quæ autem 177 erat, nunc 241. Scripta : Edd., suslinent,

circa idem tempus.

ne quærant Liberatorem ; ideo salvam, ut super cum eo per litteras agendum : et cum inventus fluum judicent Salvatorem. Tantum enim dicunt fuerit hanc dicere quam docet ecclesiastica et aposvalentem, ut suis viribus semel in origine suæ crea tolica veritas, tunc sine ullo scrupulo Ecclesiæ, tionis acceptis, possit per liberum arbitrium, nihil sine latibulo ambiguitatis ullius absolvendus est, ulterius adjuvante illius gratia qui creavit, domare tunc est revera de ejus purgatione gaudendum. et exstinguere omnes cupiditates, tentationesque 4. Sive enjm gratiam dixerit esse liberum arbisuperare; multique eorum insurgunt adversum nos, trium, sive gratiam esse remissionem peccatorum, et dicuntanimæ nostræ, Non est salus illi in Deo ejus sive gratiam esse legis præceptum; nihil eorum di(Psal. 111, 3). Familia ergo Christi quæ dicit, Quando cit, quæ per subministrationem Spiritus sancti perinfirmor, tunc fortis sum (II Cor. xii, 10), cui di tinentad concupiscentias tentationesque vincendas, cit Dominus ejus, Salus tua ego sum (Psal. xxxiv, quem ditissime effudit in nos (Tit. 311,6), qui ascen3), suspenso corde, cum timore et tremore adjuto dit in coelum, et captivans captivitatem dedit dona rium Domini etiam per charitatem tuæ Veneratio. hominibus (Eph.iv,8). Hinc enim oramus ut peccanis exspectat.

torum tentationem superare possimus, ut Spiritus 2. Audivimus enim esse in urbe Roma, ubi ille diu Dei, unde pignus accepimus (II Cor. 11, 22), adjuvet vixit,nonnullos qui diversis causis ei faveant,quidam infirmitatem nostram (Rom. vin, 26). Qui autem orat scilicet,quia eis talia persuasisse perhibetur?,plures et dicit, Ne nos inferas in tentationem, non utique vero, qui eum talia sentire non credunt; præsertim id orat ut homo sit, quod est natura; neque id orat quia in Oriente, ubi degit, Gesta ecclesiastica facta ut habeat liberum arbitrium, quod jam accepit, esse jactantur(a), quibus putatur esse purgatus: ubi cum crearetur ipsa natura ; neque orat remissioquidem si episcopi eum catholicum pronuntiarunt, nem peccatorum,quia hoc superius dicitur, Dimitte non ob aliud factum esse credendum est, nisi quia nobis debita nostra (Matth. vi, 13, 12); neque orat ut se dixit Dei gratiam confiteri, et ita posse hominem accipiat mandatum : sed plane orat ut faciat mansuo labore ac voluntate juste vivere, ut ad hoc ad datum 1. Si enim in tentationem inductus fuerit, juvari Dei gratia non negaret. His enim auditis ver hoc est, in tentatione defecerit, facit utique peccabis, catholici antistites nullam aliam Dei gratiam tum quod est contra mandatum. Orat ergo ut non intelligere potuerunt, nisi quam in Libris Dei legere, peccet, hoc est ne quid faciat mali, quod pro Corinet populis Dei prædicare consueverunt:eam utique thiis orat Apostolus Paulus, dicens: Oramus autem de qua dicit Apostolus, Non irritam facio gratiam ad Dominum ne quid faciatis mali (II Cor. xii, 7). Dei. Nam si per Legem justitia, ergo Christus gra. Unde satis apparet quod ad non peccandum, id est, tis mortuus est (Galat. 11, 21); sine dubio gratiam ad non male faciendum,quamvis esse non dubitetur qua justificamur ab iniquitate, et qua salvamur ab arbitrium voluntatis, tamen ejus potestas non suffiinfirmitate, non qua creati sumus cum propria vo ciat, nisi adjuvetur infirmitas. Ipsa igitur oratio,claluntate. Nam si intellexissent illi episcopi eam illum rissima est gratiæ testificatio: hanc ille confiteatur, dicere gratiam, quam etiam cum impiis habemus, el eum gaudebimus sive rectum, sive correctum. cum quibus homines sumus ; negare vero eam qua 5. Distinguenda est lex, et gratia. Lex jubere nochristiani et filii Dei sumus;quis eum patienter ca vit, gratia juvare. Nec lex juberet, nisi esset voluntholicorum sacerdotum non dicimus audiret, sed tas; nec gratia juvaret, si sat esset voluntas. Jubeante oculos suos ferret ? Quapropter non culpandi tur ut habeamus intellectum, uti dicitur, Nolite sunt judices, quia ecclesiastica consuetudine no

esse sicut equus et mulus, quibus non est intellectus men gratiæ audierunt, nescientes quid hujusmodi (Psal. xxxi, 9); et tamen oramus ut habeamus inhomines vel in suæ doctrinæ libris, vel in suorum tellectum, ubi dicitur, Da mihi intellectum ut dissolent auribus spargere.

cam mandatu tua (Psal. cxviii, 125). Jubetur ut 3. Non igitur de uno Pelagio, qui jam forte corre habeamus sapientiam, ubi dicitur, Stulli aliquando ctus est, quod utinam ita sit; sed de tam multis, qui

sapite (Psal. cxii,8); et tamen oratur ut habeamus bus loquaciter contendentibus, et infirmas atque

sapientiam, ubi dicitur, Si quis autem vestrum inincruditas animas velut vinctas o trahentibus, fir

diget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus mas autem et in fide stabiles ipsa contentione fati

affluenter, et non improperat; ei dabitur ei (Jagantibus, usquequaque jam plena sunt omnia. Aut

cobi 1, 5). Jubetur ut habeamus continentiam, ubi ergo a tua Veneratione acciendus est Romam, et di dicitur, Sint lumbi vestri præcincti (l.uc. XII, 35); ligenter interrogandus quam dicat gratiam, qua

et tamen oramus ut habeamus continentiam, ubi fateatur, si tamen jam fateatur, ad non peccandum dicitur, Cum scirem quia nemo potest esse continens, justeque vivendum homines adjuvari;aut hocipsum nisi Deus det, et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cuApud Bad. Am. Er. Lov. et Concil. editiones, quia vos

jus esset hoc donum ; adii Dominum, et deprecatus talia persuasisse perhibent. In Ms. Vatic., quia nobis... per sum (Sap. viii, 21). Postremo ne nimium longum sit hibetur. Fortasse legendum, quia vobis. Certe Pelagiani, uti narrat Possidius c. 18, « perfidiam suam per suam am

cuncta percurrere, jubetur utnon faciamus malum, « bitionem eonabantur persuadere sanctæ Sedi: » neque absimile vero est jactatum fuisse ab ipsis eam se illi re · Deerant apud Bad. Am. Er. et Lov. verba isthæc, ipsa persuasisse. Attamen amplectimur aliam lectionem sed plane orat ut faciat mandatum ; quæ ex Vatic. Mss. ex Ms. Oxon. substitutam a R. P. Quesnelio, cui vulgata restituimus. lectio contumeliosa in Romanum pontificem videbatur. * Hanc et subsequentem periodum, utramque in hac.

2 Bad. Am. Er. et Lov., convinctās. At Mss., vinclas. tenus editis parte priore mūtilam, sic in integrum resti(a) Gesta Diospolitane synodi.

tuunt Mss. Vatic. et Fuxensis.

[ocr errors]

ubi dicitur, Declina a malo; et tamen oratur ut non 8. De hac gratia quæstio vertebatur, quando aliis faciamus malum, ubi dicitur, Oramus autem ad quos Pelagius graviter offendebat atque turbabat, Dominum ne quid faciatis mali. Jubetur ut faciamus dicebatur ei quod eam suis disputationibus oppubonum, ubi dicitur, Declina a malo, et fac bonum gparet, quibus assereret non solum ad facienda, (Psal. xXXVI, 27); et tamen oratur ut faciamus bo verum etiam ad perficienda mandata divina, per num, ubi dicitur, Non cessamus pro vobis orantes et liberum arbitrium humanam sibi sufficere naturam. postulantes : atque inter cætera, quæ pro illis orat, Hanc apostolica doctrina gratiam non immerito isto dicit, Ut ambuletis digne Deo in omne beneplacitum, nomine appellat, qua salvamur et justificamur ex in omni opere et sermone bono (Coloss. 1, 9, 10). fide Christi. De hac scriptum est, Non irritam facio Sicut ergo agnoscimus voluntatem, cum hæc præci- gratiam Dei. Nam si per Legem justilia; ergo Chrispiuntur; sic etipse agnoscat gratiam, cum petuntur. tus gratis morluus est (Galat. 11, 21):de hac scriplum

6. Misimus Reverentiæ tuæ librum,quem dederunt est, Evacuati estis a Christo, qui in Lege justificaquidam religiosi et honesti adolescentes servi Dei, mini ; a gratia excidistis (Id. v, 4): de hac scriptum quorum etiam nomina non tacemus; nam Timasius est, Si autem gratia, jam non ex operibus; alioquin et Jacobus vocantur: qui, sicut audivimus, el etiam gratia jam non est gratia (Rom. xi, 6): de hac scripnosse dignaris, ipsius Pelagii exhortatione spem tum est, Ei autem qui operatur merces non impuquam habebant in sæculo reliquerunt, et nunc con tatur secundum gratiam, sed secundum debitum : tinentes Deo serviunt.Quicum eodem errore tandem ei autem qui non operatur, credenti autem in eum aliquando per qualemcumque operam nostram Do qui justificat impium, reputatur fides ejus ad justimino inspirante caruissent, protulerunt eumdem tiam (Id. iv, 4, 5); et multa alia, quæ melius potes librum, Pelagii esse dicentes, et ut ei responderetur ipse meminisse, et intelligere prudentius, et illusimpendio rogaverunt. Factum est; ad eosdein res trius prædicare. Illam vero gratiam qua creati sucripta est ipsa responsio (a) : agentes gratias res mus homines, etiamsi ita appellandam non immecripserunt(b). Utrumque misimus, et cui responsum rito intelligimus, mirum est tamen si ita appellatam est, et quod responsum est : et ne nimium essemus in ullis legitimis propheticis, evangelicis, apostolionerosi, signa fecimus his locis ubi petimus ins cisque Litteris legimus. picere non graveris, quemadmodum sibi objecta 9. Cum itaque de hac gratia Christianis fidelibus quæstione quod gratiam Dei negaret, ita respondit, catholicisque notissima, illi objiceretur quæstio, ut ut eam esse non diceret nisi naturam in qua nos eam oppugnare desineret; quid est quod cum hæc condidit Deus.

sibi in libro suo velut adversante persona idem ipse 7. Si autem hunc esse suum librum negat, aut objecisset, ut se respondendo purgaret, nihil aliud eadem in libro loca, non contendimus; anathemet respondit, nisi naturam creati hominis referre graea, et illam confiteatur apertissime gratiam quam tiam Creatoris ; atque ita se dicere, sine peccato doctrina christiana demonstratet prædicat esse pro impleri posse justitiam per liberum arbitrium cum priam Christianorum, quæ non est natura, sed ua

adjutorio divinæ gratiæ, quod Deus hoc dederit hosalvatur natura: quæ naturain non auribus sonante mini ipsa possibilitate naturæ ? Cui merito respon. doctrina vel aliquo adjumento visibili fovet, sicut detur, Ergo evacuatum est scandalum crucis (Galla. plantator quodammodo et irrigator extrinsecus "; V, 11). Ergo Christus gratis mortuus est. Num enim sed subministratione spiritus, et occulta misericor si non moreretur propter delicta nostra, et resurgedia, sicut facit ille qui dat incrementum Deus (I Cor. ret propter justificationem nostram (Rom. 1V, 23), 111, 7). Etsi enim quadam non improbanda ratione nec ascendisset in altum, et captivans captivitatem dicitur gratia Dei qua creati sumus, ut nonnibil daret dona hominibus, ista naturæ possibilitas essemus, nec ila essemus aliquid ut cadaver quod quam defendit, in hominibus non esset ? non vivit, aut arbor que non sentit, aut pecus quod 10. An forte Dei mandatum deerat, et ideo Chri. non intelligit, sed homines, qui et essemus, et vive stus mortuus est? Imo jam et hoc erat sanctum, et remus, et sentiremus, et intelligeremus, et de hoc justuin, et bonum (Id. vii, 12) : jam dictum fuerat, tanto beneficio Creatori postro gratias agere valea Non concupisces (Exod. xx, 17): jam dictum fuerat, mus; unde merito et ista gratia dici potest, quia non Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Levit. præcedentium aliquorum bonorum operum meri XIX, 18), in quo sermone Apostolus omnem legem tis, sed gratuita Dei bonitate donata est : alia est dicit impleri (Rom. XIII, 9). Et quoniam nisi diligat tamen qua prædestinati vocamur, justificamur, glo Deum, nemo diligit seipsum, ideo Dominus in iis rificamur, ut dicere possimus, Si Deus pro nobis, duobus præceptis totam Legem Prophetasque dicit quis contra nos? Qui Filio suo proprio non pepercit, pendere (Matth. XXI, 37-40) : quæ duo præcepta sed pro nobis omnibus tradidit eum (Rom. viii, jam erant hominibus divinitus data. An æternum 31, 32).

præmium justitiæ promissum nondam erat ? Hoc

ipse non dicit qui in suis Litteris posuit etiam in 1 Lov. : Solvatur natura, non auribus sonante doctrina

Vetere Testamento regnum cælorum esse promisvel aliquo adjumento visibili sicut planlatur quodammodo et irrigatur extrinsecus. Bad. Am. Er., salvatur natura, sum (Hebr. xi). Si ergo ao faciendam perficiennon auribus, etc. Sed melior lectio Ms. Vatic. ad quem damque justitiam, jam erat naturæ possibilitas per hunc locum castigavimus. (a) Lib. de Natura et Grat.

liberum arbitrium, jam erat Legis Dei sanctum et (8) Epist.com

justum bonumque mandatum, jam erat promis

sum præmium sempiternum ; ergo Christus gratis tia Dei ; et incipiat esse in homine justitia, non sua, mortuus est.

sed Dei, hoc est data dono Dei ? 11. Ergo neque per Legein justitia, neque per 14. Quam etiam nunc quidam ignorantes Dei naturæ possibilitatem, sed ex fide et dono Dei per justitiam, sicut et tunc de Judæis dictum est, et Jesum Christum Dominum nostrum, unum media suam volentes constituere, justitiæ Dei non sunt subtorem Dei et hominum (I Tim. 11, 5): qui nisi in jecti (Id. x, 3). Per Legem quippe et illi justificari plenitudine temporis mortuus esset propter delicta se arbitrantur, sufficiente sibi ad eam custodiendam nostra, et resurrexisset propter justificationem nos libero arbtrio, hoc est, justitia sua prolata ex na. tram, profecto et antiquorum fides evacuaretur et tura humana ; non donata ex gratia divina, propnostra. Fide vero evacuata, quæ homini justitia ter quod justitia Dei dicitur. Unde item scriptum remaneat, cum justus ex fide vivat (Habac. 11, 4) ? est: Per Legem enim cognitio peccati. Nunc auEx quo enim per unum hominem peccatum intra tem sine Lege justitia Dei manifestata est, testifvitin mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes cala per Legem et Prophetas (Id. 11, 20, 21). Cum homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt dicit, manifestata est, ostendit quia et tuncerat, sed (Rom. v, 12) : procul dubio a corpore mortis hujus, tanquam illa pluvia quam Gedeon impetravit, tunc ubi alia lex repugnat legi mentis, neminem libera velut in vellere occulta, nunc autem velut in area, vit aut liberatsua possibilitas, quæ perdita Redemp manifesta (Judic. vi, 36-40). Cum ergo Lex sine gratia tore indiget, saucia Salvatore ; sed gratia Dei per fi non mors peccati potuisset esse, sed virtus; sic enim dem unius mediatoris Dei et hominum, hominis dictum est, Aculeus mortis peccatum,virtus autem Christi Jesu (Id. vii, 21-25) : qui et Deus cum esset, peccati Lex (1 Cor. xv, 56) : sicut confugiunt multi hominem fecit ; et manens Deus, bomo factus re a facie regnantis 'peccati ad gratiam velut in area fecit ipse quod fecit.

nunc patentem, ita pauci ad eam confugiebant 12. Puto autem quod eum lateat, tidem Christi, velut in vellere tunc latentem. Hæc vero temporum quæ postea in revelationem venit, in occulto fuisse distributio refertur ad altitudinem divitiarum satemporibus patrum nostrorum ; per quam tamen pientiæ et scientiæ Dei, de qua dictum est : Quam etiam ipsi Dei gratia liberati sunt, quicumque om inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viæ nibus humani generis temporibus liberari potue ejus (Rom. II, 33 )! runt, occulto judicio Dei, non tamen vituperabili. 15. Quapropter si et ante tempus Legis, et temUnde dicit Apostolus, Habentes autem spiritum pore ipso Legis justos patres ex fide viventes, non fidei, utique eumdem quem et illi, secundum quod possibilitas naturæ infirmæ et indigæ : ac vitiatæ scriptum est, Credidi, propter quod et loculus sum ; et sub peccato venundatæ, sed Dei gratia per fidem el nos credimus, propter quod et loquimur (II Cor. justificabat; et nunc eadem in apertum jam veniens iv, 13) : inde est quod ait ipse Mediator, Abraham revelata justificat: anathemet ergo Pelagius scripta pater vester concupivit videre diem meum ; el vidil sua, ubi contra eam, etsi non per contumaciam, et gavisus est (Joan. vin, 56): inde Melchisedech tamen per ignorantiam disputat, possibilitatem deprolalo sacramento mensæ dominicæ, novit æter fendo naturæ ad viacenda peccata, et implenda num ejus sacerdotium 'figurare (Gen. XIV,18). mandata ; aut si ea sua esse negat, aul scriptis 13. Jam vero data in Litteris Lege, quam dicit

suis ab inimicis suis dicit immissa quæ sua esse Apostolus subintrasse ut abundaret delictum, et de negat, anathemet ea tamen et damnet paterna exqua dicit, Si ergo ex Lege hedæritas, jam non ex

hortatione et auctoritate Sanctimoniæ tuæ. Si vult promissione Abrahæ autem per repromissionem do ergo, onerosum sibi et perniciosum Ecclesiæ discat navit Deus. Quid autem lex ? Transgressionis gra scandalum auferre ; quod scandalum auditores et lia proposita est, donec veniret semen cui promis

in perversum dilectores ejus usquequaque sparsum est, disposilum per Angelos in manu Mediatoris. gere non quiescunt. Si enim cognoverint eumdem Mediator autem unius non est ; Deus autem unus librum, quem illius vel putant esse vel norunt, est. Lex ergo adversus promissa Dei ? Absit. Si episcoporum catholicorum auctoritate, et maxime enim data esset lex quæ posset vivificare, omnino

Sanctitatis tuæ, quam apud eum esse majoris ponex Leye essel justitia. Sed conclusit Scriptura deris minime dubitamus, ab eodem ipso anatheomnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu matum atque damnatum, non eos ulterius existiChristi daretur credentibus (Gulut. 111, 18-22); nonne

mamus ausuros, loquendo contra gratiam Dei, quæ satis ostenditur hoc actum esse per Legem, ut pec

revelata est per passionem et resurrectionem Christi catum agnosceretur, et prævaricatione augeretur pectora fidelia et simpliciter christiana turbare; (Ubi enim lex non est, nec prævaricatione (Rom. iv, sed potius adjuvante misericordia Domini, concer. 15) ; et sic adversus victoriam peccati ad divinam

tantibus nobiscum charitate ac pietate flagrantigratiam, quæ in promissionibus est, confugeretur:

bus orationibus tuis, non solum ut in æternum atque ita Lex non esset adversus promissa Dei ; beati, verum etiam justi et sancti sint, non in sua quia ideo per illam fit cognitio peccati, et ex præ

virtute, sed in eadem gratia confisuros. Unde et ad varicatione Legis abundantia peccati, ut ad libera ipsum scriptam ab uno nostrum epistolam, ad tionem quærantur promissiones Dei, quod est gra quem per quemdam orientalem diaconum, civem

Unus e Vatic. Mss., repugnantis.

2 Bad. Er., etc., indignæ. At Lov, et Mss., indiga • In Ms. Vatic., sacrificium.

sive antiqua scribendi ratione, indigua.

« PredošláPokračovať »