Obrázky na stránke
PDF
ePub

-

lexit, et defendit Ferrariensis 2, contra Gent., genda non est. Nam munus repræsentandi ob-
c. 98, circa dubium secundum, Soncinius, 12 jective rem intelligibilem, et munus vitaliter
Metaphysicæ, q. 59, et ante illos Capreolus, in intelligendi illam, sunt valde diversa, et per se
2, d. 3, quæst, 2, concl. š, et ad argumenta sufficiunt ad constituendas et distinguendas
contra illam, Ægidius, ibid. 2 part. distinc- entitates, ut patet in omnibus aliis potentiis et
tionis, quæst. 2, art. 1, Argentina, q. 2, art. 3, objectis, ergo frustra hic fingitur illa identitas,
concl. 1, Richardus, a. 6, quæst. 1, Durandus, seu eminentia, maxime cum objectum per se
quæst. 6, et Scotus, quæst. 8. Et de anima se- adsit et sufficiat.
parata hoc docuit Henricus, quodlib. 1, q. 12, 11. Probatur secundo.—Declaratur præterea
unde necesse est, ut de Angelis idem dicat, ex modo, quo beati vident Deum per essentiam
etiamsi alias sibi contrarius sit. Nam ibi dicit, ipsius Dei, quia non dicitur Deus concurrere
animam separatam se cognoscere sine omni ad illam visionem loco speciei solum fontali-
alia specie, et ratio, quam adducit, evidentius ter et remote, quia infundit quoddam lumen
de Angelis procedit, coincidit enim cum ratio- gloriæ ita perfectum, ut habeat vim activam
ne facta in præcedenti conclusione. Et quod- non tantum luminis intellectivi, sed etiam ob-
lib. 4, quæst. 7, generalius loquitur de omni jecti intelligibilis, sed quia Deus per seipsum
intellectu creato tam humano (utique separa- proxime habet in visionem concursum illum,
to ) quam angelico, et docet, intelligere se, et quem species intelligibilis solet ad intellectio-
omnia, quæ in ipso sunt essentialiter sine ulla nem tribuere, ut præcedenti tomo, lib. 2, de
specie media. Tandem consentiunt alii moder- Attributis, capit. 14 et 15, visum est. At vero
ni, Pesantius et Molinos, dict. art. 1, Valentia, eo modo Angelus seipsum per suam substan-
disp. 4, quæst. 7, punct. 1, ad 4.

tiam videt intuitive. quo beati vident Deum
10. Probatur primo. Et imprimis probo, per substantiam ejus, ut recte docent D. Tho-
sine fundamento dici, quod intellectus angeli- mas et omnes auctores citati, nec potest ulla
cus magis sit in completo actu primo respectu probabilis ratio differentiæ assignari, ergo non
intellectionis sui, quam aliorum. Tum quia dicitur Angelus se intelligere per suam sub-
etiam respectu sui tantum est potentia intel- stantiam, quia intellectus originaliter habet a
lectiva; sed potentia intellectiva non habet substantia non tantum activitatem potentiæ,
completam activitatem proximam ad suum ac- sed etiam objecti. Et sane si hæc opinio admit-
tum, ergo nec ad cognitionem suæ substantiæ tatur in intellectu Angeli respectu essentiæ
illam habet: tum etiam quia licet eadem sub- suze. non video, cur non possit, et debeat de
stantia Angeli sit essentia ejus, et quoddam ob- lumine gloriæ dici, quod eminenter si virtus
jectum intelligibile a se, tamen potentiæ non intellectiva completa etiam quoad activitatem
manant ab ipsa, ut est objectum intelligibile, objecti, sicut aliqui dicere voluerunt : non est
sed ut est essentia seu natura talis suppositi: enim dissimilis ratio, quia lumen gloriæ est
unde nulla res, ut est objectum intelligibile, altioris ordinis, quam intellectus angelicus, et
vel sensibile, seu cognoscibile, habet aliquam cum sola essentia divina habet veluti connatu-
proprietatem ab ipsa naturaliter resultantem, ralitatem. Ilam autem opinionem in citato
ergo intellectus Angeli non manat ab ipso tan- loco reprobavimus, ergo similiter hic modus
quam ab objecto intelligibili, sed tanquam ab philosophandi de intellectu angelico rejicien-
essentia intellectiva, ergo non manat cum tota dus est. Aliud exemplum, seu argumentum
activitate necessaria ad intelligendum, etiam sumi potest ab anima separata, quæ se per
ex parte objecti, sed tantum cum illa, quæ ad suam substantiam cognoscit, cum tamen veri-
intellectivam potentiam spectat. Tum præter- simile non sit, intellectum humanum, et pos-
ea, quia eadem ratione, qua a substantia An- sibilem per seipsum esse constitutum in actu
geli non manat species intelligibilis in suo in- primo ad suam animam cognoscendam. Sed
tellectu, quæ sit principium intelligendi se- quia hoc exemplum suam peculiarem difficul-
ipsum, eadem non manat in ipso intellectu tatem habet, illud in librum ultimum sequen-
virtus eminens repræsentativa objecti quasi tis tractatus remittimus.
vice speciei, quia cum ibi adsit objectum per 1 2. Probatur tertio.- Deinde ostendo, nihil
seipsum præsens, etiam hæc virtus superflua repugnare, quod substantia Angeli per seipsam
est. Præterquam quod ille modus eminentis immediate concurrat effective cum intellectu
virtutis ad repræsentationem objecti faciendam Angeli ad se cognoscendum. Primo quia vel
in simplici entitate intellectus creati vix est hoc repugnat, quia imperfectionem involvit
intelligibilis, unde cum necessaria non sit, fin- tali substantiæ repugnantem, vel quia excedit

perfectionem ejus, vel quia est improportionata cipalis, ut in tractatu de Anima latius dicead movendum intellectum, seu constituendum mus : quid ergo mirum, quod possit etiam illum in actu primo. Nihil autem horum dici influere per modum objecti, quando opportupotest cum probabili fundamento, ergo simpli- num fuerit ? Tandem probatur ultima pars, citer non repugnat, quia nulla alia ratio re- quia, (ut in dicto loco de visione beatifica ospugnantiæ cogitari potest. Probatur minor tendimus) non est de ratione objecti intelligiquoad primam partem, quia divina essentia bilis, ut inhæreat potentiæ intellectivæ, vel per seipsam immediate concurrit ad creatam proprie illam informet, ut possit cum illa consui visionem sine ulla imperfectione, ut in currere ad intellectionem sui, si alioqui sit res præcedenti tomo, loco citato ostensum est, actu intelligibilis, sed licet sit forma subsisergo multo minus erit imperfectio in substan- tens, sufficit, quod intime conjungatur potia creata immateriali, quod ad visionem in- tentiæ cum aliqua unione, vel subordinatione tuitivam sui immediate concurrat, simul cum inter se, sed substantia Angeli, licet non inintellectu suo illam coefficiendo. Et confirma- hæreat suo intellectui, nec informet illum, sed tur, quia efficere, ut tale est, ad perfectionem sit subsistens, est illi intime unita, et illam spectat, id est, perfectionem supponit, et ab sibi subordinatam habet, ergo hæc unio satis illa provenit, et quatenus tale est, non ponit est, ut talis substantia, cum se intelligit, duin agente imperfectionem, quia nec mutat plicem nostro modo intelligendi (ut sic rem illum, nec aliquid in illo ponit. Dico autem, explicem) adhibeat influxum, alterum intelliquatenus tale est, quia si in agente maneat, et gentis per modum essentiæ, seu principii prinrecipiatur actio, non pertinet ad illud ut agens cipalis, alterum intelligibilis per modum obest, sed ut passum, et ut sic licet supponat im- jecti intellecti, ergo nihil est, quod ad talem perfectionem potentialitatis, vel mutabilitatis, efficientiam desideretur. nihilominus hæc passio, quæ est intelligere, 14. Solvuntur vulgares objectiones in præmagnam perfectionem addit supposita imper- senti materia. — Unde solutæ manent vulgares fectione prædicta. Hæc autem consideratio in objectiones, quibus probari solet, non posse presenti locum non habet, quia licet intellec- substantiam supplere vicem speciei intelligitio sui effective sit immediate a sua substantia bilis, quia species inhæret, et substantia non in ratione objecti, nullo tamen modo in illa potest inhærere. Item species constituit intelimmediate recipitur, sed in sola potentia vitali, lectum in actu primo, quod non potest facere a qua dicitur, respectu cujus est propria actio substantia, quia constituere in actu primo est immanens, sicut de visione beatifica etiam informare, quod potest facere species, non vero dictum est.

substantia. Item quia species, vel id, quod 13. Progreditur probatio præcedente numero constituit in actu primo, subordinatur in incohata. — Probatur deinde secunda pars mi- agendo ipsi intellectui, quia illa utitur, non noris, quia licet immediate elicere actionem potest autem hoc modo substantia Angeli suaccidentalem per modum potentiæ proximæ bordinari intellectui suo, cum sit principalior excedat fortasse perfectionem substantiæ crea- forma comparatione illius, ergo. Ad hæc late tæ, nihilominus immediate agere per modum responsum est supra de visione beata, et cum objecti intelligibilis simul cum potentia, non proportione eadem responsio in præsenti loest cur excedat omnem perfectionem finita, cum habet. Nam, ut D. Thomas dixit, dicto nec cur requirat in tali objecto perfectionem in- art. 1, non est de ratione formæ intelligibilis, finitam. Quia ille actus intelligendi se supponit ut inhæreat : nam potest esse forma subsispotentiam vitalem distinctam a substantia, et tens, et sufficienter, vel etiam melius, et facisibi proportionatam, cooperatio autem substan- lius per se efficere, si sit per se unita potentiæ. tiæ, solum est ad complendam activitatem actus At vero quando per se non unitur potentiæ, ex parte objecti, ut possit per modum repræsen- unitur interventu speciei intelligibilis, quæ est tationis, et similitudinis fieri, nulla autem ra- accidens, et consequenter inhærens. Per se tio est, cur ad hoc sit necessaria infinita per- autem non est necessaria constitutio potentiæ fectio in objecto, sufficit ergo, quod sit imma- in actu primo per formam informantem, sed teriale, ac proinde intelligibile in actu, et tali satis est, quod compleatur in virtute intelliactui proportionatum. Confirmari hoc potest, gendi per conjunctionem intimam objecti subquia in actibus vitalibus non solum potentia, sistentis, et tunc dici potest constitui in actu sed etiam substantia ipsa animæ immediatæ primo non in essendo, sed in agendo, seu in influit in actum per modum principii prin- ratione principii completi ad agendum. Et ita

etiam non est necessarium, ut essentia subordi- hoc modo si supponamus, Angelum semper netur potentiæ. Nam in specie intelligibilis ta- esse in actuali cognitione sui, etiam non molis subordinatio provenit ex eo, quod est acci- vetur proprie ad illum actum, quamvis illum dens informans potentiam, quæ cum sit activa, semper ab objecto in suo genere recipiat, quautitur suis habitibus, vel actibus primis infor- tenus objectum suo modo semper illum efficit, mantibus ipsam. At vero quando ipsamet sub- et conservat. stantia simul est intelligens, ipsa utitur sua po- 16. Tertia conclusio.-Angelus non indiget tentia, et simul adhibet conatum objecti, sub distincta specie ad sui cognitionem abstractiqua consideratione sibi potius (nostro modo in- vam. Primus modus intelligenda et probanda telligendi), quam potentiæ subordinatur : hæc conclusionem quem sequitur et suadet Vasquez. enim subordinatio nihil aliud est, quam con- Probatur primo. Objectio. Solutio.comitantia plurium in agendo, quorum unum Responsio quæ afferri posset. - Dico tertio. est quasi inchoans actionem, et cætera illi Propter cognitionem abstractivam propriæ escooperantur:

sentive non indiget Angelus propria specie 15. Scoti instantia ad hominem contra D. intelligibili ejus. Hæc assertio est contra ScoThomam.-At vero Scotus, in 2, d.3, quæst. 8, tum, et paucos, qui illum sequuntur, aliorum § Contra hæc et 8 Ad primum, versic. Ad se- enim communis esse videtur, nam simpliciter cundum, instat ad hominem contra D. Tho- negant, Angelum se per speciem cognoscere mam quia secundum illum, quando intellec- ullo modo. Potest autem duobus modis inteltus efficit intellectionem , tota ratio efficiendi ligi et probari. Primo si teneamus non posse est objectum sibi unituin, ergo si illud objec- Angelum habere cognitionem abstractivam sui tum est subsistens, tunc intellectus nihil ope- ipsius: nam si illam habere non potest, prop ratur, quia forma subsistens non potest deno- ter illam profecto specie non indigebit. Secunminare potentiam operantem. Sicut si calor do si ex hypothesi asseramus quod licet Angeligni esset subsistens, licet esset aliter intime lus possit se abstractive cognoscere, adhuc non conjunctus ligno, non posset illud denominare indigebit specie ad talem cognitionem. Et de calefaciens, ergo similiter intellectus non po- utroque modo dicendum est. Priorem amplecterit dici intelligens ab objecto subsistente. titur Vasquez, impugnat enim opinionem ScoSed hæc objectio falsum supponit, quia objec- ti, negando, esse possibilem Angelo notitiam tum, vel species intelligibilis non est tota ratio sui abstractivam. Quia vel illa notitia est proefficiendi intellectionem, neque id unquam pria, et quidditativa, vel est imperfecta, et D. Thomas dixit, sed intellectus per se suam quasi connotativa, qualis est in nobis cognitio habet activitatem, cui adjungitur activitas ob- spiritus, vel substantiæ et aliorum hujusmodi, jecti, ut compleatur proximum intelligendi quorum non habemus propriam speciem. Hæc principium , et ideo licet objectum sit subsis- posterior notitia est contra perfectionem Antens, semper intellectus retinet suam activita- geli, qui se proprie et quidditative cognoscit, tem, ratione cujus vere dicitur intellectionem ut est per se notum et infra dicetur et suppodicere. Intelligens autem denominatur non sita quidditativa cognitione impertinens est quatenus efficit, sed quatenus informatur in- connotativa cognitio, ergo non est in Angelo tellectione, quam solus intellectus immediate de seipso. Dices : Anima separata potest utramrecipit. Sed urget Scotus, attribuendo etiam que cognitionem simul habere, ergo et AngeD. Thomæ, quod asserat, intellectum, qui lus. Respondeo , non esse parem rationem , semper est in actu, nihil recipere ab objecto quoniam anima habebit duo specierum genepræsente, et actu intelligibili : nam licet An- ra, scilicet, acquisitas per sensus, et infusas, gelus semper habeat intellectionem sui, sem- vel respectu sui substantiam suam per modum per recipit illam a se, ut ab objecto, quando- speciei. At vero Angelus solum habet species quidem dicitur esse intellectionis principium. inditas, quæ unamquamque rem secundum At non recte exponit D. Thomam, nam cum proprium conceptum repræsentare valent, et dicit, intellectum, qui semper habet præsens ideo illa cognitio per alienas species respectu objectum intelligibile in actu, ab illo nihil re- naturalium rerum ad perfectionem Angeli non cipere, aperte loquitur de receptione speciei pertinet. Nec Scotus in illo sensu loquitur, intelligibilis, per quam noster intellectus inci- cum ad talem cognitionem propriam speciem pit de potentia in natura reduci. Item non di- Angeli requirat, connotativa autem conceptio cit, nihil recipere, sed non moveri utique pro- non per proprias, sed per alienas species sit, prie, quia motus præsupponit carentiam. Et ut in nobis contingit. At in priori modo intel.

ligendi conclusionem, cognitio sui erit intui- speciem sui: nam licet illam haberet, per iltiva, quoniam Angelus quidditative suam es- lam se intuitive cognosceret, quia ad talem cosentiam cognoscit, sed existentia est necessa- gnitionem eliciendam necessario se existenrio conjuncta essentiæ Angeli cognoscentis, tem supponeret. Unde quod Bassolus supra diergo consequenter etiam cognoscit suam ac- cit, intellectionem per speciem esse abstractitualem existentiam, ergo talis cognitio neces- vam, si intelligat, necessario, ac semper esse sario est intuitiva. Responderi potest, cum in abstractivam, falsum est: nam visus per speAngelo distinguatur aliquo modo existentia ab ciem videt rem, quam intuetur et unus Angeessentia saltem in hoc, quod actualiter existere lus intuetur alium, et non nisi per speciem non est de essentia Angeli: etiamsi Angelus ejus. Si vero solum intelligat, cognitionem per actu existat, posse præscindere ab existentia, speciem posse esse abstractivam et intuitivam, et præcisam essentiam quidditative contempla- verum secundum diversos status rei existentis ri, talis autem cognitio abstractiva erit. Sicut vel non existentis, non vero potest eadem spepotest unus Angelus alium quidditative cognos- cies gignere cognitionem abstractivam, et incere, sive existat, sive non existat.

tuitivam ejusdem rei existentis, si talis sit, ut 17. Contrarium tamen verius. Probatur quidditative, et per proprium conceptum ilsecundo.- Probatur tertio.-Nihilominus pro- lam repræsentet, nam tunc cognitio non debabilissimum censeo, licet possit unus Angelus terminatur ad rationem intuitivæ cognitionis, habere cognitionem quidditativam et abstrac- nisi ab objecto in propria existentia præsente, tivam Angeli possibilis, et non existentis, vel ut est terminus talis actus, nam ex parte fortasse alicujus speciei angelicæ, non cognos- principii eadem omnino species talem actum cendo aliquod individuum actu, et in particu- efficit. lari , nihilominus si quidditative cognoscat 18. Secundus modus intelligendi conclusioAngelum aliquem singularem et actu existen- nem. Probatur primo. Addo præterea, tem, non posse illum cognoscere cognitione quod licet admitteremus, posse in Angelo esse abstractiva, sed tantum intuitiva, nec esse in abstractivam cognitionem quidditativam rei ejus arbitrio, unum ab alio præscindere in ta- singularis actu existentis, et consequenter posli cognitione. Probatur, quia eo ipso, quod rem se seipsum abstractive cognoscere, non indisingularem in particulari contemplatur, co- geret specie intelligibili a sua substantia disgnoscit illam, prout in se est, ergo si res actu tincta ad se ita cognoscendum. Probatur, nam existit, talis cognitio necessario terminatur ad duobus modis potest intelligi talis cognitio in illam ut actu existentem, ac proinde simul est Angelo, nimirum simul cum intuitiva cogniquidditativa et intuitiva cognitio. Probatur tione, vel successive, cessando videlicet, ab consequentia, quia in re actu existente non intuitione sui per substantiam. Prior modus distinguitur in reipsa existentia ab essentia vel impossibilis est, vel certe est valde supersingulari. Unde argumentor secundo, quia An- fluus, et impertinens; non est ergo verisimile, gelus per eamdem speciem rei singularis sine datam esse Angelo speciem connaturalem propulla ejus mutatione quoad actum primum, in- tar talem simultaneam cognitionem, quia natuitive cognoscit rem singularem existere, tura superfluum abhorret. Et præterea si illæ quando existit, et non existere, quando non duæ cognitiones simul esse possunt, idem prinexistit: nam eo ipso, quod talem rem con- cipium ad illas sufficit : nam Angelus per eamtemplatur, et illam non intuetur existentem, dem speciem, quia intuitive videt Angelum certo cognoscit, pro tunc non existere : et hoc existentem, cognosceret illum abstractive, si modo cognoscit singularia ut præsentia, quan- non existeret, ergo si utramque cognitionem do actu sunt, et antea non cognoscit illa esse potest simul habere circa Angelum existentem, futura, sed ad summum esse possibilia. Quæ per eamdem speciem illas habebit, utendo diomnia infra explicabimus et confirmabimus. versis modis illa specie arbitratu suo. Nam (ut Ergo juxta hanc doctrinam necessarium est infra dicam) cognitio intuitiva et abstractiva dicere, Angelum necessario intueri existentem non differunt ex parte speciei, seu principii, rem singularem, quæ existit de facto, si ad il- sed ex parte termini, aut ex parte modi tenlam quidditative contemplandam convertitur. dendi in rem per eamdem speciem repræsenErgo Angelus quandocumque seipsum cognos- tatam. Ergo simili modo licet Angelus se pos · cit quidditative, necessario se cognoscit intui- set cognoscere simul intuitive, et abstractive, tive, quia se existentem supponit. Ex quo evi- utrumque actum per suam substantiam effidenter concluditur,supervacaneam esse Angelo ceret, utendo illa, ut principio ad diversum

cognoscendi modum pro sua libertate. Proba- cidentibus de necessaria videntur, et proprium tur consequentia, quia si potest cognitio ter- aliquod principium, et nova efficientia objecminari ad essentiam singularem existentem, tiva (ut sic dicam ) ut distincte, et in se coprescindendo ab actuali existentia, ut illa o- gnoscatur, quia cum non sint necessario collipinio supponit, etiam poterit eadem essentia gata cum substantia, non cognoscuntur ex vi existens esse principium cognoscendi se ut es- illius, nec per solam efficientiam ejus in rasentiam, et non ut existentiam.

tione objecti. 19. Probatur secundo.-Et hinc facile idem 21. De contingentibus. — Ad explicandum probatur, etiamsi illæ cognitiones tantum suc- autem, per quid cognoscantur, subdistinguencessive fiant. Qui modus imprimis supponit, dum est de his accidentibus, quando actu sunt, posse Angelum naturaliter et pro sua libertate et præsentia videntur, vel quando jam non ab intuitiva cognitione sui cessare, quod ve- sunt, fuerunt tamen, et ut præterita cognosrum non est, ut postea dicam. Deinde etiam cuntur : de hoc posteriori statu illorum dicehoc dato, posset abstractiva cognitio sola per mus, tractando de futurorum et præteritorum propriam substantiam fieri, præscindendo in cognitione, quia difficultatem similem habent. usu ejus ab existentia objecti, siquidem illa De priori vero dicendum est, Angelum copræciso possibilis esse supponitur. Sicut etiam gnoscere omnia accidentia contingentia, seu e contrario si Angelo data esset species ad se communia, quæ in se habet, per ipsam, et sine cognoscendum quidditative, per eamdem si- speciebus intelligibilibus distinctis ab illis. Ita ne dubio posset cognoscere se intuitive, quia docent Henricus, Richardus et fere omnes non repugnat cognitionem intuitivam fieri per scholastici in locis citatis. Et probatur sigillaspeciem, et illa esset sufficientissima, quia re- tim, quia unus Angelus cognoscit species inpræsentando essentiam singularem sufficiens telligibiles, quas de aliis rebus habet, ct non est ad repræsentandam illam existentem, si cognoscit illas per alias species, alias in infiniin eo statu sit. Sicut ergo non ponitur species tum procederetur , ergo ipsasmet per se ipsas propter intuitivam cognitionem, ita nec prop- cognoscit, eo quod ipsæ etiam sint objecta acter abstractivam fingenda est, sive talis ab- tu intelligibilia , et per se intellectui unita. stractiva cognitio sui sit Angelo possibilis, sive Unde eadem ratione, si forte Angelus habet non.

alios habitus intellectuales, per ipsosmet illos 20. Quomodo Angelus propria accidentia co- videt : et idem est de actibus intellectus, quia gnoscit. De accidentibus necessariis. — Sed omnia hæc sunt objecta intelligibilia actu, et quæret aliquis, an quod dictum est de substan- per se unita intellectui. De accidentibus autia Angeli, dicendum sit de omnibus acciden- tem inhærentibus voluntati, vel ipsi substantibus existentibus in Angelo se cognoscente. tiæ immediate , ut sunt ubi, et motus localis, Respondeo, duplicia esse hæc accidentia: quæ- non immerito dubitari potest, quia non videndam quæ sunt proprietates dimanantes ab es- tur per se unita intellectui, cum illi non inhæsentia, ut sunt intellectus, et voluntas, et si reant, et quamvis in eadem sint substantia, quæ est alia : alia sunt accidentia, vel extrin- et consequenter sint proxime conjuncta quoad secus provenientia, licet fortasse semper den propinquitatem, seu indistantiam, nihilomitur, ut de speciebus intelligibilibus infra dice- nus non videntur unita sufficienter in ratione mus vel contingentia, licet ab intrinseco fiant, objecti, et potentiæ, cum inter se nullam uut actus intelligendi, et volendi liberi, motus nionem propriam immediate habeant, et ideo localis, et ejus terminus. De prioribus dicen- de his probabile est, cognosci per aliquas spedum censeo non solum videri sine nova specie, cies proprias. Nihilominus tamen potest prosed etiam videri per substantiam intellectam, babiliter defendi, per se ipsa congnosci, quia et ex efficacia ejus sine proximo, et speciali ut uniantur intellectui in ratione objecti ininfluxu ipsarum potentiarum, quia necessa- telligibilis, et moventis, seu concurrentis per rius non est : nam ipsa substantia sufficit cum se ad sui cognitionem, satis esse videtur illa connaturali lumine intellectus ad efficiendam inexistentia mutua , non per solam localem cognitionem comprehensivam sui : compre- propinquitatem, sed etiam per realem uniohendendo autem se, comprehendit etiam po- nem in eadem substantia , quæ est principale tentias suas quantum ad naturalem capacita- principium talis cognitionis, et conjunctim tem earum, et quantum ad dimanationem a uti potest tali potentia, et objecto actu intellisua substantia, et ideo Angelus per suam sub- gibili sibi inhærente, ac subinde sibi subordistantiam etiam illas intuetur. De aliis vero ac- nato ad talem actum cognitionis eliciendum.

« PredošláPokračovať »