Obrázky na stránke
PDF
ePub

ab intellectu angelico, quantumvis perfecto, pus illabi in aliud, cum per miraculum illud nisi elevaretur per lumen alterius ordinis di- permeat et penetrative cum illo manet in eovini, ergo etiam substantia superioris Angeli dem loco. Hoc ergo modo potest facile Angeexcedit intellectum inferioris, et ideo naturali- lus esse secundum substantiam præsens intime ter non potest illi deservire per modum spe- in corpore, vel in animo hominis et unus Anciei intelligibilis, sed oportet, ut per speciem gelus potest esse præsens alteri. Verumtamen minus immaterialem captui inferioris Angeli id non satis est ad illapsum proprium, de quo accommodetur. Neutra vero ex his rationibus theologi loquuntur. Si vero ultra hanc præhabet locum inter Angelos ejusdem speciei, sentiam addatur aliqua operatio unius in alteneque ita cogunt, quin solvi possint.

rum, tunc magis acceditur ad illapsum, quo13. Probatur item ab aliis. — Secundo ergo modo dixit Gregorius, lib. 17, Moral., cap. 20, probatur aliter assertio, quia si unus Angelus alias 18: Dæmon si suggestioni ejus primo non per seipsum effective concurreret ad intellec- resistitur, repente totus ad interiora cordis iltionem, quam alter de ipso elicit, illaberetur labilur. Sed hic etiam illapsus improprius, et menti ejus, sed impossibile est, spiritum crea- quasi accidentarius, imo et extrinsecus censetum illabi menti alterius, ergo. Major, seu se- tur, quia operatio illa accidentalis est, et non quela probatur, quia illabi menti nihil aliud supponit nisi substantive propinquitatem. At est, quam intra illam existendo, eam efficaci- vero illapsus unius substantiæ in aliam a theoter immutare, hoc autem faceret unus Ange- logis dictus est, quando una substantia est in lus in eo casu in mente alterius. Minor autem alia intime continendo illam in suo esse, tanprobatur ex communi sententia theologorum, quam habens dominium et potestatem in illam, docentium solam Trinitatem menti illabi, ut quomodo potest dici anima nostra illabi cordixit Augustinus alias Gennadius, de Ecclesiast. pori et non e contrario. Et sic inter substandogmatib., cap. 83, alias 82, et secuti sunt tias spirituales sola divina illabitur cæteris, theologi. D. Thomas, 3 p., q. 8, art. 8 ad 1, et quia sola illa continet omnes in esse, et unus q. 64. art. 1, et idem sentit cum Magistro, in 2, Angelus in suo esse ab alio non pendet. Et in d. 8, art. 5, ad 3, et ita illum exponit Ferra- hoc sensu dixit Beda, Actor 5 : Animam, et riensis 4, contr. Gent., cap. 18, idem tradit mentem hominis nulla creatura juxta substanBonaventura, eadem d. 8, in ejus secunda liam potest implere. Et sic etiam intelligendum parte, art. 1, quæst. 2, Hervæus, dist. 9, q.1, est dictum Fulgentii, cum ait, unum Angelum art. 2, ad 2, Argentina, d. 7, q. 1, art. 1, non esse alio, quia nullus alium in esse, vel concl. 3, ubi citat Fulgentium, de Fide ad Petr., substantia continet. Unde cum pro ratione cap. 3, ubi de Angelis ait : Inest singulis na reddit, quod singulis naturalis terminus inest, turalis terminus, quo a se invicem discernuntur, non de termino quantitatis corporeæ, sed essenquia nullus eorum in alio est. Favet item Ber- tiæ et naturæ intelligendum est. Nam ob liminardus, serm. 5, in cantic., circa finem, di- tationem uniuscujusque unus ab alio non pencens, nullum creatorum spirituum per se men- det. Deinde solus etiam Deus operatur in mentibus nostris applicari. Et infra : Nec ipsi An- te, vel in alio spiritu cum efficacia et suprema geli ita se alterutrum capiunt.

potestate in illum, ideoque solus etiam dicitur 14. Hæc ratio etiam non placet, et ut illi illabi menti hominis, vel Angeli, in quo sensu satisfiat exponitur illapsus. Qualis illapsus videtur locutus Bernardus supra et Beda, cum sit Dei proprius in creaturas. — Verumtamen adjungit : Satanam implere interdum animas neque ista ratio convincit, quia fundatur so- suæ malitiæ virus inserendo, non tamen per lum in significatione nominis illapsus, quæ seipsum intrando, siquidem hæc potestas somultiplex esse potest, et late sumptus aliquis lius divinitatis est. Et sic etiam loquitur Genillapsus non repugnat, et proprius, qui repu- nadius. gnat, ex contraria assertione non sequitur. 15. Satisfit jam præcedenti rationi. SeProbatur, quia illabi ad late sumptum solum cunda ratio refutatur. — Sic ergo declarato ilsignificat ingredi in locum alterius, imo in ri- lapsu, ad secundam rationem facile respongore Latino dicitur illapsus, etiamsi per in- deri potest, ut unus Angelus per suam subgressum unius aliud expellatur, sicut dicitur stantiam cognoscatur ab alio, et is, qui intelfluvius mari illabi : et sic posset dici una sub- ligitur, cum alterius intellectu ad sui cognitiostantia illabi alteri, præcipue quando illa im- nem concurrat, non esse necessarium, ut Anmutata manente intra illam ingreditur, sicut gelus intellectus sit in intelligente tanquam potest dici anima corpori illabi, et unum cor- conservans illum in esse, nec tanquam illi efficaciter prædominans, aut tanquam dans dit alterius voluntati ad nutum, nec potest invim intelligendi, aut alio simili modo proprio ter eos naturalis sympathia cum fundamento divinitatis in eo existens, sed satis esse, ut as- fingi. Unde posset unus Angelus velle alium sistat illi vel omnino simul secundum substan- videre et non posset, quia alter non vult contialem praesentiam, vel secundum aliam suffi- currere et e contrario licet unus vellet cognosci cientem propinquitatem, et quod illum objec- ab alio, non sequeretur effectus, donec alius tive determinet ad talem actum, non tantum vellet intellectionem elicere. Ergo non potest illum terminando, sed etiam illum coefficien- unus Angelus cognoscere alium, nisi concurdo. Et ita non sequitur tribui uni Angelo res- rentibus simul utriusque voluntatibus. At vero pectu alterius illapsum proprium, sed solam illæ duæ voluntates non possunt simul convecoexistentiam aliquam et coefficientiam, quæ nire, nisi vel fortuito et casu, quod est contra si largo modo vocetur illapsus, parum referet, perfectionem et ordinem naturæ, vel nisi unus eritque de solo nomine quæstio, de quo non præcognoscat voluntatem alterius et illi anest contendendum, quando de re constat. Nam nuat : hoc autem et magnam imperfectionem quod unus Angelus possit esse intime conjunc- in cognoscente supponit, scilicet, quod non tus alteri secundum substantialem præsentiam possit alium cognoscere, nisi ille velit et reet ad instar penetrationis (ad rem explican- pugnantiam involvit. Quomodo enim cognosdam) certissimum est, quod autem possit unus cet voluntatem alterius, si illum nondum cogin alio aliquid efficere etiam secundum intel- noscit ? vel quomodo desiderabit, ut alter sibi lectum, fortasse est probabilius, ut infra trac- cooperetur, si alterum ignorat? Ergo necesse tando de speciebus et latius de locutione Ange- est, inter potentiam et objectum aliquam conlorum videbimus : neque inde sequitur quod junctionem, vel subordinationem præcedere, tribuatur Angelo illapsus singularis Dei. Ergo ratione cujus necessario unum alteri coopereetiamsi illa duo in præsenti concedantur, non tur, et ita ex utroque coalescat unum princisequetur illapsus impossibilis spiritui creato. pium per se, ac proximum talis actus, hæc au

16. Vera ratio pro secunda conclusione. — tem unio inter substantiam creatam et intelTertia ergo et unica ratio mihi probabilius lectum alienum non potest esse, nisi per intelvidetur ostendere, non posse hoc modo unum ligibilem speciem, ergo. Angelum cognoscere alium per substantiam 17. Confirmatur inductione. — Unde confircogniti, videlicet, quia ut una actio ab objecto matur, ac declaratur inductione : nam species et potentia indivisibiliter, ac vitaliter prodeat, intelligibilis, quia inest potentiæ per modum necesse est, ut illa principio ita inter se unian- formæ, habet hanc subordinationem ad illam, tur, ut aliquam subordinationem inter se ser- ut eo ipso, quod potentia conetur ad actum, vent, ita ut ad motionem, vel influxum unius comitetur illam species, sicut cooperantur poalterum illi cooperetur. Sed hæc subordinatio tentiæ habitus in illa existentes. In Angelo non invenitur inter Angelum intelligentem et etiam respectu cognitionis sui supra explicuisubstantiam alterius, ergo. Minor per se evi- mus facile subordinationem, quia idem prindens est, quia si prius natura, quam Angelus cipium principale, in quo radicatur intellectus eliciat intellectionem alterius, ad summum et quod illo utitur, est ipsum intelligibile objecpotest præcedere præsentia Angeli cognoscendi tum, a quo simul cum intellectu progreditur ad intellectum coguoscentis per realem indi- actio. In visione etiam beata objectum visum stantiam, quæ ad subordinationem non suffi- per se potest conjungi potentiæ, quia ibi incit. Major autem declaratur et probatur, quia tellectus videntis lumine illustratus subordialias non potest actio inchoari ab utroque illo natur ipsi Deo tanquam primo motori ad talem principio, nisi per accidens et quasi contingen- visionem, qui etiam potest seipsum per moter. Probatur, quia (ut suppono) neutrum ex dum objecti ad efficientiam ejusdem visionis illis principiis ex necessitate naturæ operatur, quasi applicare, ut more nostro loquar et in quia et Angelus cognoscens alium libere exer- proprio loco superiori tomo declaravi. Inter cet actum, cum sit dominus illius et Angelus potentiam autem intellectivam unius Angeli cognitus si aliquam efficientiam alteri præstat et substantiam alterius, vel quidquid est intelad sui cognitionem, libere illam præstat: nam ligibile in ipso, nulla est unio, vel conjunctio, quidquid Angelus extra se efficit, libere efficit, quæ hunc modum operandi participet, aut ut paulo post in simili ostendam. Neque unus imitetur, nec sola propinquitas etiam intima illorum per voluntatem suam potest alterum sufficit, ut declaravi. Et ideo inspecto naturali ad concurrendum necessitate, quia neuter obe- ordine non est verisimile, posse unum Angelum cognoscere alium per solam cogniti sub- illam recipit. Videtur tamen inferius hanc constantiam. Dico autem, inspecto naturali ordi- cordiam insinuare, quia simpliciter unus Anne, quia Deus de potentia sua facere posset, ut 'gelus recipit speciem alterius ab ipso, ut taex tali objecto et potentia sine specie media men illam recipiat, requiritur conversio ipsius prodiret intuitio : tunc autem oporteret, ut cognoscentis supra cognitum, et ideo dicitur Deus aliquo superiori modo illa conjungeret in facere eam in se aliquo modo, licet absolute ordine ad opus, seu applicaret et moveret illa illam ab alio recipiat. ad talem agendi modum. Et juxta hæc posset 19. Probatur.-Hæc opinio de possibili proaccommodari ratio de illapsu supra facta, quia babilis est. — Fundamentum esse potest, quia sine illapsu proprio et rigoroso, non potest ob- substantia Angeli est actus intelligibilis, ergo jectum distinctum per se sufficere ad se con- potest imprimere speciem sui in intellectum jungendum alienæ potentiæ in ratione actus alterius, ergo de facto ita sit cognitio inter primi sufficientis alteri ad intelligendum, so- Angelos. Major supponitur ut communis, et lusque Deus potest id facere propter rationem per se clara. Prima consequentia probatur, datam.

tum quia quod est actu tale, potest efficere in 18. Quarta opinio.—Quartus modus dicendi eo, quod est tale in potentia, tum etiam quia est, Angelum cognoscere alios per substantias res spiritualis dicitur intelligibilis actu, non eorum mediate, id est, per species manantes tantum in ratione termini : nam hoc modo ea substantiis actu intelligibilibus in intellec- tiam res materialis est intelligibilis actu, sed tum uniuscujusque Angeli intelligentis. Qui in ratione objecti motivi, ergo habet vim modicendi modus differt a præcedenti, quia non vendi potentiam intellectivam: non movet autribuit objecto spirituali, et intelligibili in actu tem, nisi imprimendo speciem, ergo : tum immediatam efficientiam per seipsum in ac- præterea, quia omne sensibile in actu potest tum alterius intelligentis ipsum, convenit ta- speciem sui producere in sensu capaci, ergo men cum illo in hoc, quod tribuit tali objecto etiam intelligibile in actu, est enim proporaliquam immediatam efficientiam in intellec- tionalis ratio, vel certe major, quia objectum tum alterius, per quam seipsum quodam modo intelligibile perfectius, et actualius est. Et conimmittit in alterius intellectum, utique in esse firmatur, quia intellectus angelicus est potenrepræsentativo per intelligibilem speciem, qua tia passiva, seu receptiva naturalis speciei almediante alter sit potens ad tale objectum in- terius Angeli, ita ut naturaliter possit de potelligendum. Atque ita fatetur hæc sententia, tentia ejus educi, quia illa species est accidens unum Angelum cognoscere alium per speciem ordinis naturalis educibilis de tali potentia, ejus, et addit accipere illam ab objecto cogni- ergo tali potentiæ passivæ naturali corresponto. Et quoad priorem partem illam supponi- dere potest, et debet aliqua potentia activa namus, et paulo post probabitur. Quoad alteram turalis eductiva talis speciei, ergo maxime havero tenent illam Scotus et omnes, qui gene- bet illam potentiam ipsum objectum actu inraliter docent, Angelum accipere species a re- telligibile. Unde probatur altera consequenbus etiam materialibus, cum quibus capite se- tia, quia ordo naturalis providentiæ est, ut ea, quenti agemus. Et eamdem sententiam tradit quæ in potentiis naturalibus continentur, per Alensis, 1 part., quæst. 24, memb. 2, ubi varie illas, et non immediate ab auctore natura quidem loquitur: nam argumentando in & Sed fiant, si commode fieri potest. Atque hæc quicontrarium videtur, expresse dicit : quod ille dem sententia saltem de possibili probabilis Angelus, qui cognoscitur, cum sit lux, facit est : nam quod solet contra illam objici, quod speciem suam in alio cognoscente, et infra dicit: substantia creata non est immediate activa aliin Angelis esse naturam datiram specierum sibi cujus formæ in alio subjecto, non cogit, quia invicem, quia in eis est natura luminis sicut in formis materialibus fortasse potest una effilumen sensibile habet naturam dandi sensui cere aliam sibi similem in natura, et in immaspeciem sui. Et postea in resolutione dicit, quod terialibus non est inconveniens, ut in ordine unus Angelus cognoscit alium per speciem non ad sui manifestationem faciat formam sibi ininnatam, sed potius acquisitam. Addit tamen tentionaliter similem. Et sicut supra dicebarationem obscuram : Quia ipse (inquit) illam mus, posse substantiam Angeli immediate confacit in se. Quæ verba repugnant prioribus: currere effective ad intellectionem sui in ipsonam si Angelus, qui cognoscitur, facit speciem met se intelligente, ita non videtur inconvesuam in alio : ergo Angelus, qui alium co- niens, quod possit substantia unius Angeli gnocit, non illam sibi facit in se, sed ab alio efficere in alio formam intentionalem , per quam possit ab alio cognoci. Denique alia ar- aliud, nisi species. Nam licet Henricus finxegumenta, quæ contra hanc sententiam fieri rit aliud, quod habitum scientialem vocat, solent, non cogunt, ut in simili videbimus, jam supra ostendi illud esse non posse, nisi de locutione Angelorum disputando.

speciem, sive una, sive multiplex esse dicatur, 20. Tertia conclusio quadripartita. Unus id enim nunc non agimus. Angelus alios cognoscit per species a Deo con- 21. Probatur secunda pars conclusionis.creatas. Probatur prima pars conclusionis. Deinde has species aliorum Angelorum esse – Nihilominus dicendum est tertio , unum- singulis concreatas, probari potest rationibus quemque Angelum cognoscere alios per spe- generalibus, quibus infra ostendemus, species cies illorum sibi a Deo concreatas, et conse- omnium rerum naturalium esse omnibus Anquenter ab objectis non acceptas, ac subinde gelis a principio inditas : nam illæ multo maAngelum nullo modo, id est, neque mediate, gis in ipsis Angelis inter se urgent: tum quia neque immediate concurrere effective ad sui scientia rerum immaterialium excellentior est cognitionem cum alio cognoscente. Hæc est et propria sapientia, qua Angelus a principio sententia D. Thomæ, quæst. 55, art. 2, et 1.2, plenus fuisse dicitur, Ezech. 28, tum etiam quia contr. Gent., cap. 96 et 98, et Cajetani, Fer- cognitio Angelorum inter se est quodammodo rariensis et aliorum Thomistarum in dictis lo- ad vitam politicam (ut sic dicam) ipsorum Ancis, et Capreoli, in 2, d. 3, quæst. 2, art, 1, et gelorum et ad mutuam societatem necessaria. aliorum theologorum , quos de materialibus Unde colligimus, has species rerum spirituaobjectis tractantes referemus, quia generaliter lium inditas Angelis non de naturis tantum et sine distinctione inter res immateriales, et universalibus (ut Scotus, dicta quæst. 10, vult) materiales loquuntur. Et imprimis quod unus sed de singularibus esse debuisse, quia scientia Angelus cognoscat alium per speciem cogniti, universalium non potest non esse aliquo modo a sufficienti enumeratione ex dictis colligitur : confusa, et imperfecta, si particularia non quia solus intellectus Angeli cognoscentis non penetret. Et maxime quia ad mutuam societaest integra vis activa talis cognitionis, nec e- tem, et praticam, vel (ut ita dicam) usualem tiam completur per solam substantiam An- cognitionem, singularum personarum cognitio geli intelligentis, nec per substantiam Angeli necessaria est. Neque erat conveniens, ut Anintellecti, ergo per speciem. Antecedens quoad gelus unus ad cognoscendos alios penderet ab. omnes partes in superioribus probatum est. ipsis media receptione specierum, quia hæc Consequentiam a sufficienti enumeratione con- magna imperfectio est : alias posset unus Ancludimus, quia non potest aliud medium talis gelus perpetuo carere specie intelligibili altecognitionis ex cogitari. Supponimus enim unum rius, si iste vellet se occultare, et speciem sui Angelum cognoscere alios immediate in seipsis alteri dare nollet, quod profecto absurdum est, ut supra probatum est. Unde fit, ut talis co- ut supra dicebam circa secundam conclusionem, gnitio sit sine alio medio prius cognito, per et ibi dicta æque procedunt in hac dependentia quod cognoscantur. Nam licet forte possint mediata, ac in immediata, de qua ibi erat ser

Angeli etiam isto modo se invicem cognos- mo, et in sequenti puncto amplius declarabi· cere, talis cognitio vel erit perfecta, et in cau- tur, et confirmabitur. Hinc enim inferimus in

sa, et sic erit cognitio supernaturalis, de qua tertia parte assertionis, species has a solo Deo nunc non agimus, vel erit per effectus (hanc concreatas esse Angelis, sine efficientia obenim cognitionem posse quosdam Angelos de jectorum, ac proinde non esse ex objectis acaliis habere, Alensis supra contendit ) sed illa ceptas. cognitio licet fortasse non sit impossibilis, est 22. Duobus modis explicatur tertia pars contamen valde imperfecta, et ideo parum consen- clusionis, et in utroque accipitur.-Arguitur tanea Angelis, qui perfecte se cognoscere pos- contra priorem modum explicandi.—Ut tamen sunt : ideoque de illa non agimus, quia nihil hanc partem magis declaremus, ac probemus, habet singulare, sed per eamdem speciem fit duos sensus ejus distinguendo censemus. Prior per quam cognoscitur effectus, unde cognitio est, illasmet species, quas unus Angelus in cause sumitur. Perfecta igitur cognitio, quam puncto creationis de aliis Angelis habuit, non unus Angelus de alio, seu aliis habet, non fit fuisse ab objectis acceptas, sed a solo Deo facper medium cognitum, sed alius Angelus est tas. Alius sensus est, neque alias de eisdem objectum immediate cognitum per talem ac- objectis habere Angelos ab ipsis acceptas. Et tum, ergo medium, quo cognoscitur, est me- in utroque sensu assertionem intelligimus. dium incognitum, ac subinde non potest esse Nam contra priorem cogitare quis posset, cum

omnes Angeli simul creati sint, in eodem ins- facere potest : ita videre licet in Deo, imo etanti, potuisse singulos species sui aliis impri- tiam in homine, quantum ad omnes actiones mere, et omnes simul illas recipere, et ita con- transeuntes, quæ ab anima, ut rationalis est, genitas ab objectis habere: sicut si sol, et aer procedere possunt: ergo idem sentire debesimul propinqui crearentur, lumen esset con- mus de libertate Angelorum : tum quia, ut creatum aeri, et tamen simul esset factum per sæpe dixi, non possumus de Angelis, qui sunt efficientiam solis : nam illa concreatio non o quasi medii inter Deum, et homines, nisi per portet, ut per eamdem actionem nec per na comparationem ad extrema, vel instar illorum turalem dimanationem a re creata fiat, sed aliquid cognoscere. Tum etiam Angeli majosatis est, quod sit productio concomitans crea- rem, et universaliorem libertatem habent, tionem. Sicut gratia dicitur concreata homini quam homines, maxime circa actiones ad exvel Angelo, qui creatus fuit in gratia. Unde tra, quæ non ad perfectionem Angeli operantalis etiam concreatio non semper excludit tis, sed aliorum pertinent, et ideo dominium concursum causæ secundæ, quando forma na- talium actionum ad perfectionem pertinet. Et turalis est, et producibilis ex subjecto per vir- confirmatur, quia si hæc necessitas tribuitur tutem causæ secundæ, sicut de lumine dice- substantiæ Angeli, ut est objectum intelligibile bamus. Ad hunc ergo modum contendere quis in actu, consequenter tribuenda erit omnibus posset, species aliorum omnium Angelorum accidentibus ejusdem Angeli tam potentiis, singulis Angelis concreatas fuisse, et nihilomi- quam speciebus, vel habitibus, si quos habet, nus fuisse ab objectis acceptas, id est, per ac- quam etiam actibus, quos elicit. Consequens tionem objectorum factas. Quia talis actio non est absurdum, ergo. Sequela patet .a paritate excedit naturam talium objectorum, ac pro- rationis, vel etiam a fortiori, quia propinquior inde nec activitatem, ut in præcedenti opinione est substantia sibi ipsi, quam accidens substansuasum est. Et est actio indivisibilis, ac mo- tiæ, ergo si Angelus potest suæ libertati submentanea et ideo simul cum creatione objecti, dere sua accidentia et continere illa, ne ut obet potentiæ esse potest, et inter res spirituales jecta intelligibilia se prodant, suique speciem vel non requirit spiritualem propinquitatem, faciant, cur non poterit idem cum sua substanvel cum illa etiam Angeli omnes in coelo creari tia facere? ergo e contrario si id non potest potuerunt : et idem objectum simul potuit in circa substantiam, nec circa actus suos poteomnes intellectus cum illo creatos statim spe- rit. Minor autem, scilicet, hoc esse absurdum, ciem sui diffundere, sicut objectum visibile probatur, quia alias possent Angeli aliorum simul diffundit speciem per totam suam sphæ- Angelorum liberas cogitationes, et affectus coram in omnes visus, quos illa capere potest, gnoscere sine aliorum consensu, quod est omel e cenverso idem intellectus angelicus potuit nino falsum, ut infra videbimus. Sequela prosimul omnium talium objectorum species re- batur, quia eo ipso, quod Angelus eliceret accipere, non minus, quam si a solo Deo fierent, tum odii, verbi gratia, ille actus necessario quia nulla major repugnantia ex parte spe- imprimeret speciem sui in aliis Angelis, et cierum, vel ex parte recipientis illas cernitur, consequenter posset ab aliis cognosci ante conet alioqui objecta non se impedirent in agen- sensum voluntatis alterius, quia habens spedo. Ergo hoc modo non videtur repugnare, ciem potest uti illa et rem per illam repræsenquod Angeli semper has species habuerint, et tatam cognoscere independenter ab alterius quod per efficientiam objectorum illas recepe- voluntate, ut infra tractando de cogitationibus rint.

cordium, et de locutione Angelorum latius di23. Sustinetur tamen ac probatur dictus cemus. modus per dilemma.Primum membrum di- 24. Secundum membrum dilemmatis. -Selemmatis.—Nihilominus assertio etiam in prio- cundus etiam modus, nimirum, quod Angelus ri sensu accipienda est, et probatur. Quia si libere imprimat alteri speciem substantiæ suæ, unus Angelus potest efficere speciem sui in esto sit fortasse possibilis, non tamen est sufalio, vel facit illam ex necessitate naturæ ad ficiens, ut affirmare possimus, omnes Angelos modum agentis naturalis, vel libere, ita ut habuisse concreatas aliorum omnium species dominium supra talem efficientiam habeat. per efficientiam illorum factas. Nam cum illæ Priorem modum videtur supponere discursus libère essent ab omnibus imprimendæ, unde factus, non videtur tamen admittendus, quia constare potest, omnes voluntatem illam in omne agens liberum ex natura sua habet do- primo instanti habuisse ? Certe nec per conjecminium supra omnes actiones, quas extra se turam potest verisimile fieri, quin potius cum

« PredošláPokračovať »