Obrázky na stránke
PDF
ePub

pertinere. Idem ergo est si decrevisset novos quam ad terminum, et materiam, circa quam Angelos discursu temporis creare : nam illi versatur, non autem efficit illud, nec id, quod jam creati ad ordinem, et perfectionem uni- supplet vicem ejus, sive per propriam efficienversi pertinerent, quia liberum est Deo vel si- tiam, sive per resultantiam naturalem. Et pomul, vel successive mundi perfectionem in his, test hoc amplius declarari, quia species est vel in illis partibus complere. Unde nulla pro- quasi semen, et instrumentum objecti, ergo ex babilitate cogitari potest, quod creatio illius natura rei ab objecto provenire debet, non a novi Angeli esset supernaturalis, cum esset cognoscente, et consequenter quando ad obejusdem rationis cum creationibus præceden- jecto non provenit, vel non potest fieri, debet tium Angelorum. Imo licet attento ordine re- fieri a superiori agente, quod ideam, vel emirum, quem Deus nunc prædefinivit, possit dici nentiam objecti habeat, non ergo potest mapræternaturalis tamen ex suppositione talis ca- nare a cognoscente, quod est distinctæ et limisus, nec præternaturalis tunc esset, qui eo ipso tatæ naturæ. Denique si talis esset Angeli cogpræsupponitur alio modo præfinivisse Deum noscentis natura, ut hæc species ab illa dimaconsummationem perfectionis universi, et nu- nare possent, vix posset probabilis ratio reddi, meri Angelorum. Ex quo fit consequenter, du- cur non potius essentia Angeli, vel per se ipbitari non posse, quin infusio talis speciei esset sam, vel saltem per suum intellectum eamdem æque connaturalis Angelis, ac sunt species vim repræsentandi haberet, quam habet spealiarum rerum, quæ simul, vel successive in cies sine novarum formarum, vel entitatum universo fiunt : quæ non ex natura universali, multiplicatione. sed ex propria conditione, et natura Angeli 11. Secunda conclusio.-Specierum infusio exiguntur, et naturales sunt, licet determinatio a Deo, est Angelis corrnaturalis. - Dico secunearum ordinem universalis naturæ totius uni- do. Infusio, seu concreatio specierum intelliversi supponat, ut paulo post declarabimus. Ac gibilium rerum ordinis naturalis, et species denique licet dicamus, in eo casu talem speciem ipsæ formæ sunt connaturales Angelo, ita ut futuram fuisse cognitatem prioribus Angelis, sine miraculo, et aliqua violentia naturali eis idem relinquitur argumentum, quod illa con- negari non possunt. Hanc assertionem docet creatio specierum non sit per modum emana- aperte D. Thomas, locis citatis, et specialiter tionis intrinsecæ, cum possit variari, variatis in dicta q. 55, ad. 2, species angelicas connarebus existentibus, vel in aliqua differentia turales vocat, quod etiam defendit Ferrarientemporis futuris.

sis supra, et eam proprie intendunt Valentia, 10. Probatur quarlo, et a priori. — Quarto et alii, qui has species vocant proprietates conargumentor, declarando rationem a priori : naturales Angelo, non exigendo dimanationam Angeli essentia non potest per seipsam nem. Et probatur breviter hoc modo, quia ut esse species rerum omnium intelligibilium ab aliqua forma; vel proprietas sit connaturalis, Angelo, quia nec illas eminenter continet, nec non est necessarium, ut active fluat ab ea napropter repræsentationem earum per se facta tura, sed quidquid aliud, quod præter activam est, et intellectus Angeli manans a tali essentia, dimanationem requirit, vel sufficere potest, ut non manat constitutus in actu primo, et ha- aliqua forma, vel proprietas sit connaturalis, bens per se eamdem vim repræsentandi, quam in speciebus angelicis invenitur, ergo sunt habent species, quia essentia , a qua manat, proprietates connaturales. Major imprimis pronullo modo in se continet virtute, vel repræ- batur ex D. Thoma, 1, 2, quæst. 6, a. 5, ad. 2, sentative res cognoscibiles ab Angelo, ergo ubi docet, formam dici posse connaturalem, eadein ratione non possunt species omnium re- vel ex principio activo, sicut calor igni, vel ex rum intelligibilium ab Angelo, manere tali principio passivo tantum, ponitque exemplum essentia, vel intellectu ejus, in quibus non con- in motu coli, quem dicit illi esse connaturatinentur, nisi tanquam in potentia passiva, lem. Posset item adhiberi in quantitate, quæ aut receptiva. Et confirmatur hæc ratio, quia respectu materiæ est proprietas illi connaturaspecies intelligibilis requiritur ex parte objecti, lis, licet fortasse ab illa active non profluat vel non ex parte cognoscentis, ut supra declaravi, etiam in eadem materia, cui connaturales est ergo non fluunt per se a cognoscente, ut vim esse sub forma, imo naturaliter sine aliqua cognoscendi habet, nam hæc est condistincta esse non potest, etiamsi activam connexionem ab objecto : ad illud per modum potentiæ pas- (ut sic dicam) cum illa non habeat. Aliqui sivæ comparatur, quæ dicit ordinem ad ob- etiam putant personalitatem, vel subsistenjectum, tanquam ad motivum suum, vel tan- tiam non resultare active a natura humana, cum tamen dubium non sit, quin sit illi con- dimanatio est ratio adæquata naturalis connaturalis : et licet fortasse probabilius sit re- nexionis inter essentiam, et proprietatem, sed sultare active, tamen certius est esse connatu- potest fundari in potentia naturali receptiva ralitatem non necessario postulare efficientiam. talis conditionis, ut naturaliter postulet talem Ratio autem ejus, probando alteram partem, actum sibi coævum, ac perpetuo conjunctum, explicabitur. Probo ergo alteram propositio- sicut in materia, et quantitate, vel forma exnem subsumptam, nimirum seclusa efficien- plicatum est. Et similiter ad secundum negatia, inveniri in his speciebus, quidquid ad tur sequela, cum infertur, has species non esse proprietatem connaturalem desiderari potest. proprias passiones Angelorum, vel ut tollatur Nam imprimis species ipse in sua substantia quæstio de nomine, distinguitur consequens : ordinis naturalis sunt, cum sint, et objectis, et nam si propria passio tantum dicatur, quæ virtutibus naturalibus proportionatæ. Angeli manat ab essentia, conceditur illatio. Neque etiam creati sunt cum potentia naturali ad id est ullum inconveniens, quia poterit esse illas recipiendas, ut per se notum est : Deus proprietas naturalis alterius rationis, et ita non etiam in eorum infusione, ut auctor naturæ sequitur esse accidens commune. Illa vero sioperatus est, non solum in effectione illarum, gnificatio propriæ passionis nimis stricta est, sed etiam dando illas simul cum natura, et et præter communem usum : nam quantitas intellectu, quia hoc exigit, et postulat perfec- vere, ac proprie dicitur passio materiæ, licet tio angelicæ naturam non minus, quam cæ- ab illa effective non postulat. Unde sumpta lum postulet figuram rotundam, quam Deus propria passione, prout proprietatem debitam, in illo simul cum substantia, et quantitate fe- et naturaliter inseparabilem a subjecto signicit, ipso ccelo tantum passive se habent sine ficat, sic recte negatum est antecedens, seu ulla efficientia per modum naturalis emana- prima illatio. Et ita etiam cessat secunda, tionis, sed tantum dispositionem illam tanquam quia inter accidentia communia, et ea, quæ sibi connaturalem postulante. Item declarari profluunt ab essentia active, dantur aliquæ hoc potest illo argumento proportionali, quod proprietates connaturales ratione potentiæ ex materia coli sumit D. Thomas, d. q. 55, passivæ exigentis illas, et tales sunt species a. 2, quia materia coeli connaturaliter postulat Angelorum. Quamvis dici possint esse connaformam sibi concreatam, etiamsi non habeat turales ratione potentiæ activæ naturalis; non influxum quasi activum in illam, sed tantum quia potentia intrinseca Angeli sit activa taeam postulet per potentiam connaturalem pos- lium specierum, ut sic enim potius est passiva, tulantem talem actum ut sibi necessarium, et sed quia est activa suorum actuum, et in eo connaturaliter debitum, ergo eodem modo in- non est completa per seipsam, ideo connatutelligi potest, et debet connaturalitas in spe- raliter postulat, ut sibi ab auctore suo detur ciebus angelicis, quia etiam Angeli habent illius principii activi complementum. Unde potentiam naturalem receptivam illarum, quæ etiam negatur ultima illatio, scilicet, seclusa propter perfectionem suam postulat esse com- naturali emanatione nullum relinqui principletam, quoad actum primum ab auctore suo, pium, ad asserendum has species esse coævas, eum a nullo alio possit compleri. Et conse- et connaturales Angelo, nam hoc principium quenter etiam postulat habere hujusmodi com- sufficiens est ipsa naturalis capacitas, et perplementum actus primi sibi congenitum, tum fectio, vel (ut ita dicam) exigentia angelicæ propter immaterialitatem, et magnam actua- naturæ. Quamobrem nihil refert, quod Deus litatem suam, ratione cujus postulat esse sem- libere, et non ex necessitate naturæ has species per in actu primo, respectu suorum actuum, conferet, quia, supposita rerum creatione, tum quia nulla intercedere potuit naturalis Deus cætera operatur consentaneo ad unius ratio, ob quam tali perfectione naturali in cujusque rei naturam. Sicut etiam Deus, non principio privarentur, vel cur postea in hoc ex absoluta necessitate, sed sua voluntate prætempore potius, quam in illo eis tribueretur, bet auxilium generale causis secundis, nec ipsæ ergo signum est, naturale illis esse, a princi- causæ secundæ sunt aliquo modo principia pio illam recipere.

activa talis concursus, etiam per aliquam na12. Ad primum argumentum in numero se- turalem resultantiam, sed postulant illum secundo. Ad secundum. — Ad primam ergo cundum connaturalem ordinem, et hoc satis rationem dubitandi negatur consequentia, est, ut semper detur : sic ergo cum proportione non enim omnis proprietas connaturalis dima- de speciebus angelicis dicendum est. nat ab essentia. Nec sola hujusmodi naturalis 13. Ad confirmationein Aureoli. - Et hinc ad confirmationem Aureoli respondemus, tiam pateretur Angelus, si speciebus privafore quidem inconveniens, si aliqua daretur retur. potentia receptiva ordinis naturalis, cui non 1 5. Deinde quoad coactionem. — Hæc autem responderet potentia activa ordinis naturalis, procedunt de violentia communiter sumpta, a qua posset in actum reduci, nullum vero ut est communis rebus cognitione carentibus, esse inconveniens, quod illa potentia non sit nam violentia, ut est etiam coactio propria, creata, sed ipsamet potentia auctoris naturæ, est contra appetitum elicitum, quæ in hoc quia etiam illa secundum naturæ ordinem im- convenit cum violentia, quod potest etiam per mediate aliquando operatur ad complendam privationem solam fieri, quando illa est contra perfectionem, quam creatura exigit. Ut paret internum impetum appetitus eliciti : et sic in exemplo proxime dato de concursu Dei, qui etiam esse potuisse violentia, et coacta carcnnaturalis est, licet immediate a solo Deo con- tia specierum in Angelo, quia esset contra ferri possit. Item in creatione animæ rationa- appetitum elicitum, ac desiderium ejus, et lis, ad quam materia est in potentia naturali quia illud desiderium est etiam naturale, vel etiam proxima, quando est organisata, et ni- quoad exercitium, quatenus Angelus naturahilominus a solo auctore naturæ potest in ac- liter amat seipsum, suamque perfectionem, tum reduci : et sicut in hoc exemplo id non vel saltem quoad specificationem, quia esset provenit ex imperfectione, sed potius ex ani- conformis illi appetitui naturali, quo omnis mæ rationalis perfectione, ita in præsenti ex homo naturaliter scire desiderat, ideo ex hac perfectione angelicæ naturæ provenit, quod parte talis denegatio specierum potest dici Anejus capacitas naturalis in hac parte a solo gelo et coacta, et violenta, considerata rei naauctore naturæ possit expleri.

tura : nam per gratiam, et libertatem posset 14. Ad tertium argumentum. Quoad vio- Angelus ita suam voluntatem cum divina conlentiam. — Tertium argumentum petit, an formare, ut illa carentia non esset illi simplifieret violentia Angelo, se illi non darentur citer coacta respectu voluntatis, semper taspecies. In qua omittenda est quæstio (fortasse men esset violenta respectu naturæ. Posito de nomine) an Deus aliquid faciens, vel non autem illo casu mirum non est, quod Angelus faciens in rebus creatis, miraculose, seu ex- et esset perpetuo ignorans res illas, quarum traordinarie contra naturas earum, sit dicen- species illi datæ non essent, et impotens ad dus vim facere creaturæ. Et, ut dubium proce- illam ignorantiam per seipsum expellendam. dat, ita nunc loquimur , supponendo, posse Quia omnis creatura potest a suo auctore proDeum rebus violentiam facere. Quo supposito, pria perfectione privari, etiamsi cum violenrespondeo ad argumentum, negando seque- tia id faciat, et cum potentia, cui creatura non lam, quia revera violentia inferretur Angelo, potest resistere. Unde, ut species sint naturaprivando illum speciebus, aut eas debito tem- les, satis est, quod semper sint naturæ debitæ, pore non præbendo. Falsumque est, quod in et quod auctor naturæ, ut talis est, per actioprobationem sumitur, non esse violentum, nisi nem ipsi Angelo connaturalem, vim illam auquod est contra impetum activum, ut, in 1, 2, ferre possit. latius tractandum est : nunc autem breviter explicatur, quia violentum in universum est,

CAPUT VIII. quod est contra naturalem appetitum, etiamsi illæ sit potentiæ passivæ exigentis, et postu- UTRUM ANGELUS SPECIES RERUM OMNIUM UNIVERlantis talem actum ad suæ naturæ comple SALIUM, ET SINGULARIUM EXISTENTIUM AD ORmentum, ut aperte colligitur ex D. Thoma, 1, 2, q. 6, a. 5, ad. 2, et hic naturalis appetitus dicitur internus impetus, gratisque limitatur ad appetitum naturalem potentiæ acti- 1. Tres rerum ordines distinguuntur. — Ut væ. Nam certe potentia activa, ut est in actu punctum difficultatis explicetur, nonnulla supprimo, prius tempore, vel natura, quam agat, ponenda sunt, quæ partim sunt certa, partim non habet majorem impetum ad Angelum, in sequentibus disputanda. Distinguendi autem quam materia habet ad formam, et tamen sunt tres ordines rerum : nam quædam sunt sufficit ad violentiam privativam, ut sic dicam, supernaturalis ordinis, ut gratia, miracula : qualis censetur esse, quando naturale agens, aliæ ordinis (ut ita dicam) liberi, ut cogitatiopositis omnibus requisitis ad agendum, con- nes cordium, et actus voluntatis : aliæ ordinis cursu generali privatur : similem ergo violen- naturalis, ut condistinguitur tam a superna

DINUM NATURÆ PERTINENTIUM CONCREATAS HA

BEAT.

turali, quam a libero, ut cæli, elementa. In includit cognitionem existentiæ, et addit pepræsenti ergo non loquimur de duobus primis culiarem modum cognoscendi illam actu exisordinibus, quia uterque modo suo excedit na- tentem, altera vero solum prescindit ab hoc turalem cognitionem angelicam, et ideo ex modo, et eamdem essentiam repræsentat; ergo natura rei necessarium non est, ut Angeli ha- idem principium sufliciens ad primam, a forbeant, vel quomodo res illas cognoscant, in tiori sufficit ad secundam : nam quod potest sequentibus capitibus dicemus. Res autem ter- plus, potest etiam minus, quando id, quod est tii ordinis subdistingui possunt in res quæ in minus, in majori includitur. An vero e contrahoc universo creato continentur, et in aliqua rio species repræsentans essentiam rei in Andifferentia temporis habitura sunt existentiam: gelo, eadem repræsentare possit actualem exiset res possibiles, quæ nunquam erunt, sed in tentiam, vel an tunc oporteat addi aliquid tali thesauris divinæ omnipotentiæ latent. De his speciei, licet in superioribus obiter dixerimus, posterioribus dicam in capite decimo, hic de eamdem speciem sufficere, tamen propter opisolis prioribus agimus, quia de illis hactenus niones et ad totius rei majorem declarationem, tractavimus, ex quibus nonnulla supponenda de illis tribus modis cognoscendi existentiam sunt. Primum est, Angelos habere species in- actualem, ut præsentem, præteritam, vel futunatas omnium rerum creatarum, et creanda- ram, in sequentibus capitibus dicemus. rum ab initio mundi usque ad finem, non so- 3. Quid resolvendum quoad speciem gradus lum quoad genera, et species, sed etiam quoad generici, specifici, et singularis.-Vere resoluindividua : hoc enim probant omnia, quæ tionis assertio prima.--Simile dubium tractari hactenus adduximus.

solet de speciebus generum, specierum, et in2. Resolutio quæstionis, quoad speciem es- dividuorum, an scilicet, non solum Angelus sentie, et existentiæ.-Quia vero etiam indivi- habeat horum omnium species, sed etiam tales dua considerari possunt secundum esse essen- species inter se diversæ sint. Nam Scotus, in 2, tive, vel secundum actualem existentiam præ- d. 3, quæst. 10, sentit, has species esse distincsentem, præteritam, vel futuram, ideo quæri tas, cum dicat habere Angelos innatas species potest, an secundum hos tres, vel quatuor sta- rerum universalium, non tamen singularium. tus repræsententur per easdem, vel per diver- Ego vero juxta ea, quæ hactenus disputavisas species, et si per easdem, quomodo ad hæc mus, existimo imprimis, Angelis non esse neomnia eadem species sufficiat. Sed quod atti- cessarias peculiares species universalium prænet ad essentiam, et existentiam rei singularis, dicatorum, seu generum, et specificarum nasupra contra Scotum ostensum est, respectu turarum, cum species singularium habeant. rerum aliquando existentium eamdem esse Probatur quia illæmet species singularium respeciem intelligibilem, per quam Angelus u- præsentant quidditates earum, ergo repræsentrumque cognoscit, quia essentia rei singularis tant rationem specificam, et genericam, sine existentis, non distinguitur in re ab ejus exis- quibus res singularis quidditative cognosci non tentia, et licet a nobis ratione formali distin- potest, sicut ab Angelo cognoscitur. Dices : guantur, separari non possunt in cognitione quamvis non cognoscat rem singularem, nisi intuitiva angelica : nam Angelus intuendo, cognoscat universalia in illa contracta, tamen verbi gratia, coelum perfecte, et prout in se ad cognoscenda ipsa universalia præcise, et est, illud cognoscit, et ideo visio illa essentia- abstracte, indiget speciebus repræsentantiliter est quidditativa talis objecti, est ergo co- bus universalia. Respondetur negando consegnitio rei secundum esse essentiæ, et simul est quentiam, etiamsi in Angelo talis cognitio adcognitio existentiæ, quia est cognitio intuitiva. mittatur, quia ut paulo antea dicebam, idem At species, per quam fit talis cognitio, una est, principium, quod sufficit ad majus, sufficit ad ergo illa eadem sufficienter repræsentat rem minus, quod in majori includitur, sed cognosillam secundum esse essentiæ, et existentiæ. cere speciem præcise, et abstracte, minus est, Quapropter etiamsi aliquando talis res non quam cognoscere quidditative individuum, existat, et ideo abstractive secundum solum in quo illa includitur, ergo licet Angelus velit esse essentiæ cognoscatur, ad illam cognitio- specificam naturam præcise contemplari, sufnem non est necessaria species distincta ab al- ficit illi species intelligibiles cujuscumque intera, per quam essentia existens cognosci po- dividui illius naturæ, quia pro sua libertate test intuitive simul, et quidditative, quia illæ potest non uti illa specie secundum totam duæ cognitiones se habent ut includens, et in- repræsentationem suam, sed tantum quasi ex clusum : nam cognitio perfecta rei existentis parte, sicut de aliis speciebus Angelorum uni

versalibus ex parte rerum repræsentatarum in- universalibus, sed Angelis naturale est, ut hafra dicemus.

beant perfectam scientiam inditam, ergo na4. Assertio secunda biparlita.Deinde addo, turale etiam est, ut universalia cognoscant, tales species abstracte, ac præcise repræsentan- ergo ut species universalium habeant. Secuntes universalia, non esse consentaneas angeli- do, quia saltem in rebus materialibus, non vicæ naturæ, ac proinde illi non infundi, et si dentur singularia posse per se primo repræaliquo modo in eo inveniuntur, potius esse sentari per species immateriales, quæ abstraacquisitas, quam infusas. Probatur prior pars, hunt a materia signata, ob quam causam inquia illæ species sunt Angelis maxime conna- tellectus humanus dicitur, non posse directe turales, per quas unusquisque potest res per- cognoscere singulare, ergo species angelicæ fectissime cognoscere, quantum sibi possibile per se repræsentant naturam communem, sinest, sed species repræsentantes naturam speci- gularia vero quasi per accidens, aut secundaficam præcise et abstractam ab omnibus indi- rio, vel virtute intellectus, ut supra ex quoviduis, non sufficiunt ad cognoscendam talem rumdam sententia retulimus. Tertio, quia nanaturam perfectissimo modo Angelo possibili, tura generica et specifica, ut talis est, non poergo tales species non sunt consentaneæ natu- test cognosci, nisi ejus communitas cognoscaræ angelicæ, ergo tales species illis non infun- tur, sed illa communitas non potest cognosci duntur, quia auctor naturæ illa providet, quæ per conceptus proprios rerum singularium, ad convenientem naturæ operationem neces- quia per illos potius cognoscitur natura comsaria sunt, non illa, quæ a perfectione naturæ munis contracta, ergo. Ad hæc vero facilis est deficiunt. In qua ratione sola Minor aliqua responsio. declaratione indiget : nam cætera per se clara 6. Solvuntur. Data resolutio ralet eliam videntur. Probatur ergo et declaratur illa pro- in speciebus nostris. — Ad primum respondepositio, quia natura specifica si consideretur, mus imprimis, de singularibus dari in Angeut quid potentiale, comparatur ad individuum, lis perfectam scientiam, sicut datur etiam in ut potentia ad actum : omnis autem potentia Deo : quia illa scibilia sunt ab eo, qui rerum perfectius cognoscitur, ut reducta in actum, naturas, vel entitates, prout in se sunt, cognosquam in potentia tantum, ergo specifica na- cere valet : scientia autem humana, quia imtura abstracte, ac præcise concepta, imperfec- perfecta est, alia speciali ratione dicitur esse te cognoscitur et confuse, comparatione facta universalium, quia non potest de singularibus ad cognitionem ejus in individuo, quando in- proprias et individuas conditiones per prodividuum ipsum distincte et prout in se est, priam scientiam cognoscere, sed secundum quidditative videtur, prout ab Angelis singu- prædicata communia scientiam illorum habet. laria cognoscuntur. Si vero natura specifica Addo vero ulterius, Angelos cognoscendo sinconsideretur tantum, ut totum actuale, sic gulario, in ipsis cognoscere universalia, ipsoetiam in quolibet individuo exactissime et per- rum singularium essentias et convenientiam, fectissime cognoscitur, quantum ad id, quod vel differentiam eorum inter se, evidenter incommune esse potest : et ulterius eo ipso, quod tuendo, ut jam dicam. Ad secundum negatur illud commune secundum determinatum mo- antecedens : nam species spiritualis potest dum et gradum in aliquo individuo cognosci- rem singularem materialem directe et proprie tur, distinctius, et clarius percipitur, et (ut ita repræsentare, quia repræsentatio speciei inteldicam) magis penetratur, ergo solæ species ligibilis non est per convenientiam in esse nasingularium rerum possunt perfectissime re- turali cum re repræsentata, sed altiori modo, præsentare Angelis universalia, ac proinde ut recte dixit D. Thomas, quæst. 57, art. 2, illæ tantum sunt connaturales Angelis saltem ad 2, et exemplo divinarum idearum optime quoad infusionem. Unde facile probatur ulti- convincit. An vero ita sit in intellectu accima pars, quia istæ species non postulant in- piente species a rebus materialibus medio fundi, ergo si aliquo modo sunt in Angelis, phantasmate, controversia est in ultimo tracerunt tantum acquisitæ : an vero sint, statim tatu disputanda. Ego vero sentio idem esse dicam.

dicendum de intellectu humano juxta capaci5. Objectiones. — Sed contra priorem par- tatem ejus : nam licet dicatur speciem accipetem objici possunt argumenta communia. Pri- re a rebus, abstrahendo, illam a phantasmamum, quia ad perfectam scientiam necessaria tibus, non est id intelligendum de abstracest scientia universalium, cum, teste Aristo- tione in repræsentando, sed in essendo, ut ibi tele, scientia non sit de singularibus, sed de latius dicemus. Ad tertium negatur minor,

« PredošláPokračovať »