Obrázky na stránke
PDF
ePub

quia si futurum antequam existat est incapax non inferri aliquid contra dicta, tum quia illa intuitionis propriæ existentiæ, ut futuræ tali cognitio rei futuræ non est vi specierum, nec tempore, sicut diximus, etiam respectu cogni- per medium solum incognitum, sed per metionis divinæ illam incapacitatem habebit, ergo dium cognitum et valde extrinsecum, quale nec Deus ipse poterit hoc modo illorum futu- est illud principium, quod Angelus non habet ritionem intueri. Respondeo, negando seque- species rerum possibilium, sed tantum futuralam, quia proprium et singulare Dei est, ut rum. Unde ex vi talis medii non cognoscitur propter infinitatem et æternitatem suam æque clare et distincte, quando et quomodo res fuintueri possit existentiam earum rerum, quæ tura sit, sed absolute et confuse, quod sit ali- : in seipsis nondum sunt, aliquando tamen erunt, quando futura. Deinde dico, illam cognitionem non minus, quam si jam existerent. Et hoc non esse certam, sed conjecturalem, quia illud confirmat vim rationis, qua supra probavi- principium : Ego non habeo species, nisi rerum mus, Angelum non posse evidenter cognoscere aliquando futurarum, ex natura rei non est hæc futura , quia non possunt evidenter co- evidens, aut certum ipsi Angelo, quia non est gnosci, nisi in seipsis, creatura autem non po- principium naturale, unde evidenter colligatest extendere intuitum proprium ad existen- tur et pendet ex voluntate Dei, quæ non netiam rei, ut actualem pro tempore, in quo cessario illi revelatur. Imo et in reipsa est satis nondum illam habet, quia hoc excedit virtu- incertum : nam esto sit certuin, Angelum non tem finitam creaturæ, et soli Deo conceditur habere species omnium rerum possibilium, propter suam infinitatem, licet a nobis modus quod tamen nullarum habeat, non est certum non intelligatur. Quia cognitio rei futuræ, ut et hoc satis est, ut licet cognoscat aliquod infuturæ et nondum existentis, ultra simplicem dividuum esse possibile, non statim certo inrepræsentationem et cognitionem rei, et exis- ferat esse futurum. Et declaratur, nam vel hæc tentiæ ejus ut possibilis in tali tempore loco, individua sunt accidentium, vel substantiaetc., addit judicium evidens, ac certum, quod rum. De accidentibus multa possunt cognosci illa res tunc et tali modo sit futura : hoc au- ab Angelo possibilia, quæ non erunt, maxime tem judicium non est ex vi speciei, sed ex vi in accidentibus, quæ contingenter, ac libere luminis intellectualis. Quod in Deo etiam suo fieri possunt, ut Angelus scit potuisse Lucifemodo verum esse, si hæc duo ratione distin- rum habere talem actum bonum in instanti, guantur, ex his, quæ dixi superiori tomo, l. 2, in quo peccavit, quem non habuit : et ita scit de Attribut., cap. 3, intelligi potest. Ad feren- multos actus liberos possibiles hominibus, qui dum autem illud judicium evidens de tali fu- ab eis non fient. Inter substantias vero quæturo, quod nec ex se, nec in se habet esse, nec dam sunt ipsimet Angeli et de his concedimus in causa necessaria, ac determinata, infinita tantum habere Angelos species Angelorum efficacia luminis intellectualis necessaria est, existentium, post quos nullus est futurus, quia et ideo solus Deus potest apprehendere tale omnes simul creati sunt, et ita in eis non habet futurum, simul certo judicando esse futurum locum cognitio rei possibilis, ac futuræ et nonet pro suo tempore sibi præsens, quod est illud dum existentis. Quod si fingatur casus, in quo intueri. Ac proinde intuitio intellectualis rei Deus decrevisset alios Angelos creare, quorum futuræ, Deo possibilis est, quia non fundatur species a principio infunderet Angelis creatis, in propria objecti capacitate, sed in sola non et supponatur illos certo scire se tantum harepugnantia cum infinitate luminis, respectu bere species Angelorum aliquando creandovero Angeli cessat hæc ratio, ut declaratum rum, concedo, per illas species cognoscere, est.

Angelos nondum existentes esse futuros, dico 17. Objicitur ultimo. Prima solutio. - tamen, id cognoscere per virtualem revelatioSecunda solutio. — Ultimo instari potest ar- nem divinam, quæ completur partim per ingumento secundo posito in cap. 6, n. 5, et non fusionem specierum futurorum Angelorum, soluto, quia esto non cognoscat Angelus hæc partim per manifestationem illius principii, futura illo modo in seipsis, cognoscendo sal- quod non infunduntur species Angelorum, nisi tem illa, quæ sunt futura, quoad essentiam aliquando futurorum, de quo jam dixi, non individuam et existentiam possibilem, colligit posse certo cognosci nisi revelatione divina, esse futura ex eo, quod scit, se non habere alias solum per conjecturam cognoscitur, et sic species omnium singularium possibilium, sed cognitio futuri Angeli non erit certa, sed contantum eorum, quæ aliquando futura sunt. jecturalis. Aliæ sunt substantiæ materiales non Respondetur imprimis, licet hoc concedatur, perpetuæ et pure materiales, ut sunt omnia

generabilia infra hominem, et ex his multa nibus satis etiam responsum est, ad duas ex cognoscit Angelus futura possibilia, quæ non rationibus dubitandi positas in principio capierunt, hujusmodi enim sunt multa individua tis præcedentis, quarum prior erat, quod Andiversarum specierum, quæ possunt per cau- gelus non indiget existentia objecti ad cognossas naturales fieri et non erunt, quæ ex vi com- cendum. Ad quam dicimus, non indigere illa, prehensionis causarum ab Angelis cognoscun- ut ab objecto moveatur, vel accipiat species, tur, modo infra dicendo et eorum etiam pro- sicut indiget sensus, nec etiam indigere illa prias species habere possunt : nam quid im- per modum termini necessarii ad omnem copedit?

gnitionem, nam abstractive potest cognoscere 18. Angelus non cognoscit singula individua rem non existentem, nihilominus tamen indiper singulas species. — Denique in hoc ordine gere illa per modum termini et materiæ, circa substantiarum materialium sunt homines, de quam proportionatæ et necessariæ ad cognitioquibus ex parte corporum videtur esse eadem nem intuitivam, limitatam et creatam, per ratio, quæ de cæteris rebus generabilibus; ex quam solam potest Angelus cognoscere exisparte vero animarum videtur esse eadem ratio, tentiam actualem rei cognitæ, ut declaratum quæ de Angelis, quia a solo Deo fieri possunt, est. Et ita etiam cessat secunda ratio de cognisicut Angeli, et ideo non videtur Deus infun- tione essentiæ rei: nam illa præcise spectata dere Angelis species animarum, nisi aliquando est cognitio abstractiva et non intuitiva, et futurarum, sicut neque Angelorum. Sed licet ideo non est similis ratio. Tertia vero ratio verum sit, non infundi Angelis species om- petit difficultatem in capite sequenti tractannium animarum possibilium simpliciter, non dam. video inconveniens, si concedatur infundi illis

CAPUT XII. species plurium animarum, quæ infallibiliter creandæ essent, si tales homines tales uxores QUOMODO ANGELI RES PRÆTERITAS PER SPECIES INducerent et varios foetus tali, vel tali modo

DITAS CERTO COGNOSCANT. organisarent. Nam Angeli cognoscunt, tales conjunctiones et organisationes esse possibiles, 1. Ratio dubitandi. Prima conclusio precur ergo non poterunt habere species illarum mittitur.-Hanc quæstionem attigit D. Thomas, animarum, quæ illis corporibus naturaliter dicta quæst. 57, art. 3, ad 3, et videtur prætedeberentur, et per illas cognoscunt esse possi- rita futuris æquiparare: nam in argumento de biles, licet non cognoscant esse futuras, nec illis et de futuris difficultatem proposuerat, et futuræ unquam sint. Addi etiam potest ratio postea nihil de præteritis in speciali dicit, sed generalis, quia Angelus non cognoscit singula tantum de futuris, unde videtur tacite innuere, individua per singulas et particulares species, idem esse de præteritis sentiendum. In contrased per unam universalem speciem modo su- rium vero est, quia multo facilior est cognitio pra declarato et infra iterum tractando. Cur præteritorum, quam futurorum, quia præterita ergo fieri non potest, ut una species repræsen- etiamsi libere sint facta, jam non sunt contintans multa individua futura, consequenter re- gentia, sed necessaria, unde fit, ut homines præsentet alia, quæ nunquam erunt, non quasi etiam illa certo cognoscere possint. Hoc ergo per se ex primaria intentione dantis speciem, imprimis de Angelis supponendum est, habere sed quasi concomitanter, quia species est tam nimirum posse certam cognitionem naturaperfecta, ut non possit illa sine his repræsen- lium effectuum præteritorum, etiamsi libere tare habitualiter et in actu primo. Sic ergo et contingenter facti fuerint, dummodo non nullum est inconveniens, quod Angelus ha- fuerint cogitationes cordium: nam de his nunc beat species plurium hominum et animarum non agimus, et ideo de naturalibus effectibus possibilium, quæ nunquam erunt. Si autem locutus sum, ut ab actibus internis voluntatis contrarium supponatur, quia est probabile, et rationis illos distinguerem. Sic ergo assertio recurrendum erit ad id, quod de Angelis dice- est certa et communis theologorum, primo ex bamus, tunc Angelum per species hominum ratione facta, quod præterita sunt naturaliter possibilium cognoscere homines illos esse fu- cognoscibilia, ergo non potest deesse Angelo turos, sed tamen vel conjecturali tantum co- modus naturalis, quo illa cognoscat. Secundo, gnitione, vel per revelationem, vel per aliquid quia scientia præteritorum necessaria est ad equivalens, ut explicavi.

experientiam vel sagacitatem in rebus agendis, 19. Ad duas rationes dubilandi in capite et ideo Patres frequenter tribuunt dæmonibus 09:11, numero primo, in fine. — Ex quibus om- experientiam, per quam sunt ad tentandum

[ocr errors]

sagacissimi et astutissimi. Tertio, quia memo- illa mutatio sit, nec a quo vel quo modo fiat. ria est de præteritis, ut præterita sunt. At vero Et hæc ratio probat, non posse talem mutaAngeli memoriam rerum habent, nam hæc ad tionem esse antiquæ speciei modificationem. perfectionem pertinet, et non est, cur Angelis Quod autem non sit novæ speciei productio, ex negetur: nam licet propria memoria in actu supra dictis de infusis speciebus Angelorum primo supponat aliam imperfectionem, scilicet, potest supponi. non semper perseverare in actu secundo co- 3. Notatio pro resolutione. - Notatio altera. gnitionis semel factæ, nihilominus, quia hæc – Ad hoc explicandum suppono, dupliciter imperfectio in Angelis invenitur, necesse est, posse Angelum cognoscere rem præteritam, ut per thesaurum memoriæ aliquo modo sup- scilicet, quasi mediate, et per aliud, scilicet per pleatur, ac subinde ratione memoriæ poterit medium cognitum, vel directe immediate, et Angelus præterita cognoscere.

in se per speciem ejus, seu per solum medium 2. Difficultas cognoscendi res præteritas.- incognitum, sicut de futuris diximus. De priori Ut autem hæc veritas intelligatur, principium ergo modo cognoscendi per medium cognitum et modum hujus cognitionis explicare necesse non est dubium, quin possit aliquando conjecest, non enim res caret difficultate: nam vel tare Angelus, rem aliquam, quæ nunc non Angelus cognoscit, res præteritas fuisse, per est, fuisse, si aliqua signa, vel vestigia sua species innatas immutatas in se permanentes, præsentiæ reliquit. Sicut nos etiam cognoscevel per aliquam mutationem in eis factam, vel mus hic fuisse ignem, si fumus adhuc permaper antiquarum specierum modificationem, net, et ex præsenti effectu præteritatem covel per novæ speciei productionem: nihil ho- gnoscimus, aut conjectamus, inde enim perturrum videtur dici posse, ergo non potest talis batum legimus Josephum, Matth. 1, et de hoc modus cognitionis esse in Angelo. Consequen- genere cognitionis non est difficultas, quia non tia inde probatur, quod alius modus cogitari fit per propriam speciem rei præteritæ, sed per non potest, supposita necessitate specierum, speciem effectus, vel vestigii relicti, et adhuc vel si fingatur Angelus sine speciebus intelli- præsentis. Item est alius modus cognoscendi gere, eadem difficultas in illa sententia inve- præterita per aliorum relationem, et testimonietur, ut videbimus. Minor ergo quoad pri- nium. Et hoc modo etiam est clarum, posse mam partem probatur, quia per speciem inna- Angelos cognoscere præterita, per relationem tam alicujus rei, non potest Angelus cognoscere aliorum Angelorum, qui illa viderunt : tamen illam esse futuram, antequam sit, ergo per hic modus imperfectus est, ut constat, et prior eamdem immutatam non potest cognoscere etiam non sufficit, tum quia vel non præbet esse præteritam, quoniam jam non est. Proba- cognitionem certam, quando scilicet effectus, tur consequentia, quia sicut in re futura, futu- ac signa non sunt evidentia, vel saltem est ritio non est aliquid reale actu existens in ipsa imperfectus, quia est per effectum aliquem, re, ut ad id possit terminari cognitio evidens non per propriam rei cognitionem. Et præterea rei futuræ, ut sic, ita in re præterita præteritio, non omnes res præteritæ possunt hoc modo seu fuisse nihil reale est actu, nunc existens in cognosci : multæ enim ita transeunt, ut re, quæ fuit et jam non est, ergo non potest ex nullum sui vestigium relinquant, ut est tranvi solius speciei evidenter cognosci in se et per situs per mare, et similia, quæ Sapiens Promodum intuitivæ cognitionis. Altera item pars verb. 30, enumerat. Itaque de cognitione minoris probatur, quia si ex actuali existentia præteriti per speciem alienam effectus, aut objecti non fit mutatio in speciebus concreatis vestigii a re præterita relicti ita sentiendum Angelo, multo minus fieri poterit ex præteri- est, sicut de cognitione cujuscumque cause tione rei. Probatur consequentia, tum quia per signa, vel effectus, vel sicut de cogniminus existit res præterita quam præsens, imo tione futurorum per conjecturas, vel signa præterito non addit aliquid, sed potius tollit certa, et ideo de illa non loquimur, sed cum actualem existentiam ejus, dicitur enim res proportione applicari possunt, quæ de simili præteriisse, quæ fuit et jam non est, vel quæ cognitione futurorum diximus. Agimus ergo præterito tempori coexistit, non præsenti, quæ de cognitione per propriam speciem inditam negatio nihil ad immutandas species angelicas rei præteritæ. Circa hujusmodi autem rem conferre potest: tum etiam quia omnes ratio- præteritam dupliciter potest Angelus esse nes supra factæ contra mutationem illarum affectus : primo ut licet habeat speciem in specierum in præsentia objecti, probant de re ditam talis rei, nihilominus illam non videpræterita, quia intelligi non potest, quænam rit, neque ad illam attenderit, quando extitit : nam cum Angelus non semper sit in actu se- rita modo explicato. Hanc sententiam semper cundo suarum specierum, neque ad omnia, docui, et eam secuti sunt Cumelius, et Pesanquæ in mundo fiunt, semper attendat, facile tius, in dicto art. 3, et expresse docet Gregocontingere potest, ut licet res antea fuerit, rius, in 2, d. 3, q. 2, art. 3, concl. 1. D. Thoillam præsentem, et existentem non viderit : mas, in dicto art. 3, inducendo litteram ejus secundo fieri potest, ut illam viderit, jam vero modo in principio capitis proposito. Existimonon videat præsentem, quia esse desiit : et que eodem modo posse cæteris theologis triutrumque modum explicare necesse est. bui propter identitatem rationis inter præte

4. Prima opinio circa proprium hujus ca- rita, et futura, quoad hanc partem, ut statim pitis dubium.-Est enim, ut reperio, quorum- declarabo. Imo idem Vasquez, dist. 211, c. 12, dam opinio mihi satis nova, dicentium , posse num. 68, dicit, non posse Angelum cognoscere Angelum per species innatas videre præterita præteritam cognitionem alterius per memosæpissime, et per solum intuitum, etiamsi nec riam, nisi prius illam præsentem agnoverit. viderit illa præsentia, nec de illis cogitaverit. Et probatur ex eo, quod Isa. 41, tam præteriUt explicatur optime, si ponamus, nunc creari torum, quam futurorum cognitio aliquo modo a Deo novum Angelum eisdem instructum spe- signum divinitatis ponitur, et propria Dei cenciebus, quibus alii Angeli in principio fuerunt, setur, cum dicitur: Appropinquent, et annunet non aliis : aiunt ergo, illum Angelum posse tient nobis, quæ ventura sunt, aut priora, que per illas species naturales virtute sui ingenii, erant dicite, etc., ubi Hieronymus. Dicite noseu luminis naturalis evidenter scire omnes bis vel præterita, del futura, etc. Et idem coleffectus naturales, eorumque productiones, ut ligit Adamus, Isa. 46, circa illa verba: Non a principio temporis usque nunc facti sunt, est similis m»i, annuntians ab exordio novisetiamsi contingenter facti fuerint, et omnino sima, etc. Unde dixit Gregorius, homil. 1, in præterierint, nullumque sui vestigium in mun- Ezech., prophetiam non esse tantum de futudo reliquerint. Ita tenet Vasquez, dicta disp. ris, sed etiam de præteritis. Est ergo aliquis 208, cap. ult., circa finem: nam licet ille cre- modus cognoscendi præterita proprius Dei, dat Angelum cognoscere sine speciebus, tamen sicut etiam est illi proprium cognoscere futude illo docet, per solum lumen naturale suum ra, nimirum intuendo illa in seipsis, priusposse dicto modo cognoscere omnia præterita, quam sint. Nam sicut hoc est proprium diviquæ nunquam vidit præsentia : et consequen- nitatis, quia intuitus ejus æternus extenditur ter dicit, idem esse opinandum in sententia ad totum tempus futurum, ac si esset præsens, ponente species : quia licet inter illas senten- ita cognoscere præterita immediate, et in tias sit diversitas in modo constituendi ange- seipsis, est proprium divinitatis, quia intuitus licum intellectum in actu primo ad intelligen- ejus æternus extenditur ad totum tempus prædum, vel per solam simplicem entitatem in- teritum, ac si esset præsens, ergo tam impostellectus angelici, vel per compositionem cum sibile est Angelo intueri illo modo præterita, specie, nihilominus utroque modo æqualis vir- quam futura. tutis ad intelligendum cogitatur, ideoque si 6. Adversariorum responsio profligitur. constitutus in actu primo per seipsum potest Respondet negando paritatem, et rationem naturaliter præterita cognoscere, idem poterit, reddunt, quia futurum, ut futurum, est objeclicet per species in eodem actu primo consti- tum improportionatum naturali lumini, vel tuatur. Pro hac sententia nullum auctorem al- speciei intelligibili intellectus angelici: objeclegat, nec positivam rationem adducit, sed ne- tum autem præteritum non est ita improporgativam, quia nullam (inquit) rationem invenio, tionatum. Sed hæc ratio in simili impugnata ob quam non possit Angelus præterita sic co- est, quia petit principium, et non reddit ragnoscere. Unde etiam ab speciali argumenta- tionem illius diversitatis. Et urgetur amplius, tur, quia Patres, et theologi solam scientiam quia sicut veritas futuri contingentis, licet futurorum contingentium Angelis denegant, non habeat determinationem in causa, nihilergo reliquorum omnium, etiam præteritorum ominus in se determinata est, et scibilis, abcognitionem illis concedunt. Deniqne Angelus solute loquendo, ut supra declaravimus, ita habet species præteritorum, cur ergo illa non veritas præteriti de se contingentis determicognoscet?

nata est, et tam necessarium est, futurum 3. Contraria opinio seu secunda conclusio fore, sicut præteritum fuisse, facta suppositiopropria hujus capitis.-Ego vero censeo, non ne veritatis, ut supra ex Petro Damiano dixiposse Angelum naturaliter cognoscere præte- mus. Rursus sicut res futura, quamdiu in statu

futuræ permanet, in se non habet existentiam futura a præteritis, sed a presentibus tantum, actualem, ita et res præterita, quæ desiit esse, et in differentia, quam inter hæc ponunt, satis jam in se non habet existentiam, sed tam est indicare, idem dicendum esse de præteritis, nihil, sicut quæ nondum fuit, ergo sicut circa quod de futuris, proportione servata. Commurem futuram non potest dari cognitio creata ni autem loquendi modo de futuris potius, per modum intuitionis, quæ ad ipsam rem quam de præteritis loquuntur, quia supponunt, terminetur, ita nec circa præteritam. Probatur Angelos cognoscere posse res præsentes, et consequentia ex differentia posita inter rem per illas cognoscere præterita per experienfuturam et præsentem, nam eadem versatur tiam, et memoriam, et ideo simpliciter non ita inter rem præteritam et præsentem, quia in negant, posse Angelos cognoscere præterita, utraque est diversitas entis actualis a non ente sicut futura. Ubicumque autem declarant , in se. Nec video rationem probabilem diffe- quomodo Angeli præterita cognoscant, per rentiæ, quæ assignari possit. Nam quod res recordationem, et experimentum id facere dipræterita aliquando fuerit, non autem futura, cunt, ergo sentiunt, de re nunquam a se vias nihil refert. Quoniam ex eo, quod res fuerit, non posse Angelum cognoscere, fuisse, nisi ei solum relinquitur relatio rationis ex parte ob- reveletur, aut narretur, vel per alias conjectujecti, quæ relatio non solum non potest esse ras ostendatur, ac proinde quoad intuitivam ratio cognoscendi præteritionem rei, verum cognitionem eodem modo de præteritis, ac de etiam nec cognosci, aut fingi potest, nisi cog- futuris sentiunt. Tandem ultima ratio ex eo noscendo prius aliquo modo rei existentiam in sumpta, quod Angeli habent species præterialiquo præterito tempore. Unde confirmatur, tarum, eadem est cum simili supra facta de quia si Angelus nunquam scivit, nec novit rem rebus futuris, et eodem modo est cum proporesse, perinde se habet ad illam, ac si nunquam tione solvenda, ut ex proxime dictis constat. fuisset, ergo ex se non magis potest cognos- Nam per illam speciem cognoscit Angelus rem cere talem rem fuisse, etiamsi in re fuerit, præteritam abstracte, et quoad essentiam, et quam si non fuisset. Probatur consequentia, existentiam pússibilem, et quoad accidentia quia ex eo, quod illa res fuerit, nulla mutatio etiam possibilia, nescit tamen discernere ex vi in Angelo facta est, et ex parte objecti perinde illius speciei, an fuerit, necne, nec an futura se habet res, postquam desiit esse, ac si nun- sit, sed eodem modo se habet, ac si res illa quam fuisset, ergo nec ex parte speciei, nec ex nunquam fuisset. parte objecti est aliquod principium, vel aliqua 8. Quo pacto memoria in Angelo.-Sentenconditio, ob quam nunc possit Angelus magis tia Vasquesis ejusque fundamentum. — Relincognoscere rem fuisse, postquam habuit esse, quitur ergo, quoties Angelus per indicia, vel quam antequam illud haberet.

testimonium alterius non cognoscit rem præ7. Ad rationem negativam in numero quarto. teritam extitisse, non posse per suas species -Ad rationem ab speciali in eodem numero.- cognoscere præcedentem existentiam ejus, seEt ita patet responsio ad fundamentum nega- cus vero esse, si illam præexistentem viderit, tivum contrariæ sententiæ, putamus enim ra- tunc enim ex præterita visione optime cognostionem factam non tantum sufficientem, sed cere potest, rem fuisse. Sed explicandum suetiam convincentem esse. Neque verisimile perest, quid illa præsentis rei visio, ad cognicredimus, dictum auctorem, ut erat acuti in- tionem ejusdem, ut jam præteritæ, conferat. genii, non vidisse illam, sed arbitramur apud Et ratio dubitandi est, quia postquam res præillum non valuisse, quia etiam de futuris con- teriit, etiam visio illius cessavit, ergo jam non tingentibus dixerat, nullam sufficientem ratio- potest per seipsam conferre ad cognoscendum, nem dari posse, ob quam non possint ab An- rem fuisse, sed nec species innata potest magelis evidenter, et in se videri. Unde rationem gis deservire post illam cognitionem, quam spectando, idem diceret de futuris, sed propter antea, quia mutata non est, nec illa intuitio auctoritatem se continuit. Nos autem credimus, rei præsentis aliquid in Angelo reliquit, a quo illud, quod in futuris est de fide certum, etiam talis cognitio præteriti fiat. Quid enim illud ratione sufficiente fundari, et quia eamdem in est ? Aut a quo factum est ? Quæ difficultas pepræteritis invenimus, idem de illis dicendum tit aliam, nimirum, per quid fiat in Angelo judicamus. Et consequenter ad argnmentum actualis memoria præteriti. Vasquez supra neab speciali respondemus, et Thomam, et alios gat memoriam hanc fieri in Angelo per spetheologos, vel etiam Patres in hoc genere co- ciem relictam ex cognitione rei præsentis. gnitionis, de quo loquimur, non distinguere Probat, quia memoria sensitiya fit sine tali

les

« PredošláPokračovať »