Obrázky na stránke
PDF
ePub

cies intelligibiles habet, juxta communem sen- erit principium ad cognoscendas singulas res tentiam, ergo consequenter loquendo, non possibiles, cum extrinseca Dei ordinatio, quod potest in illa sententia negari, quin Angelus res possibilis sit aliquando futura, vel non res illas cognoscere possit. Denique qui habet sit, neque objectum in ratione scibilis mutet, scientiam habitualem, potest illa uti circa nec efficacitatem luminis ad cognoscendum quamlibet partem objecti ejus, nisi impediatur, minuat. sed Angelus juxta illam sententiam habet Ad tertiam. — Unde etiam non video, quoscientiam habitualem omnium rerum possibi- modo possit subsistere, quod in tertia ratione lium, quia scientia habitualis Angeli in illa sumitur, res tantum possibiles non esse obopinione non est nisi lumen ejus intellectuale, jecta, quæ angelicæ potentiæ secundum virergo potest illa uti circa res possibiles, quia tutem naturalem respondeat et æqualia sint. naturaliter nullum habet impedimentum, nec Quia illæ res, etiamsi non sint futuræ, sunt res Deus ex eo solum quod tales res ad existen- ordinis naturalis, et si Deus illas facere decredum ordinaverit, tale impedimentum apponit, visset, essent proportionatæ angelicæ potenut per se notum videtur : ergo si Angelus non tiæ, ergo etiam nunc sunt proportionatæ, seu indiget speciebus, potest naturaliter cognos- æquales lumini intellectivo Angeli in ratione cere omnia possibilia, neque unum sine alio objecti scibilis et potentiæ cognoscitivæ, hæ cohærenter affirmari potest.

namque rationes (ut sæpe dixi) propter ordi7. Ad primam rationem innumero quarto.—Et nationem extrinsecam Dei, ut res sit, vel non hoc maxime confirmatur rationibus prædictæ sit, non variantur. scntentiæ, quia non minus a suo fundamento, 8. Tertia opinio. Probatur. — Tertia seu intento dissonant. Ad primam enim de opinio in hoc puncto esse potest, habere uinfinitate, ac multitudine rerum possibilium numquemque Angelum species omnium rerum licet concedatur prima consequentia cum con- naturalium possibilium, per quas possit illas sequente, de collectione tota illud intelligendo, quidditative et abstractive cognoscere, etiamsi id est, Angelum, licet sine speciebus ex vi sui illæ species et plures sint, ac propriæ qualitaluminis res intelligat, non posse simul cognos- tes distinctæ ab intellectu et vicem objecti cere totam collectionem rerum possibilium : supplentes. Probatur primo, quia omnes istæ nihilominus secunda illatio, quod nullam pos- species sunt connaturales Angelo secundum sit cognoscere, nullius momenti est, quia po- potentiam receptivam et naturalem inclinatiotest attendere ad singulas et non ad totam col- nem ejus, ergo illi a principio infunduntur. lectionem. Unde probatio illa quod non major Consequentia tenet ex dictis in capite præceratio de una, quam de alia, probat recte quod denti. Antecedens vero ex his, quæ in præhabitu seu in actu primo sciat omnia, non senti diximus, suaderi potest; quia ordinatio vero in actu, quia in hoc major ratio facile extrinseca Dei circa actuale esse objecti scibilis redditur ex libertate arbitrii. Et ita illo ar- non mutat naturam potentiæ cognoscitivæ, vel gumento solum probatur, Angelum posse cog- objecti scibilis, ergo eadem est capacitas nanoscere singulas , vel quamcumque illarum turalis in intellectu Angeli, eademque inclinadistributive, non tamen collectionem totam tio naturalis ad hæc objecta scibilia et species simul. Quod si argumentum procedat de om- eorum, sive ad existendum ordinata sint, sive nibus distributive, sic neganda est prima con- non sint. Secundo quia alias sequitur, privari sequentia, quia licet res possibiles sint infinitæ, Angelum perpetuo cognitione et speciebus inpoterunt juxta illam sententiam simul in ha- finitarum rerum a se naturaliter scibilium, ad bitu sciri, seu in actu primo, et potentia activa quam scientiam et species naturalem inclinacompleta non minus, quam in passiva, quæ tionem habet : hoc autem nimis violentum potentia activa potest in actum reduci divisive Angelo videtur, ergo non sunt illi hujusmodi circa omnes, seu circa quamlibet signatam, li- species rerum possibilium denegandæ. Tertio cet non possit simul reduci in actum comple- addere possumus, non repugnare, dari Angelo tum circa omnes collective.

species inditas omnium possibilium, ergo cum Ad secundam. – Secundum autem argu- hoc sit consentaneum naturæ ipsius, ut ostenmentum, quod proxime contra hoc procedit, sum est, non est ei denegandum. Antecedens, assumit aliquid contrarium assertioni illius probatur, quia tres repugnantiæ afferri solent, sententiæ. Nam si lumen angelicum per se et illæ autem vel repugnantiæ non sunt, vel non sine specie est sufficiens principium ad res subsistunt. naturales cognoscendas, cur illud idem non 9. Excluditur prima repugnantia, quæ af

ferri posset contra hanc tertiam opinionem. — fectus miraculosos, qui fortasse non possunt Excluditur secunda repugnantia. Infinita per proprias species repræsentari : nulla ergo numero objecta possunt repræsentari per finitas repugnantia in hoc apparet, quod Angeli spenumero species. Excluditur tertia. - Prima cies omnium rerum naturalium possibilium repugnantia est, quod sequatur, Angelum scire species concreatas habeant. infinita, ad quam jam responsum est, si intel- 10. Vera sententia. - Probatur. Abstracligatur de scientia in habitu, non esse incon- tiva cognitio in Deo fundatur in intuitiva. veniens nedum repugnans; si vero de scientia Nihilominus communis opinio nobis magis in actu tota simul, id non sequi, ut jam decla- probatur, quæ affirmat, species concreatas Anravi: si tandem de scientia in actu non tota gelis directe solum esse de rebus singularibus simul, sed per successionem in infinitum, sic aliquando futuris et consequenter de specieconceditur, posse esse infinitam syncathegore- bus, aut generibus in illis contentis. Hanc senmatice (ut vocant) seu in infinitum, quia po- tentiam supponit aperte D. Thomas, 1 part., terit nunc Angelus unam rem possibilem con- quæst. 56, art. 2, ad 4, ubi ait, quod si Deus templari, postea aliam et deinde aliam, et sic facturus fuisset novum Angelum, quem nunc in infinitum, nunquam tamen perveniet ad non fecit, aliam speciem intentionalem creatis terminum, neque exhauriet totum illud ob- Angelis indidisset, quam nunc eis non infunjectum scibile, et ideo nunquam actualis scien- dit. Et consentiunt ibi expositores, et in q. 55, tia erit actu infinita. Secunda repugnantia est, art. 2, et ibi specialiter Alexander Pesantius, quia sequitur Angelum habere simul infinitam concl. 6, et Daniel Malonius, in 2, d. 3, disp. 11. multitudinem specierum intelligibilium, quæ Et probatur primo, quia non est naturale Anadmittenda non est, quia erit quoddam infini- gelo cognoscere possibilia, quæ nunquam sunt tum in actu in multitudine, seu quantitate existentiam habitura, ergo non est, cur credadiscreta transcendentali, quod infinitum etiam mus, species omnium illorum Angelis infundi, in spiritualibus repugnat. Responderi autem cum solum propter naturalem cognitionem, id potest, vel juxta opinionem, quæ negat repu- est, naturæ debitam, infundantur. Antecedens gnare, dari infinitum in actu in multitudine declaratur et probatur primo, quia illarum specierum intentionalium spiritualium : vel tantum rerum species sunt connaturales Andicendo, infinitas res intelligibiles posse per gelo, seu naturaliter illæ debitæ, quas nimifinitum numerum specierum repræsentari. rum res illa posset naturaliter cognoscere, si Nam una species angelica universalis potest ab ipsis scientiam capere posset, quia naturæ repræsentare infinita in aliquo genere, vel spe- auctor ea tantum supplet, quæ naturalis ordo cie, ut infra videbimus, ergo omnia objecta rerum postulare videtur. Secundo quia omnis creabilia possunt sub gradibus, seu ordinibus, cognitio rerum possibilium ab existentibus suaut generibus numero finitis comprehendi et mit initium, hicque videtur esse connaturalis ita poterunt etiam repræsentari per finitum ordo seu ratio cognoscendi, et ideo noi est nanumerum specierum, quarum singulæ singula turale cognoscere primo, et per se possibilia, ex illis capitibus universalibus cum omnibus quæ nunquam sunt existentiam habitura. Id rebus sub illis contentis repræsentent. Tertia declaratur optime ex divina scientia, quæ non repugnantia est, quia sequitur, Angelum com- versatur circa possibilia, nisi ex comprehenprehendere omnipotentiam Dei, omnes ejus sione suæ essentiæ existentis : nam intuendo effectus comprehendendo. Sed hoc inconve- et comprehendendo se, in se cognoscit possiniens non sequitur, tum quia non cognoscit bilia et ita etiam in Deo abstractiva cognitio Angelus simul omnes illos effectus, tum etiam fundatur in intuitiva saltem ejus rei, in qua quia licet simul omnes illos cognosceret, non altera continetur. Multo ergo minus potest esse cognosceret illos in Verbo (tunc enim fortassis naturale Angelo directe et per propriam spesequeretur comprehensio) sed cognosceret illos ciem cognoscere omnia possibilia nunquam in seipsis et per omnes illos simul nunquam futura, sed si aliqua cognoscit, id non est per cognosceret Deum prout in se est, ac proinde species earum, sed per species aliquarum renec quidditative, nedum comprehensive. Eo rum existentium, in quibus aliæ virtute convel maxime, quod non sunt illi, de quibus lo- tinentur. Sic enim dicetur Angelus cognoscere quimur, omnes effectus omnipotentiæ divinæ, ea, quæ sunt in potentia causarum naturalium, quia solum de effectibus naturalibus tracta- ut postea videbimus : ea vero omnia, quæ in mus. At præter omnes hujusmodi effectus pos- sola Dei potentia continentur, naturaliter non sibiles potest Deus facere effectus gratiæ et ef- potest cognoscere per ipsam potentiam cum illam, prout in se est, non cognoscat, ergo priam, et distinctam rei in se. Priori modo nullo modo connaturali potest illas cognos- concedo, multa esse naturaliter scibilia, quæ cere, ac subinde nec species illarum connatu- Angelus nescit, illa vero non est ignorantia raliter postulat. Tertio argumentari possumus, propria, et privativa, sed nescientia negativa, quia Christi anima per gratiam non accepit quia non est carentia scientiæ debitæ, sed tanscientiam omnium possibilium, ut communior tum remote possibilis, ac proinde talis neshabet sententia, ergo multo minus illam pos- cientia non est violenta, quia contraria scientulant Angeli per naturam.

tia non est naturaliter debita, ut declaratum 11. Ad primam probationem in numero oc- est, tato. - Ad secundam probationem. — Confir- 12. In tertio argumento petitur dubium, an mabitur autem hoc amplius oppositionibus fuerit possibile simpliciter, et de absoluta pocontrariis satisfaciendo. Ad primum argumen- tentia dari Angelo species omnium rerum postum negamus assumptum, nimirum omnes sibilium, esto non fuerint debitæ, nec possibihas species esse connaturales Angelo, et ad les secundum ordinariam legem. Quod dubium probationem dicimus, imprimis, esse discri- tractavi in tom. 3, disp. 27, sect. 4, tractando men inter potentiam intrinsecam activam, seu de scientia infusa animæ Christi, et in eam quasi activam per naturalem emanationem et partem inclinavi, quod non implicet contradicpotentiam pure receptivam, nam prior ab in- tionem communicari creaturæ scientiam omtrinseco determinatum habet effectum, quem nium rerum possibilium extra Verbum, et per producere suo modo potest : potentia autem species infusas, ac lume intellectuale sureceptiva de se est indifferens ad multa et de- pernaturalis ordinis. Quod nunc etiam probaterminatur ab agente, a quo in actum reduci- bile censeo et consequenter, fateor tertiam ratur: et sic materia prima licet sit capax plu- tionem de comprehensione Dei efficacem non rium formarum, una contenta est, ad quam esse, ut in toto illo loco latius docui. Propter ab agente determinatur. Sic ergo cum poten- alias vero duas rationes addo in præsenti, tia Angeli ad species intelligibiles receptiva quod licet absolute non repugnet, habere spetantum sit, non potest actuari simul per om- cies omnium possibilium rerum, nihilominus nes, quas potest recipere, sed illis tantum, ad repugnat habere tam exactam cognitionem, quas secundum ordinem rerum ab auctore na- seu repræsentationem per species naturales et turæ præstitutum consequenter determinatur. commensuratas lumini naturali angelici intelNam sola capacitas passiva non sufficit, ut lectus. Quia non admittimus, posse tam pledixi, sine debito ordine naturali, cui etiam nam scientiam dari per infinitam multitudinaturalis appetitus conformari censetur. Nam nem specierum intelligibilium, quia omnem licet non fundetur in cognitione intrinseca, talem multitudinem infinitam impossibilem nihilominus in suo gradu est ordinatus, ita ut esse censemus. Si autem sunt finitæ, necessacenseatur natura appetere metaphorice, quod rium est, ut singulæ infinitas rerum species ordinate appeteret proprie, si cognitionem ha- repræsentent, quia aliter non possunt omnes beret. Ordinate autem solum appetuntur spe- species rerum possibilium exhaurire : tales aucies illarum rerum, quæ primario existunt, tem species non possunt esse connaturales Anquia illæ sunt per se aptæ ad immutandam gelo, quia licet Angelus possit habere species potentiam, ut directe cognoscantur, aliæ vero, universales, ut infra dicemus, non tamen adeo, quæ non sunt, nec futuræ sunt, non sunt per ut una infinitas rerum naturas et species, repræse primo cognoscibiles, sed tantum prout in sentet. Ratio est, quia quidquid repræsentatur existentibus continentur, et ideo appetitus per unam speciem angelicam, potest ab Angeetiam naturalis, seu naturale debitum non ex- lo unico simplici actu cognosci, ut postea dicetenditur ad ea, quæ tantum possibilia sunt. Et mus : non potest autem Angelus habere actum, ita etiam responsum est ad secundam, quia quo simul infinita cognoscat, actum (inquam) scibilia naturaliter, prout distinguuntur a su- naturalem, et suæ virtuti naturali proportiopernaturalibus, miraculosis et liberis, duplicia natum, quia non videtur possibile per lumen sunt, videlicet, scibilia remote, aut proxime. naturale finitum ad infinita simul attendere, Priori modo dici possunt naturaliter scibilia ab proprie, ac perfecte singula intelligendo, ergo Angelo pure possibilia, quia si existerent, sub non potest dari species connaturalis Angelo, cognitionem naturalem caderent, tamen proxi- quæ una existens infinitas res præsertim specie me non sunt scibilia, quia non habent statum diversas repræsentet. Secus vero esse potest accommodatum ad naturalem scientiam pro- per species, et lumen supernaturalis ordinis, et ideo major repugnantia ex hac parte est in indivisibilis repræsentans rem,cujus est species, hoc, quod Angelus habeat species innatas, et sed non potest eadem forma indivisibilis esse proportionatas naturæ suæ, quæ omnes res similitudo plurium rerum dissimilium, ergo possibiles repræsentent, quam fuerit in scientia nec potest una species esse plurium rerum. per se infusa animæ Christi, quæ altioris or- Probatur consequentia, quia repræsentatio spedinis fuit, ut ibi dixi.

ciei est per assimilationem, et si tantum sit

plurium rerum, ut inter se similes sunt, non CAPUT XIV.

erit principium cognoscendi illas, ut distincta

sunt; ergo oportet, ut repræsentet eas, quateUTRUM ANGELORUM SPECIES UNIVERSALES SINT, nus distinctæ, et aliquo modo dissimiles sunt, VEL PARTICULARES.

quod videtur impossibile. Tertio quia sicut

habitus speciem sumit ab objecto, ita etiam 1. Quæstionis sensus. Prima opinio. species, est enim quidam habitus dicens transSensus hujus quæstionis ex superioribus notus cendentalem habitudinem ad rem, quam reest, non enim vocamus speciem universalem, præsentat, ergo una species unum debet haeo quod solam naturam universalem sine sin- bere adæquatum objectum, ergo unam rem gularibus repræsentet : nam hoc modo dictum tantum repræsentare potest. Probatur hæc jam est, habere Angelos species rerum singu- consequentia, quia si repræsentat plures res, larium, quæ naturas etiam universales non neutra earum erit adæquatum objectum, neabstractas, sed prout in singularibus sunt, re- que ambæ simul esse possunt, nisi sub aliqua præsentant. Speciem ergo universalem appel- ratione communi, et consequenter species non lamus ex parte rerum repræsentatarum, si repræsentabit res illas secundum propria, sed plures et distinctæ illæ sint : particulares au- tantum secundum illam rationem communem, tem dicentur species, quæ singulas tantum res et ita non erit species plurium particularium, repræsentant. In hoc ergo sensu est prima opi- prout talia sunt. Quod si dicatur, rationem nio dicens, omnes Angelorum species esse par- communem esse adæquatam objectum, non ticulares, id est, per unam speciem, unam tan- ut præcisam, sed ut plura sub se continentem, tum rem repræsentari, ac subinde tot in An- ad quæ repræsentanda etiam secundum progelo multiplicari species, quot res ab illo per pria species extenditur. Contra hoc obstat, quia species cegnoscuntur, vel cognosci possunt. sequitur, per talem speciem repræsentari infiIta sentiunt de speciebus rerum singularium nita, vel individua, si ratio illa communis speomnes, qui docent, non esse infusas Angelis, cifica sit, vel si sit generica, repræsentabit insed a rebus desumi, Scotus, in 2, d. q. 10, finitas essentias specificas, quæ sub eodem geBassolus, q. 3, Major, quæst. 6, Richardus, nere multiplicari possunt : hoc autem excedit art. 7, q. 2, et quia isti doctores distinguunt limitationem formæ finitæ, quia talis species in Angelis species repræsentantes naturas uni- habebit infinitam perfectionem : nam quo speversales ab speciebus singularium, ideo cum cies repræsentat plures res, vel naturas, eo est proportione de illis dicunt, unam speciem in- perfectior, et sic ascendendo in numero rerum telligibilem unam tantum specificam naturam repræsentatarum, perfectio speciei semper repræsentare, et sic de cæteris.

crescet, ergo si infinita repræsentet, infinitæ 2. Ejus fundamentum. - Fundamentum perfectionis erit. præcipuum quoad individua esse videtur, quia3. Prima conclusio. Probatur. — DicenAngelus sumit species singularium a rebus, dum nihilominus est primo, non repugnare ergo non potest una esse plurium rerum, quia unam speciem intelligibilem repræsentare non potest una, et eadem species a pluribus plures res singulares vel numero tantum, vel rebus accipi, tum quia actiones talium specie- etiam specie differentes. Hanc assertionem rum inter se differunt, tum etiam quia prima supponit D. Thomas, 1. p., q. 55, art. 3, et est res singularis sui tantum speciem efficit, altera communior theologorum opinio, quos statim vero, quæ deinde succedit, non potest augere, in secunda assertione referemus. Et probatur vel quasi extendere præcedentem speciem, ratione, primo quia nulla ratio repugnantiæ non est enim intelligibilis talis extensio, ergo assignari potest, ut patebit facile solvendo raefficit etiam suam propriam speciem, et sic de tiones contrariæ sententiæ, suadentes talem cæteris. Secundo tam de speciebus acquisitis, speciem esse impossibilem, nihil tamen proquam de infusis sive individuorum, sive natu- bant, ut in fine videbimus. Secundo id declararum argumentantur, quia species est res rat D. Thomas a priori, quia istæ species immediate infusæ a Deo , de his enim tantum Intelligibiles Angelorum species sunt universaloquimur, sunt quædam participationes exem- les. Probatur ratione. — Dico ergo secundo, plarium , seu idearum divinarum, sed idea Angelorum species intelligibiles universales simplicissima Dei repræsentat res plures, cur esse. Ita docet D. Thomas, dicta q. 55, art. 3 ergo ab illa non poterit prodire aliqua illius et 2, contr. Gent., cap. 96 et 98, et in 2, d. 3, participatio, quæ in plurium rerum repræsen- q. 3, art. 2, ubi Capreolus, q. 2, art. 1, concl. tatione illam imitetur, licet neque in modo, 7, et art. 3, ad argumenta contra illam, et Boneque in multitudine, et varietate illam possit naventura, 2. p. distinctionis, art. 2, q. 1, ad exæquare ? Certe nulla potest reddi ratio, 1, Ægidius, 2 p. distinctionis, q. 2, art. 2, quia ad repræsentandum plura modo limitato, dub. 3 et 4, Argentina, q. 2, art. 4, et omnes non est, cur sit necessaria perfectio simpliciter Thomistæ, ac moderni in citatis locis. Et tenuit infinita : qua necessitate seclusa, in aliis fiet Albertus, de quatuor coæquævis, 1, p., q. 5, facile æquiparatio. Et ita valida sit illatio a art. 12. Et idem sentit Henricus, quodlib. 5, forma increata ad creatam, non quia hæc sit q. 14, ponens in Angelo unum habitum, qui æqualis illi, sed quia potest illam imitari in eo, sit principium cognoscendi omnia, nam illum quod infinitam perfectionem non requirit. esse speciem intelligibilem supra ostendimus. Quia ad perfectionem ideæ increatæ pertinet, Probatur primo, quia hæc specierum univerut possit sese communicare per quamdam salitas non est impossibilis simpliciter, ut oseminentem participationem, quæ infinitatem tensum est, nec etiam excedit gradum perfecsimpliciter non includat.

tionis ordinis naturalis, quia tota illa perfectio 4. Richardi responsio ad proximam ratio- unius speciei potest esse in entitate ordinis nanem refellitur.-Quod autem Richardus et alii turalis, quia nec ex objecto, nec ex modo, nec respondent, etiam dari singulas ideas singula- alio capite supernaturalitatem includit. Posrum rerum, vel naturarum, et in Deo esse sunt ergo tales species universales esse connaposse infinitas ideas, in Angelo autem non turales alicui substantiæ creatæ intellectuali, posse esse infinitas species, frivolum est, quia ergo de facto tales species connaturales sunt ideæ non multiplicantur in Deo secundum Angelis creatis, ac subinde tales sunt species, rem, sed secundum rationem : nos autem lo- quæ a principio illis infusæ fuere. Probatur quimur de idea, quatenus in reipsa est res consequentia, primo quia Angeli sunt in su. simplicissima et repræsentet plura : et inde premo gradu substantiarum intellectualium, concludimus, non repugnare hoc formæ crea- et in illo habent magnam intelligendi efficatæ in suo gradu. Sicut autem illa forma divi- ciam, et virtutem, ergo verisimile est, habere na per habitudinem ad plures res distinguitur vim intelligendi superiorem, et quæ per unum a nobis in plures ideas ratione distinctas, ita principium plura valeat intelligere, quia virpotest species repræsentans res plures, licet in tus quo perfectior est, eo est simplicior, et mare una sit, ratione distingui in plures per ha- gis unita. Secundo quia quod homines singula bitudinem ad res repræsentatas. Hic autem individua per singulas species cognoscant, de unitate reali agimus, non rationis. Tertio provenit ex imperfectione, et ex modo acquiid declaratur ex eodem D. Thoma quia species rendi species per sensus : ergo cum Angeli est proximum intelligendi principium effi- sint superioris ordinis, et habeant altiorem ciens, sed duæ virtutes activæ diversorum ef- modum obtinendi species, et possint facile fectuum, et ordinis inferioris possunt uniri in universales species recipere, hoc est naturali una virtute superiori, ut D. Thomas supra po- eorum perfectioni ac excellentiæ sui luminis nit exemplum in humana prudentia comparata magis consentaneum : nam quæ in inferioriad particulares quasi prudentias animalium et bus divisa sunt, in superioribus inveniuntur 2. cont. Gent., cap. 98, id declarat per virtu- unita. Tertio potest hoc confirmari solvendo tes eminentiores causarum universalium : argumenta in oppositum : nam ex illis constaNam species hæc (inquit) est universalis virtu- bit, nullam esse in hoc modo intelligendi repute ad modum formæ agentis in causa univer- gnantiam, vel difficultatem, imo esse maxime sali, quae quanto fuerit universalior, eo ad plu- consentaneum perfectioni intelligendi , quam ra se estendet, et efficacius producet. Sicut in Angelis reperiri verisimillimum est : ac ergo in aliis virtutibus creatis hoc non repu- proinde non esse illis denegandam, gnant, non est, cur in speciebus intelligibili- 6. Ad contrarium fundamentum in n. 2. — bus impossibile cogitetur.

Ad secundum argumentum.-Ad primum ergo 5. Secunda conclusio probatur auctor. – negatur fundamentum ejus, scilicet, Angelum

« PredošláPokračovať »