Obrázky na stránke
PDF
ePub

objecto intellectus aliquo modo comprehendi- modum. Verumtamen si in substantia natutur. Ob hanc ergo rationem optime in hunc ralis est, quia Angelus est in potentia naturali locum cadit disputatio de DEO ut ab Angelo ad illam, et quia complet cum intellectu Angeli naturaliter cognoscibili, postquam de aliis ob- potentiam activam naturalem ejusdem cognijectis naturalibus dictum est, et prius quam de tionis Dei naturalis, profecto simpliciter, et liberis, et supernaturalibus dicamus. Circa omnimodo naturalis est. Quia quod a solo Deo Deum autem distinguendi sunt duo modi co- fiat libere, non satis est, ut supernaturalis gnoscendi, supra tractati, scilicet, directe, et quoad modum dicatur, tum quia non habet per solum medium incognitum, quale est spe- alium modum magis connaturalem, quo fieri cies, vel indirecte, seu per aliud medium co- possit , tum etiam quia Deus facit illam ita gnitum, et de hoc posteriori modo dicemus exigente Angeli natura, tum denique quia acapite sequenti. Nunc de priori breviter dicen- lias etiam generatio hominis ratione creatiodum est, supponimusque ex fidei doctrina, An- nis anime, supernaturalis dicenda esset.Quamgelos non posse naturaliter videre Deum sicuti vis autem hoc ad usum vocis pertinere videaest, visione clara, et intuitiva, illa enim nemi- tur, ad intelligendos auctores, et discernendas ni, nisi per gratiam communicatur, ut in su- opiniones est necessarium : nam Scotum seperiori tomo dictum est. Ad illam ergo visio- quitur aperte Bassolus in 2, d. 3, quæst. 3, nem eliciendam certum est, non habuisse An- art. 2, § Contra istam ; et tamen in modo logelos connaturalem speciem Dei, sed an ha- quendi ait, non posse Angelum cognoscere nabuerint illam ad aliud genus naturalis cogni- turaliter Deum per speciem, et nihilominus id tionis Dei minus perfectæ, sed tamen directæ posse per speciem supernaturaliter impressam, et immediatæ, hoc controvertitur. Supponimus et deinde supernaturalitatem non aliter, quam autem cognitionem Dei immediatam per spe- Scotus declarat, ac tandem fatetur, per talem ciem ejus non posse esse, nisi per speciem speciem semel acceptam Angelum naturaliter propriam Dei, per quam quidditative, ut in se cognoscere Deum, sicut est, abstractive: nam est, cognoscatur: tum quia omnis alia cogni- quod hæc duo non repugnent, ipse late defentio est vel confusa, vel per negationem, vel dit in quæst. 1 Prologi, art. 2, et idem tenet connotationem, seu analogiam ad aliud, et Major in 2, d. 3, quæst. 2, et nihil distinguit ideo esse non potest, nisi per medium cogni- de naturali, et supernaturali, insinuat tamen tum et speciem ejus, vel aliquam ad instar eumdem sensum in solut., ad 5. Inclinat Marejus formatam, quæ proinde supponit cogni- silius in 2, quæst. 7, a 1, in 2 ejus p., concl. 8. tionem ejusdem medii, et per illud tendit in Item Ochamus ibi quæst. 14 et 15, et quæst. 1 Deum : tum etiam quia per speciem non potest Prologi, art. 5, in principio, et ad dub. 9, et haberi certa, et evidens cognitio, nisi per illam 10, et ibi Aliacensis, quæst. 1, art. 2, Gabriel, res proprio conceptu, et prout in se est, co- quæst. 1, art. 3, et 2, d. 3, quæst. 2, art. 3, in gnoscatur: nam inde tantum oritur evidentia 2, illius p. concl. 3, qui de possibili loquuntur, rei, quando non est per causam, vel effectum. asserendo, de facto vero dubitando, quia non Hic autem agimus de cognitione naturali Dei putant esse modum omnino naturalem, in quo certa, et evidente, ergo ut sit immediata ex vi etiam cum dicta ambiguitate loquuntur. solius speciei, oportet, ut per illam speciem 3. Fundamentum superioris sententiæ. -cognoscatur Deus proprio, et quidditativo con- Fundamentum hujus sententiæ est, quia non ceptu, et de tali specie est questio, an sit An- repugnat dari hujusmodi speciem Dei progelis connaturalis, et ideo a principio eis indita priam, quæ sit principium cognoscendi illius fuerit,

essentiam abstractive, et talis cognitio non 2. Prima sententia affirmans.—Prima opi- excedit vires naturales Angelorum, si eis talis nio affirmat, omnes Angelos in via habuisse species detur, ergo data est illis. Consequentia speciem propriam Dei, per quam illum in se, clara est ex superius dictis, quia connaturale et immediate, ac proprio conceptu cognoscere est Angelo habere species omnium rerum, potuerunt. Ita sentit Scotus, in 2, d. 3, q. 9, quas naturaliter potest cognoscere, et ad omet in 4, d. 49, q. 11. Quibus locis illam spe- nes actus cognitionis naturali suo lumini in ciem vocat et naturalem, quia est principium proportionatos. Antecedens vero quoad priocognitionis naturalis, et supernaturalem, quia rem partem probatur primo, quia notitia aba Deo libere infunditur, nec potest aliter com- stractiva non includit intuitivam, sed ab illa parari, quod est dicere esse naturalem quoad prescendit, ergo potest esse sine illa, ergo potest substantiam , supernaturalem autem quoad dari species repræsentans Deum abstractive et non intuitive. Nec repugnabit habere prius ta- cundus non est naturæ debitus, nec primus lem cognitionem Dei, quam visionem, quia licet esse potest. Antecedens vero probatur, quia ordine executioniscognitio abstractiva supponat visio intuitiva Dei est actus supernaturalis tam intuitivam, quando ab illa ducit originem, ta- Angelis, quam hominibus, ut est certum, et men quando principium cognitionis abstrac- probatum in superiori tomo, tract. 2, lib. 2, tivæ aliunde infunditur, non oportet, ut intui- cap. 7 et 8, juncto cap. 18. Sed cognitio Dei tiva cognitio præcedat. Altera vero pars ejus- quidditativa non potest esse nisi intuitiva, ergo dem antecedentis non probatur a Scoto, sed etiam talis cognitio est supernaturalis Angelo. supponitur ut clara : nam sola visio intuitiva Probatur minor, quia per cognitionem quidDei excedit vires naturales creaturæ, de cogni- ditativam necessario cognoscitur Deus ut ens tione autem abstractiva non est cur facultatem actu existens, imo ut necessario existens, ergo naturalem Angeli excedat. Denique allegat videtur intuitive. Antecedens probatur, quia Scotus, Augustinus, 4 de Genesi, et aliis locis, per cognitionem quidditativam cujuscumque ubi de cognitione matutina Angelorum trac- rei cognoscuntur omnia illa prædicata, quæ tat, et tribui illam omnibus Angelis ante lap- sunt de essentia rei cognitæ, et maxime illa, sum, unde fit, non potuisse illam ponere in in quibus ab aliis distinguitur: sed de essentia sola visione intuitiva Dei, quia hæc non fuit in Dei est actu existere, qui essentialiter ens necesomnibus Angelis : ergo non potuit esse nisi sarium, seu a se, ut aliis locis late probatum est, hæc cognitio Dei abstractiva per propriam spe- ergo si cognitio Dei est quidditativa, necessario ciem.

ostendit illum actum existentem. Et declaratur, 4. Vcra sententia negans probatur auctori- quia cognoscens Deum quidditative, necessatate.- Probatur etiam ratione. - Cognitio Dei rio cognoscit, illum esse sapientem , sed non quidditativa semper est supernaturalis. Et minus est de essentia DEI esse existentem, seu intuitira. Intuitiva Dei cognitio nihil addit actu ens, quam esse sapientem, ergo eadem quidditatiræ ipsius cognitioni. — Dicendum necessitate cognoscitur Deus existens, per eamnihilominus est, Angelis non esse connatura- dem quidditativam cognitionem. Idemque arlem hanc Dei speciem, nec illis esse in princi- gumentum ex quolibet alio attributo Dei sumi pio datam, et consequenter non habuisse pro- potest. Prima vero consequentia probatur, quia priam, et quidditativam cognitionem essentiæ visio intuitiva solum addit quidditativa in Dei. Hæc est sententia D. Thomæ, 1 p., q. 56, creaturis, uit terminetur ad rem existentem, ut artic. 2, quam ibi Cajetanus, et omnes Tho- existens est, sed hoc includit formaliter, et esmistæ sequuntur, et idem sentit Alensis, 2 p., sentialiter cognitio quidditativa Dei, ergo neq. 24, memb. 1, tenet Capreolus, in 2, d. 3, cessario est intuitiva. Atque ita respectu Dei g. 3, art. 1, concl. 6 et art. 3, ad argumentum cognitio intuitiva nihil addit quidditativa, sed contra illam, et ibi Ægidius, et alii frequen- explicat quid in illa necessario includatur. tius. Idem sumitur ex Durando, q. 3 Prologi, 5. Effugium. Destruitur. — Responderi num. 7, ubi opinionem Scoti impugnat. Et potest ex Scoto, cognitionem intuitivam non camdem satis indicat Henricus, quodl. 4, Q. 9, solum addere, quod sit rei existentis, sed etiam potestque attribui Augustinus, lib. 2 Gen., ad quod sit rei præsentis, possum enim cognoslitt., c. 8, quatenus species creaturarum dicit cere rem alibi existentem, quam ergo non infuisse inditas Angelis a principio : de specie tueor, quia præsens non est. Sic ergo ait posse autem creatoris nunquam meminit. Hanc etiam Angelum cognoscere Deum, ut in se est, et ut assertionem probavi, lib. 1 de Trinit., cap. 11, actu existentem, non tamen videre præsentem, ubi propriam rationem a priori hujus resolu- ac proinde nec illum intueri. Verumtamen ne tionis attigi, nimirum, quia cognitio quiddita- divertamus ad quæstionem generalem de contiva Dei est supernaturalis quoad substantiam, ditionibus ad intuitivam cognitionem requisiita ut non possit esse connaturalis intellectui tis, loquendum est de sola cognitione Dei, et creabili, nedum Angelis jam creatis, ergo spe- respectu illius dicimus, idem argumentum cies, quæ sit talis cognitionis principium, est procedere de illa conditione. Nam præsentia ejusdem supernaturalis ordinis, ac subinde illa non potest intelligi nisi vel secundum temnon potest esse connaturalis Angelis. Conse- pus, vel secundum localem propinquitatem. quentia est optima, quia actus primus, et se- Adde tertio sine interjecto impedimento, quod cundus ejusdem ordinis sunt : nam servant rem cognitam occultet: sed omnibus his modis inter se proportionem, tum etiam quia actus cognitio quidditativa Dei necessario est rei trimus propter secundum datur. Unde si se- præsentis. Primo secundum existentiam, et du

rationem, quia necessario cognoscitur Deus, pedimentum aliquod non esse intuitiva visio. ut actu existens, et ut æternus, et consequen- Et hæc possunt a fortiori confirmari ex eo, ter ut nunc durans, et coexistens cognitioni quod supra diximus, licet res creatæ non hasui. In hoc autem consistit præsentia secundum beant ex se, et ex intrinseca necessitate existempus, seu durationem, ut per se patet. Se- tentiam, nihilominus si supponantur existencunda præsentia secundum locum, si includat tes, et per propriam speciem cognoscantur ut propinquitatem localem, ad sensum pertinet, in se sunt, non posse illam cognitionem non in intellectu vero non est necessaria ad intui- esse intuitivam. tivam cognitionem, ut infra de Angelis osten- 6. Confirmatur tandem prædicta vera sendemus. Verumtamen licet admittatur, etiam illa tentia a posteriori. Divina essenlia sine perdeesse non potest in cognitione quidditativa sonis intuitive cognosci nequit.Potest tandem Dei, quia ipse non potest esse distans secundum a posteriori confirmari assertio, quia si Angeessentiam vel substantiam ab aliqua re creata, lus per naturalem speciem, et cognitionem ergo nec ab Angelo illum cognoscente, ergo possit cognoscere Deum quidditative, posset ex hac parte non cognoscet illum, ut absentem, etiam naturaliter cognoscere, essentiam divised ut præsentem. Item ratio facta de existen- nam esse in tribus personis, et de facto cotia, fieri potest de præsentia. Quia per cogni- gnoscendo Deum per talem speciem, consetionem quidditativam necessario cognoscitur de quenter etiam cognovisset Trinitatis mysteDeo, quod sit immensus, et ubique, quia hoc rium. Consequens non videtur admittendum, est de essentia Dei, ergo necessario cognosci- ergo. Ad hoc respondet Major, negando sequetur Deus, ut præsens. Tertia vero conditio ad lam, quia non est necesse, ut qui cognoscit præsentiam necessaria nullo modo deficere rem aliquam, cognoscat omnia, quæ sunt illi potest in cognitione intellectuali, si supponitur rei intrinseca, sive abstractive, inquit, sive esse cognitio rei existentis, et præsentis, seu intuitive illam cognoscat. Sub intelligit autem indistantis, prout in se est : quia impossibile Trinitatem solum esse intrinsecam divinæ esest tali cognitione supposita, objectum, aut sentiæ, et ideo non sequi, cognita essentia, existentiam ejus, vel præsentiam occultari. cognosci Trinitatem. Addit etiam, se non loTum quia quando aliqua res inter objectum, et qui de cognitione actuali, sed de specie, et popotentiam interposita occultat objectum, im- tentia efficiendi talem cognitionem. Sed hoc pedit cognitionem, ergo e contrario si cogni- ultimum parum refert, quia tota difficultas est tio non impeditur, nec impediri potest per rem de potestate completa per speciem, nam illa interpositam, nec intuitiva cognitio impediri supposita, in voluntate Angeli est actum ejus potest. Tum etiam quia genus illud impedi- habere, et si a principio talem speciem habuit, menti solum habet locum, quando cognitio fit verisimilius est etiam actum habuisse. De priper medium, accipiendo nimirum speciem ab mo autem puncto alibi ostensum est, non posipso objecto per interpositum medium, ut in se divinam essentiam sine personis intuitive visu, vel auditu, etc., cognitio autem intellec- videri. Unde cum ostensum sit, non posse esse tualis pura, ut angelica, non fit per tale me- cognitionem quidditativam essentiæ divinæ , dium, et maxime respectu objecti immateria- quin sit intuitiva, consequenter concluditur, lis, ergo in cognitione mere intellectuali non per talem cognitionem videri etiam personas. habet locum tale genus impedimenti. Ut, verbi Deinde directe etiam potest demonstrari prima gratia, quia Angelus videre potest, ut nunc sequela, quia esse communicabilem tribus persupponimus, quæ in locis distantibus existunt, sonis est de essentia divinæ naturæ, sed per licet in mediis locis sint aliæ res, vel corpora cognitionem quidditativam cognoscitur quidcujuscumque conditionis interposita, intuitio- quid est essentiale, ergo per talem actum conem rei distantis impedire non poterunt, quia gnoscitur divina essentia, ut communicabilis illa cognitio non fit per medium, et per illam multis, et ipsamet communicabilitas quidditavidetur res, ut existens in tali loco, et tali modo tive cognoscitur, qualis, et quanta sit, et concum cæteris conditionibus existentiæ, et ita sequenter quod sit ad tres personas. Imo cum corpora interjecta non obstant, quominus res in Deo nihil sit potentiale, non cognoscetur ut videatur, ut præsens intellectualiter licet ma- potentialis, sed ut actualis communicatio,quam terialiter (ut sic dicam) præsens non sit. Ergo sine personis concipere nemo potest. Hoc aunullo modo potest cognito Dei quidditativa, tem totum tribuere Angelo, ut illi connaturaper quam cognoscitur ut existens, et immen- le, absurdissimum est. Quid enim amplius per sus, ac subinde realiter præsens, propter im- beatificam visionem in Deo cognoscitur, ex his maxime, quæ intra ipsum formaliter sunt? Aut cur talis cognitio non beatificaret Ange

CAPUT XVIII. lum, et in Dei amorem voluntatem ejus ex

UTRUM ANGELUS PER SUAM SUBSTANTIAM NATURAnecessitate induceret , eamque impeccabilem

LITER DEUM COGNOSCAT. redderet ? esse ergo Angelus per talem cognitionem, ac subinde per naturam beatus, quod 1. Duplex cognoscendi medium.-Supponitur dici non potest.

in hoc titulo quod supra dictum jam est, An7. Respondetur contrariæ sententiæ funda- gelum posse naturaliter cognoscere Deum, ac mento.-Ad fundamentum ergo contrariæ sen- subinde per aliquod medium: quia cognitio, tentiæ imprimis dicimus, in quæstione versari, quæ non fit per ipsam substantiam, vel spean species creata Dei prout est in se, sit possibi- ciem rei cognitæ, sine aliquo medio cognito lis: nam Thomistæ negant esse possibilem,qui non fit. Nam (ut sæpe dixi) duplex est medium idem dicent de specie, qua Deus quidditative cognoscendi, scilicet incognitum, quod est specognoscatur, quia non potest esse principium cies, et cognitum, quod ad causam vel effectum talis cognitionis, quin sit principium intuitivæ reducitur, ut nunc alia extrinseca media revisionis. Unde si quæ sunt rationes suadentes, linquamus. Et medium quidem incognitum unam speciem non esse possibilem, eædem ad semper necessarium est, quia sine aliqua spealteram, si altera dicenda est, applicari pos- cie non potest fieri cognitio. Est tamen diffesunt, quod sane in ea sententia consequenter rentia, quod quando cognitio immediate est de dictum est. Ego vero absolute loquendo, non ipsa re in seipsa sine alio medio cognitio, fit censeo impossibile infundi speciem qua Deus per propriam speciem objecti cogniti, vel per quidditative cognoscatur. Dico tamen esse im- essentiam ejus unitam potentiæ per modum possibile infundi speciem, quæ sit principium speciei: quando vero res cognoscitur per aliud quidditative cognitionis Dei, et non intuitivæ. medium cognitum, tunc cognoscitur per speImo etiam alterius Angeli, seu objecti creari ciem alienam, utique ipsius medii: cum ergo dico esse impossibilem speciem, quæ sufficiat ostensum sit, Angelum non cognoscere Deum ad illud quidditative cognoscendum, et non naturaliter per propriam speciem ipsiusmet ad illum intuitive videndum, si tale objectum, Dei, relinquitur, solum posse illum cognoscere seu Angelus in reipsa supponatur existens, ut per speciem alienam, utique per speciem illius ex dictis de modo, quo Angelus intuetur res rei, quæ est medium cognitum, per quod Deus existentes per innatas species, manifestum est. cognoscitur: vel per propriam essentiam AnIn Deo autem nulla est necessaria hypothesis, geli cognoscentis. Prius ergo de essentia ipsius quia actualis existentia in ipsa DEI essentia Angeli, postea de aliis mediis, tandemque de quidditative includitur. Quapropter sicut spe- comparatione dicemus. cies, que sit principium videndi intuitive 2. Resolutio affirmans. Dubium de modo Deum, non potest esse naturalis, nec propor- hujus resolutionis. Sententia statuens Angetionata lumini naturali Angeli, nisi per lumen lum cognoscere per propriam substantiam Deum gloriæ elevetur, ita nec illa species, qua Deus tanquam per medium non cognitum.Primum quidditative, et prout in se essentialiter est, igitur certum est unumquemque Angelum per cognoscatur. Et inde respondetur facile ad suam substantiam , per quam seipsum cognoprobationem in argumento inductam, quod scit, cognoscere etiam Deum. Ita docet D. Tholicet in aliis objectis creatis abstractiva cogni- mas, q. 6, 56, art. 3, et contra Gent., cap. 98, tio possit præscindere ab intuitiva, in Deo, non et interpretes eisdem locis, quos statim refepotest propter specialem rationem, quam in ram. De modo autem, quo Angelus Deum cohoc habet, quod est objectum existens essen- gnoscit per suam substantiam, sunt tria dubia. tialiter. Ad testimonium autem Augustini de Primum quod in hoc capite tractamus, est, cognitione matutina respondemus, apud Au- utrum Angelus immediate per suam substangustinum non distingui a visione clara, et in- tiam cognoscat Deum, vel tantum media cotuitiva Dei, ut in sequenti tractatu videbimus, gnitione sui. Cum enim sit certum, Angelum et ibi exponemus, quomodo Augustinus cogni- per suam substantiam cognoscere seipsum et tionem matutinam omnibus Angelis tribue- Deum, difficultas est, an cognitio sui et Dei, se rit, de quo etiam in libro quinto hujus trac- habeant tantum quasi concomitanter, vel hatatus dicemus.

beant ordinem per se, ita ut cognitio sui sit via ad cognoscendum Deum. Priorem modum sequi videntur Capreolus ubi supra in probatione

conclusionis, et clarius in responsione ad pri- sentiam, non quia illa essentia solum, ut comum Scoti contra 6 concl. , et expressius Fer- gnita, sit ratio cognoscendi Deum, sed quia rariensis, dicto cap. 98, in secunda ejus parte, simul est ratio cognoscendi se, et Deum, et se § Ad ejus evidentiam, 1 et 2. Qui non negant, quodammodo propinquius, et cum majori proposse Angelum cognoscere Deum per suam es- portione. Et ideo non posse quidem Angelum sentiam, ut per medium cognitum, sed dicunt, naturaliter uti (ut sic dicam) sua essentia, ut non tantum illo modo, sed etiam immediate principio ad cognitionem Dei eliciendam, quin tanquam per speciem licet inadæquatam et simul eliciat cognitionem sui, nihilominus taimperfectam. Hos sequitur Cumelius, dicto men non uno tantum modo esse rationem coart. 3, licet obscurissime loquatur, et citat etiam gnoscendi Deum, scilicet, ut medium cognitum, Cajetanum, dicto art. 3, sed id non dicit clare, sed etiam ut rationem cognoscendi per se suflicet respondendo ad 2 Scoti id indicet, nisi ex- ficientem. ponatur modo infra dicendo. Indicat Alensis, 4. Improbantur tamen.-Verumtamen etiam 2 part., quæst. 24, memb. 1, quatenus distin- in hoc sensu non placet illa sententia, et potest guit cognitionem Dei per substantiam tanquam urgeri consequentia, quia non solum naturaliper imaginem Dei, a cognitione Dei per effec- ter, verum etiam nec supernaturaliter est setus. Allegatur etiam Henricus, sed sine causa. parabilis cognitio Dei per substantiam Angeli Fundamentum esse potest, quia Angelus est a cognitione ipsius Angeli, sed essentialiter quædam similitudo Dei, licet imperfecta, im- pendet ab illa, seu illam includit: ergo signum pressa a Deo, ergo habet rationem speciei res- est, Angeli substantiam non esse principium pectu Dei.

immediatum cognoscendi Deum, sed solum 3. Pars negans.- Prima assertio.- Proba- quatenus primo est ratio cognoscendi seipsum. tur ratione.Prioris sententiæ auctores quid Consequentia videtur clara, quia sola concomirespondeant.-Contraria sententia sumitur ex tantia non sufficeret inducere necessitatem Bonaventura, in 2, d. 3, 2 p., art. 2, q. 2, ad etiam in ordine ad potentiam Dei, imo etiam 4 et 6, et Richardo, d. 4, art. 1, q. 1 et 2; naturaliter gratis asseritur, et sine fundamenBassolo, d. 3, q. 3, art. 2, concl. 1; et sequun- to. Antecedens autem probatur primo, quia tur ex modernis Vasquez, Molina et Pesantius. non potest Angelus per suam substantiam imPotest autem controversia esse de modo lo- mediate formare aliquem conceptum Dei, si quendi in uno sensu, et in alio de re, et in seipsum non concipiat. Aut enim ille conceptus priori non oportet contendere, sed veritatem Dei esset proprius illius, ut est in se, et hoc explicare, in posteriori autem hæc posterior nemo dicit, et a fortiori improbatur ex dictis sententia præferenda est. Utrumque breviter in capite præcedenti, vel cognoscitur Deus declaro. Nam imprimis assero, non posse An- conceptu connotativo, et talis conceptus necesgelum cognoscere Deum per suam substantiam sario supponit conceptum Angeli, ad cujus instanquam per principium directe cognoscendi tar Deus concipiatur, ergo est ordo per se, et Deum ut immediatum objectum, præciso om- omnino necessarius inter illa duo objecta, ut ni medio cognito : atque in hoc sensu non per essentiam Angeli cognoscibilia: ergo quod posse dici, Angelum cognoscere Deum per illud medium sit cognitum, per se supponitur suam substantiam, ut per speciem, vel per ad cognitionem Dei. Secundo, prima cognitio medium incognitum. Hoc est, quod posterior Dei per substantiam Angeli est illa, per quam sententia intendit. Et probatur, quia non po- certo, et evidenter cognoscit Angelus, Deum test Angelus cognoscere Deum per suam sub- esse absque usu alicujus speciei intelligibilis alstantiam, non cognoscendo seipsum, itaque si terius rei, sed impossibilis est illa cognitio eviper impossibile Angelus non se cognosceret, dens de Deo, quod sit, nisi Deus videatur aut non posset per suam substantiam cognoscere in se, aut in aliquo effectu suo, sed in se non Deum, ergo signum est essentiam Angeli per potest evidenter cognosci existens, quia non se tantum spectatam non esse principium co- cognoscitur in se, nec prout in se est, nec quid. gnoscendi Deum, sed solum ut cognitam. An- ditative, ergo illa certitudo, et evidentia debet tecedens videtur per se notum, nec a Doctori- fundari in cognitione alicujus effectus, quia bus prioris sententiæ aperte negatur. Videntur non est alius, nisi ipsemet Angelus, ergo talis tamen negare illationem, et tacite ad conse- cognitio evidens Dei per se essentialiter supquentiam respondere, ex illo antecedenti so- ponit, vel includit cognitionem ipsius Angeli, lum sequi, utramque cognitionem sui, et Dei ergo est medium cognitum, et solum ut tale simul necessario fieri ab Angelo per suam es- potest essc ratio cognoscendi Deum.

« PredošláPokračovať »