Obrázky na stránke
PDF
ePub

necessariam esse in Angelo affirmat, certe non nis, ut est per se notum, ergo mediata, ergo poterit Angelus habere cognitione Dei sine per effectum, ergo oportet actu de effectu cocognitione sui : id tamen non erit per se, et gitare. ab intrinseco , id est, quia cognitio sui sit ne- 8. Rationes pro parte affirmante.— In concessaria ad illam cognitionem DEI, sed quia trarium vero est, quod supra ex D. Thoma aliunde actus cognitionis sui est necessarius, diximus, posse Angelum cogitare de Deo, eet naturaliter interrumpi, seu suspendi non tiamsi de nulla re alia cogitet : cogitare autem potest. In quo sensu etiam non potest Angelus nihil aliud est, quam actu cognoscere et concognoscere alium Angelum , vel quamlibet siderare. Nam licet rigorose in nobis signifirem aliam, quin simul cognoscat se. Hæc ergo cet aliquando inquisitionem veritatis nondum concomitantia generalis est, et ab intrinseca satis perfectæ, communiter tamen sumitur pro causa proveniens, et ideo de illa hic non trac- quocumque actu intellectus, teste Augustino tatur, cum sit quasi per accidens, et ad præ- 14, de Trinitate, cap. 7, quod maxime verum dictam quæstionem huic loco extraneam per- est, quando Deo, vel Angelis attribuitur, ergo tineat.

potest Angelus actu cognoscere Deum, etiamsi 7. Formalis dubii sensus, an possit Angelus nullam rem aliam actu cognoscat, ac proinde naturaliter Deum cognoscere quin se, vel effec- etiamsi ponatur a sui consideratione cessare, tum alium Dei simul cognoscat. Argumenta posset Deum contemplari naturali cognitione. pro parte negante. — Formalis ergo sensus est, Deinde probatur de illo actu absoluto cognian cognitio sui sit per se Angelo necessaria, tionis DEI, quia est realiter distinctus a cognietiam ad illum modum absolutum cognoscendi tione Angeli, ut dictum est, et non pendet ab Deum : vel e contrario an possit Angelus cogi- illo essentialiter, quia neque ex parte objecti, tare illo modo de Deo, etiamsi per possibile, neque ex parte actus. Primum probatur, quia vel impossibile de se actu non cogitet. In quo per illum non consideratur Deus ut causa ippræterea certum est, si Angelus cognoscat actu sius Angeli, imo nec ut actualis causa alicujus alium Angelum, vel quemlibet effectum DEI, creaturæ, sed potest abstracte considerari, ut posse illo modo cogitare de DEO, etiamsi de se omnipotens. Secundum probatur, quia licet non cogitet, quia per cognitionem alterius ef- cognitio sui, verbi gratia, sit occasio, vel excifectus potest in cognitionem DEI ascendere, tatio quædam ad eliciendum illum actum absicut potest per seipsum, ut paulo post dice- solutæ cognitionis Dei, non est tamen causa mus. Difficultas ergo ita proponenda est, ut po- per se, a qua illa cognitio DEI in fieri et esse natur Angelus nec seipsum, nec aliquem alium pendeat, ergo potest Angelus habere aliquanDEI effectum actu considerans. Videtur enim do, si voluerit, hunc posteriorem actum sine impossibile, Angelum illo modo habere solius priori. DEI actualem cognitionem, quia illa cognitio 9. Verà resolutio. — Resolutio breviter est, non potest esse per propriam speciem Dei, aliter loquendum esse de initio talis cognitioquia Angelus illam non habet, nec erit per ef- nis Dei, seu primo actu ejus ante acquisitum fectum, quia nullum Dei effectum tunc actu habitum ejus, et aliud de iteratione illius, post cognoscit, et effectus non ducit in actualem co- habitum acquisitum. Nam prima cognitio abgnitionem causæ, nisi cum actu cognoscitur, soluta dici non potest ab Angelo, nihil de se, ut ostensum est: nec etiam illa esse potest co- vel de alio effectu actu cogitante. Hoc persuagnitio per causam, ut est per se notum, ergo dent priora argumenta. Nam priusqum Angenullo modo esse potest. Vel aliter, illa cognitio lus in absoluta consideratione Dei sistat, neDei non elicitur a solo lumine intellectus an- cesse est, ut ad illum mente ascendat: non pogelici sine aliquo determinante, vel cooperante test autem naturaliter primo, et immediate asper modum actus primi, sed, seclusa actuali cendere ad ipsum, quia non habet principium cognitione alicujus effectus, nihil est, quod quo ascendat, ergo debet prius ascendere per possit determinare intellectum Angeli, et cum effectum tanquam per medium cognitum, et illo cooperari ad cognitionem DEI, ergo non ideo necesse est, ut præcedat saltem ordine potest illam habere. Vel aliter : illa cognitio naturæ cognitio sui, vel alterius effectus, et DEI esse debet certa, et evidens in Angelo, consequenter, ut etiam præcedat cognitio DEI, quia non est apprehensio sola prescindens a ut inclusa in cognitione sui, ut inde excitetur, judicio, sed includens certum assensum, quod et juvetur ad alium actum cognitionis Dei eliDECS sit, et quod talis, vel talis sit : hæc au- ciendum. Unde existimo non satis esse, quod tem evidentia non est iminediata et ex termi- tempore præcesserit cognitio sui, vel effectus cum respectiva cognitione Dei. Probatur, quia Deo naturaliter quin aliquid aliud omnino cohic actus non potest fieri ab intellectu Angeli gitet. Contemplatio quid sit. Assensus nudo et omni actu primo, vel habente vicem scientificus sine cogitatione medii. - Addo vero, ejus destituto, alioqui posset a principio habere postquam Angelus semel absolutam de Deo talem actum sine alia prævia cognitione, quod cognitionem habuit media cognitione sui, vel repugnare diximus, ergo debet juvari a cogni- alterius effectus, posse postea de Deo actu cotione sui, vel alterius effectus, ergo oportet, gitare per similem absolutam cognitionem, ut illa præsens adsit. Nam si jam non est, nihil seu contemplationem Dei, etiam data hypojuvare potest per scipsam , ut per se constat, thesi, quod se vel alium effectum, per quem nec per virtutem relictam, quia vel nulla est, prius coepit cognoscere, actu non cognoscat, vel ad summum potuit relinquere speciem sui, seu consideret. Hoc probant quæ posteriori quæ postea nihil juvare potest, nisi forte ad loco adducta sunt et videtur in nobis experieneliciendum similem actum cogitationis sui, tia id comprobari, quam majori ratione in Anvel recordationis, quod illum habuerit, et ideo gelis admittere debemus. Quod ex motu conjuvare immediate non poterit ad eliciendum templationis declarare possumus. Nam ille absolutum actum cognitionis DEI, sed poterit modus cognitionis Dei videtur pertinere ad juvare ad iterum cogitandum de effectu Dei, rationem contemplationis, quæ Angelis neet consequenter de Deo quasi in obliquo, et ganda non est. Nam contemplatio est veritas inde juvare postea poterit ad cogitandum di- jam inventa, seu cognitæ simplex intuitio, recte, ac primario et absolute de Deo.

seu speculatio, aut consideratio, quæ idem est, 10. Objectio. Solutio. — Objici vero po- quod actualis cognitio, ut docet D. Thomas 2, test, quia sequitur, talem cognitionem Dei esse quæst. 180, art. 3, in corpore ad 1, ubi excelper discursum, quem repugnare Angelo nunc lentiorem contemplationem Angelo, quam hosupponimus. Probatur sequela, quia discursus mini tribuit, ergo postquam Angelus simul est, quando ex uno actu in alium devenitur, invenit (ut ita dicam). Deum, illumque per ita ut posterior ex priori nascatur, ita vero seipsum secundario novit, potest postea illum contingit in illis actibus juxta dicta. Unde e- absolute cognoscere, licet actu non consideret tiam sequitur, non posse Angelum habere medium, per quod ad illum tali modo consiunum actum cognitionis Dei, quin simul duos derandum ascendit. Præterea declarare hoc håbeat, quod videtur inconveniens et super- possumus exemplo assensus scientifici in nofluum. Circa priorem partem nunc nolumus bis : nam primum assensum scientificum condefinire, an Angelus sit capax discursus, esto clusionis elicere non possumus, nisi actu coraro illo indigeat, quidquid enim de hoc sit, gitemus de medio et connexionem cognoscanegamus sequelam. Nam licet ex dictis sequa- mus. At vero postquam assensum scientificum tur esse posse aliquam successionem, vel addi- elicuimus et habitum acquisivimus, possumus tionem in actibus, non tamen sequitur esse postea veritatem propositionis scitæ contemproprium discursum. Nam per illos actus non plari et illi assensum certum præbere, etiamsi unum ex alio cognoscitur, sed ex imperfecta de medio actu non cogitemus, ergo ad eumcognitione, vel consideratione unius objecti sit dem modum, servata proportione et cum matransitus ad perfectius attendendum et consi- jori perfectione, simile quid tribui Angelo dederandum illud : hic autem non est discursus, bet in cognitione Dei, de qua tractamus. Tansed transitus ab uno actu ad alium, qui in dem ratio et modus declaratur, quia licet non Angelis locum habet, sive unus illorum ac- possimus in via propriam speciem Dei habere, tuum tempore antecedat, sive tantum ordine tamen postquam per alienas species, seu per naturæ, et sive prior cesset adveniente poste- effectus cognovimus Deum, et qualemcumque riori, sive cum illo simul perseveret. Ad pos- ejus conceptum formavimus, relinquitur in teriorem vero partem dicimus, illud non esse nobis habitus, seu aliqualis species, per quam inconveniens, quia illi actus habent, unde dis- possimus simplici actu directe concipere Deum, tinguantur, etiamsi simul sint, et alioqui cum et de illo cogitare. Ergo multo perfectiori modo per nullum illorum perfecte cognoscatur Deus, id fieri poterit in Angelo. Unde existimo, per et secundus aliquid perfectionis addere possit, primum actum absolutum cognitionis Dei comutile esse potest, non obstante priori, et prior parare sibi Angelum speciem repræ:entantem potest esse necessarius, ut sit quasi via ad ul- sibi Deum eo modo, quo per illum actum illum teriorem.

concepit, quæ ex vi ejusdemmet actus, seu 11. Casus, quo tandem Angelus cogitet de verbi, aut idoli Dei in illo contenti impressa in mente relinquitur. Per talem ergo speciem ad 2, et omnes interpretes D. Thomæ, dicto potest postea in similem actum prodire, etiamsi art. 3. Et est per se evidens : nam si hominide se, vel de effectu nihil cogitet.

bus invisibilia Dei per ea, quæ facta sunt, in12. Respondetur contrariis argumentis in tellecta conspiciuntur, multo magis Angelis. numero septimo. — Et ita cessant difficultates Unde omnia, quæ in toto præcedenti capite priori loco objectæ. Ad primam enim dico, il- diximus de actu, quo Angelus Deum cognosInm actum esse elicitum per speciem Dei, non cit per seipsum, applicari possunt ad actum, propriam, id est, perfectam et prout in se est, quo Deum cognoscit per speciem alterius Ansed propriam, id est, non communem, licet geli, coeli, terræ et cæterarum rerum : nam imperfectam et priori cognitioni proportiona- per hæc omnia tanquam per media cognita tam. Unde sicut prior cognitio non erat for- ascendit ad Dcum vel uno et eodem actu, vel maliter per effectum, seu in effectu, sed ori- etiam distinctis, juxta diversos modos tendendi ginaliter et quasi in virtnte, ita illa species in Deum. Superest igitur, ut de comparatione esse potest principium similis actus, qui ori- inter hæc media et cognitiones Dei, quæ ex eis ginem etiam trahit ab effectu, quatenus illa comparantur, dicamus. Cum autem duplicem species a priori actu manavit, et quasi in se- Dei cognitionem in Angelis distinxerimus, umine illum continet, et ideo ad talem actum nam conjunctam et identificatam cum cogninecessaria non est actualis cogitatio de effec- tione sui, aliam sejunctam et distinctam a coghui. Ad secundam vero negamus minorem, quia nitione creaturæ, possumus in præsenti vel hæc species ex priori actu relicta potest deter- has cognitiones inter se comparare, vel in minare et juvare potentiam per modum actus singulis membris plures cognitiones respectiprimi. Ad tertiam concedo, cognitionem illam vas, quæ per varia media fiunt, vel plures abesse cum judicio certo et evidente, ad hanc solutas inter se conferre. autem evidentiam sufficit naturale lumen in- 2. Resolutio quæstionis ,quoad an est Dei, tellectus angelici habitualiter , seu in actu et per idem medium.-Item quoad quid est.primo constitutum per speciem, quæ ab actu Si priori modo fiat comparatio, fieri debet inevidente manavit et illum in virtute continet, ter illas duas cognitiones, quatenus per idem ae repræsentat, sicut in nobis habitualis scien- medium haberi possunt vel propinquius, vel tia virtute continet evidentiam medii, ut jam remotius. Et sic etiam in eis considerari poexplicuimus. Et hæc de cognitione, quam An- test, quod per utramque cognoscitur Deus gelus de Deo per seipsum habere potest, vel quoad quæstiones an sit, et quid sit Deus, aliaequirere.

quo modo. Dico ergo per utramque æque per

fecte cognosci, Deum esse, licet per actualem CAPUT XX.

et formalem cognitionem creaturæ, ut ad Deum

terminatam videatur expressius cognosci ratio QUALEM DEI COGNITIONEM POSSIT ANGELUS PER cogens intellectum ad judicandum Deum esse. SPECIES ALIORUM EFFECTUUM COMPARARE. Unde illa cognitio quoad hoc videtur eviden

tior : nam alia est evidens in virtute ejus, et 1. Certum est sicut Angelus per suam sub- quia illi innititur. Nihilominus tamen quoad stanliam Deum cognoscit, ita et per species cognitionem quid sit Deus, absoluta Dei cognialiarum creaturarum illum cognoscere.Ques- tio, et contemplatio videtur perfectior. Tum tio rero est, utra cognitio præstet. — Ex dictis quia hæc cognitio habet Deum pro primario, facile expediri potest, quod supra propositum et integro objecto, et secundario potest attinest de cognitione Dei, quam Angelus per alia gere creaturam, ut Deo possibilem secundum rum rerum cognitionem comparat. Nam sine aliquam rationem entis creabilis, altera vero dubio sieut Angelus per suam substantiam cognitio primario respicit crcaturam, Deum Deum cognoscit, ita per species aliorum An- autem solum secundario, et in obliquo attingelorum. Quia etiam illos cognoscit compre- git. Tum etiam quia per priorem cognitionem hensive, vel saltem quidditative et consequen- tota mens Angeli majori conatu applicatur ad ter ut sunt effectus Dei, et ut sunt Deo similes, Deum cognoscendum : et ideo clarius illum et ad imaginem Dei facti : et non solum per cognoscit, pluraque attributa de illo potest species Angelorum, sed etiam per species coe- distincte cognoscere, sicut jam explicavi, per lorum et aliarum rerum universi agnoscit ea- posteriorem autem per se solum applicatur rum creatorem, ut notarunt Bonaventura in 2, mens Angeli ad se, vel alium effectum Dei cod. 3, 2 part., distinctionis art. 2, quæstio 2, gnoscendum, et consequenter solum attingit Deum, quantum ad exactam cognitionem ef- prehensive, nec minus clare, et intense cognofectus necessarium est, ad quod imperfecta et scit alium Angelum sibi æqualem per speciem confusa cognitio Dei sufficit. Neque mirum vi- ejus, quam se per suam substantiam, ergo nec deri debet, si perfectior cognitio ex imperfec- Deum minus perfecte cognoscit. Consequentia tiori originem ducat, quia non ducit originem videtur evidens, et antecedens patet, quia ex ab illa, ut a causa totali, vel præcipua, sed ut parte luminis est æqualis efficacitas ad utrama causa aliquo modo excitante, et adjuvante : que cognitionem: species autem cum sit proprincipalis autem causa illius majoris perfec- portionata objecto, potest adæquate cooperari tionis est lumen intellectus angelici, magis di- lumini non minus, quam si ipsum objectum recte, majorique attentione et conatu circa per seipsum immediate cooperaretur, Ratio tale objectum operans.

denique est, quia non est minus perfecta actio, 3. Resolutio altera quando cogniliones præ- quæ sit per instrumentum, quam quæ sit sine dictæ habentur per diversa media. Primum illo, quando instrumentum est proportionacorollarium ex data resolutione. - Deinde si tum. comparemus cognitiones per diversa media, 5. Objeclio contra proximum corollarium. debet comparatio servata proportione fieri, id Solutio. – Dices : Deus melius cognoscitur est, conferendo cognitionem respectivam cum per medium quod immediatius, et melius rerespectiva, et absolutam cum absoluta in eo- præsentat ipsum, sed melius repræsentat Deum dem Angelo operante cum tota virtute sua, substantia Angeli, quam species intelligibilis, tali actui et medio proportionata. Quia tota ergo. Respondeo, æquivocationem committi: ratio dubitationis est in diversitate mediorum, nam revera medium, per quod cognoscitur que est per se, alia vero inæqualitas, quæ con- Deus, non est species, sed est substantia Angeli tingere potest ex libertate operantis, magis, cogniti per talem speciem : at illa substantia vel minus applicantis virtutem suam, est per non minus repræsentat Deum, quam altera accidens, et non consideratur. Videri ergo po- sibi æqualis. Quod si sit sermo de medio incotest, Angelum perfectius cognoscere Deum per gnito, sic substantia Angeli Deum per illam effectum perfectiorem, quia cognoscit Deum cognoscentis, licet in sua entitate sit perfectior, per effectum, quatenus hic est aliquo modo si- et similior Deo, quam species intelligibilis almilis Deo ; ergo quo fuerit effectus Deo simi- terius Angeli, nihilominus in ratione principii lior, eo cognitio Dei per illum erit perfectior repræsentativi efficienter, non magis, neque Unde fit, ut Angelus perfectius cognoscat Deum propinquius repræsentat Deum, quam species per suam substantiam, quam per cognitionem alterius Angeli æqualis, quia sicut species ejus cujuscumque alterius inferioris effectus Dei, non repræsentat Deum immediate, sed effiquod videntur omnes communiter docere. ciendo cognitionem alterius Angeli æqualis,

4. Secundum corollarium.-Secundo sequi- ita nec substantia Angeli repræsentat immetur, quod Angelus habens alios Angelos sibi diate Deum, sed concurrendo effective ad coæquales et ejusdem speciei, æque perfecte co- gnitionem sui : illa ergo differentia nihil regnoscat Deum per cognitionem alterius Angeli fert ad inæqualitatem cognitionis Dei. sibi æqualis, ac per cognitionem sui. Patet, 6. Tertium corollarium proponitur et disquia cognoscit Deum per æquale medium, et cutitur. Bannez cum Victoria sequitur parper idem lumen, et cum eadem applicatione tem affirmationis seu propositum corollarium. virtutis. Neque obstabit, quod se cognoscat per – Tertio sequi videtur ex dicto fundamento, suam substantiam, et alium per speciem : nam unumquemque Angelum perfectius cognoscere id non obstat, quo minus æqualis sit cognitio, Deum per speciem superioris Angeli, quam quia species proportionata objecto tam perfec- per suam substantiam, quia si causa cognoscitam cognitionem illius efficit, cæteris paribus tur per effectum, perfectius cognoscetur per ex parte potentiæ, sicut facit ipsum objectum effectum perfectiorem, eique similiorem. Diper se assistens potentiæ. Sicut visio Dei non ces, hoc esse verum, si cætera sint paria, hic esset minus perfecta elicita per speciem crea- vero non ita esse : nam Angelus se, et æquatam, quam nunc sit per ipsam divinam essen- les comprehendit, non vero superiores. Sed tiam, si cætera essent paria, ut supra in pro- contra hoc est, quia multi censent, Angelum pria materia dixi, et Angelus ipse, si per spe- inferiorem comprehendere superiorem. Unde ciem se cognosceret, non minus perfecte se ex hoc principio sequitur hoc corollarium cognosceret, ut supra etiam tetigi. Unde etiam Bannez, et citat Victoriam. Verum tamen, eunus Angelus non minus quidditative, et com- tiamsi Angelus inferior non comprehendat superiorem, nihilominus videtur corollarium, ponsio.-Dices : licet in his, quæ narrata sunt, et ratio ejus procedere. Quia licet demus, An- sit aliqua æqualitas quoad esse et quoad perfecgelum inferiorem non ita distincte cognoscere tionem, vel perfectiones de Deo cognitas (nosomnia, quæ eminenter continentur in supe- tro loquendi modo) nihilominus esse posse riori, vel omnes rationes, au nodos, vel ha- inæqualitatem in modo cognoscendi etiam ex bitudines ejus, hoc parum videtur referre ad parte rei cognitæ, scilicet, quia distinctius et cognitionem Dei per Angelum cognitum, mul- clarius concipitur, videlicet distinctiorem, vel to enim plus referre videtur , quod inferior perfectiorem conceptum de Deo formando, vel cognoscit Angelum superiorem clare, et quid- per habitudinem ad plures effectus illum conditative, ut perfectiorem in gradu intellectua- cipiendo. Sed contra hoc est, quia per nullum li, ac subinde ut magis ad imaginem, et simi- effectum Dei quantumvis perfectum, potest litudinem Dei. Nam inde ducitur ad melius, concipi Deus ab Angelo proprio positivo conet distinctius concipiendam Dei perfectionem ceptu Dei, sed solum communi aliquo conceptu in natura intellectuali, et omnipotentia, et si- additis negationibus aliquarum imperfectiomilibus attributis.

num creaturarum, vel respectibus propriis Dei, 7. Arguitur vero in oppositum.In contra- sed utrumque æque fieri potest, cognoscendo rium autem esse videtur, quia hæc comparatio Deum per inferiorem, ac superiorem effectum, fieri potest vel in proprietatibus, et perfectio- ergo. Minor probatur, quia per omnem effecnibus cognitionum, quæ ex parte luminis, et tum cognoscitur Deus sub ratione entis a se, cognoscentis considerantur, vel ex illis, quæ in et non ab alio et in se, id est, non in alio et objecto cognoscuntur, vel ab illo pendent. At actus puri, id est, non compositi et sic de aliis ex parte cognoscentis nulla potest fieri compa- negationibus, quæ non minus per unam coratio, quia non de diversis Angelis, sed de eo- gnitionem, quam per aliam adjungi possunt. dem nunc loquimur, qui per quodcumque me- Et positivus conceptus communis ad summum dium Deum cognoscat, semper eodem lumine, determinari potest ad conceptum substantiæ et eadem intensione, et efficacia operari potest. spiritualis et intellectualis, qui non perfectius Nec etiam ex parte rei cognitæ, scilicet Dei, concipitur de Deo coguito per superiorem, quam potest esse inæqualitas, quia imprimis idem per inferiorem Angelum, quia semper quidDeus per quemcumque effectum cognoscitur quid positivum ibi est, commune est omni esse, seu an sit: nam in quocumque effectu substantiæ intellectuali et solum determinatur tam parvo, quam magno, cognoscit Angelus ad Deum per negationem compositionis, deDeum esse. Item cum æquali evidentia, quia pendentiæ, aut limitationis. Quoad respectus ex parte rei tam necessaria connexio est inter vero, eo ipso quod Deus cognoscitur omnipominimum effectum, verbi gratia, materiam tens, cognoscitur sub respectu ad omne creaprimam, et esse Dei, sicut est inter supremum bile, quod vero ipsa creabilia plura, vel meliora Angelum et Deum, et ex parte luminis cum cognoscantur, pertinet quidem ad meliorem eadem claritate videt Angelus illam necessa- cognitionem creaturæ, ad distinctiorem autem riam connexionem, et in hoc consistit eviden- Dei cognitionem nihil pertinere videtur. tia, ergo quoad quæstionem, an est, tam per- 9. Assertio prima circa tertium corollarium. fecte cognoscit Angelus Deum per cognitionem — In hoc puncto tria dicenda videntur, distinterræ, sicut per cognitionem sui. Rursus tam guendo inter cognitionem, quod Deus sit, vel evidenter cognoscit Angelus Deum esse infini- quid sit. Primum est, per omnes cognitiones, tum, per terram, sicut per se ipsum, quia utro- quas unus Angelus de Deo habet, sive per subque medio cognoscit esse creatorem, et tam stantiam suam, sive per species aliarum rerum infinita perfectio, et potentia est necessaria ad magis, vel minus perfectarum, æque perfecte creandum minimum effectum, sicut majorem, cognoscere Deum esse. Probatur ex supradicergo utroque medio cognoscit Deum esse infi- tis, quia idem esse de Deo cognoscitur, et cum nitum, et consequenter omnipotentem, et om- æquali evidentia per omnes illas cognitiones, nino perfectum, et sic per utrumque medium ergo quoad hanc partem sunt æquales. Conseomnia Dei attributa cognoscuntur, ergo ex par- quentia est clara, quia præcise stando in quæste rei cognitæ æque perfecte cognoscit Deum tione an sit Deus, nihil aliud est, in quo po sit Angelus sive per seipsum, sive per alium su- esse inæqualitas. Antecedens vero quoad priperiorem, aut inferiorem, vel res alias ipsum mam partem probatur, quia per quamcumque cognoscat.

illarum cognitionum manifestatur Deus ut ha8. Instantia contra proxime dicta. Res- bens esse de necessitate et a se, quod esse uni

« PredošláPokračovať »