Obrázky na stránke
PDF
ePub

sio Dei : visio autem Dei excellentior est amore, excellentia amoris, nomen vero Cherubim a ut supponimus, ergo ab illius majori perfec- multitudine scientiæ derivari. Et in primo tione summus ordo nominandus esset. Tertia quidem non est controversia, de secundo auest de Thronis, quia esse Dei sedem et thro- tem nonnulla, ut in libro sexto videbimus, num, communis perfectio est omnium sancto- nunc autem illam partem ut a Patribus tradirum spirituum, imo et justorum omnium, quia tam recipimus, præsertim a Dionysio, c. 7, de anima justi scriptum est, esse sedem di- coelest. Hierarch. Clemens Alexandrinus, lib. vinæ sapientiæ, et mansionem Patris, et Filii, 5 Stromat., § 3, Hieronymus, epist. 103, ad et Spiritus sancti, et templum Dei, quæ omnia Paulin., in fine, et Isai. 6, et Ezech. 10 et 28, æquivalentia sunt, et proprietatem indicant, item ex Fulgentio, ad Ferranum, q. 3, initio, quæ in beatis cum majori perfectione inveni- Philiastus de Hæresi., c. 101 et 102, et Anastatur. Ergo per hanc etiam non possunt Thronisius Synaita', l. 1, Exaemer, initio, idemque ab aliis ordinibus distingui. Vel certe si aliquo tradidit Philo, lib. de vita Moys. Hac ergo inmodo per illam proprietatem possunt distin- terpretatione supposita, respondeo, verum gui, per illam major excellentia in illo ordine, quidem esse amorem, et scientiam prout in quam in prioribus, indicatur. Quia illa perfec- patria invenientur, et esse necessario contio convenit per gratiam, quæ est prima, et juncta, et servare proportionem, attamen per excellentior perfectio justorum, et ideo ordo, excessum amoris indicari majorem perfectioqui per excellentiam illius gratiæ commenda- nem supremi ordinis prima Hierarchiæ, quia tur, perfectior ostenditur ; significatur enim, ex suo genere amor divinus abstracte spectaquod habeat majorem cum Deo unionem quasi tus, est infaillibilius signum majoris excellensubstantialem, quam efficit gratia. Quarta tiæ, quam scientia, ut in via constat. Imo denique difficultas est, quia illa inæqualitas in licet in patria illa duo servent æqualitatem, propriis donis gratiæ sanctificantis, vel gloriæ tamen quia amor supponit cognitionem, et essentialis uniformiter invenitur in omnibus non e contra, ideo in amoris excellentia quasi Angelis beatis, ergo per inæqualitatem in his intrinsece imbibitur excellentia visionis , et donis non magis possunt distingui, verbi gra- non ita e contrario, quia visio non supponit tia, Cherubim a Seraphim, quam ipsi Sera- amorem, sed illum parit. Et ideo etiam quoad phim inter se. Ut, verbi gratia, si comparemus nos non est tam evidens, cum perfectione ultimum Seraphim ad proxime superiorem in scientiæ, etiam beatæ necessario conjungi perillo ordine, et ad primum Cherubim, cum ea- fectionem amoris proportionatam, sicut est e dem proportione excedet ultimus Seraphim converso quod perfectus amor perfectam viprimum Cherubim, quia idem Seraphim a sionem supponat. Sic ergo Seraphim ex amoris proxime antecedente superatur, ergo non est, excellentia cæteris præferuntur, quia in illa cur incipiat novus ordo constitui ab illo Che- excellentia aliæ excluduntur. rubim, et non potius in eodem ordine sera- 19. Respondetur ad secundum. -Cur Seraphico inferiorem gradum habeat. Quod si hoc phim ab amore nobiliores judicentur. — Unde admittatur, idem argumentum fiet de Angelo fere eadem est responsio ad secundam. Nam proxime sequenti, et sic de tota prima Hierar- (abstrahendo nunc ah illa controversia, quæ chia, imo idem etiam erit de sequentibus, si inter scholam D. Thomæ et Scoti versatur, per ordinem ad exteriora ministeria non dis- quis sit in beatitudine actus perfectior, visio, vel tinguantur.

amor Dei) respondemus, quod licet facta præ18. Ad primam difficultatem in numero præ- cisa comparatione, visio perfectior sit, nihilocedenti. Major excellentia cur ab amore minus per excellentiam amoris major Seraphim quam a scientia sumatur. — Ad primam diffi- excellentia designatur. Quia neque beatificus cultatem. Imprimis tam pro illa, quam pro amor separatur a visione, neque amor secuncæteris supponendum est ex doctrina D. Tho- dum præcisam, et generalem rationem suam mæ jam tacta, et Dionysii distinctionem isto- separatur a salutari scientia, seu cognitione, rum ordinum sumi interdum ex proprietatibus sed illam intrinsece supponit. Et quamvis communibus aliorum ordinum, secundum ali- etiam visio ex speciali ratione sua necessario quam tamen peculiarem excellentiam, quam habeat conjunctum amorem, tamen quia ratio talis proprietas habet in illo ordine, qui per scientiæ per se, ac generatim spectata illum illam ab aliis distinguitur : nam ad constituen- non includit, neque ex necessitate illum indam distinctionem illa differentia sufficit. Se- fert, ideo potius per amorem, quam per sciencundo supponit difficultas nomen Seraphim ab tiam suprema Angelorum perfectio describi

tur. Et fortasse hinc factum est licet Lucifer capaces et digni inveniuntur, ut Throni, et sein substantiali perfectione ex ordine Seraphi- des altissimæ divinæ majestatis existant, quæ norum fuerit, nihilominus post lapsum nun- perfectio etiam in superioribus ordinibus supquam vocetur Seraphim, appelletur autem ponitur, sed altiori modo per actus amoris et Cherubim, quia aliquando fuit in medio lapidum scientiæ, significatur; tum etiam quia licet in ignitorum, Ezechiel. 28, quia retinuit perfec- hac Thronorum appellatione aliqua perfectio tionem scientiæ saltem naturalis, licet ab actualis considerari possit, illa solum consideamore prorsus exciderit. Unde etiam dici po- ratur ut dispositio, qua Deo sedes præparatur test, excellentiam sanctorum Angelorum ma- per spiritus puritatem, unde ait Dionysius, gis commendari ex perfectione morali, quam cap. 7, per hanc Thronorum appellationem ex naturali, vel necessaria, etiamsi superna- designari, substantias illas ab omni terreni af: turalis sit. Amor autem plus habet de perfec- fectus humilitate longissime remotas esse. Et tione morali, quam scientia, quia ipsa visio infra : Divinum illius adventum absque ullius per se spectata honorem potius meretur, quam perturbationis aut materiæ impedimento suscilaudem ; quod si aliquam rationem laudis par- piunt. Et infra : Ad ipsius suscipiendos fulgoticipat, solum est quatenus propter laudabilem res semper patent, itaque describuntur tanDei amorem viæ tribuitur. Et similiter ipse quam apti, et præparati ad perfectionem susamor Patriæ, et necessario sequitur visionem, cipiendam, superiores vero ut eam exercentes laudabilis non est, sed honorabilis et amabilis, et ita modo altiori eorum excellentia descritamen ut originem trahit a libero amore, bitur. quem sancti Angeli in via habuerunt, et laudi 21. Angelorum chori non solum per ordinem eorum imputatur, et quamdam rationem mo- ad Deum, sed etiam per influxum ad inferiores ralis boni, et perfectionis participat. Ideoque distinguuntur.-Addi etiam potest ex Dionyeum Seraphim ex amore commendatur, id non sio in eodem capite hos choros non solum disfit sine respectu ad amorem viæ, per quem ad tingui per ordinem ad Deum, sed etiam per illum eximium statum gloriæ pervenerunt : influxum inferiores ordines et in nos, quem est autem in via summa charitatis perfectio, inde participant. Et sic Seraphim dicuntur non et de sola ipsa est certum, et infallibile signum solum ut in se ardentes, sed etiam ut alios sanctitatis. Et huic doctrinæ consonat, quod incendentes, Cherubim item non tantum ut Antoninus abbas, in ep. 2, scribit: Hæc nomina scientes, sed etiam ut alios illuminantes. Et sic esse Angelis addita, pro eo quod conditoris pro- etiam Angeli tertii ordinis dicuntur Throni, prii custodierunt voluntatem.

quia Deus habitando in illis, tanquam in Thro20. Respondetur ad tertium. Per quid nis sedet, tum ut suam majestatem ostendat, Throni a reliquis distinguantur. - Ad tertiam tum ut alios ad reverentiam et adorationem difficultatem imprimis fatemur perfectionem sui excitet, vel etiam ut illos gubernet et judiillam, a qua Thronorum appellatio sumitur, cet. Quomodo dixit Gregorius, Thronos esse in re ipsa communem esse superioribus ordi- vocatos illos, quibus ad exercenda judicia semnibus, imo etiam in eis cum majori perfectio- per Deus omnipotens præsidet. Quis enim Throne inveniri ut argumentum ibi factum probat. nos Latine sedes dicimus, qui tanta divinitatis Hoc autem non obstat, quin per specialem ex- gratia replentur, ut in eis Dominus sedeat, et cellentiam communis perfectionis unus ordo per eos sua judicia decernat, Throni dicuntur. ab aliis distingui possit, ut initio dixi. Ad re- Quod non est ita intelligendum, ut non etiam plicam autem dicimus, per hanc proprietatem Deus in superioribus ordinibus sedeat, ac preoptime indicari excellentiam Angelorum hu- sideat, sed quia hæc perfectio magis accomjus ordinis supra omnes Angelos inferiorum modata et quasi appropriata est ad horum AnHierarchiarum, quia horum excellentia per gelorum tertii ordinis perfectionem commenimmediatam habitudinem ad Deum, et ad u- dendam. Quia vero priores actiones intendennionem cum illo, aliorum vero per aliquam diet illuminandi altiores sunt, ideo per nomina habitudinem ad exteriora ministeria describi- ab eis desumpta major aliorum perfectio inditur. At vero respectu superiorum non indica- cata est. tur major excellentia; tum quia priores ordi- 22. Respondetur ad quartum.- Unde sumanes non ex habituali tantum perfectione, sed tur distinctio inter Angelos ejusdem ordinis.maxime ex actuali tendentia in Deum per a- Ad quartam difficultatem, quæ mihi obscurior morem, vel scientiam describuntur, tertius ve- visa est, fateor, per hæc omnia non satis exno magis ex habituali perfectione, per quam plicari specialem rationem, ob quam Cherubim

a Seraphim distinguantur ut ordines diversi, tio spectat: Antecedens patet ex dictis, quia et Seraphini inferiores a superioribus non eo distinctio Hierarchiarum sumitur per quasdam modo differant. Nam si totum ordinem sera- generales habitudines ad ministeria gratiæ : phicum in duas partes, superiorem et inferio nam quædam est Hierarchia, que non est ad rem mente distinguamus, eamdem inæquali- ministrandum deputata, sed a Deo assistentatem in amoris ardore in eis inveniemus, quæ dum, et hæc prima, quæ a secunda, et tertia inter totos ordines Seraphim, et Cherubim differt quasi per carentiam ministerii externi, consideratur, proportione servata. Dico ergo quia secunda, et tertia ministrantium sunt, in ex vi illorum nominum, et perfectionum, a quo inter se conveniunt. Differunt autem, quia quibus sumuntur, me non posse diversitatis secunda altiori modo, scilicet, dirigendo, et rationem invenire. Et ideo potius credo, or- imperando, non exequendo ministrat, vel si dines ipsos supponi distinctos, eorumque dis- aliquid per se exequitur, est in quibusdam extinctionem ex aliis eorum proprietatibus nobis traordinariis, et altioribus operibus, tertia vero ignotis oriri: nam distinctionem illorum non est eorum, qui magis in particulari, et per scientia, sed quadam fide tenemus. Et distinc- seipsos exsequendo, vel annuntiando ministione supposita appropriamus, et accommoda- trant. Et simili proportione singuli ordines inmus aliqua nomina singulis ordinibus, ut sint ter se distinguuntur, ut declaravimus. Hæc propria illorum, eosque ut distinctos signifi- autem ministeria accidentalia sunt, et assiscent, quamvis specialem rationem distinguen- tentia etiam ad Deum non est ex vi naturæ, di quosdam Angelos ut diversorum ordinum, sed ex donis gloriæ, ergo tota distinctio, quæ et alios tantum ut magis, vel minus perfectos in illis fundatur, accidentalis est. Confirmatur in eodem ordine non satis indicent. Neque primo, quia hæc distinctio fundatur in merinunc melior responsio occurrit: hanc autem tis, merita autem sunt accidentalia, et ab usu ipsam ex dicendis, quoad fieri possit, magis libertatis pendent. Confirmatur secundo, quia declarabimus.

in hominibus invenitur Hierarchia Ecclesias

tica, continens in se diversos ordines dignitaCAPUT XIV.

tum, et potestatum, quorum distinctio acci

dentalis est, ut constat. QUÆ SIT UNITAS, VEL DISTINCTIO ESSENTIALIS IN- 3. Vera sententia.-Tres Hierarchiæ essenTER HIERARCHIAS, ET ORDINES ANGELORUM. tialiter differunt. - Ordines cujusque Hierar

chiæ inter se specie differunt. — Nihilominus 1. Primum dubium.-In præcedenti capite supposita præcedentis capitis resolutione, quod solum ostendimus, esse in multitudine Ange- non omnes Angeli sunt ejusdem speciei, conlorum distinctiones illas Hierarchiarum, et or- sequentes dicendum est, tres saltem Hierardinum, quas per accidentales, et extrinsecas chias essentialiter differre, ut præter D. Thodifferentias magis quoad nominis etymolo- mam, et sequaces, docent frequentius theologi giam, quam quoad substantialem differentiam in 2. d. 9, Alensis, 2 part., quæst. 20, memb. declaravimus. Superest ergo ut quantum no- 6, art. 2, § Hujus rei gratia. Probatur, quia bis possibile est, aliquid etiam de hac distinc- si verum est, dari plures substantiales species tione dicamus, quod per brevia quædam du- Angelorum, inter illos potissimum talem diffebia expediemus. Et imprimis inquirendum rentiam constituere debemus, quos maxime occurrit, an distinctio illa accidentalis sit, vel inter se distantes esse ex aliis signis, et actioetiam essentialis, ita ut Angeli omnes diversa- nibus eorum concipimus: ita vero se habent rum Hierarchiarum inter se specie differant, distinctæ monarchiæ, ergo. Atque eadem acet similiter intra eamdem Hierarchiam omnes tione, et proportione probabilius profecto est, Angeli unius ordinis ab Aligens alterius essen- tres ordines uniuscujusque Hierarchiæ inter se tialiter distinguantur, et quidem qui omnes specie differre etiam in natura substantiali. Angelos ejusdem speciei faciunt, consequenter Quia etiam inter illos magnam distantiam in dicunt esse tantum accidentalem differentiam perfectione naturali ex ministeriis illorum, et inter ordines, et Hierarchias.

ex modo, quo Scriptura, et Sancti de illis lo2. Prima sententia.Videturque fieri pro- quuntur concipimus. Et ita sentiunt D. Thobabile ex dictis, quia tota distinctio sumitur mas et tota ejus schola, communiter et alii ex donis, aut ministeriis gratiæ, vel gloriæ, frequentius , in 3, d. 9, cum Magistro ibi, quæ sunt accidentalia respectu naturalis sub- Gabriel, quæst. 2, a. 2, Richardus, a. 2, q. 4, stantia angelicæ, ad quam essentialis distinc- Durandus, Scotus, et alii, Alensis supra. Et confirmatur ulterius, quia licet illa diversitas nisteriorum, aut dignitatum cum fundamento fundetur aliquo modo in meritis, tamen gra- ex parte ipsorum, sed ex sola Dei electione et tia, a qua procedunt merita, data censetur voluntate, quod et est alienum a sanctis PatriAngelis secundum proportionem naturalium, bus, et per se videtur incredibile. Necessarium ut infra dicemus, in quo theologi omnes dis- est ergo inter illos ordines ponere aliquam incrimen inter homines, et Angelos constituunt, æqualitatem in natura, si ergo illa non est inet ideo sola distinctio numerica ad tantam dividualis, saltem esse debet specifica. varietatem graduum, seu ordinum inter An- 5. Si autem admittatur individualis inæquagelos non sufficit.

litas (illam enim esse possibilem probabilius 4. Alioqui contingere posset, ex Angelis æ- forte est, ut infra attingam) licet aliquo modo que perfectum unum esse Angelum tantum, possit salvari inæqualitas ordinum cum proalium Archangelum, alium Principem. Imo portione ad inæqualitatem meritorum et graetiam sequi posse videtur, Angelum minus per- tiæ, et hujus cum proportione ad naturam: fectum esse in altiori ordine, et e contrario verumtamen parem verisimile videtur, quod perfectiorem in inferiori, neutrum autem isto- propter solam individualem differentiam obrum potest cum illo axiomate consistere, nec servaverit Deus tantum proportionem in dismodo loquendi Patrum videtur consentaneum. tribuenda gratia, et auxiliis ejus inter Angelos, Sequela ostenditur, quia vel inter spirituales cum credamus inter homines nullam rationem substantias solo numero differentes (eas suppo- hujus numericæ diversitatis esse habitam, nenendo) æqualitas inter eas ponitur in substan- que erit facile rationem differentiæ assignare. tiali perfectione individuali, et in intellectu et Ergo sicut anima minus perfecta in naturali voluntate, vel admittitur inæqualitas (sicut e- perfectione individuali, tam in substantia quam nim de animabus rationalibus hoc controver- in intellectu, et voluntate poterit per gratiam titur, ita potest de Angelis dubitari). Si ergo ascendere ad ordinem Principatuum, et alia priori modo philosophemur, sequitur ex dicto perfectior in infimo ordine relinqui, ita etiam principio datam esse æqualem gratiam omni- illa inæqualitas sola non obstabit inter Angelos, bus Angelis in principio, quia data est secun- quo minus perfectus sit in superiori ordine, dum proportionem naturalium, ergo si omnes quia majori gratia præventus et adjutus, maAngeli unius Hierarchiæ in naturalibus habe- jora habuit merita, et ratione illorum meliorem bant proportionem æqualitatis, cum eamdem locum dignitatis vel ministerii, consecutus est. gratiam receperant, et ita in primo instanti Et eadem ratione contingere poterit, ut duo creationis eorum non potuit esse distinctio or- Angeli, licet inæquales in perfectione numedinum in eadem Hierarchia, nec secundum rica, reciperent in primo instanti æqualem naturam, nec secundum gratiam, nec secun- gratiam habitualem, non tamen æque illumidum meritum, quia etiam in merito fuissent narentur, vel excitarentur ad bene operandum omnes æquales in illo instanti, quia in illo efficaciter in secundo instanti, sed efficacius, omnes bene operati sunt, et ex toto conatu vel ad plures actus juvatus sit ille, qui minus gratiæ, ac gratiæ proportionato. Et consequen- perfectus est in sua individua natura, et ita ter etiam in secundo licet inter bonos et malos etiam tunc sequeretur, minus perfectum in facta fuerit distinctio per liberum arbitrium, natura ad altiorem pertinere. vel solum ex parte malorum, vel cum coope- 6. Confirmatur ex Patribus.-Concludimus rante gratia ex parte bonorum, nihilominus ergo juxta Sanctorum doctrinam longe probainter bonos ejusdem Hierarchiæ nulla fuisset bilibus esse tam Hierarchias inter se, quam discretio, quia in illo instanti omnes cum æ ordines uniuscujusque Hierarchiæ inter se esquali gratia et ex toto conatu bene, et in eo- sentialiter et specifice distingui in naturalibus. dem genere virtutis, præsertim amoris et re- Quod etiam ex aliquibus formulis locutionum verentiæ, ac submissionis ad Deum, quantum sanctorum Patrum suaderi potest. Ait enim a nobis cogitari cum fundamento potest, ope- Dionysius, c. 5, de cælest. Hierarch.: Enunrati essent. Unde etiam in Patria in essentiali tiant sanctorum voluminum traditiones, supegloria essent æquales, et consequenter inter riores substantias esse graduum inter se celsiAngelos, verbi gratia, primæ Hierarchiæ nulla tudine differentes. Et Gregorius Nazianzenus, esset distinctio in visione, vel dilectione Dei, orat. 34, quæst. 2, de Theolog. , de sanctis Anvel in unione cum ipso, vel in præparatione ad gelis ait: esse puras naturas, perpetuos choros illam. Neque in secunda vel tertia Hierarchia circa illam principem causam agitantes, purisinter ordines uniuscujusque esset distinctio mi- simo splendore illinc per fusas, aut pro naturæ ordinis cujusque proportione alias alio modo lastici, fortasse, quia sancti Patres nullam fere collustratas. In oratione autem 40, de sancto lucem in eo nobis reliquerunt. In quodam vero Baptismo, dubius est, dicitque se non posse opusculo de Natur. gener., attributo D. Thostatuere, utrum pro classis suæ, ordinisque ra- mæ, estque 42, in cap. 5, dicitur substantias tione splendor ei impertiatur, an potius pro di- separatas non habere genus subalternum, quia vinæ illuminationis modo hanc vel illam sedem unica differentia sufficit singularum perfectioni. accipiat. Et simili modo sub disjunctione lo- Et idem sentit Albertus, in tractatu de quatuor quitur Damascenus, 1. 2, c. 3, dicens, ordines coæquævis, 1 part. , quæst. 5, quæst. 22, et in differre in splendore divino, Sive pro splendo- Sum., 2 part., tract. 2, quæst. 8, et a fortiori ris portione sedes unicuique constituta sit, sive idem sentit Durandus, qui in 2, d. 3, quæst. 1, contra pro sedis classisque suæ discrimine omnem compositionem ex genere, et differen- . splendoris participes sint, aliique alios ob ordi- tia simplicitati Angelorum putat repugnare: nis, naturceque præstantiam illustrent. Favet inclinat etiam Ægidius, in 2, d. 3, quæst. 2, ? etiam in modo loquendi Chrysostomus, h. 2, art. 4. Quod autem admissa in Angelis tali de incomprehensib. Dei natura, ordines Ange- compositione una differentia sufficiat, probatur lorum (quorum plures prius suis nominibus in dicto opusculo, quia quo perfectior est nanuncupaverat,) genera cælestia innumerabilia tura, eo plura unite in gradu simplici habet, 1 vocat. Quæ Deus creavit omnia tanta cum fa- ergo angelica species ultima non coalescit ex i cilitate, quantam nemo valeat verbis exprimere. pluribus divisionibus generum et differentia- ! Ubi satis indicat, ex vi naturæ et creationis rum, ergo tantum unum genus proximum haesse in Angelis illam generum varietatem. bet, ex quo cum unica differentia, species sin- i Deinde Isidorus, 1. 1, de sum. Bono, c. 10, sic gulæ consurgunt. Confirmatur, quia Angeli etiam loquitur: Pro graduum dignitate minis- sunt simplices substantiæ intellectuales , quæ teria sunt illis distributa, indicans supponi solum in modo cognoscendi magis, aut minus :: dignitatis, et perfectionis inæqualitatem in ip- universali distingui possunt: hæc autem diffe- ! sa natura ante officia et ministeria. Et fortasse rentia videtur semper esse immediata respectu ob hanc causam et rationem Hieronymus, ad intellectualis substantiæ ut sic, quia cum ea- ! Ephes. 1, dixit, distinctionem istorum ordinum dem proportione contrahit genus Angeli ad futuram esse perpetuam, quia in naturarum et primam speciem Angelorum, et illam a secunspecierum distinctione fundata est. Congruen- da distinguit, qua contrahit ad secundam, eamtia denique est, quia cum distinctio specifica demque a tertia distinguit, et sic consequenter rerum per se pertineat ad perfectionem et pul- usque ad ultimam, ergo nulla major convechritudinem universi, non est verisimile, in nientia essentialis in aliquibus illarum speciesupremo gradu rerum tres tantum species rum inter ipsas, quas cum aliis vel inter alias fuisse conditas, scilicet, tres Hierarchias, ergo reperiri potest. Erunt ergo illæ species omnes ad minimum concedendum est, intra unam- inter se tantum differentes specie ultima et quamque illarum species Angelorum multipli- immediata, et consequenter tres ordines primæ catas esse juxta ordinum distinctionem, ergo Hierarchiæ solum convenient in aliqua proad minimum admittendæ sunt novem species prietate accidentali, ratione cujus in una Hieangelicarum naturarum: an vero plures esse rarchia specialius collocentur. Et ita hanc sencredendum sit, mox dicemus.

tentiam ut probabiliorem supponit Bannez, 7. Secundum dubium.- Prima sententia.- 1 part., quæst. 56, art. 2, dub. 2, et citat CaProbatur. — Secundo inquiri potest, an inter preolus et D. Thomas, 1 part. , quæst. 50, a. 4, Angelos ejusdem Hierarchiæ sit major conve- ad 1, et in 2, d. 3, quæst. 1, art. 4, sed neutro nientia, quam eorumdem cum Angelis alterius loco aliquid dicit. Nec ille auctor rationem aliHierarchiæ, et consequenter an inter ordines cujus ponderis affert. diversarum Hierarchiarum sit major differen- 8. Vera sententia.-Quapropter probabilius tia essentialis, quam inter ordines ejusdem videtur, ordines unius Hierarchiæ convenire Hierarchia. Unde consequenter, seu virtute inter se in aliquo genere proximo, et ita difinquiritur, utrum Angelus sit unum genus ferre ab aliis ordinibus distinctarum Hierarproxime divisum in novem ordines tanquam chiarum non tantum specie ultima, sed etiam in novem species, vel immediatius dividatur in subalterna; ac proinde non esse in Angelis tria genera seu tres species subalternas, sub unum tantum genus immediatum omnibus quibus aliæ remotiores species contineantur. speciebus Angelorum, sed in eis esse subalterDe quo puncto nihil fere distincte dicunt scho- nas species, seu genera media inter illud pri

« PredošláPokračovať »