Obrázky na stránke
PDF
ePub

mo, ut sunt species, vel in actu secundo, ut ut infra ostendemus, et ita nituntur falso funsunt actus intelligendi. Nam licet talis poten- damento. Dico autem a rebus materialibus, tia sit semper suo actu conjuncta, nihilomi- quia licet fortasse ab objectis spiritualibus posDus vere est passiva et receptiva, talis actus, set Angelus species accipere, non indigeret insicut materia coli est potentia passiva ad tellectu agente, quia ipsum objectum actu insuam formam, licet illi semper conjuncta sit. telligibile esset per se talium specierum effecEo vel maxime quod Angelus non habet tivum, ut infra explicabo. semper omnem actum suum, nec semper 16. Quo sensu admitti posset sententia nunc eumdem : nam in actibus secundis recipit rejecta.At vero si nomine intellectus agentis mutationem, et ab uno ad alium transit, et significetur potentia illa, quæ est effectrix acaliquas etiam species intelligibiles potest de tuum intelligendi, sic intellectus angelicus vonovo accipere, vel infusas, vel acquisitas, ut cari potest intellectus agens, quia cum sit poinfra videbimus.

tentia vitæ, revera est potentia activa sui ac13. De intellectu agente. In Angelis non tus. Quia vero illa vox non est in illa significadatur intellectus agens. Contraria sententia tione usita, non est sine sufficienti explicatiorejicitur. — Secundo explicandum est nomen ne ita loquendum. Sic autem sumptus intelintellectus agentis. Nam secundum propriam lectus agens, non est potentia distincta ab impositionem significat quamdam spiritualem intellectu possibili in secunda acceptione supotentiam activam, quæ, ut talis est, solum perius declarat in n. 14, unde licet in his est activa specierum intelligibilium in intel- significationibus admittatur in Angelo intellectu possibili carente illis. Et hoc modo poni- lectus agens et possibilis, non multiplicantur tur a philosophis intellectus agens in anima ra- intellectus, seu potentiæ intellectivæ, sed una tionali, per quem possit species intelligibiles a et eadem est activa, et respectiva, quia per phantasmatibus accipere, de quo an sit poten- actionem immanentem agit, et ita agit in setia realiter distincta ab intellectu possibili in ipsam, et agendo recipit, quia ex se educit, anima nostra, res est controversa inter philo- quod agit. Quod quidem ad completam ratiosophos, quam suo loco tractabimus. Certum nem potentiæ vitalis pecfectæ pertinet, et ideo tamen apud omnes est, intellectum agentem omnibus potentiis tam cognoscentibus, quam sub hoc præciso conceptu sumptum non esse vitaliter appetentibus id commune est. Atque potentiam cognoscitivam, nec productivam ac- in hoc sensu posset exponi Alensis, 2 p. q. 22, tuum intelligendi, sed tantum specierum, quæ memb. 3, vocans intellectum Angeli agentem, sint principia proxima talium actuum. Sic valde autem dubito, an hæc fuerit mens ejus, ergo sumpto intellectu agente non invenitur non enim ita illum appellat, quia efficit ipsum in Angelis, tum quia cum habeant concreatas actum intelligendi, quo cognoscit, sed quia species, non indigent intrinseca facultate pro- educit potentiam intellectus possibilis in actum ductiva illarum, tum etiam quia non possunt per acceptionem quamdam specieruni, et ita viabstrahere species a phantasmatibus ; cum detur ponere in Angelo intellectum producensensu et phantasmata non habeant. Unde in- tem species intelligibiles et sic agentem, quod tellectus agens hoc modo sumptus, licet per- non admittimus. sectionem aliquam afferat rationali animæ, 17. Aliter inducit Albertus intellectum agentamen supponit imperfectionem repugnantem tem in Angelis. Confutatur. — Alio tandem naturæ angelicæ, scilicet, esse actum corporis, modo Albertus 3, de Anima, tr. 2, c. 18, et in et carere innatis speciebus, illasque per corpus summ., 2 p., tract. 4, q. 14, memb. 3, art. 1, acquirere,et ideo talis perfectio non est naturæ ad 1, et de Quatuor coæquævis, 1. 4, 1 p., q. 5, angelicæ consentanea. Contra hanc vero par- art. 11 et 12, tribuit intellectum agentem Antem sentiunt Scotus, in 2, d. 3, q. ult. et ibi gelis non ad producendas species, sed ad illuRichardus, art. 6, q. 2, ad 1, et Bassolus, q. 4, minandas species etiam concreatas et innatas. art. 3, et videtur idem sentire Alensis, infra Sicut aliqui tribuunt nostro intellectui agenti citandus, Bonaventura vero, in 2, d. 3, 2 p. illuminare prima principia. Hic tamen modus distinctionis, art. 2, q. 1, in prima parte cor- aut distinguit illuminationem specierum ab poris hanc sententiam maxime defendere vi- actu intelligendi per illas, aut eamdem actiodetur, et nihilominus in fine corporis ejus des- nem intelligendi vocat illuminationem specietruit fundamentum, quo sublato ruit opinio. rum : at priori modo frustra fingitur talis ilMi enim auctores supponunt, Angelum sumere luminatio, et specialis potentia ratione illius, species a rebus materialibus quod falsum est, posteriori autem modo sole nomine ponitur in Angelo intellectus agens. Prior pars declara- ponere, et quia potentia solet ab objecto spetur et probatur, quia si talis illuminatio est ciem sumere. ldeo ab illo initium sumimus. actio distincta ab actu intelligendi, erit præ- Solent autem Scriptores objectum hoc declavia ad illum tanquam causa illius, et dispositio rare, in particulari tractando de rebus singuad illum, talis autem actio frustra fingitur, et lis, quæ sub Angeli cognitionem cadunt, prius intelligi non potest. Quia si est specialis actio tamen, quam ad illas descendamus, supponere realis, necesse est, ut terminum realem ha- oportet, intellectum angelicum aliquod habere beat, maxime cum non sit actio immanens. objectum adæquatum, quia omnis potentia obQuid ergo est, quod per illam actionem sit ? jectum habet, in quo et unitatem aliquam, et aut in quo recipitur ? Neutrum certe explicari adæquationem requirit : unitatem quidem , potest, quia nec in ipsa specie potest imme- quia cum ipsa sit una, licet plura attingat, diate recipi, cum illa non sit subjectum acci- necesse est, ut sub aliqua una ratione illa resdentis, neque in intellectu, quia in intellectu piciat, adæquationem vero, quia omnia, quæ passivo nihil sit præter actus, vel species, vel sub illa una ratione comprehenduntur, et non habitus. Item ille terminus nec esse potest ali- alia, per talem potentiam attingi poterunt, qua nova qualitas, ut per se notum videtur, quia nec potentia ferri potest extra suum obnec modus qualitatis præexistentis, scilicet, jectum, nec aliquid sub objecto contineri poipsius speciei intelligibilis, quia non est inten- test, in quod potentia ferri non possit. De sio, nec extensio, vel aliquid simile: nam qua hoc ergo objecto adæquato intellectus angelici ratione non potest Angelus in se efficere spe- prius dicere necesse est, quia omnis potentia ab cies intelligibiles, eadem non potest illas inten- hujusmodi objecto sumit speciem, et differendere, aut alio modo augere, vel mutare, sed tiam, per quam ab aliis distinguatur. solum potest eis ad intelligendum uti, nulla 2. Prima difficultas questionis, quodnam est ergo talis illuminatio. Sicut etiam in nobis sit prædictum objectum. - Videri autem potest intellectus agens nullam talem illuminationem difficile adæquatum objectum intellectui anhabere potest circa prima principia, ut infra gelico designare. Quia vel illud est ens alisuo loco dicemus. Altera vero pars manisfesta quod particulare, seu cum aliqua determinaest, quia illuminatio illa non est aliud, quam tione sumptum, vel est ens in communi , et cognitio objecti per speciem repræsentati, hæc abstractissime sumptum : neutrum autem dici autem actio non sit ab alia potentia, nisi ab posse videtur, ergo. Prior propositio per se intellectu passivo, seu a potentia intellectiva, patet, quia disjunctio adæquata est , et per quæ ut efficiens talem actionem potest vocari membra immediate, et contradictorie oppointellectus agens, ut supra dixi. Unde per il- sita sit. Minor autem quoad priorem partem lam actionem non proprie illuminatur species, probatur, quia sub quacumque determinatione sed illuminatur objectum per illam repræsen- ens sumatur, ullam extenditur intellectus antatum, quia illud per talem actum manifesta- gelicus : nam si ponatur esse ens creatum,non tur et omne, quod manifestatur, lumine ma- est adæquatum, cum Angelus etiam Deum innifestatur. Ac denique propter talem illumina- creatum ens cognoscat, et e contrario ens intionem, non multiplicantur intellectus Angelo, creatum non potest esse adæquatum, quia nequod hic præcipue intendimus.

que in illud solum, neque primo et per se cir

ca illud versatur. Item non est ens spirituale, CAPUT II.

quia etiam materialia Angelus intelligit et e

converso. Neque est ens possibile, quia etiam QUOD SIT ADÆQUATUM OBJECTUM INTELLECTUS AN- cognoscit actualia, neque est solum ens in acGELICI, A QUO POTENTIA INTELLECTIVA ANGELI tu, quia etiam possibilia cognoscit, et sic de PROPRIAM SPECIEM SUMIT.

cæteris.

3. Altera jam pars probatur primo, quia si 1. Objectum adæquatum intellectus angelici ens in communi esset adæquatum objectum dari supponitur. — In capite præcedenti fere intellectus angelici, quidquid sub ente contitantum expedivimus quæstionem, an in An- netur, sub objecto adæquato intellectus angegelis sit intellectiva potentia, et solum in ge- lici comprehenderetur. Consequens est falsum, nerali, ac veluti per quædam transcendentalia ergo. Major ex ipsa ratione adæquationis maprædicata naturam ejus exposuimus: nunc er- nifeste est, adæquatam enim dicitur, quia nec go ad tradendam distinctiorem illius notitiam, excedit, neque exceditur. Minor autem probaoportet naturam ejus magis in particulari ex- tur, quia multa sunt entia, quæ Angelus non

potest cognoscere. Illa ergo comprehenduntur jectis adæquatis aliquam diversitatem habeant, • sub ente, et non sub objecto potentiæ, quia si ut ratio ultimo loco facta, n. 4, persuadet. Ut sab objecto potentiæ continerentur, possent ergo hæc explicemus, advertere oportet, duoper potentiam attingi, et cognosci. Antecedens bus modis posse objectum adæquatum potenprobatur inductione : nam imprimis Deus ut tiæ assignari, videlicet, aut in esse rei, seu sein se est, seu Trinitas comprehenderetur sub cundum convenientiam realem, aut in esse: adæqnato objecto angelici intellectus, et con- objecti, seu in aliqua ratione formali, sub qua sequenter posset naturaliter videri, et attingi totum illud objectum attingitur. Quod aliis ab ipso, quod dici non potest. Item alias om- verbis solet hoc objectum in materiale, et fornia entia possibilia , et creabilia caderent sub male distingui, seu in objectum formale, quod naturalem cognitionem Angeli, quia sub ob- potentia attingit, et rationem formalem, sub jecto illo comprehenduntur, et sic Angelus qua illud attingit, quæ distinctio generaliter omnium entium possibilium species ex natura traditur in Metaphysica, et in tractatu de Anisua postulabit, quod credibile non est. Item ma, et in præsenti est cum proportione appligratia, et mysteria supernaturalia entia sunt, canda , et explicanda. Utroque enim modo et tamen sub objecto angelici intellectus non adæquatum objectum intellectui angelico assicadunt, quia supra vires sunt intellectus ange- gnandum est. liei. Item cogitationes cordium videri non pos- 6. Prima conclusio. -- Objectum materiale sunt ab Angelo. Ad hæc, singularia materia- est ens simpliciter, ut verum est. — Dico ergo lia, et maxime futura contingentia sub vires primo. Ohjectum adæquatum intellectus angeintellectus angelici non cadunt, ergo multa lici in esse rei, sed quod ab ipso attingitur est suint genera entium, quæ sunt extra objectum ens, simpliciter, et in tota sua latitudine angeliei intellectus, ac proinde non potest ens sumptum, quatenus verum est. Hæc assertio constitui adæquatum objectum talis potentiæ. in omni intellectu creato etiam humano locum

4. Secunda difficultas. - Non videri unum habet, ut infra suo loco dicemus. Et sumitur adequatum, ne una tantum species angelici in- ex D. Thoma, quæst. 54, art, 2, dicente, intellectus absurde colligatur. — Secunda diffi- telligere habere pro objecto verum, quod concultas principalis est, quia si objectum adæ- vertitur cum ente, et ideo quantum est de se, quatum intellectus angelici esset ens abstracte extendere se ad omnia. Sumit enim intelligere sumptum, omnes intellectus Angelorum idem pro adæquata operatione intellectus : idem auobjectum adæquatum haberent : consequens tem est objectum adæquatum potentiæ, quod non videtur dici posse, quia alias omnes intel- est objectum operationis ejus , quia potentia lectus angelici ejusdem speciei essent, quia non nisi media operatione objectum attingit. speciem sumunt ab objecto, ideoque ab eodem Idem expressus docet, quæst. 55, art, 1, et 1 p., objecto eamdem speciem sument. Consequens quæst. 79, art. 7, et sæpe aliis in locis. Proba. autem admitti potest, quia Angeli differunt tur autem ratione facta, quia intellectus Anspecie, ut supra vidimus, ergo habent proprie- geli omnia entia cognoscere potest, ergo omtates connaturales specie diversas , sed pro- nia continentur sub ojecto adæquato ejus, quia prietas prima, et maxime propria uniuscujus- quidquid cognoscitur a potentia ad ejus objecque substantiæ spiritualis est intellectus ejus, tum pertinet, cum nihil aliud sit actu objici, ergo, etc.

quam cognosci. Sed res omnes intelligibiles ab 5. Vera resolutio. - Nihilominus ex dictis Angelo non habent inter se communem concertum est, aliquod esse objectum adæquatum venientiam realem, nisi in communi ratione angelici intellectus, ut ratio supra facta numer. entis, ergo ens hoc modo sumptum est objec1, probat. Hoc autem objectum vel potest tum adæquatum talis potentiæ. Nam objectum unum, et idem respectu omnium Angelorum adæquatum debet omnia complecti, quæ po assignari, vel unicuique proprium, et ab aliis tentiæ objici possunt. Consequentiæ et per se diversum. Et utrumque secundum diversas ra- claræ sunt, et obiter sunt satis probatæ. tiones necessarium videtur. Cum enim omnes 7. Ac primum quoad ipsos Angelos respecAngeli in una communi ratione substantiæ tu sui.—Primum vero antecedens brevi inducintellectualis conveniant, necesse est, ut ali- tione ostenditur : nam quilibet Angelus primo quod unum adæquatum objectum intelligibile cognoscit se ipsum, ut omnes theologi pro commune habeant : et cum in particularibus, comperto habent cum D. Thoma, dicta q. 56, et propriis intellectibus differant, consequenter art. 1. Quia unusquisque Angelus cum sit subetiam videtur necessarium, ut in propriis ob- stantia spiritualis, est de se actu intelligibilis,

et est maxime conjunctus suo intellectui, et lectualis non minus, quam humana, de se socommensuratus illi, ergo maxime potest An- ciabilis est, et mutuæ communicationis capax. gelus seipsum intelligere. Quin potius hæc co- 9. Objectio prima contra proxime probata.gnitio sui est quasi fundamentum aliarum co- Secunda. Tertia.-Objici vero solet, quia ingnitionum, præsertim naturalium, ut infra tus existens prohibet extraneum, teste Aristoexplicabimus, ergo uniusquisque Angelus tam tele 3, de Anim., tex. 4, ergo intellectus ansecundum substantiam suam, quam secundum gelicus se, et suam substantiam intuens est inomnia accidentia, quæ in se habet, continetur capax cognitionis aliorum. Item quia alias non sub objecto adæquato sui intellectus. Dices : posset unus Angelus se aliis occultare, etiamsi ergo etiam eidem intellectus est objectum sal- vellet, quod videtur inconveniens : nam si tem partiale sui ipsius, ut intellectiva poten- unus hodo potest se aliis occultare, et intertia est. Respondeo concedendo sequelam, ne- dum ita expedit, cur non Angelus ? Tertio obque id est inconveniens, quia potentia illa jici possunt verba Justini ubi dicit : in libro spiritualis est , et consequenter reflexiva in Responsion, ad Christian. de diversis quæstioseipsam, et ideo simul esse potest et intelligen- nibus, ubi in quæst. 76, dicit: Nec intelligit, di facultas, et unum ex realibus objectis suis. nec videt animus animum, nec Angelus AngeVerum est tamen, non esse primarium objec- lum, nec dæmon dæmonem. tum, in quod potentia ipsa per se primo, et di- 10. Solvitur prima objeclio.— Ad primum recte fertur, sed esse concomitanter cognitum negatur consequentia, quæ duobus modis poab Angelo cum sua substantia, quam primario test fundari. Unus est, quia Angelus non potest intuetur et comprehendit.

simul multa cognoscere, et ideo cum semper, 8. Secundo quoad unum quemque respectu ac necessario se intueatur, non potest circa aliorum.-Secundo unus Angelus omnes aliosa alios considerandos occupari. Quæ ratio æque se distinctos directe, ac proprie cognoscere po- probaret, nihil posse Angelum cognoscere, nisi test, et ideo omnes comprehenduntur sub ob- seipsum, quod absurdissimum est. Duobus erjecto adæquato cujuslibet intellectus angelici. go modis potest qui de intellectione Angeli In hoc etiam theologi conveniunt cum D. Tho- erga seipsum sentire, uno modo quod sit actio ma, dicta quæst. 56, art. 2. Et patet, quia om- adæquata suæ virtuti et libera, et tunc responnis Angelus est actu, cum immaterialis sit, dere poterit, indigere Angelum cessatione a ergo quilibet est intelligibilis a quolibet. Pro- tali actu, ut alium intelligat, posse tamen cesbatur consequentia, qui quilibet intellectus est sare, et ita non procedere argumentum, quia capax omnium intelligibilium actu ejusdem neque unus Angelus fortasse potest omnes alios ordinis, quales sunt omnes Angeli. Et confir- simul intueri, sed ut de uno cogitet, necessamatur illatio, quia si comparentur Angeli in- rium est, ut ab alio considerationem avertat. feriores ad intellectus superiorum in ratione Secundus et melior modus est, quod Angelus objecti, et potentiæ, sunt illis non solum pro- necessitate quadam naturali se intueatur; illa portionati, sed etiam inæquales et inferiores, vero actio non sit adæquata virtuti sui intelergo facile potuerunt inferiores a superioribus lectus, secundum quam potest simul ad alia cognosci, imo et comprehendi. Si vero superior libere intelligenda applicari et sic cognoscere Angelus in ratione objecti intelligibilis ad in- simul potest alios Angelos plures, vel pauciotellectum inferioris comparetur, sic videri po- res, juxta perfectionem intelligentiæ et protest aliquo modo excellens, et improportiona- portionem ad objecta, ut infra videbimus. Aliud tum. At hic excessus, cum sit finitus, non ex- fundamentum illius primæ consequentiæ esse cludit sufficientem proportionem in ratione potest axioma Aristotelis in antecedenti alleobjecti, et potentiæ cognoscitivæ illius, quam- gatum, de quo in tractatu de Anima dicturi vis fortasse minus perfecte illud cognoscat, id sumus. Nunc breviter dicitur, id habere locum tamen non satis est, ut sub objecto ejus non in naturis corporeis et valde limitatis, et concomprehendatur. Et confirmatur: nam Angeli tractis, et in potentiis materialibus, quæ acciindigent hac mutua cognitione inter se, alias piunt species a rebus per materiale medium : nihi inter se communicare, aut agere possent, in natura vero spirituali non habet locum, quia nec civi'iter (ut sic dicam ) inter se commu- est de se abstracta a materia, ac proinde canicare, aut unam veluti rempublicam inter se pax, ut pure et sine impedimento possit alia componere possent, quod est contra ea, quæ intelligibilia in se recipere et maxime illa, quæ Scriptura docet de Angelis, et contra naturam sunt sibi affinia et ejusdem ordinis, ut dixit D. et perfectionem illorum, quia natura intel- Thomas, dicto art. 2, ad 1.

11. Solvitur secunda objectio. Angelus respectu malorum. Et præterea hoc ipsum innon potest se aliis occultare. — Ad secundum certum est et sola conjectura illius Patris funrespondetur imprimis, negando sequelam : datum. nam esto posset unus Angelus se alteri occul- 12. Solvitur tertia objectio. — Ad tertium tare, nihilominus comprehenderetur sub ob- dico imprimis, a multis dubitari, an quæstiones jecto intellectus alterius, quia si se non occul- illæ sint Justini Martyris, vel si sint, an sint tet, ab alio videbitur : unde potius posset ar- puræ et in omnibus veram illius sententiam gumentum retorqueri, quia si unus Angelus contineant, et exprimant, Maxime vero in non esset objectum intelligibile ab alio, non quæstione illa perplexa sunt verba et vel conposset se illi manifestare, nec ab illo videri, traria continent, vel citata verba alium sensum consequens est falsum, ergo. Secundo respon- habent, quam præ se ferant. Nam proxime detur, admittendo sequelam, nimirum, non ante illa verba dicit, quod animi (utique sepaposse unum Angelum se alteri occultare, uti- rati) intelligentiæ sensu et seipsi vident, et quæ que quoad substantiam suam et omnia, quæ sunt sub ipsis, et præterea Angelos, atque dein ipsa sunt, solis exceptis cogitationibus cor-, mones. Et iterum post verba in objectione aldium, de quibus infra dicturi sumus. Hoc pa- legata ait : Sed intelligentiæ sensu, quem dixi tebit ex infra dicendis de speciebus intelligi- et seipsi vident, et alii alios, ullro, ac citro et bilibus, per quas Angeli cognoscunt. Nam si præterea omnia, qua ad corpus pertinent. Lounus Angelus habet speciem innatam alterius, quiturque tam de animis, quam de Angelis et non potest alter impedire, quin substantiam dæmonibus. Quapropter vel priora verba menejus cognoscat. Quod enim impedimentum ap- dosa sunt et in eis superfluit verbum intelligit, ponet ? homo enim potest se occultare, ne vi- ut de visione corporali exponi possint, vel deatur ab alio, quia visio sensibilis ex medio referenda sunt ad intelligentiam animorum, pendet, quod potest interjecto corpore opaco quoad cogitationes eorum, alioqui vera non et ablato luminoso impediri. Angeli vero cog- sunt. nitio nec a medio corporeo, nec a præsentia 13. Tertia progreditur inductio quoad Deum. locali pendet, nec alio lumine indiget præter — 'Tertio, etiam Deus ipse sub objecto intelintellectuale et proprium intelligentis. Nec lectus angelici continetur. Hæc assertio æque etiam unus Angelus in usu sui intellectus, sua- certa est, ac præcedentes. Quia certissimum rumque specierum ab alterius voluntate pen- est, Angelos cognoscere Deum, vel naturaliter det. Ergo nullo modo potest unus Angelus abstractiva cognitione , vel supernaturaliter impedire alium, ne ipsum videat vel quoad es- intuitiva : neutrum autem posset fieri, nisi sentiam et substantiam, et proprietates illi con- Deus sub objecto adæquato intellectus angelici naturales, vel quoad actualem existentiam, comprehenderetur, ergo. Probatur minor, tum vel quoad localem præsentiam : nam de his quia potentia sive perfecte, sive imperfecte omnibus eadem est ratio. Et a cogitationibus rem cognoscat et sive rem immediate, et per cordium optimum argumentum sumitur: nam seipsam, vel propriam speciem ejus, sive meilla tantum excipiuntur in Scriptura propter diate et per aliud concipiat, et attingat, nunspecialem rationem, unde est illa veluti specia- quam potest extra suum objectum ferri, quia lis exceptio, quæ regulam in contrarium res- semper res cognita ab intellectu aliquo modo pectu omnium aliorum firmat. Neque hoc est sub adæquato objecto intellectus comprehenullum inconveniens, quia nulla est in Angelis ditur. Unde si DEI cognitio in Angelo sit mere necessitas talis occultationis in cæteris rebus naturalis, Deus ut sic cognitus, seu cognoscibiextra cordium cogitationes : nam sunt longe lis continetur sub adæquato objecto naturæ alterius conditionis ab hominibus, ut per se angelicæ proportionato. Si vero cognitio Dei palet. Scio auctorem imperfecti hom. 5, in sit supernaturalis, qua perfectiori modo Deus Matth., in fine, scripsisse, Angelum sanctum cognoscitur, necesse est, ut supponat in DEO posse se abscondere et invisibilem reddere ante saltem generalem rationem objecti adæquati diabolum, etiamsi a loco non recedat : Quo- intellectus, quia non posset intellectus elevari niam (inquit) nisi coluerit Angelus bonus, a ad Deum perfecto illo modo cognoscendum, diabolo non videtur. Sed hoc imprimis ab illo nisi inter ipsum intellectum et Deum aliqua auctore non asseritur fieri virtute naturali, proportio objecti, et potentiæ supponeretur, sed virtute divina, ut indicat, tum quia dicit quia potentia vitalis non potest elevari ad opefieri secundum dispensationem Dei, tum etiam randum omnino extra suum objectum, quamquia sentit, id esse speciale de bonis Angelis vis confortari supernaturaliter possit ad cog

« PredošláPokračovať »