Obrázky na stránke
PDF
ePub

noscendum perfectiori et altiori modo objec - et ideo non est formale, sed potius quasi matum suum, quam naturalibus viribus posset teriale, vel genericum, ac proinde sub aliqua illud attingere, ut latius in præcedenti tomo ratione specifica, magisque formali singulis explicavi, tract. 2, lib. 2, cap. 7, n. 19 et 20. intellectibus adaptari necesse est. Prima hujus

14. Quarto quoad res materiales. — Quarto, assertionis pars supponit, intellectum angelires etiam materiales tam in genere, quam in cum ab humano specie distingui. In qua parte specie et individuo sub objecto adæquato in- (licet videatur Scotus dubitare, in 2, d. 1, tellectus angelici continentur. Hoc etiam est p. 6), reliqui theologi conveniunt. Omnes eextra controversiam, quia hæc omnia ab An- nim indubitanter asserunt, Angelum, et anigelo cognosci possunt. Probatur, quia sunt in- mam specie differre, ut in præcedenti libro telligibilia saltem in potentia, ut est per se no- tactum est, et docet D. Thomas, 1 p., q. 75, tum, et non requiritur infinita virtus, ut cog- art. 7 et 2, contra Gentes, cap. 94, Alensis, 2 noscantur, cum quælibet talium rerum finitæ p., quæst. 20, membr. 5, Ægidius, in 2, d. 3, perfectionis sit. Unde ex hac parte facilius p. 2, quæst. 2, a. 5, Bonaventura, dist. 1, 2 p. cognosci possunt, quam res spirituales, que distinctionis, artic. 2 toto, et alii ibi commuperfectiores sunt. Neque propterea quod ma- niter et ad doctrinam de Anima magis spectat. terialia sint, intellectui angelico a materia Ex hoc autem principio recte colligitur, etiam omnino abstrahenti sunt improportionata, quia intellectus Angeli et hominis specie differre, res cognita potest esse altiori modo in cognos- nam quorum essentia est diversa, etiam procente, quam in seipsa, ergo nihil obstare po- prietas, præsertim prima, et maxime propria test, quominus hæ res materiales ab Angelo est specie diversa , sed intellectus est hujuscognosci possint, ergo sub objecto ejus com- modi proprietas , ergo. Item argumentantur prehenduntur, ergo majori ratione continen- nes dicti auctores, præsertim D. Thomas, ex tur sub objecto intellectus angelici. Probatur diversitate operationis intellectivæ Angeli, et consequentia, quia intellectus angelicus altior omanimæ colligendo diversitatem in subset universalior est, quam humanus et licet sit tantia, at vero operatio immediatius ostendit a materia elevatior, hoc non potest obstare, diversitatem in potentia quam in essentia , quandoquidem multo elevatior est divinus in- ergo si Angelus et anima differunt specie in tellectus, qui omnia materialia etiam infima substantia, a fortiori in intellectu. Et ita fere distinctissime cognoscit. Confirmatur ab effec- argumentatur D. Thomas , dicto cap. 94, tibus : nam Angeli movent cælos, præsunt ration. ult. Denique argumentatur idem D. huic universo corporeo et homines custodiunt: Thomas, 1 p., quæst. 79, art. 2, ex majori,vel quæ sine cognitione materialium rerum etiam minori potentialitate illorum intellectuum. singularium facere non possent : quæ omnia Nam humanus intellectus est pura potentia in ex sequentibus notiora fient. Ex his ergo satis genere intelligibilium, angelicus vero natura probatum est, non posse esse aliud adæqua- sua postulat, ut sit semper in actu vel primo tum objectum intellectus angelici, nisi ens ab- completo, vel etiam secundo, magna ex parte; stractissime sumptum, quia neque illa omnia, nam hæc diversa proprietas naturalis differenquæ enumeravimus, sub ratione entis minus tiam essentialem satis ostendit. In articulo abstracta comprehenduntur : neque ens sic autem octavo, ejusdem quæst., ad 1, ait : Quod abstractum aliquid comprehendit, quod sub vis cognoscitira Angelorum non est alterius gecognitione angelica aliquo modo non cadat. neris a vi cognoscitira rationis, sed comparatur Recte igitur illud pro objecto adæquato con- ad ipsam ut perfectum ad imperfectum. Intelstituitur. Addidimus autem, ens, quatenus ve- ligit autem de perfecto et imperfecto essenrum est, esse objectum intellectus, ut distin- tialiter sub eodem genere, ut aperte constat gueremus illud ab objecto voluntatis et ut de- ex doctrina ejus, dicta quæst. 75, art. 7 et 1, signaremus formalem proprietatem entis, sub contra Gentes, cap. 3. qua ad intellectum pertinet, de qua re latius 16. Aliquorum responsio ad proximam proin Metaphysica diximus, disputat. 8, sect. 7, bationem. — Dicunt vero aliqui, intellectum num. 24, et sequentibus.

humanum, et angelicum, ut sunt proprietates 15. Secunda conclusio tripartita. - Proba- fluentes a diversis essentiis, esse specie divertur prima pars conclusionis.—Dico secundo. sas, et hoc tantum dictis rationibus concludi : Hoc objectum absolute sumptum non est pro- nihilominus tamen ut respiciunt idem adæquaprium angelici intellectus, nec est specificum tum objectum, esse unius speciei. Quam disrespectu diversorum intellectuum angelicorum, tinctionem de ipso intelligere Angeli, et hominis, tradit Ferrariensis, dicto cap. 94, § ult., objectum, et ita per habitudinem ad illud sudicens, non repugnare, eosdem actus, ut res- mit primam differentiam essentialem, et spepiciunt operantes diversarum naturarum, esse cificam, ut in priori loco recte declarat Cajediversos in specie, quatenus a naturis specie tanus, et in tractatu de Anima ostendemus. diversis profluunt, et nihilominus convenire in Ergo altera differentia, quam fingitur habere specie, quatenus ad idem formale objectum talis entitas, ut est proprietas talis naturæ, tendunt. Adducitque exemplum de visionibus erit accidentalis, quia solum erit differentia, hominis, et leonis ejusdem objecti visibilis : in modo emanationis a tali natura, vel unionis eademque distinctionem adhibet de ipsis po- ad tale subjectum. Sicut calor ignis, et aeris, tentiis visivis eorumdem, unde idem de intel- si in absoluta essentia caloris ejusdem speciei lectibus Angeli, et hominis sentit. Et hanc dis- sint, solum possunt accidentaliter differre in tinctionem generaliter approbat Cajetanus, 1 emanatione a tali , vel tali forma aeris, aut p., quæst. 77, art. 3, circa corpus articuli, ubi ignis, et lumen aeris, ac lunæ a sole producta, eum explicasset generatim, quomodo potentiæ cum sint in ratione luminis ejusdem speciei speciem ab objectis su.dant, addit, illam doc- essentialis, et in actione per quam a sole ditrinam esse intelligendam de potentiis, ut po- manant, etiam conveniant, solum possunt cotentiæ sunt. Nam ut proprietates naturæ sunt, gitari accidentaliter diversa in modo unionis sie distinguuntur juxta diversitatem natura- ad hoc, vel illud subjectum, ut omittam differum. Nihilominus tamen idem Cajetanus, ea- rentiam in intensione, et remissione, quam dem 1 p., quæst. 79, art. 7, licet illam dis- habere possunt, quæ multo magis accidentalis tinctionem in potentiis sensitivis externis ad- est. Ergo applicando distinctionem ad intelmittat, in intellectibus eam negat, dicitque lectum angelicum et humanum, profecto si intellectum Angeli, et hominis esse omnino comparatione ad objectum sunt ejusdem spespecie diversas, non solum ut proprietates sunt ciei ultimæ, simpliciter sunt ejusdem essentiæ diversarum naturarum, sed etiam ut potentiæ specificæ, et diversitas in modo emanationis sunt habentes ordinem ad objecta. Ejusque extrinseca est, quatenus non est in ipsa qualifundamentum est, quia diversitas intellectum tate, et potentia, sed tantum in modo emananon sumitur ex diversitate objecti. Quod pro- tionis a tali, vel tali principio. Consequens aubat, quia duplex est objectum intellectus, mo- tem est per se incredibile, et contra theologos tivum et terminativum. Primum (ait) non est allegatos, dicentes, intellectus ipsos in sua esadæquatum potentiæ, et ideo ad distinguendas sentia, et entitate esse differentes in Angelis, potentias sufficiens non est: secundum vero et hominibus, et non tantum emanationes eoest idem in omnibus intellectibus, scilicet, en- rum. tis ratio, et ideo non potest ab illo distinctio 18. Impugnatur secundo. Accedit, quod potentiarum sumi.

si intellectus in se sunt ejusdem specie, etiam 17. Rejicitur dicta responsio, et impugnatur emanationes erunt ejusdem speciei, quia terprimo, — Mihi vero distinctio illa de potentiis, minum ejusdem speciei producunt, licet ex diquod, ut potentiæ sunt, habeant unitatem versis principiis procedant: nam hoc non facit specificam, et ut proprietates specie differant, diversitatem specificam in actione, si terminus intellecta de unitate specifica propria, et ulti- est ejusdem rationis. Et idem cum proportione ma, et de distinctione illi opposita semper dis- est de unione ad subjectum. Quod vero in quaplicuit. Primo, quia talis potentia est una sim- litate ipsa, quæ est potentia, et passio, ut est plex entitas, quæ unam tantum habet diffe- res distincta ex natura rei a modo unionis, rentiam specificam essentialem; quod si ali- vel emanationis, non possint intelligi plures qua alia ratio formalis per modum speciei ul- differentiæ specificæ propter habitudines transtimæ in illa consideratur, erit accidentalis tali cendentales, et quasi aptitudinales, quas haentitati, ut in disp. Metaphysicæ, sect. 1, os- bent ad naturam, et objectum, probatur, quia tendi. Si ergo eadem qualitas, quæ est poten- illæ duæ habitudines licet ratione per inadætia, et proprietas secundum illas rationes in quatos conceptus a nobis distinguantur, utraduabus speciebus ultimis ex natura rei distinc- que est de ratione essentiali et specifica talis tis constituitur, peto, quæ illarum sit essen- entitatis, et inter se intrinsecam, ac necessatialis, quæ vero accidentalis. Certe species illa, riam connexionem habent, quia intellectus, quæ sumitur ab objecto, non potest dici acci- verbi gratia, humanus non manat ab anima, dentalis, nam talis qualitas per se primo in- nisi ut est potentia habens talem habitudinem stituitur propter suum actum, quo tendit ad tale ad tale objectum media tali operatione, et ideo ut est talis potentia, habet connaturalem pro- bebunt propriam speciem talis, vel talis intelportionem cum tali essentia, et postula, ut ab lectus. Et hoc tantum suadet ratio Cajetani, illa dimanet. Et e contrario ipsamet potentia nimirum, tales potentias non habere diversisecundum suam differentiam ultimam talis tatem ab illo objecto; non tamen probat hapotentiæ a tali essentia dimanat , ergo non bere ab illo unitatem specificam simpliciter, possunt secundum illas habitudines duæ species id est, ultimam, nec etiam probat, non habere qualitatis in illam et entitate distingui, ergo ab illo unitatem aliquam genericam, seu susi duo intellectus ut potentiæ respicientes ob- balternam. Atque hinc probata relinquitur jecta sunt ejusdem speciei, etiam ut proprie- assertio secunda quoad primam partem ejus, tates , seu passiones in eadem specie erunt. quia illud objectum, scilicet ens, in tota latiEo vel maxime, quod passio, ut passio, seu tudine sua est etiam adæquatum intellectui proprietas ut sic, non constituit speciem qua- humano, ergo non est proprium angelici inlitatis distinctam a potentia, sed facit, ut po- tellectus. Unde ulterius infertur, neutrius esse tentia sit naturalis, ergo si in ratione potentiæ objectum specificum, id est formale dans insunt ejusdem speciei, et utraque est naturalis tellectui ultimam speciem ejus, imo contraria suo subjecto, nulla differentia specifica potest ratione posse dici genericum, et quasi mateibi cum fundamento cogitari.

riale, quia ab ipso sumitur differentia gene19. Impugnatur tertio. - Concluditur pro- rica, quæ ad specificam quasi materialiter batio primve partis assertionis. — Atque hæc comparatur. doctrina non solum in intellectibus, sed etiam 20. Probatur secunda pars intellectus Anin voluntatibus, nec tantum in potentiis spiri- gelorum dirersce speciei, specie differunt. -Setualibus, sed etiam in sensibus, seu aliis prin- cunda vero pars ejusdem assertionis eodem cipiis materialibus procedit. Unde non video, fere modo explicanda, et probanda est. Nam cur Cajetanus in posteriori loco rejiciat opi- supponit intellectus Angelorum specie differre, nionem, quæ distinctione illa utitur in intel- nimirum eorum Angelorum, qui inter se spelectibus humano, et angelico, at in visu, vel cie differunt: nam si qui sunt ejusdem speciei aliis sensibus externis illa utatur, imo in priori substantialis, in eis non habebit locum hæc loco generaliter illam admittat. Melius pro- distinctio, nec de illis est ulla difficultas, nam fecto Scotus, in 2, d. 1, q. 6, ad argumenta in objecto adæquato tam materiali, quam forattingens distinctionem illam in operationibus, mali convenire poterunt, sicut intellectus hudicit, quod licet duæ operationes dicantur mani inter se conveniunt. Quod autem in Anejusdem speciei ex parte objecti, et diversæ ex gelis specie differentibus intellectus etiam speparte naturæ, seu principii, a quo procedunt, cie differant, ex dictis in præcedenti puncto nihilominus simpliciter concedendum esse, cum proportione ostendi potest, quia tanta est tales operationes distingui specie, et tantum distinctio inter proprietates consequentes nasecundum quid esse ejusdem speciei. Quia turam, quanta est in ipsa natura, ergo si Anconvenientia illa in tali objecto non potest geli in substantiali natura specie differunt, dare unitatem simpliciter, sed ad summum etiam intellectus, qui sunt proprietates maxisecundum quid, quando aliunde datur prin- me connaturales talibus substantiis, specie cipium faciens diversitatem in specie, quia (ut distinguentur. Item operationes intellectuales optime adjungit) quælibet diversitas specifica Angelorum specie diversorum specie differunt sufficit ad distinctionem simpliciter, non autem ex subtiliori, universaliori, et immaterialiori quælibet identitas in aliquo sufficit ad iden- modo cognoscendi, ut in sequentibus videbititatem simpliciter, quia identitas simpliciter mus, ergo etiam potentiæ intellectivæ specie requirit integram causam, ad distinctionem differunt. Neque in hac parte locum habet autem sufficit quæcumque diversitas. Quo circa distinctio de intellectu ut potentia, vel ut prosi intellectus humanus et angelicus eo ipso, prietate talis Angeli : nam quæ diximus de inquod manant a principiis specie diversis, ha- tellectu angelico, et humano inter se compabent sufficientem rationem specificæ, et essen- ratis, eodem modo procedunt in intellectibus tialis diversitatis inter se, etiamsi inde objec- Angelorum diversarum specierum. Nam diftum adæquatum habeant, non habebunt ab ferentia constituens unumquemque intellecillo identitatem simpliciter, id est, specificam, tum angelicum in sua specie essentiali unica sed ad summum habebunt unitatem generi- est, et considerari debet in tali qualitate, vel cam in ratione potentiæ intellectivæ, per quam potentia secundum se spectata, et præcisa ab distinguentur a sensibus, non tamen inde ha- omni modo dimanationis, vel unionis. Si ergo intellectus in tali differentia conveniant, sim- tur tertia pars conclusionis, in qua dicebamus, pliciter erunt potentiæ ejusdem speciei, et necessarium esse, ut illud commune objectum sive dimanent ab hac, sive ab illa substantia, sub aliqua ratione magis formali ad singulas vel huic, aut illi inhæreant, eamdem speciem species intellectuum cum proportione adapretinebunt in essentia sua, etiamsi in princi- taretur. Circa quam partem varii possunt esse püs, vel subjectis distinguantur. Unde etiam dicendi modi. Unus est, non esse necessarium, e contrario si ab essentiis substantialibus dis- ut omnis specifica differentia intellectuum ab tinctis manant proprietates specie diversæ, et objecto sumatur, sed posse aliunde provenire, tales proprietates sunt potentiæ, seu intellec- præsertim ex modo tendendi in tale objectum, tus, etiam in ratione potentiarum, seu intel- sicut non est necesse, ut motus, vel actiones lectuum specie distinguentur. Ita ergo distin- semper distinguantur ex terminis : nam diguuntur intellectus Angelorum specie distinc- versæ actiones possunt ad eumdem terminum torum inter se.

diverso modo tendere, ut creatio, et genera21. Objectum intellectus angelici in commu- tio, etc. Sic ergo licet diversi intellectus in ai commodo se habeat ad singulas ipsius intel- idem objectum adæquatum tendant, possunt lectus species. — Ex quo tandem fit, ut ens in inter se distingui specie ex modo tendendi in communi prout est objectum adæquatum in- illud, quæ varietas in modo tendendi potest tellectus angelici respectu singulorum intel- multipliciter contingere. Primo quia unus tenlectuum in specie, non sit objectum specificum, dit cum majori actualitate, et immaterialitate, neque formale in esse objecti, sed tantum sit quam alius, quomodo distingui potest intelgenericum, et quasi materiale in esse rei. Pa- lectus humanus ab angelico, quia intellectus tet ratione facta, quia est objectum commune humanus in ordine ad ens intelligibile est maomnibus intellectibus angelicis, unde ab illo gis potentiale, quam intellectus angelicus, quia ut sic non possunt habere, quod tales, vel tales prior potest esse in pura potentia tam ad acsint, sed solum quod intellectus angelici sint. tum, quam ad totum objectum : intellectus Imo si quis recte consideret, neque communis autem angelicus semper est in actu aliquo moratio, seu differentia intellectus angelici potest do, ut capite præcedenti declaratum est. Item ab illo objecto sumi, nisi illud aliquo forma- cum ens intelligibile sit duplex, scilicet in po. liori modo determinetur. Etenim objectum il- tentia, et in actu, intellectus humanus, qui lud adæquatum est intellectui creato, ergo ex natura sua medio corpore in actum reducitur, vi illius non magis determinatur ad intellectum majorem quamdam proportionem habet cum angelicum, quam ad humanum. Antecedens ente intelligibili in potentia, quod materiale supra probatum est, et consequentia probatur, est et per illud incipit, et ad modum ejus cæquia intellectus creatus immediate dividitur tera cognoscit. Angelicus autem intellectus ens in intellectum humanum, et angelicam, tan- intelligibile actu per se primo cognoscit, et ab quam in species essentialiter diversas, ut pro- illo incipit, et reliqua ad illum ordinem aliquo batum est. Ex quibus una, scilicet intellectus modo elevat, ut ea intelligat, et ita hi duo humani, est species ultima, et altera subalter- gradus, seu ordines intellectum, licet in adæna, scilicet angelici intellectus. Sed hanc dis- quato objecto conveniant, possunt ex modo tinctionem non possunt habere ex illo objecto, intelligendi distingui , in quo etiam addi cum utrique membro commune sit, ergo o- potest diversitas, in modo intelligendi simportet, ut illud objectum aliquo alio modo ad plici, vel composito cum discursu, vel sine singula illa membra determinetur. Unde a illo, et similes. Nam ex his colligunt theofortiori sequitur, intellectus angelicos inter se logi allegati diversitatem specificam inter Anspecie differentes non posse habere suas spe- gelum, et animam, ergo cum proportione incies ultimas ab illo objecto non solum ut com- de etiam sumi potest diversitas specifica intelmuni intellectui creato, verum etiam neque ut lectuum. At vero inter ipsos angelicos intellegaliquo modo magis determinato, communi tus considerari potest diversitas in modo simtamen respectu intellectus angelici in genere pliciori, et universaliori cognoscendi intelligisumpto.

bilia objecta tam in actu, quam in potentia, 22. Circa tertiam partem conclusionis varii quam diversitatem quoad modum universalidicendi modi. Primus modus dicendi. Di- tatis postea latius explicaturi sumus : quoad tersitas specifica non semper ex objecto, sed ali- simplicitatem vero, seu immaterialitatem inquando a modo tendendi desumitur. Hic di- telligi potest ex proportione ad ipsas substancendi modus probabilis est.-Hinc ergo sequi- tias angelicas; nam una est in sua entitate

subtilior, purior, et immaterialior alia, ut li- licus in sua specifica, et essentiali perfectione bro præcedenti declaravi : virtus autem pro- est commensatus essentiæ, a qua dimanat, et portionata est substantiæ , et actus virtuti, in modo intelligendi quasi adæquatur suæ quod in sequenti puncto magis exponetur.Hic substantiæ tanquam primo objecto intelligibili, ergo dicendi modus probabilis est et illum in- ideoque ab illo accipit differentiam specificam. sinuat Cajetanus, dicto art. 7, et saltem verum Unde non obstat, quod objectum hoc non sit habet respectu objecti adæquati in esse rei, adæquatum (quod Cajetanus objiciebat) quia seu in ratione formali cognita, et abstracta satis est, quod sit maxime proportionatum. ex aliqua convenientia reali inter ipsa parti- 24. Tertius modus dicendi. Hæc diversicularia objecta sub communi comprehensa. tas specifica a variis rationibus formalibus, Sic cnim sumendo objectum adæquatum sine sub quibus desumitur. Objectio. Solutio. dubio possunt diversi intellectus habere idem - Declaratur. - Tertio potest hinc declarari adæquatum objectum, et ex aliis modis distin- hæc specifica diversitas intellectuum juxta gui.

sententiam quorumdam dicentium, quod licet 23. -- Secundus modus dicendi. Diversi- omnes intellectus angelici, vel creati convetas specifica ab objecto motivo masime proprio niant in objecto adæquato intelligibili, ut quod desumitur. — Secundo addi potest , quando cognoscitur, nihilominus in illo objecto consispecifica differentia intellectuum non potest ex derari debere plures rationes formales, sub objecto terminativo adæquato assumi, acci- quibus a variis intellectibus cognosci potest, piendam esse ex objecto motivo maxime pro- quia secundum illas induit varias rationes forprio, et intrinseco. Quæ doctrina sumi potest malis objecti, per quas possunt intellectus esex D. Thoma, 1 p., q. 12, art. 4, ubi tres sentialiter distingui. Nam licet objectum, quod gradus intellectuum, supremum, infimum, et intelligitur, sit idem, attingibile est sub dimedium ponit, id est, divinum, humanum, et versis rationibus, et ita secundum diversas atangelicum, eosque ex objectis maxime pro- tingibilitates (ut aiunt) potest varias species portionatis, et quasi motivis singulorum dis- intellectibus tribuere. Qui dicendi modus in tinguit. Nam intellectus divinus a sola sua es- hoc potest displicere, quod principium petere, sentia , quæ est suum esse subsistens, quasi aut circulum committere videtur. Quia illæ connaturaliter movetur ad intelligendum, et diversæ rationes, seu attingibilitates, quæ in per illam solam omnia cognoscit. Humano objecto illo adæquato considerantur, in hoc vero intellectui connaturale est moveri ad tantum consistunt, quod potest perfectius, vel cognoscendum a rebus in materia existentibus, minus perfecte intelligi, aut per se, vel per licet abstractiori, et immaterialiori modo illas aliud, primario, vel secundario, aut aliis simicognoscat, quam in se sint, et per illas ad im- libus modis, at vero hæ omnes et similes dimaterialia ascendit. Angelicus vero intellectus versitates, seu attingibilitates solum sunt deper se primo intelligit naturas immateriales nominationes extrinseca a potentiis, quæ illis creatas, quæ sunt mediæ inter Deum, et res variis modis possunt talia objecta attingere, materiales, et per illas ad Deum ascendit, ma- ergo non distinguuntur potentiæ ex diversis terialia vero objecta quasi ex abundantia vir- rationibus, seu attingibilitatibus ejusdem obtutis suæ altiori modo, quam homo cognoscit. jecti adæquati, sed potius ex diversitate intelPotestque hic modus distinctionis ad varias lectuum provenit, quod idem objectum diverspecies intellectum in illo medio gradu con- sis modis attingibile sit. Propter quam ratiotentas applicari. Nam in supremo gradu prop- nem multis non placet modus hic distinguendi ter summam ejus perfectionem nulla est mul- intellectus ex objecto, quando alioqui in obtiplicatio, in tertio vero propter infimam con- jecto reali et adæquato conveniunt. Sed nihilditionem non est multiplicatio specifica, licet sit ominus responderi potest, negando illas divernumerica in medio vero gradu distincti specifica sas rationes, seu attingibilitates, quæ in objecto reperitur, quæ per directa motiva intrinseca, et considerantur, esse tantum denominationes maxime connaturalia cum proportione decla- extrinsecas a potentiis distinctis, vel actibus rari potest. Unusquisque enim intellectus an- earum provenientes : nam ante has denomigelicus connaturaliter postulat suam propriam nationes consideranda est aptitudo ex parte substantiam, a qua manat, intime intueri, et objecti, ut tali, vel tali modo attingibile sit. illi immediate conjungi, ac proinde ab illa per Nam sicut ipsum ens, in quantum ens suppose primo ad intelligendum seipsum moveri, et nitur esse verum et intelligibile ante denomiexcitari, et ideo unusquisque intellectus ange- nationem extrinsecam a potentia intellectiva,

« PredošláPokračovať »