Opere del cavaliere Vincenzo Monti, Zväzok 5

Predný obal
Dalla stamperia delle muse, 1827
 

Čo hovoria ostatní - Napísať recenziu

Na obvyklých miestach sme nenašli žiadne recenzie.

Zvolené strany

Iné vydania - Zobraziť všetky

Časté výrazy a frázy

Populárne pasáže

Strana 94 - Marsi monumenta clientis, 75 maenaque quod prima nondum defecerit orca. 'hic aliquis de gente hircosa centurionum dicat: "quod sapio satis est mihi. non ego curo esse quod Arcesilas aerumnosique Solones obstipo capite et figentes lumine terram, 80 murmura cum secum et rabiosa silentia rodunt atque exporrecto trutinantur verba labello, aegroti veteris meditantes somnia, gigni de nihilo nihilum, in nihilum nil posse reverti. hoc est quod palles? cur quis non prandeat hoc est?
Strana 114 - Egregius lusisse senes. Mihi nunc Ligus ora Intepet, hybernatque meum mare, qua latus ingens Dant scopuli, et multa littus se valle receptat. Lunai portum est operae cognoscere, cives. Cor jubet hoc Enni, postquam destertuit esse JO Maeonides Quintus pavone ex Pythagoreo.
Strana 101 - Tecum etenim longos memini consumere soles, Et tecum primas epulis decerpere noctes ; Unum opus, et requiem pariter disponimus ambo, Atque verecunda laxamus seria mensa.
Strana 70 - Quisquis es, o modo quem ex adverso dicere feci, Non ego, quum scribo, si forte quid aptius exit, (Quando haec rara avis est) si quid tamen aptius exit, Laudari metuam ; neque enim mihi cornea fibra est. Sed recti finemque extremumque esse recuso EUGE tuum et BELLE.
Strana 112 - Jus habet ille sui palpo quem ducit hiantem Cretata ambitio ? Vigila, et cicer ingere large Rixanti populo, nostra ut Floralia possint Aprici meminisse senes...
Strana 84 - Quid iuvat hoc, templis nostros immittere mores, et bona Dis ex hac scelerata ducere pulpa? Haec sibi corrupto casiam dissolvit olivo...
Strana 98 - Cor tibi rite salit? Positum est algente catino Durum olus, et populi cribro decussa farina; Tentemus fauces : tenero latet ulcus in ore Putre, quod haud deceat plebeia radere beta.
Strana 177 - Shakspeare, io so di avere sparso in pubblico teatro delle lagrime sulle sventure di Giulietta e di Romeo, e di esserne altra volta partito pieno di terrore e di raccapriccio per i fuJori di Amieto. Nomino questi forestieri , acciò si veda che io non sono idolatra dei soli Italiani.
Strana 117 - Nunc et de cespite vivo Frange aliquid, largire inopi, ne pictus oberret Caerulea in tabula. Sed cœnam funeris heres Negliget, iratus quod rem curtaveris; urnae Ossa inodora dabit, seu spirent cinnama surduin, Seu ceraso peccent casia e nescire paratus.
Strana 68 - Intrant, et tremulo scalpuntur ubi intima versu. Tun', vetule, auriculis alienis colligis escas? Auriculis, quibus et dicas cute perditus, ohe?