Obrázky na stránke
PDF
ePub

Τι ουν αν μη ειδωμεν τα εγκειμενα φησι, μαλισα μεν κ' αν μη ειδης τα εγκειμενα, απ' αυτης της αναγνωσεως πολυς ο αγιασμος γεινεται. Αλλως δε αδυνατον παντα επισης αγνοιειν Δια γαρ τοτο η πνευματος ωκονομησε χαρις τελωνας, και σκηνοποιες, και ποιμενας, και αιπολους και αγραμματους ταυτα συνθειναι τα βιβλια, ίνα μηδεις των ιδιωτων εις ταυτην εχη, καταφευγειν' την προφασιν, ινα πασιν ευσυνοπτα η τα λεγομενα. Ινα και ο χειροτεχνης, και οικετης, και η χηρα γυνη, και ο παντων ανθρωπων αμαθεςατος, κερδανη, και ωφεληθη παρα της ακροασεως.-Chrys. de Laz. Conc. 3. (Paris.) Trin. Coll. Lib. Dublin.

[ocr errors]
[ocr errors]

Τις δε ακουων οτι μακαριοι αι πραεις, μακαριοι οι ελεημονες, μακαριοι οι καθαροι τη καρδια, και οσα τοσαυτα, διδασκαλου δεησεται, ως τι μαθειν των λεγομενων ; αλλα τα των σημείων και θαυματων και ισοριων ουχι και το τυχοντι γνωριμα και σαφη;

Μεγαλη ασφαλεια προς το μη αμαρτάνειν, των γραφων η αναγνωσις. Μεγας κρημνος και βαραθρον βαθυ, των γραφων η αγνοια. Μεγαλη προδοσια σωτηριας, το μηδεν απο των θειων ειδεναι νομων, τατο και αιρέσεις έτεκε, τ8το και βιον διεφθαμενον εισηγαγε, τοτο τα ανω κατω πεποιηκεν. Αμηχανον γαρ, αμηχανον ακαρπον αναχωρησαι τινα συνεχως αναγνωσεως απολαυοντα μετα επιτασιας. De Lazaro. Conc. 3. (Paris.) Trin. Coll. Dublin.

Oρα τα δειγματα τα ληστρου. Πρωτον οτι ου παρρησια εισερχεται, δευτερον, οτι ου κατα τας γραφας. Τατο γαρ εςι το μη δια της θυρας. Ενταύθα γαρ και τους προ αυτο αιναττεται, και τους μετ' αυτον εσομενους. Τον τε Αντιχρισον, και τους ψευδοχρισους. τον τε Ιεδαν και θευδαν. •. Εικοτως δε θυραν τας γραφας εκαλεσεν. Αυται γαρ ημας προσαγάσι τω Θεω και την θεογνωσιαν ανοιγουσιν. Αυται προβατα ποιασίν, αυται φυλαττουσι, και τοις λυκοις ουκ αφιασιν επεισελθειν. Καθαπερ γαρ τις θυρα ασφαλης, ουτως αποκλεισι τοις αιρετικους την εισοδον, εν ασφαλεια καθεσωσα ημας περι ων αν βελομεθα παντων, και ουκ εωσα πλανασθαι.

Ο γαρ μη γραφεις χρωμενος, αλλ' αναβαινων αλλαχοθεν, τουτεσιν ετεραν εαυτω και μη νενομισμενην τεμνων οδον, έτος κλεπτης εσιν.-De Laz. Conc. 3. (Parisiis.) Trin. Coll. Lib. Dublin.

Oρα γαρ την εκκλησιαν οπερ ελεγον, οτι ποτε νυμφη εσι, ποτε θυγατηρ εσι, ποτε Παρθενος εσι, ποτε δελη εσι, ποτε βασιλισσα εσι, ποτε σειρα εσι, ποτε ορος εσι, ποτε παραδεισος εσι, ποτε πολυτεκνος εσι, ποτε κρινον εσι, ποτε πηγη εσι, παντα εσι. Δια τουτο ακουσας ταυτα, μη νομιζε σωματικα ειναι, παρακαλω. Αλλα συντεινον σου την διανοιαν, τα γαρ σωματικα τοιαυτα ειναι και δυναιται. Οιον τι λεγω. Το ορος παρθενος ουκ εσιν. Η παρθενος, νυμφη εκ εςιν. Η βασιλισσα, δελη έσιν. Η εκκλησια παντα εσι. Δια τι; οτι εκ εν σωματι ταυτα, αλλ' εν ψυχη.-Hom. in Psal. 44. Moguntiæ.

Note.-Αμαγνωσις-lectio-agnito.-Scap. Ler.

things cannot be corporeal. For example a mountain is not a virgin, a virgin is not a spouse, a queen is not a maid. But the church is all these things. And why? because these things are not in the body, but in the soul.-Hom. on 44th Psalm.

On the Mass. For do this, he says, in remembrance of me. We do not perform a different sacrifice, as the high-priest did then, but always the same; or rather we make a memorial of the sacrifice.-On the Epist. to Heb. ch. 10.

[ocr errors]

Against the judicial Power of the Priests in forgiving Sins. And why do I speak of the priests? Neither angel nor archangel can perform any of the things which are given by God; the Father, Son, and Holy Ghost, administer all things. The priest furnishes his tongue and lends bis band-On John, ch. 20, hom. 86.-Cited by Archbishop Usher in his answer to a Jesuit verified. (Lat. Edit. Basil, 1539.)

Chrysostom, in his work on the Priesthood, delivers an opinion which is quite opposed to the foregoing, and more particularly to Jerome.

[ocr errors]

Anti-Transubstantiation. As therefore with the Jews, so did he there establish the monument of his goodness in the mystery, by this means shutting up the inouths of beretics. For when they say, Whence is it certain that Christ really existed, as with other arguments, so do we shut their mouths with the mysteries. For if Jesus did not die, of what are the things which we perform the symbols ---Sermon on Matt. (Paris. Trin. Coll. Dub.)

Since then the Word said, This is my body, let us be persuaded and believe and behold it with the eyes of the mind. For Christ gave us nothing perceptible, but all things intellectual in perceptible things. Thus in baptism the gift of the water is sanctified in a perceptible act. - From the same Sermon.

The hand which divides the flesh, the mouth filled with spiritual fire, the tongue purple with the terrible blood;

We have become one body and one flesh with Christ. From the

same.

He prepares for us his body not only in faith, but in very deed From the same.

Teτο γαρ ποιειτε, φησιν, εις την εμην αναμνησιν. Ουκ αλλην θυσιαν, καθαπερ ο αρχιερευς τοτε, αλλα την αυτην αει ποιεμεν. Μαλλον δε αναμνησιν εργαζομεθα θυσιας.-In Epist. ad Ηeb. c. 10.

Contra de Sacerdotio.

Και τι λεγω τες ερεις ; 8τε αγγελος οτε αρχαγγελος εργασασθαι τι δυναται εις τα δεδομενα παρα το θες, αλλα πατηρ και υιος και αγιον πνευμα παντα οικονομεί. ο δε ιερευς την εαυτο δανειζει γλωτταν, και τον εαυτ8 παρεχει χειρα.-In Joh. 20, hom. 86. Ed. Græca. (Citante Usher.) Verif. Ed. Latin. Basilea. 1539. tom. 3.

Antitransubs. Ωσπερ ουν επι των Ιουδαιων, 8τω δε ενταυθα της ευεργεσιας εγκατεδησε το μνημοσυνον τω μυςηριω, κάντευθεν εμφραττων των αιρετικων τα τοματα: Οταν γαρ λεγωσι ποθεν δηλον οτι ετυχεν ο Χρισος, μετα των αλλων και επι των μυστηριων αυτους επισομιζομεν. Ει γαρ μη απεθανεν ο Ιησους, τινος τα συμβολα τα τελουμενα; (Parisiis. Trin. Coll. Dublin.) Chrysost, in Matt. Hom. *ß.

Eπει ουν ο λογος φησι τουτεσι το σωμα με και πειθωμεθα και πιςεωμεν και νοητοις αυτο βλεπωμεν οφθαλμοις. Ουδεν γαρ αισθητον εδωκεν ημιν ο Χρισος, αλλ' αισθητοις μεν πραγμασι, παντα δε νοητα. Ουτω και εν τω βαπτισματι, δι' αισθητ8 μεν πραγματος αγιαζεται τα υδατος το δωρον.-Ιbidem.

Την χειρα την ταυτην διατεμνουσαν την σαρκα; το τομα το πληρουμενον πυρος πνευματικου; την γλωσσαν την φοινισσομενην αιματι φρικώδεκατω.

Γεγοναμεν ημεις Χρισου σωμα εν, και σαρξ μια.-Ιbidem.

Και ου τη πισει μονον, αλλα και αυτω τω πραγματι σωμα αυτα ημας κατασκευαζει.Ibidem.

[ocr errors]

From the preceding quotation it would appear difficult to deny that Chrysostom held consubstantiation : whilst it will also be seen that his language is so highflown, that we cannot safely trust to it. The following quotations prove his disbelief of transubstantiation.

For as before the bread is consecrated we call it bread, but when the grace of God has consecrated it by the priest it is delivered from the name of bread, and is esteemed worthy to be called the Lord's body, although the nature of the bread remains in it, and it is not called two bodies, but one body of God's Son : so likewise the divine nature residing in the body of Christ, these two make one Son and one person. And yet it must be acknowledged that the mode of bis existence is unconfused and undivided, not in one nature, but in two complete natures.-Chrysostom to the Monk Casarius. Extracted from Dupin's Lives of the Fathers.

When this treatise first appeared, it was deemed so opposed to transubstantiation, that the Romanists denied its genuineness with all their power : but when a copy was afterwards discovered in the Florentine library, they pretended that it was not after all opposed to transubstantiation, than which a greater fallacy cannot be imagined. Dupin thus relates the finding of it:

The Catholics long suspected Peter Martyr of imposture, but, some time after, Bigotius having found an ancient manuscript of the version of that letter in the Dominicans' library at Florence, it was no longer doubted that Peter Martyr took thence the fragment, and I think that we ought

not to reject it as unworthy of Chrysostom.Dupin's Library of Ecclesiastical Authors, vol. 3, p. 37. (Printed at Paris, 1698.)

Chrysostom's Eulogy of Paul. And he ruled the whole world like a single house, or one ship, spatching up those that were drowning, establishing and confirming the unstable, exhorting the sailors, sitting at the helm, managing the oars, tightening the ropes, setting the sails, looking up to heaven : he himself being every thing, both sailor, and pilot, and the man at the prow, and the sail and the ship, and suffering all things, that he might alleviate the evils of others.-In praise of the divine Paul.- Paris edit. Trin. Coll, Dublin.

The above passage may be profitably contrasted with Chrysostom's eulogies of Peter which favour Peter's supremacy.

Against Prayers in an unknown tongue. For whether it is a pipe or a lute, if it be breathed upon or beaten confusedly and foolishly, without proper measure or harmony, it will rerceate the minds of none of the hearers. But if we demand so

και ο

Sicut enim antequam santificetur panis, panem nominamus; divinâ autem sanctificante gratiâ, mediante sacerdote, liberatus est quidem appellatione panis, dignus autem habitus est Dominici corporis appellatione, etiamsi naturu panis in eo permansit, et non duo corpora, sed unum corpus filii prædicatur; sic et hic, divinâ insidente corporis naturâ, unum filium, unam personam, utraque hæc fecerunt; agnoscendum tamen inconfusam et indivisibilem rationem non in una waturâ, in duabus perfectis.

Les Catholiques ont longtems soupconnè Pierre Martyr d'imposture, et ont considere le fragment de cette lettre comme une pièce de son invention. Mais depuis quelque temps M. Biyot ayant trouvé un exemplaire manuscrit assez ancien de la version de cette lettre dans la Bibliothèque de Dominicains de Florence, on n'a plus doute que ce ne fut de là que Pierre Martyr avoit tiré le fragment qu'il en avoit rapportè. Il me semble même que l'on ne doit pas la rejeter comme une pièce indigne de St. Chrysostome.- Nouvelle Bibliothèque des auteurs Eccles. p, L. E. Dupin, tom. 3. (Utrecht, 1731.)

Και καθαπερ μιας οικιαν η πλοιον εν, την οικουμενην απασαν κυβερνων, και τους μεν βαπτιζομενους ανελκων, τους δε ιλλιγγιωντας σηριζων, τους ναυτας παρακε λευομενος, επι των αυχενων καθημενος, την πρωραν περισκοπων, σχοινια τεινων, κωπην ελαυνων, ισιον ελκων, προς τον ουρανων βλεπων, παντα αυτος ων, και ναυτης, και κυβερνητης, και πρωρέυς, και ισιον, και πλοιον, και παντα πασχων, ινα τα ετερων Avon cara.-De Laudibus divi Pauli. ( Parisiis.) Trin. Coll. Lib. Dublin.

Ειτε γαρ αυλος, ειτε κιθαρα ειη, και μηδε ρυθμω, μηδε αρμονια τη προσηκοση, αλλα συγκεχυμενως και απλως κρεοιται και εμπνεοιται, αδενα ψυχαγωγησει των άκροντων....

Eιδε

παρα των αψυχων τοσαυτην απαιτομεν σαφηνειαν και αρμονιαν και διακρίσιν, κα

και εν τοις ασημοις εκεινοις φθογγοις βιαζομεθα και φειλονεικομεν πολλην

« PredošláPokračovať »