Obrázky na stránke
PDF
ePub
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

apostolorum principi Petro, Petrique successori Romano
Pontifici, in potestatis plenitudine, tradidit gubernandam:
Hunc unum super omnes gentes et omnia regna principum
constituit, qui evellat, destruat, dissipet, disperdat, plantet,
et ædificet, &c.
From Jewel, bishop of Salisbury's defence of his Apology

for the Church of England.
In the Pope's own book of ceremonies it is expressly ap-
pointed and laid out, in order to avoid confusion, what each
estate ought to do.

Thus, therefore, it is appointed, “ Cùm papa per scalam ascendit, ;"&c. When the Pope takes his stairs to mount on horseback, the greatest prince that is present, whether he be king or emperor, shall hold his stirrup, and afterwards lead his horse a little way. But if there be two kings in presence, the more honourable of them shall hold the bridle on the right side, and the other* on the left.

If the Pope will not ride, but be borne on men's shoulders in a chair, then must four of the worthiest princes, yea the emperor himself, or any other mighty monarch, if he be present, bear the chair, Pope and all, a little way forward on their shoulders.-Cerem. lib. 1. sec. 5. c. 4. Again, Imperator traditis primò et sceptro, &c. The emperor, delivering over his golden apple and his sceptre to one of his men, cometh unto the Pope's horse, and in honour of our Lord Jesus Christ, whose person on earth the Pope beareth, he holdeth the stirrup until the Pope be mounted, and afterwards he taketh the bridle and leadeth forth his horse.

Further it is appointed, “ Caudam pluvialis portabit nobilior laicus, qui erit in curiâ, etiamsi esset imperator aut rex.” The most noble laymen present in the court shall bear up the train of the Pope's cope, even though he be an emperor or a king. In fine, the Pope's own book of ordinaries and ceremonies saith thus:

1. The Emperor shall hold the Pope's stirrup. 2. The Emperor shall lead the Pope's horse.

3. The Emperor must bear the Pope's chair on his shoulder.

A.

In the 12th century the kings of France and England performed this service.

4. The Emperor shall bear up the Pope's train.

5. Let the Emperor bear the bason and ewer to the Pope.

6. The Emperor shall give the Pope water.
7. The Emperor shall carry the Pope's first dish.

8. The Emperor shall carry the Pope's first cup.* Pope Gregory VII.'s own description of the extraordinary penance and of the absolution of the Emperor of Germany.

Baronii Annal. Eccles. tom. xi. an. 1077. Epist. Greg. Pap. de pænitentiâ et absolutione regis. Greg. lib. iv. Epist. 12.

Gregorius episcopus, servus servorum Dei, omnibus archiepiscopis

, episcopis, ducibus, comitibus, cæterisque principibus regni Teutonicorum, Christianam fidem defendentibus, salutem et apostolicam benedictionem.

Interim verò Regem adventare certè cognovimus, qui etiam priusquam intrasset Italiam, supplices ad nos legatos præmittens, per omnia se satisfacturum Deo et Sancto Petro et nobis obtulit, et ad emendationem vitæ suæ, omnem se servaturum obedientiam repromisit, dummodo apud nos absolutionis et apostolicæ benedictionis gratiam impetrare mereretur. Quod cùm diù multis consultationibus differentes, acriter eum de suis excessibus per omnes qui intercurrebant nuntios redargueremus; tandem per semet ipsum, nihil hostile aut temerarium ostentans, apud oppidum Canusii, in quo morati sumus, cum paucis advenit, ibique per triduum ante portam castri, deposito omni regali cultu, miserabiliter, utpote discalceatus et laneis indutus, persistens, non prius cum multo flatu apostolicæ miserationis auxilium et consolationem implorare destitit, quam omnes qui ibi aderant, ad quos rumor ille pervenit, ad tantam pietatis et compassionis misericordiam movit, ut pro eo multis precibus et lacrymis intercedentes, omnes quidem insolitam mentis nostræ duritiem mirarentur; nonnulli verò in nobis non apostolicæ severitatis gravitatem, sed quasi tyrannicæ feritatis crudelitatem esse clamarent.

Denique instantiâ compunctionis ejus, et tantâ omnium

Through the kindness of Dr. Sadler, I obtained a perusal of the original work from the library of Trinity College, Dublin, and was enabled to verify the above quotations. The title of the work is, “Sacrarum ceremoniarum Sanctæ Romanæ Ecclesiæ, libri tres." (Coloniæ Agrippinæ, 1571.)

qui ubi aderant supplicatione devicti, tandem eum relaxato anathematis vinculo, in communionis gratiam et sinum matris ecclesiæ recipimus, acceptis ab eo securitatibus, quæ inferius scriptæ sunt.

Henry, Emperor of Germany, kissed the Pope's feet.
Pap. Paschal. XII. an. Dom. 1111. Bar. Ann. Eccles.

tom. xii. (Antverpiæ, 1609. Cùm autem ad superiora graduum ascendisset ; illic dominus Papa cum episcopis pluribus, cum cardinalibus presbyteris et diaconibus, et subdiaconibus, et cæteris cunctorum ministris affuit. Ad cujus vestigia cum rex corruisset, post pedum oscula elevatus est.

The Kings of England and France perform the office of

equerry to the Pope. Pope Alex. III. an 1162. Baron. Ann. Eccles. tom. xii. (Editio ut supra.)

Exinde, parvo spatio temporis interjecto, Ludovicus, rex Francorum, et Henricus, rex Anglorum, super Lejerim apud Tocianum convenientes, Alexandrum papam Romanum honore congruo susceperunt, et usi officio stratoris, pedites dextrâ laevâque franum equi ipsius tenentes, eum usque ad præparatum papilionem perduxerunt, quo mediante, Deo favente, pax inter eos firma restituta est. Frederick, King of Germany, performs the office of equerry to

Pope Adrian. Hadriani Pap. IV. an. 1155. Baron. Ann. Eccles. tom. xii. (Editio ut supra.)

Rex Fredericus præcessit aliquantulum, et appropinquante domino papa tentorio regis, per aliam viam transiens descendit, et occurrens rex ei, quantum est jactus lapidis, in conspectu exercitus officium stratoris cum jucunditate implevit, et streguam fortiter tenyit.

Pope Celestine kicked off the Emperor of Germany's crown.

Celestini Papæ III. an. 1191. Hen. V. imp. Baronii Ann. Eccles. xii. (Antverpiæ, 1609.)

Quæ autem tunc temporis transacta sunt cum imperatore,

ex Rogerii annalibus tunc scriptis referre sic pergimus." In crastino autem consecrationis suæ dominus papa transtulit se a Laterano usque ad ecclesiam B. Petri, et venit ibi obviam ei Henricus Alemannorum rex cum Constantia uxore suâ, et cum copiosâ plebe armatâ.—Romani verò clauserunt portas urbis, et custodierunt eas manu forti et armata, non permittentes eos intrare. Dominus verò papa ante ostium ecclesiæ beati Petri supra gradus recepit sacramentum a prædicto Alemannorum rege quòd ipse ecclesiam Dei et jura ecclesiastica fideliter servaret illabata, et quod rectam justitiam teneret, et quod patrimonium beati Petri, si quid inde ablatum esset, in integrum restitueret, et quod Tusculanum ei redderet. Deinde introduxit eos dominus Papa in ecclesiam et unxit eum in Imperatorem, et uxorem suam in imperatricem. Sedebat autem dominus Papa in cathedrâ pontificali, tenens coronam auream imperialem inter pedes suos, et imperator inclinato capite recepit coronam, et imperatrix similiter de pedibus domini Papæ. Dominus autem Papa statim percussit cum pede suo coronam imperatoris et dejecit eam in terram, significans, quod ipse potestatem ejiciendi eum ab imperio habet, si ille demeruerit. Sed cardinales statim arripientes coronam, imposuerunt eam capiti imperatoris.

The necks of kings and princes are put under the knees of

priests. Decretum Gratiani, emendatum et notis illustratum unà cum glossis, Gregorii XIII. pont. max. jussu editum, ad exemplar Romanum diligenter recognitum. (Taurini, 1620.)

Decreti prima pars. Dist. 96. c. 10.

Gelasius Papa, Anastasio Imperatori. Duo sunt quippe, Imperator auguste, quibus principaliter hic mundus regitur, auctoritas sacra pontificum et regalis potestas. In quibus tanto gravius pondus est sacerdotum, quantò etiam pro regibus hominum in divino sunt reddituri examine rationem.

Nosti itaque inter hæc, ex illorum te pendere judicio, non illos ad tuam redigi posse voluntatem.

Talibus igitur institutis, talibusque fulti auctoritatibus plerique pontificum, alii reges, alii imperatores excommunicaverunt. Nam si speciale aliquod de personis principum

requiretur exemplum, beatus Innocentius Papa Arkadium imperatorem (quia consensit ut Sanctus Chrysostomus & ellà

UNIVIF

LIB

ROMISH CONTROVERSY.

sede pelleretur) excommunicavit. B. etiam Ambrosius, licet sanctus, non tamen universalis ecclesiæ episcopus, pro culpâ, quæ aliis sacerdotibus non adeò gravis videbatur, Theodosium magnum imperatorem excommunicans ab ecclesiâ exclusit; qui etiam in suis scriptis ostendit, quod aurum non tam pretiosius sit plumbo, quàm regiâ potestate sit altior dignitas sacerdotalis, hoc modo, circa principium sui pastoralis scribens. “ Honor, fratres, et sublimitas episcopalis nullis poterit comparationibus adæquari. Si regum fulgori compares et principum diademati; longè erit inferius quam si plumbi metallum ad auri fulgorem compares ; quippe cum videas regum colla et principum submitti genubus sacerdotum, et osculatâ eorum dexterâ, orationibus eorum credant se communiri.”

The same difference exists between the Popes and Kings

as between the Sun and the Moon. Decretales d. Gregorii, P. IX. (Taurini, 1621.)

De majoritate et obedientiâ, lib. xxxiii. p. 424. Clemens Papa. tertius, illust. Constant. imperatori, c. 6.

Potuisses autem prærogativam sacerdotii ex eo potius intelligere, quod dictum est; non a quolibet sed a Deo; non regi, sacerdoti, non de regiâ stirpe, sed de sacerdotali prosapiâ descendenti, de sacerdotibus videlicet qui erant in Anathot: “ Ecce constitui te super gentes, et regna, ut evellas et dissipes; ædifices et plantes."

Prætereà nosse debueras, quod “fecit Deus duo magna luminaria in firmamento cæli, luminare majus, ut præesset dici, et luminare minus, ut præesset nocti, utrumque magnum, at alterum majus. Ad firmamentum cæli, id est, universalis ecclesiæ, fecit Deus duo magna luminaria, id est, duos instituit dignitates, quæ sunt pontificalis auctoritas et regalis potestas. Sed illa quæ præest diebus, id est, spiritualibus, major est; quæ verò carnalibus minor : ut quanta est inter solem et lunam, tanta inter pontifices et reges differentia cognoscatur.

There is the following gloss upon the words between the sun and moon.

Inter solem et lunem] Igitur cum terra sit septies major

« PredošláPokračovať »