Obrázky na stránke
PDF
ePub

riorein hominem cæpla renovatione in fidci justitiam manos, Per unum hominem peccatum intravil in mun(a) respiramus : tamcn ne humana ignorantia de resur dum , et per peccatum mors (Rom. v, 12)? Ilanc illi rectione corporis nihil speraret , etiam ipsum quod mortem , non corporis , sed animæ intelligi volunt; propter meritum peccati in presenti sæculo dixerat quasi aliud dictum sit ad Corinthios, Per hominem mortuum , in futuro propter merilum justitiæ dicit vi mors, ubi omnino animæ mortem accipere non sivificandum ; nec sic ut lantum ex mortuo vivum fiat, nuntur, quia de resurrectione corporis agebatur, qui verum etiam ex mortali immortale.

morti corporis est contraria. Ideo etiam sola mors ibi CAPUT VII. – 7. Vita corporis speranda , præce per hominem facta commemorala est, non etiam pec. dinle janı vita spiritus. Quanquam itaque vcrear ne catum ; quia non agebatur do justitia, que contraria res manifesta exponcndo potius obscurctur, aposto. est peccato, sed do corporis resurrectione, quæ conlice tamen sententiæ lumen altende. Si autem Chri. traria est corporis morti. stus , inquit, in vobis est, corpus quidem mortuum est CAPUT IX. — 9. Peccatum propagatione, non imipropter peccatum , spiritus autem vita est propter justi

lalione tantum transisse in omnes. lloc autem apostolilian. lloc dictum est , nc ideo putarent homines vel cum testimonium in quo ait, Per unum hominem pecwullum, vel parvuın se habere beneficium de gratia catum intravit in mundum , et per peccatum mors, coChristi, quia necessario morituri sunt corpore. Atten nari cos quidem in aliam novam detorquere opiniodere quippe debent, corpus quidem adhuc peccati me nem , luis litteris intimasti ; sed quidnam illud sit, ritun gerere, quod conditioni mortis obstrietum est; quod in his verbis opinentur , tacuisti. Quantum allseil jam spiritum cæpisse vivere propter justitiam fi lem ex amis comperi, hoc ibi sentiunt, quod et mors dei, qui el ipse in homine fuerat quadam morle infi ista que illic commemorata est, non sit corporis, delitatis exstinclus. Non igitur , inquit, parum vobis quam nolunt Adam peccando meruisse , sed anima. intuneris puletis esse collatum , per id quod Christus quiz in ipso peccato fil': et ipsum peccatum non in vobis est , quod in corpore propter peccatum mor propagatione in alios homines ex primo homine, sed Ho, jam propter justitiam vester spiritus visit; nec tione transisse. llinc enim ctiam in parvulis noideo de vita qnoque ipsius corporis desperelis. Si lunt credere per Baptismum solvi originale peccatum, enim spiritus ejus qui suscilavit Christum a morluis ha quod in nascentibus nullum esse omnino contendunt. bilat in vobis , qni suscitavit Christum a mortuis , rivisi Sed si Apostolus peccatuin illud commemorare vocabil et mortalia corpora vestra per inhabitantem spiri- luisset , quod in hunc mundum , non propagatione , lam ejus in robis. Quid adhuc tante luci funius con

sed imitatione intraverit ; cjus principem, non Adam, tentionis offunditur ? Clamat Apostolus : Corpus qui

sed diabolum diceret, de quo scriptum est, ab initio dem mortuum est in vobis propter peccalum , sed vi

diabolus peccat (1 Joan. In , 8). De quo etiam legitur visieabuntur etiam mortalia corpora vestra propter

in libro Sapientiae, Invidia aulem diaboli mors intravil justitiam, propter quam nunc jam spiritus vita est ,

in orbem terraruni. Nam quoniam ista mors sic a diaquod totum perficietur per gratiam Christi, hoc est,

bolo venit in homines, non quod ab illo fuerint proper inhabitantem spiritum cjus in vobis; et adhuc re pagali , sed quod eum fuerint imitati, continuo subclainatur. Dicit ctiam quemadmodum fiat uit vila in

junxit, Imitantur autem eum qui sunt ex parte ipsius , se mortein mortificando convertat". Ergo , fratres, (Sap. 1r, 24, 25). Proinde Apostolus cum illud peccainquil, debitores sumus non carni , ul secundum carnemi

lum ac mortem commemoraret, quic ab uno in omnes vivamus. Si enim secundum carnem vicerilis, moriemini;

propagatione transissel, eum principem posuit, a si nulem spirilu facta carnis mortificaverilis, rivetis

quo propagatio generis humani sumpsit exordium. (Rom. vi, 10 13). Quid est aliud, quam hoc : Si se

10. Imitantur quidem Adam , quotquot per inobe cumdum niortem vixcritis , lolum morietur; si autem

dientiam transgrediuntur mandalum Dei : sed aliud secundum vilam vivendo mortem mortificaveritis,

est quod exemplum est voluntate peccantibus , aliud totum vivet?

quod origo est cum peccato nascentibus. Nam et CAPUT VIII. 8. Verba Pauli quo sensu intel

Christum imitantur sancti ejus ad sequendam justiligenda. ltcin quod ait, Per hominem mors el per

lian. Unde el. idem apostolus dicit, Imitatores mei hominem resurrectio mortuorum : quid aliud quam de

eslote, sicut el ego Christi (1 Cor. x1, 1). Sed præter morte corporis intelligi potest; quando ut hoc diceret,

hane imitationem, gratia ejus illuminationem justifide resurrectione corporis loquebatur, eamque instan

eationemque nostram etiam intrinsecus operatur , tissima ct acerrima intentione suadebat? Quid est

illo opere de quo idem prædicator ejus dicit, Neergo quod hic ait ad Corinthios , Per hominem mors,

que qui plantat est aliquid , neque qui rigat; sed qui inet per hominem resurrectio mortuorum. Sicul enim in

crementum dat Deus (Id. 111, 7). Hac enim gratia : baAdam omnes moriuntur, sic el in Christo omnes vivifica

plizatos quoque parvulos suo inserit corpori, qui buntur (1 Cor. xv, 21, 22): nisi quod ait cliam ad Ro.

certe imitari aliquem nondum valent. Sicut ergo illo · Editi, ul rila n in se mortem mortificando conrerlal.

in quo omnes vivificantur, pr:cler quod sc ad justiAplius Vaticani Mss., ul vita, id est, spiritus mortificando Editi, sit. At Mss., fit. Ex his codex Cyziranuensis, quo corpus, reddat spirituale ac vivum. Io Cygirannensi codice le ipso peccato fit. Vide supra, n. 2. gitiir, rit rita in se mortem vivificando mortificando comerlat. Aliquot Mss., intraril.

Gallicani qualuor et quidam Beljici Niss., mortem riri 3 Am. Er. et Mss.: Hæc enim gruilia : minus recte. parerilis.

* Sic habent Mss. Al edili , in quo omnes virificabwulur, (a) Forte, justilia.

præterquam quod.

Liam excmplum imitantibus prabuil, dal etiam sui impii omncs imitentur, nescio utrum quisquam repespiritus occultissimam fidelibus gratiam, quam latene riat: quod tamen cum Apostolus de primo bomino Ier infundit el parvulis : sic et ille in quo omnes mo dixerit, In quo omnes peccaverunt, adhuc de peccati riuntur , præter quod cis qui prcceplum Domini vo propagine disceptatur, et nescio qua nebula imitatioluntate transgrediuntur , imitationis exemplum est, nis opponitur ! occulla eliam labe carnalis concupiscentiæ suæ tabi 12. Attende etiam quc scquunlır. Cum eniin ficavit in se omnes de sua stirpe renientes'. Hinc om dixissel, In quo omnes peccaverunt ; seculus adjunxit, nino , nec aliunde , Apostolus dicit, Per unum homi Usque ad legem enim peccatum in mundo fuil : hoc nem peccalum intravil in mundum, et per peccatum cst, quia nec lux poluil auferre peccatum, qu:e submors; et ita in omnes homines perlransivit, in

quo omnes

intravit ut magis abłındarut peccatum; sive naturalis peccaverunt. Hoc si ego dicerein, resislerenı isti, mc lex, in qua quisque jam ratione utens, incipit peccato que non recle dicere, non recte sentire clamarenl. originali addere et propria ; sive ipsa quæ scripta per Nullam quippe in his verbis intelligerent sententiam Moysen populo dala est. Si enim data essel lex, quæ cujuslibet hominis !, nisi islam quam in Apostolo in possel vivificare, omnino ex lege essel justitia. Sed contelligere nolunt. Sed quia ejus verba sunt, cujus au clusit Scriptura omnia sub peccalo, ut promissio ex fide cloritati declrin.cque succumbunt , nobis objiciunt Jesu Christi darelur credentibus ( Galat, in, 21 el 22 ). intelligendi tarditatem, cum ea quae tam perspicue Peccalum autem non deputabatur, cum lex non essel. dicta sunt, in nescio quid aliud de!orquere conantur. Quid est, non depulabalur ; nisi, Ignorabatur, ct pecPer unum, inquit, hominem peccatum intravil in mun calim esse non pulabatur? Neque enim ab ipso Dodum, el per peccaluin mors. Hoc propagationis est, non mino Deo tanquam non essel habebatur, cum scriimitationis : nam si imitationis , Per diabolum dice plun sil, Quicumque sine lege peccaverunt, sine lege rel'. Quod autem nemo ainbigil, istum primum ho peribunt (Rom. II, 12). minem dicit, qui est appellalus Adam. El ila, inquit, CAPUT XI. - 13. Regnum mortis quid apud Apoin omnes honines pertransiil.

stolum. - Sed regnarii, inquil, mors ab Adam usque ad CAPUT X.-11. Actualis el originalis peccati distin Moysen : id esl, a primo hominc usque ad ipsam cliain clio. Deinde quod sequilur, In quo oinnes peccave

legem que divinitus promulgata est, quia nec ipsa runt, quam circumspecle, quam proprie, quam sine poluit regnum mortis auferre. Regnuin enim mortis ambiguilale dictum est. Si enim peccaluin intellese vult intelligi, quando ila dominalur in hominibus ris, quod per unum hoitinem intravil in munduni, in realus peccati, ut eos ad vitam æternam, quæ vera quu (a) omnes peccaverunt : certe manifestum est vila est, venire non sinat, sed ad secundam etiam, alia esse propria cuique peccata, in quibus hi tanlum que pænaliler ælerna est, mortem trahat. lloc repeccant, quorum peccata sunt; aliud hoc unum, in gnum mortis sola in quolibet loomine gratia destruit quo omnes peccaverunt; quando omnes ille anus Salvatoris, quæ operala est etiam in antiquis sanctis, homo fuerunt. Si antem 110m peccaluin, sed ille onus quicumque antequam in carne Christus veniret, ad liomo intelligitur, in quo uno homine omncs peccave ejus tamen adjuvantem gratiam, non ad legis litteram, runt, quid ctiam isla est manifestatione manifestius ? que jubere lantum, non adjuvare polerat, pertineNempe leginius justificari in Christo qui crcdunt in bant. lloc namque occultabatur in velere Testamento eum, propter occultam coinmunicationem cl inspira pro temporum dispensatione justissima, quod nunc tionem gratiæ spiritualis, qua quisquis hæret Domino revelatur in novo. Ergo in omnibus regnavil mors ab unus spiritus est, quamvis eum ct initcntur sancti Adam usque ad Moysen, qui Christi gratia non adjuti ejus : legatur mihi tale aliquid de iis, qui sancios ejus sunt, ut in cis regnoin mortis destrueretur : etiam in imjlali sunt, utrum quisquam dictus sit justificalus in eis qui non peccaverunt in similitudinem & prævaricaPaulo aut in Petro, aut in quolibet borum, quorum lionis Adæ ; id est, qui nondum sua et propria volunin populo Dei magna excellit auctoritas; nisi quod in lalc sicut ille peccavérunt, sed ab illo peccalum origiAbraham dicimur benedici, sicut ci dictum est : Bene nale Traxerunt : qui est sorma futuri ; quia in illo condicentur in te omnes genles (Gen. XI1, 3; Galat.-In, 8): stituia est forma condemnationis futuris posteris, qui propter Christum qui semen ejus est secundum car ejus propagine crearentur, ut ex uno omnes in connem. Quod manisestius dicitur, cum hoc idem ita dici demnationem nascerenlur, ex qua non liberat nisi lur: Benedicentur in semine tuo omnes gentes (Gen. gratia Salvatoris. Scio quidem plerosque latinos codi$X11, 18 ). Dic:um autem quemquam divinis cloquiis, ces sic labere (a): Regnavil mors ab Adam usque ad peccasse vel peccare in diabolo, cum eum iniqui el Aloysen in eos qui peccarerunt in similitudinem præra

ricationis Adæ, quod etiam ipsum, qui ita legunt, ad In plerisque Mss., venturos.

eumdem referunt intellectum ; ut in similitudinem • hic addilum in pluribus Mss., hæc dicere ; in excusis qui diceret hæc. Glossema, quo carent nonnulli manu

prævaricationis Adio peccasse accipiant, qui in illo scripti.

Am. et Er , nam per dialolum diceret; omisso, si imi I Probæ notæ Mss., adhuc cum de peccali propagine dilationis , quod Lov. el nonnulli manuscripli addunt, la sceptatur, nescio que nebula imitationis opponitur. inetsi nos necessarium.

Ita códex Cygirannensis. Alii vero Mss. , ergo in eis. (4) Græce legitur eph'ó, quod genere non concordat cum Editi, ergo el in eis. nomine amariia , posilo ibi ad significandum peccatum. Con 3 Manuscripti nonnulli, in similitudine. ker lil). A contra duas epistolas Pelagianorum, n. 7.

(a) Confer epist. 157, n. 19.

peceaverunt, ut ci similes crearen ur, sicut ex hominc CAPUT SIlI. - 16. Quomodo per unum mors el homines, ita ex peccatorc peccatores, ex morilaro per unum rila. Ac per hoc ab Adam , in quo onincs moriluri, damnatoquc damnati'. Græci autem codi. peccavimus, non omnia nostra peccata , sed tantum ees, unde i: latinam linguam interpretatio facta est, originale tradusimus': a Christo vero, in quo omaut omnes alil penc omncs, id quod a me primo po

nes justificamur ?, non illius tantum originalis, sed situm est, babent.

eliam cæterorum que ipsi addidimus peccalorum re. 14. Sed non, inquit, sicut delictum, ita et donalio. Si

m'ssionem consequimur. Ideo non sicut per unum pecenim ob unius delictum mult mortui sunt, multo magis canlem, ila est el donum. Nam judicium quidem ex uno gratia Dei et donum in gratia unius hominis Jesu Christi delicio, si non remillilur, id est, originali, in condemin multos abundavit : non, magis mullos, id est, niulio nationem jam polest ducere : gratia vero ex multis plures homines, neque enim plures justificantur quam delictis remissis, hoc est, non solum originali, verum condemnantur ; sed, multo magis abundavil. Adamı etiam omnibus cæteris ad justificationem perducit. quippe es uno delicto suo reos genuit : Christus au 17. Si enim ob unius delictum mors regnavit per tem etiam qu:e homincs delicta proprie voluntatis unum, mullo magis qui abundantiam gratiæ ei justitiæ ad originale in quo nati sunt addiderunt, gratia sua accipiunt, in vita regnabunt per unum Jesum Christum. solvit alque donavit, quod cridentius in consequenti- Cur ob unius delictum mors regnavil per unum, nisi bus dicit.

quia mortis vinculo tenebantur in illo uno in quo oinnes CAPUT XII. - 15. linum peccatum omnibus com peccaverunt, etiamsi propria peccata non aduerent? mune. Vcrum illud diligentius intuere, quod ait, ob Alioquin non ob upius deliclum inors per unum reunius delicluin mullos mortuos. Cur enim ob unius gnavit, sed ob delicla inulta multorum per unum. illius, el non potius ob delicia sua propria, si hoc loco quemque peccantem. Nam si propterea cæteri ob al.. intclligenda est imitatio, non propagatio? Scd attende terius bominis delicium mortui sunt, quia illuin in deqnod sequitur : Et non sicut per unum peccantem, ita linquendo præcedentem subsequentes imitati sunt: est et domum. Nam judicium quidem ex uno in condem ille quoque et multo magis ob alterius delictumn mornationent, graria autem ex multis deliciis in justificatio luuis est, quem diabolus delinquendu isa precesserat, nem. Nunc dicani, ubi locum habeat in his verbis illa ul ei deliclum cliam ipse suaderel : Adam vero nihit: imitatio. Ex uno, inquit, in condemnationem : quo uno, suasit imitatoribus suis; el muli qui ejus imitalores nisi delictu? lloc enim explanal, cum adjungit, Gratia dicuntur, eum fuisse et lale aliquid commisisse vel autem ex multis delictis in justificalionem. Cur erge non audierunt, vel omnino non credunt. Quanto ergo judiciuin ex amo delicto in condemnationem, gratia rectius, sicut jam dixi, diabolum principem constivero ex nullis delictis in justificationem ? Nonne si tuisset Apostolus, a quo uno peccatum et mortem bullum est originale delictum, non solum ad justifica per omnes transiisse diceret, si hoc loco non propa tionem gratia, sed etiam judicium ad condemnationem gationem, scd imitationem dicere voluissct? Mullo es multis delictis homines ducit? Neque enim gratia enimi rationabilius Adam dicitur imitator diaboli, quem multa deliela dunal, ci non etiam judicium multa de suasorem habuit peccati, si polcsl quisquam imitari licla condemnal. Aut si propterca ex uno delicio in cljam illum qui nibil lale suasil, vel omnino quem nccondemnationem ducuntur, quia omnia delicta qua scil. Quid est autem, qui* abundantiam gratiæ el justilia condemnantur, ex illius unius imilatio:c commissa accipiunt, nisi quod non ei tantum peccato in quo omnes sunt; eadem causa cst cur ex uno delicto etiam ad peccavermit, sed cis etiam quæ addiderunt, gratia rejustificationem duci intelligantur, quia omnia delicta missionis dalur; cisque liominibus tanta justilia donaquæe justificatis remilluntur, ex illius unius imitatione tur, ut cum Adam consenscrit ad peccatum suadenti, coniniissa sunt. Sed hoc videlicet non intelligcbat non cedant isti etiam cogenti? Et quid est, multo magis Apostolus cum diccbal, Judicium quidem ex uno deli in rita regnabunt, cum mortis regnum mullo plures in clo in condemnationem, gratia vero ex multis delictis in æternam poenam trabal; nisi intelligamus eos ipsos in justificationem? Imo vero nos intelligamus Apostolum, ulroquo dici qui transeunt ab Adam ad Christum, id est, et vidcamus ideo dictum judiciuni ex uno delicto in

a morte ad vitam, quia in vita æterna sine line regnacondemnationem, quia sulliccrct ad condemnationem bunl, magis quam in eis mors lemporaliter et cum etiamsi non esset in liominibus nisi originale pecca line regnavit? Tum. Quamvis enim condemnatio gravior sit eorum, 18. Itaque sicut per unius delictum in omnes homi qni originali deliclo cliam propria conjunxerunt, et nes ad condemnationem, ita et per unius justificationem lauto singulis gravior, quanto gravius quis peccavil 2: in omnes homines ad justificationem vilæ. lloc unius tamen etiam illud solum quod originaliter tractum delictum, si imitationem allendamus, non erit nisi est, non tantum á regno Dei separat , quo parvulos

diaboli. Sed quia manifestum est, de Adam, non de sine accepta Christi gratia defunctos intrare non posse

diabolo dici; rcsial intelligenda, non imitatio , sees ipsi eti:um confitentur ; verum et a salute ac vila

propagatio peccati. Xterna facit alienos, quæ nulla esse alia potest prac

CAPUT XIV.- Nemo nisi Christus justificat. Nam ler regnum Dei, quo sola Christi societas introducit

. · Belgicus quidam Ms., loco, traduximus, babebal, truri. Remigianus codex el Belgici quidam Mss., damınandi. Sex Mss., justificantur. · Edili, quanto gravius quiique peccaril. Al Mss , quanto 3 Am. et Er., non solum. grarius quis peccavil.

• Edili, quod. mss. vero, qui.

[ocr errors]

et quod ail de Christo, per unius justificationem; ma ratio carn:lis, mullos ct spirilualis ; quamvis non gis hoc expressit, quam si per unius justitiam dice lam multos haec spiritualis, quam illa carnalis. Ves rel. E:um quippe justificationem dicit, qua Christus rusilamcn quemadmodum illa omnes habet homines , justificat impium, quam non imitandam proposuil, sic isla omnes justos homines : quia sicut nemo prieter sed solus hoc potest. Nam poluit Apostolus recle di. illam lumo, sic nemo prxter istam juslas homo: et cere, Imitatores mei eslole, sicut et ego Christi ( 1 Cor. in utraque multi. Sicul enim per inobedientiam unius X1, 1): nunquam autem dicerel , Justificamini a me, hominis peccalores constituti sunt multi , ila per obesicut et ego sum justificalus a Christo. Quoniam dientiam unius hominis justi constituentur inulli. possunt esse, cl sunil, ci fuerunt mului justi ho 20. Lex aulem subintravil, ul abundarel delictum. mines et imilandi ; juslus autem et justificans lloc ad originale hemines addiderunt jam propria voncmo, nisi Christus. Unde dicitur, Credenti in eum luntate, non per Adam : sed hoc quoque solvitur saqui justifical impium, depulatur fides ejus ad justitiam naiurque per Christum; quia ubi abundavil peccatum, (Rom. iv, 5). Quisquis crgo ausus suerit dicere, Justi superabundavit gratia! : ut quemadmodum regnavit peclico le; consequens est ut dicat etiam, Crede in me. calum in mortem, eliam quod non ex Adam traxeQuod nemo sanctorum recte dicere poluit, visi San runt homines, sed sua voluntate addiderunt ; sic et cius sanciorum : Credile' in Deum, et in me credite gratia regnel per jusliliam in vitam alernam. Non ti(Joan, xiv, 1): ut quia ipse justificat impium, cre men aliqua justitia præter Christum, sicut aliquia denti in eum qui justificat impium, deputelur fides peccata præter Adam. Ideo cum dixisset, quemadmoad justitiam.

dum regnavil peccatum in mortem ; hic non addidit , CAPUT XV. - 19. Confirmat ex propagatione pec Per unum, aul, Per Adam : quia supra dixeral eliam calum esse, quemadmodum el justitiam ex regenerik de peccato illo, quod subintrante lege abundavit; et rione. Quomodo et omnes per Adam peccalores, el om hoc utique non est originis, sed jam proprie rolunnes per Christum jusli, Nam si sola imitatio facit pec latis. Cum autem dixisset , sic et gratia regnet per valores per Adam, cur non etiam per Christum sola justitiam in vilam æternam; addidit, per Jesus Chriimilalio jusios facit? Sicut enim, inquit, per unius de sluin Dominuin nostrum ( Rom. v, 12-21 ): quia genelictum in omnes homines ad coudemnationen, sic el per rante carne illud tantummodo trahitur, quod est oriunius justificationem in omnes homines ad justificatio-' ginale peccatum (a); regeneranle aułem spiritu, non nem vitæ. Proinde isti, unus et unus , non Adam et solum originalis, sed etiam voluntariorum fit remissio Christus, sed Adam et Abel coustilui debuerunt. peccalcrum. Quoniam cum multi nos in hujus vilac tempore præ

CAPUT XVI.-- 21. Infantes non baptizali lenissiine cesserint peccatores, cosque imilati fuerint qui po- quidem, sed tamen damnantur. Pæna peccali Adæ gratia sleriore tempore peccaverunt; ideo tamen volunt corporis amissa. Potest proinde recleclici, parvulos sine isti, nonnisi Adam dictum, in quo omnes imitatione Baptismo de corpore exeuntes in damnatione ompeccaverint , quia primus hominum ipse peccavil.

nium mitissima fularos. Mullum autem fallit et failli, Ac per lioc Abel dici debuil, in quo uno omnes simi lur, qui eos in damnatione pr:edical non futuros, diliter bomines imitatione justiGeentur, quoniam ipse cente Aposlolo, Judicium ex uno delicto in condenina. primus honiinum jusle vixil. Aut si propter quem- tionem ; el paulo post, Per unius deliclum in onines dam articulum temporis ad Novi Testamenti exor

homines ad condemnationem. Quando ergo peccavit diuin pertinentem, Christus est positus propter imi

Adanon obediens Deo, lunc ejus corpus, quamvis Liilionem caput justorum : Judas ejus traditor caput

esset animale ac mortale, gratiam perdidit, qua ejus poni debuit peccatorum Porro si propterea Christus auinix omniex parte obediebat; luncille cxstill bestiaunus est in quo omnes justificentur, quia non sola lis molus pudendus bomiuibus, quem in sua erubuil ejus imitatio justos facit, sed per spiritum regenerans

nudilale. Tunc etiam morbo quodam ex repentina ct gratia : proplerea ct Adam unus est in quo omnes pestifera corruptione concepto faclum in illis est, ut illa peccaverunt, quia non sola ejus imitatio peccatores in qua creati sunt stabilitatc ætatis amissa, per mufacit, scd per carnem generans pæna. Ob hoc etiam

tabilitates latum irent in mortem. Quamvis ergo andictum est, omnes et omues. Neque enim qui gene nos multos postea vixerint, illo tamen die nori cæ rantur per Adam, iidem ipsi omnes per Christum rege perunt, quo mortis legem, qua in seniuin velerascenerantur : sed hoc reelo dictum e.:4, quia sicul nullius rent, acceperuul. Non enim slal vel icmporis puncarnalis generalio nisi per Adam, sie spiritualis nul clo, sed sine intermissione labilur, quiquid continua lius nisi per Christum. Nam și aliqui possent carne 1 Editi , superabundavit et gratia. Particula, et, abestá generari ' non per Adam, el aliqui generari spi

nianuscriptis et a greco Apostoli. rilu non per Christum ; non liquide omnes ,

(a) In Enchiridio multis post annis edith scripsit Augustisive

nus, n. 13, nou improbabiliter dici, parvulos parentuin non hic, sive ibi dicerentur. Eosdem autem omnes

solum primorum, sed etiam suorum de quibus ipsi nati sunt,

peccatis obligari, eosque ante regenerationem teneri illa poslea mullos dicit; possunt quippe in aliqua re Diviaa sententia, Tieddam peccata patrum in filios. Magister omnes esse qui pauci sunt : sed mullos habel genc Sentent., lib. 2, cap. 53, ostendit Augustinuin hæc dixisse

non asserendo, sed diversorum opiniones referendo. Dixit 1 Pilill, creditis. Al Miss., credite , ut solet Augustinus Sune ea regula et moderatione, quaai servari jussit in libro 6 juxta gracum, pisteuele.

de Genesi ad Lilleram, n. 11, nimirum « uit in profundo ' Am. Er., peccaverunil.

a Scripture sensu magis priesiaret diligentiam inquirerdi, lli edilis, regenerari. In Mss., generari.

« quam affirmandı temerilatem. »

mulatione sensim currit in finem, non perficientem, cxitum inveniunt. Quis enim Christianorum ferai, sed consumentem. Sie itaque implulum est quod di- cum dicitur ad æternam salutem posse quemquam serat Deus, Qua die ederilis, morle moriemini ( Gen. pervenire, si non renascatur in Christo, quod per II, 17). Ex bac igitur inobedientia carnis, ex hac Baptismum fieri voluit, eo jam tempore quo talc Salege peccati et mortis, quisquis carnaliter generatur, cramentum constituendum fuit regenerandis in spemn regenerari spiritualiter opus habet, ut non salutis æternæ ? Unde dicit Apostolus : Non ex opelum ad regnum Dei perducalur, verum etiam a pec ribus justitiæ quæ nos fecimus, sed secundum sam cali danmalione liberelur. Simul itaque peccato et

misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regeneramorli primi hominis obnoxii nascuulur in carne, el tionis (Tit. 111, 5). Quan tamen salutem in spc dicit simui justitiæ vit:eque æternæ secundi hominis sociali esse, cum hic vivimus, ubi ait : Spe enim salvi facti renascuntur in Baptismo : sieut et in Ecclesiastico sumus. Spes autem quæ ridetur non est spes : quod enim scripium cst, A muliere initium factum est peecali, et vidit qnis, quid sperat ? Si autem quod non ridemus per illam omues morimur (Eccli. xxv, 33 ). Sive au speramus, per patientiam exspectamus (Rom. viii, 24, tem a muliere, sive ab Adam dicatur, utrumque ad 23). Sine ista ergo regeneratione salvos in æternum primum hominem pertinet : quoniam, sicut novimus, posse parvulos fieri, quis audcat affirmare, tanquam mulier ex viro est, et utriusque una caro est. Unde non pro eis mortuus sil Christus ? Etenim Christus el illud quod scriptum est, Et erunt duo in carne una. pro impiis mortuus est (Id. v, 6). Isti autem qui, ut Igitur jam non duo, inquit Dominus, sed una caro manifestum est, nibil in sua propria vita impie coin(Matth. Xis, 5, 6),

miserunt, si nec originaliter ullo impietatis vinento CAPUT XVII. - 22. Non esse infantibus personale detinentur, quomodo pro eis mortuus est qui pro im · peccatum tribuendum. Quapropter qui dicunt parvulos piis mortuus est ? Si nulla originalis sunt peccati ideo baplizari, ul hoe eis remittatur quod in hac vita egritudinc sauciati, quomodo ad medicum Chris:um, proprium contraxerunt, non quod ex Adam traduse hoc est, ad percipiendum Sacramentuin salutis æterruul, uon magno molimine resellendi sunt. Quando ux, suorum currentium pio timore portantur, et non enim secum ipsi paululum sine certandi studio cogi cis in Ecclesia dicitur, Auferte hinc inocentes istos ; Laverint, quam sit absurdum nec dignam disputatione non est opus sanis medicus, sed male habentibus : quod dicunt, continuo sententiam commutabunt. non venit Christus vocare justos, sed peccatores ? Quod si noluerint, non usque adeo de humanis sen Nunquam dictum est, nunquain dicitur !,

nunquam sibuis desperandum est, ut metuamus nc hoc cuipiam

oinnino dicelur in Ecclesia Christi tale commentum, persuadeant. Ipsi quippe ut hoc dicerent, alicujus CAPUT XIX. 21. Infuntes uit fideles, ila et alterius sententiæ pra-juicio, kisi fallor, impulsi sunt: pænitentes dicuntur. Peccata sola inter Deum cl koac propterea cum remilli baptizato peccata necessa mines separant. Ac ne quis existimet ideo porrio faterentur, nec faleri vellent ex Adam Juclum vulus ad Baptisnum afferri oportere , quia sicut esse peccatum, quod remilli fatebantur infantibus, peccatores non sunt , ila nec justi suit : quomoipsam infantiam coacti suut accusare : quasi accusa

do ergo quidam merilum hujus ætatis a Domino lor infantix loc securior fieret, quo accusatus ci laudalum esse cominemorant, ubi ait, Sinite parrutos respondere non possct. Sed i-los, ut dixi, omitta venire al me ; lalium est eniin regnum cælorum (Mutth. mus; neque enim sermone vel documentis opus est, xix, 18)? Si enim hoc non propter humilitatis simiquibus innocentia probetur infantum, quantum ad

litudinem, quod humilitas parvulos faciat, sed procorum perlinel vilam, quam recenti ortu in se ipsis pler pucroruin vitam laudabilem dictum est, profecto agunt, si eam non agnoscit sensns bumanus, nullis et justi sunt. Non enim rccte aliter dici potuit, Taadminiculis cujusquam disputationis adjutus.

lium est regnum cælorum, cum esse non possit nisi CAPUT XVIII. — 23. Refellie eos qui baptizari juswrum. Sed forte hoc quidem non congruenter diparvulos volunt non in peccati remissionem, sed ad ob citur , quod parvulorum vitam laudaverit Dominus tinendum regnum cælorum. Sed illi movent, el ali. dicens, Talium est regnum cælorum : cum verax sit quid considerationc ac discussione dignum videntur illc intellecins quod humilitatis similitndinem in parva afferre, qui dicunt parvulos recenti vita editos visce ætale posnerit. Vermnlaicui forsitan hoc lenendum ribus matrum, non propter remillendum peccatum est quod dixi, propterea parvulos baptizari debere, percipere Baptismum, sed ul spiritualem procreatio quia sicut peccatores non sunt, ita nec justi sunt. nem non habentes 'crcentur in Christo, et ipsius Sed cum dictum esset, Non veni vocare juslos, quai regni cælorum participes fiant, corlem modo filii et ei responderetur, Quos ergo rocare venisti? contimo lueredes Dei, coheredes autem Christi. A quibus subjunxit, sed peccatores in pænitentiam (Luc. v, 32). lameu cum qua:ritur, utrum non baptizati et non

Ac per hoc, quomodo si justi sunt, ita etiarcsi effecti colreredes Christi, regnique cælorum partici. peccatores non sunt, non cos venit vocare, qui dixit, jes, habeant saltem beneficium salutis ælerne in Non veni vocare juslos, sed peccatores ? Et ideo Baresurrcctione mortuorum, Laborant vehementer, tec ptismo ejus qui cos nou vocat, non tantum frustra ,

verum etiain improbe videntur irruerc; quod absit Corbejensis et alii duo 'Ass., procreationem habentes ; ouissa negante particula.

lit sentiamus. Vocal cos igitur medicus, qui non est * Edili, co modo filii. Al Ess., eodem modo filii.

"In MS5., nunquam draur.

« PredošláPokračovať »