Obrázky na stránke
PDF
ePub

opus sanis, sed zgrotantibus, nec venil vocare justos, 27. An vero quisquam etiam hoc dicere audebit , sed peccatores in poenitentiam. Et idco quia su.e quod ad parvulos hæc sententia non pertineat, posvilac propriæ peccatis nullis adhuc lenenlur obnoxii, sintque sine participatione corporis hujns et sanguioriginalis in eis rgritudo sanatur in ejus gratia qui vis in se habere vilain (a) : quia non ait, Qui min salvos facit per lavacram regenerationis.

manducaverit, sicul de Baptismo, Qui non renatus 25. Dicet aliquis : Quomodo ergo et ipsi vocantur fuerit ; sed ait, Si non manducaveritis, velut cos allo. in penilenliam ? Numquid lantillos' polest aliquid quens qui audirc ct intelligere poterant, quod utique pænitere ? Huic respondetur : Si propterea pæniten non valent parvuli? Sed qui hoc dicit, non attendit les dicendi non sunt, quia sensum penilendi non quia nisi omncs isla sententia leneat, ut sinc corpore et habent, nec fideles dicendi sunt, quia similiter sen sanguine Filii hominis vilam habere non possint , sum credendi nondum habent. Si autem propterea frustra ctiam ælas major id cural. Potcst cnim, si recle fideles vocantur, quoniam fidem per vcrba ga non voluntatem, sed verba loquentis allendas, cis slantium quodam modo profitentur; cur non prias solis videri diclum, quibus tunc Dominus loquebalur: etiam pænitentcs habentur, cum per eorumdem verba quia non ait, Qui non manducaverit; sed, Si non gestantium diabolo et buic sæculo renuntiare mon manducaveritis. Et ubi est quod eodem loco de hac stranlur ? Toluni lioc in spe fil vi Sacramenti el ipsa re ail, Panis quem ego dedero, caro mea est pro divinae gratix, quam Dominus donavit Ecclesiæ. Cic. sæculi vita (Joan. vi, 54, 52) ? Secundum hoc enim terum quis ignorat quod baptizatus parvulus, si ad ctiam ad nos perlinerc illud Sacramentum intelligirationales annos veniens non credideril, nec se ab mus, qui lunc nondum fuimus quando ista dicebat; illicitis concupiscentiis abstinuerit, nihil ei proderit quia ' non possumus dicere ad saculuin nos non perquod parvus accepil ? Verumtamen si percepto Ba tinere, pro cujus vita Christus suam carnem dedit. plismate de hac vila emigraverit, solulo reatu cui Quis anlem ambigat seculi nominc homines signifioriginaliter erat obnoxius, perficietur in illo lumine calos esse, qui rascendo in lioc sirculum veniunt ! verilatis, quod incommutabiliter manens in æternum,

Nam, sicut alibi ait, Filii sæculi hujus general el justificatos præsentia Crcatoris illuminat. Peccala generantur (Luc. XX, 54). Ac per hoc etiam pro parenim sola separant inter homines et Deum, qu:e sl vulorum vita caro' data est, quæ data est pro sculi vinlur Christi gratia, per quem mcdiatorem reconci vita ; el si non manducaverint carnein Filii hominis, liamur, cum justificat impium.

nec ipsi habebunt vitan. CAPUT XX. 26. Ad mensam Domini nemo rile 28. Hinc est etiam illind, Paler diligil Filium, el nisi baptizalus accedil. Terrentur aulem isti sentrntia 'omnia dedit in manu ejus. Qui credil in Filium, habet Domini dicentis, Nisi quis natus fuerit denuo, non videbit vitam æternam : qui autem incredulus est filio, non haregnum Dei. Quod cum exponerel, ail, Nisi quis rena bebit vitam, sed ira Dui manet super eum ( Joan. III, ius suerit es aqua el Spirili, non intrabil in regnum

35, 36 ). In quo igitur horum genere ponemus infancælorum (Joan. 111, 3, 5). Et propterea conantur par les ? in eorum qui creilunt in Filium, an in eorum vulis non baplizalis innocentiae merilo salutem ac qui sunt increduli Filio? In nentro, ait aliquis; quia vitam ælernam tribuere; seil quia baptizati non sunt,

cum adhuc credere non possunt, nec increduli depueos a regno cælorum facere alienos : nova quadam landi sunt. Non hoc indicat ecclesiastica regula, el mirabili præsumptione, quasi salus ac xtern: vita

quic baptizatos infantcs fidelium numero adjungit. possit esse prxter Christi hæreditatem, præler re

Porro si isti qui baptizantur, propter virtutem cclegnum cælorum. Habenl enim videlicet quo confu brationemque tanti Sacramenti, quamvis suo corde giant, alque ubi delitescant, quia non ait Dominus, atque orc non agant quod ad credendum confitenSi quis non renatus fueril ex aqua ei Spiritu, non hahebit vilam ; sed ait, non intrabil in regnuun Dri a.

In omnibus Mss., qui.

9 Editi, in manus. At manuscrisli, jusla Vulgatam, int Nam si illud dixisset, nulla hinc dubitatio possct oboriri. Auferatur ergo dubitatio : jam Dominum au

sic Mss. Edili vero, judicat.

(a) Ianc sententiam ab Apostolica Sede, cum de bae diamus, non suspiciones conjecturasqne mortalium ; ipsa rc agerelur, adhibitam contra Pelagianos fuisse, scribit Dominum audiamus, inquam, non quidem hoc de

Augustinus, epist. 186,ad Paulinum, nn.28 et 29. adbibuit nju:

runi Innocentius Papa in epistola ad Patres milevitani conciSacramento lavacri . dicentem, sed de Sacranientu lii, quæ inter Angustinianas est 182. Verba Innocentii que sanclä mense sux, quo nemo, rite nisi baptizatus huc spectant, ua.istulit Augustinus in librum 2 contra duas

Epistolas Pelagianorum, n. 7. Præterea Gelasius pal a post Au accedit : Nisi manducaveritis curnem meam, et biberilis gustini obiluni eadem ex sententia Pelagiairos, episcopis pe. sanguinem meum, non habebitis vilam in vobis. Quid Picenum scribens, redarguit, eaque neminem exceptum esse

docuil. Fulgentins porro a Ferrando diacono rogatus quid ultra quxrinus ? Quid ad hoc respoideri polest, nisi

existimandum de salute juvenis Æthiopis, qui instante pertinacia pugnaces nervos adversus constantiam morle baptizalus, prius decesserat, quam Eucharistiam per

cepissel, ostendit ut ex multis Scripturæ locis, et ex Auguperspicuæ veritatis intendat?

slini sermone ad Infantes, a tunc unumquemque lidelium

« corporis sanguinisque Dominici participem fieri, quando i sic Valicanus codex. Alii vero cum excusis, lantillus. a in Baptismale membrum corporis Christi efficitur ; nec • Editi, nondum habent. Al Mss., non habent.

« alienari ab eo panis calicisque consortio, etiamsi antequain slov., in regnum cælorum. Am. vero, Er. cl nostri viss. « panem illum comedat cl calicem bibat, de hoc sæculo boc loco habeni, in regnum Dei.

« in unitate corporis Christi constitutus abscedat. » Confer • Lov., santi lavacri ; addila voce, sani li, ex uno lan lib. 3 de l'eccatoru:n Merilis, n. 7-9, et Tractatum 26 in tum manuscripto.

Joan. Cygirannensis coulex omitlil, sancia.

1

mammu. .

[ocr errors]

dumque pertineat , tamen in numero credentinm regnum Dei possil accedere? Nempe in utraque caucompulanlur : profecio illi quibus Sacramentum de sa ad illam exclamationem reditur, 0 altitudo diviliafuerit, in eis habendi sunt qui non credunt Filio; rum ! Ex ipsis deinde baptizatis parvulis, dicalur atque ideo si bujus inanes gratiæ de corpore exierint, mihi, cur alius rapilur, ne malitia mutet intellectun seqnetur eos quod dictum est, Non habebunt vitam', ejus ( Sap. iv, 11 ); et alius vivit, impius sulurus ! sed ira Dei manel super eos. Unde hoc , quando eos Nonne si ambo raperentur, ambo in regnum cæloclarum est peccata propria non habere, si nec origi rum ingrederentur? Et tamen non est iniquilas apud nali peccato leneantur obnoxii ?

Deum. Quid? illud quem non moveat, quem non in CAPUT XXI. – 29. Inscrutabile, cur infanles alii lanta altitudine cxclamare compellat, quod alii pardiscedant frustrati Baplismo, alii non. Bene autem non vuli spiritu immundo vexantur, alii nihil tale patiunait, ira Dei veniet super eum ; sed, manet super eum. lur, alii etiam in uteris matrum, sicut Jeremias, sanAb hac quippe ira , qua omncs sub peccato sunt, dc etificantur(Jerem. 1, 5); cum omnes, si est originale qua dicit Apostolus, Fuimus enim el nos aliquando na

peccatum, pariter rei sint ; si non est, pariter innoturaliter filii iræ, sicut el cæleri ( Ephes. 11, 3 ), nulla centes sint ? Unde ista tanta diversilas, nisi quia res liberal, nisi gratia Dei, per Jesum Christum Do inscrutabilia sunt judicia ejus, el investigabiles više minum nostrum. Hæc gratia cur ad illum veniat, ad ejus ? illam non veniat, occulta essc causa polest, injusta CAPUT XXII. — 31. Refellit eos qui pulant animas non potest. Num-zuid enim iniquilas apud Deum ? ob delicta alibi commissa, in corpora merilis suis conAbsit ( Rom. 1x, 14 ). Sed prius sanctarum Scriplura venientia detrudi, in iisque magis minusve affligi. An rum auctoritatibus colla subdenda sunt, ut ad intel forte illud jam explosum repudiatumque sentiendum lectum per fidem quisque perveniat. Neque eniin fru est, quod animæ prius in cælesti habitatione peccanslra dictuin csl : Judicia lua sicul abyssus mulia les, gradatim atque paulatim ad suorum meritorum (Psal. xxxv, 7). Cujus abyssi altitudinem veluti er corpora veniani, ac pro ante gesta vila ningis minuspavescens, esclamal Apostolus :: 0 alirudo divitia. ve corporeis pestilius aligantur? Cui opinioni quamram sapientiæ el scientiæ Dei ! Prämiseral quippe sen vis sancta Scriptura apertissime contradicat, quæ tentiam mire profunditatis, dicens : Conclusit enim cum gratiam commendarel, Nondum, inquit, nalis, Deus omnes in incredulitate , ut omnibus misereatur. nec qui aliquid egeranl' boni aul mali, ut secundum Cujus profunditatis veluti horrore percussus : 0 alii etectionem proposilum Dei manerel, non ex operibus, tudo, inquit, divitiarum supientiæ el scientiæ Dei ! quam sed ex vocante dictum est quod major serviel minori : inscrutabilia judicia ejus, el investigabiles viæ ejus ! ncc ipsi tamcn qui loc sentiunt, evadunt hujus que. Quis enim cognovit sensum Domini ? Aut quis consilia stionis angustias, sed in eis coarctati et bærentes sirius illius fuit? Aul quis prior dedil illi, el relribuetur militer, 0 alliludo! exclamare coguntur. Unde enim ei o? Quoniam ex ipso, el per ipsum, el in ipso sunt fit ut homo ab ineunti pueritia modestior, ingeniosior, omnia ; ipsi gloria in sæcula sæculorum. Amen ( Rom. lemperantior, ex magna parlc libidinum victor, qui II, 32-36 ). Valde ergo parvum sensum habemus ad odcrit avaritiam, luxuriam detestetur, atque ad virdiscutiendam justitiam judiciorum Dei; ad discutien liiles caleras provectior apliorque consurgal, et ladam gratiam gratuitam, nullis meritis præcedentibus men eo loco sit, ubi ei prædicari gratia christiana non iniquam, quæ non tam movet cum præstalurin non possit ? Quomodo enim invocabunt in quem non dignis, quam cum aquc indignis aliis denegatur. crediderunt ? Aul quomodo credent ei quem non audie

30. Nam ct hi quibus videtur injustum ut parvuli runt? Quomodo autem audient sine prædicante ( Rom. sine gratia Christi de corpore cxeuntes, non solum x, 14)? Alius autem lardus ingenio, libidinibus deregno Dei, quo et ipsi falenlur nisi per Baptismum ditus, flagitiis et facinoribus coopertiis, ita gubernerenatos intrare non possc ; verum etiam vila alerna lur, ut audiat, credat, bapliz tur, rapiatur, aut si el salute priventur ; qucrentes quomodo justu:n sit delenlus hic fuerit, laudabiliter hic vivat ? Ubi duo ut alius ab originali impietate solvatur, alius non sol isti tam diversa merila contraserunt, non dico, ut yalur, cum eadem sil utriusque conditio : ipsi re iste credat, ille non credat, quod est propriæ volunspondeant sccundum suam sententiam , quomodo Latis ; sed ut iste audiat quod credat, ille non audiat ; identidem justum sit ut buic præstelur Baptisinus, hoc enim non est in hominis potestate : ubi, inquam, quo intret in regnum Dei, illi non præstetur, cum sit hec lain diversa merita contraxerunt ? Si in cælo utriusque par causa. Si cnim novel, cur ex his duo cgcrunt aliquam vitam, ul fro suis aclibus propellebus, cum ex equo ambo sint originaliter peccalores, rentur vel laberentur ' in terras, congruisque sue alius ab hoc vinculo solvitur, cui conceditur Baptis anle aclc vitc corporeis receptaculis lenerentur : mus; alius non solvitur, cui lalis gratia non concedi ille utique melius antc hoc mortale corpus vixisse crclur: cur non pariler movel ", quod ex duobus origi dendus est, qui eo non mullum meruit przegravari, naliter innocentibus, alius accipit Baptismum, quo in ut el bonum liaberel ingenium, el concupiscentiis regnum Dei possil intrare ; alius non accipit, ne ad

! Editio Lov., neque aliquid egerani. Emendalur ad 1 In MSS., non ridebunt ritam.

manuscripilos. Ex his nonnulli brbënt, grei aiiquid cge• Editi, el unde hoc. Abest, et, a Mss.

rint ; omisso, ncc. Vaticani vero, neque qui aliquid egerunt. In plerisque Mss., a retribueretur ci.

Cruiraonensis Ms., nec dum aliqui:t egissent. • lo Miss., cur non taliter moret.

Abesl, rel laberentur, a nonnullis manuscri; tis.

ejns mitioribus urgeretur, quas posset facile supera - alixt minus graventur, el pro eisdem merilis aumare : et tamen eam sibi gratiam praedicari non meruit, na ingenia variari, ut acutiora sint quædam, et alia qua sola posset a sccundæ mortis pernicie liberari. oblusiora, proque ipsius vitae superioris meritis diviIlle autem pro meritis deterioribus, sieut palant, nam quoque gratia:n liberandis hominibus dispensagraviori corpori implicilus, cleb hoc cordis obtusi, ri; quid de isto poterunt respondere ? Quomodo ei cun carnis illecebris ardentissima cupidine incerc tribuent el teterrimam vitam superiorem, ut ex hoc lir, et per ncquissimam vitam pcccatis pristinis, fatuus nasceretur ; et ta bene merilam, ul ex boc quibus ad hoc venire mcrucrat, adderet pejora terrc in Christi gratia multis acutissimis præferrelur ? na; aut in cruce lainen audivit, Hodie moeum eris in 33. Cedamus igitur et conscntiamus auctoritati paradiso ( Luc. XIX, 43); aut alicui colisit apo sanctæ Scripturæ, quæ nescit falli nec fallere : el sieSlolo, enjus prædicatione mutatus, ct per lavacrum ut nondum natos ad discernienda merita eorum aliregenerationis salvus effectus est : ut ubi abundavit quid boni vel mali egissc non credimus; ila onines peccatum, superabundaret gratia. Quid hinc ' respon sub peccato esse, quod per unum hominem intravit deant, omnino non video, qui volentes humanis con in mundum, et per omnes homines pertransiit, a quo jeeluris justitiam Dei defendere, et ignorantes altitu non liberat nisi gratia Dei per Dominum nostrum Jedincm gratiæ, fabulas improbabilcs lexuerunt.

sum Christum, minime dubitemus. 32. Multa enim dici possunt de miris vocationibus CAPUT XXII. — Chrislus etiam infantium salvahominum, sive quaslegimus, sive quas experti sumus, lor el redemptor. Cujus medicinalis adventus non quibus corum opinio subverlatur, qui credunt ante est opus sanis, sed ægrotantibus; quia non venit ista corpora sua, quasdam proprias vitas gessisse ani vocare justos, sed peccatores : in cujus regnum non mas hominum, quibus ad hæc venirent, pro diversi

intrabit nisi qui renatus fuerit ex aqua et spiritu, nec tate merilorum diversa ' hic cxpcrturu vel bona vel præter regnum ejus salutem ac vitam possidebit xtermala. Sed terminandi hujus operis cura non sinil in

mim. Quoniam qui non manducaveril carnein ejus, et his diutius immorari. Unuin tamen, quod inter mul

qui incredulus est Filio, non habebit vitam, sed ira Dei ta mirabile comperi, non lacebo. Quis non sccun

manct super eum. Ab hoc peccalo, ab liae ægritudine, dum istos, qui ex meritis prioris vil:c ante hoc cor

ab hac ira Dei , cujus naturaliter filii sunt, qui ctiam pus in coclestibus geste animas terrenis corporibus

si per ætatem non habent proprium, trahunt lainen magis minusve gravari opinanlur, affirmet cos ante

originale peccatum, non liberal nisi Agnus Dei qui istam vilam sceleratius immaniusquc peccaisse, qui

lollit peccata mundi ' (Joan. 1, 29), nonnisi Mcdicus mentis lumen sic amiltere meruerunt, ut sensu vici

qui non venit proptcr sanos, sed propter ægrolos, no pecoribus na-cerentur; non dico tardissimi ingc

nonnisi Salvator, de quo dictum est generi humano, nio, nam hoc de aliis dici solet ; scd ita excordes,

Nalus est vobis hodie Salvator ( Luc. 11, 11): nonnisi ut etiam cirrati . ad movendum risum cxhibcant cor Redemptor, cujus sanguine dcletur debitum nostrum. datis delicias faluilalis, quorum nomen ex grimco

Nam quis audcat dicere, non esse Christum insanderivatum moriones vulgus appellat? Talium tamen

lium salvatorem nec redemplorem? Unde autem salquidam fuit ita christianus, til cum csscl omninm in

vos facit, si nulla in eis est originalis ægritudo pecjuriarum suarum mira faluitaic paticntissimus, inju

cali? Unde redimit, si non sunt per originem primi riam tamen Christi nominis vel in sc ipso religionis.

hominis venumdati sub peccalo? Nulla igilur ex qua imbutus erat, sic fcrrc non possct, ul blasphe

nostro arbitrio, præter Baptismum Christi, salus eler. mantes videlicet cordalos, a quibus hæc ul provoca

na promillatur infantibus , quam non promittil Scrirelur audiebal, insectari lapidibus non desisteret,

plura divina , humanis omnibus ingeniis præferenda. nec in ea causa vel dominis parcerel. Tales crgo

CAPUT XXIV. – 34. Baptismus salus , Eucharipriedestinari el creari arbitror, ul qui possunt, intel

slia vita rocatur a Punicis Christianis. Optime Punici ligant, Dei gratiam et Spiritum qui ubi vult spirat Christiani Baptisnium ipsuin nihil aliud quam salu( Joan. II, 8), ob hoc omne ingenii genus in filiis

lem, el sacramentum corporis Christi, nihil aliud misericordiæ non præterire, itcmque omnc ingenii

quam vitam vocant. Unde, nisi ex antiqua , ul existigenus in gehennæ filiis præterire, ut qui gloriatur in

mo, et apostolica traditione, qua Ecclesiae Christi Domino glorielur (1 Cor. I, 31 ). Illi autem qui pro

insitum tenent, præter Baptismum et participationem merilis vilæ superioris accipere quasquc animas 5

mensä Dominicæ , non solum ad regnum Dei , sed diversa terrena corpora aflirmant, quibus alie magis,

Hec ad salutem el vitam æternam posse quemquam

hominum pervenire ? Hoc enim et Scriplura lestalur, Am., quid buic respondeant. Lov., hic. Verius tss., secundum ea que supra diximus. Nam quid aliud le. hiinc; locutionc Augustino familiari.

nent, qui Baptismum nomine salutis appellant , nisi * In pluribus mss., diverse.

ARI. Er. et quinque Mss., curati. Alii vero manuscripti quod dictum esi, Salvos nos fecit per lavacrum regenecum editione Los., cirrati. Jo margine codicis Cygirannensis scriplum antiqua manu, « Vel cerrili, id esi furiosi. »

rationis (Tit. II, 5); et quod Petrus ait, Sic et vos siDucitur vox a Cerere, in cujus sacris furore correpti mentis mili forma Baptisma salvos facil (1 Petr. m, 21)? Quid non satis compotes erant. • Ajud Am. Er., jost, vel in seipso rcligioris, additur,

aliud etiam, qui sacramentum mense Dominicæ vircverentia.

1 vetus S. Amandi codex, peccatum mundi. o Am. et nostri omnes Mss., accipere quisquas animas : · Edili, non solum non ad regnum Dei ; repetita neganto Bline ex iisdem plures habent, diversa in terra corpora. particula, que posteriore loco abest a manuscriptis.

[ocr errors]

Lam vocant, nisi quod dictum esi, Ego sum panis vi 57. Itaque illud quod in Evangelio positum est, vus, qui de cælo descendi; el, Panis quem ego dedero, Eral lumen verum, quod illuminat omnem hominem vecaro mea est pro sæculi vila; el, şi non manducaveri nientem in hunc mundum, idco dictum est, quia nullus lis carnem Filii hominis cl sanguinem biberilis, non

hominum illuminatur nisi illo lumine verilatis, quou habebitis vitam in vobis (Joan. vi, 51, 52, 54) ? Si ergo Deus cst : nc quisquam putaret ab eo se illuminari, a ut tot el lanla divina leslinonia concinual, nec salus quo aulit ul discal, non dico, si quemquam magnum nec vila alerna sine Baptismo el corpore el sanguine hominem, sed nec si angelum ei contingat habere Domini cuiquam speranda csi, frustra sine bis pro doclorem. Adhibetur enim sermo vcrilatis extriuscens niitlitur parvulis. Perro si a salute ac vita æterna vo«is ministerio corporalis, verumlamcn neque qui laominem nisi peccata non separant, per bæc Sacra plantal cst aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum menla nonnisi peccati realus in parvulis solvitur : de dal Deus (1 Cor. III, 7). Audit quippe bomo diceulom quo realu scriplum est, neminem esse mundum, nec vel hominem vel angelum; sed ul seutial ci cognoscat si unius diei fueril vila ejus (Job xiv, 4, sec. LXX ). verum esse quod dicitur, illo lumine intus meus ejus Unde est et illud in Psalmis : Ego enim in iniquitali- aspergilur, quod alernum manct, quod etiam in le bus conceptus sum, el in peccatis maler mea me in ulero nebris lucet. Sed sicut sol isle a cæcis , quamvis cos aluit (Psal. 1, 7). Aut enim ex persona generali ipsius suis radiis quodam modo vestial, sic ab slulliliac lehominis dicilur , aut si proprie de se David hoc dicit, nebris non comprehenditur. non utique de fornicatione, sed de legitimo connubio 38. Cur autem, cum dixisset, quod illuminat omnem nalus fuit. Non itaque dubitemus etiam pro infantibus hominem; addiderit, venientem in hunc mundum; unde baptizaudis sanguinem fusum , qui priusquam fundu hæc opinio nala est, quod in exorlu corporali ab ulcro relur, sic in Sacramento datus est el commendalus, malris recentissimo illuminet mentes nascentium parut dicerelur, Hic est sanguis meus, qui pro mullis vulorum : quamvis in græco ita sil posilum (a), ul elfundetur in remissisnem peccatorum (Matth. xxv, 28). possil elian intelligi lumen ipsum venices in hunc Negant enim illos liberari , qui sub peccato essc no mundum : lamen si hominem venientem in hunc luut faleri. Nam unde liberanlur, si nulla scrville mundum, necesse est accipi, aut simpliciter dictum peccati icnentur obstricti?

arbitror, sicut mulla in Scripturis reperiuntur, quibus 35. Ego, inquit, lux in sæculum veni , ut omnis qui ctiam detraclis nihil scntentiie minualur; aul si procrediderit in ure, non maneat in tenebris (Joun. sı, 46). pler aliquam distinctionem additum cssc credendum lloc diclo quid ostendit, nisi in tenebris esse omuem esi, fortasse hoc dictum est , ad disceruendam spiriqui non credit in eum, el credendo efficere ne mancat lualem illuminationem ab ista corporali, quæ sive per in tenebris ? Has tenebras quid nisi peccata intelligi cxeli luminaria, sive quibusque * ignibus illuminat ocumus? Sed quodlibel aliud intelligantur hæ tenebric, los carnis; ut hominem interiorem dixeril venieniem profecto qui non credit in Christum, manebit in eis : in hunc mundum, quia exterior corporeus est, sicut el ulique poenales sunt, non quasi nocturnæ ad quietem hic mundus; lanquam diceret, Illuminal omnem boanimantium excessariz.

mincm venienlein in corpus, secundum illud quod CAPUT XXV. – Parvulos mox nalos illuminari qui. scriptum est: Sortilus sum animam bonam , el veni in dum perperam colligebant er Evangelio. Proinde parvuli, corpus incoinquinalum (Sap. yıl, 19, 20 ). Allt ersi per Sacramentum quod ad hoc divinitus institutum go sic dictum est, si distinctionis alicujus gratia est, in credentium numerum non Transeaul, profecto dictum e$l; Illuminat omnem hominem venierlem in bis tencbris remanebunt.

in hunc mundum; tanquam dictum esset, luminat 36. Quamvis eos nonnulli mox nalos illuminari omuem interiorem hominem, quia homo interior credant, sie intelligentes quod scriptum est, Erat lu cum veracitcr lit sapicns , nonnisi ab illo illuns. men derum, quod illuminal oninem hominem venientem nalur qui est lumen verum : aut si rationem ipsam, in hunc mundum (Id. 1, 9). Quod si ita est, mullum qua bumana anima rationalis appellatur, quic ralio mirandum est quomodo illuminati ab unico Filio, adhuc velut quiela el quasi sopita, lamen insita el quod erat in principio Verbum Deus apud Deum, non quodam modo inscininala in parvulis later, illuminaadmillantur ad regnuin Dei, nec sint bæredes Dei, tionem voluit appellare, tanquam interioris oculi colæredes aulem Christi. Hoc enim eis nisi per B:1 creationem; non resistendum est, lunc eam licri; cumi ptismum non prastari, etiam qui hoc sentiunt, consi anima creatur, et non absurde hoc intelligi, cum 1 lenlur. Deinde jam illuminali, si ad consequendum homo venit in mundum. Verumtamen etiam ipse, regnum Dei noodum sunt idonei ; sallem ipsum Ba quamvis jam creatus oculus , necesse est iu tenebris plismum, quo ad hoc idonei fiunt, lixli suscipere de mancal, si non crcdiil in eum qui dixit, Ego lux in buerunt : cui tamen eos videmus cum magnis fletibus · Edili, a quo aliquid audit. Abest , aliquid, a manu

scriptis. reluelari, eamque ignorantiam in illa clate contemni

• 'rarticula, sed, anle verba, nec si ungetum , praeteriri mus, ut Sacramenta que illis prodesse novimus, in potest; et revera præteritur in manuscriptis. eis etiam reluctantibus compleamus. Cur enim et

3 Lov., quod in æternum manet. Abest, in, ab editis

aliis et a inanuscriptis. Apostolus dicit, Nolite pueri esse mentibus (I Cor. xiv, * Editio lov., quibuscumque. Sed passim apud Augusti 29); si jam lumine illo vero quod Verbum Dei est,

num, quibusque; pro, quibuscumque.

5 omnes Miss. cum Ain., quod. eorum mentes illuminatæ sunt?

(a) Erchomenon.

sieculum veni , ul omnis qui credil in me non maneat in die, inquit, salus domui huic fucta est, quoniam et iste lenebris. Quod per sacramentum Baptismalis ' in par- filius est Abrahæ. Venit enim Filius hominis qucerere el vulis fieri non dubilat maler Ecclesia, quæ cor et os salvare quod perierat (Luc. XIX, 9, 10). lloc el de ore malernum eis præstat, ut sacris mysteriis imbuantur; perdita el relictis nonaginta novem quæsita cliniscula; quia nondum possunt corde proprio credere ad justi. hoc et de drachma quæ pcricrat ex decem (Id. xv, 3-10). liam, nec ore proprio confiteri ad salutem (Rom. x, Unde oportebat, ut dicit, prædicari in nomine cjus pæ10). Nec ideo tamen cos quisquam fidelium fideles nitentiam el remissionem peccatorum in omnes gen!cs, appellare cunclatur, quod a credendo utiquc nomen incipientibus ab Jerusalem (Id. xxiv, 46, 47). Marcus cst : quamvis hoc non ipsi, sed alii pro eis inter sa- etiam in fine Evangelii sui Dominum dixisse testatur : cramenta responderint.

Euntes in mundum universuin prædicate Evangelium CAPUT XXVI. – 39. Concludit peccato originis omni creaturæ. Qui credideril el buplizatus fuerit, salomnes obnoxios. Nimis longum liel, si ad singula le- 'us erit : qui vero non credideril, condemnabitur arc. stimonia similiter disputemus. Unde commodius esse xvi, 15, 16). Quis autem nescial, credere çsse infallarbitror, accrvatim cogcre, quic occurrere poluerint, tibus baptizari, non crederc autem, non baptizari? vel qu:sullicere videbuntur, quibus appareat Domi- Es Joannis autcm Evangelio quanivis jam nonnulla numi Je..um Christum non aliam ob causam in carne posuerimus, altende etiam isla. Joannes Baptista de venisse, ac forma servi accepla factum obedientem illo : Ecce Agnus Dei, ecce qui lollit peccala mundi usquc ad morlem crucis (Philipp. 11, 7, 8), nisi ut hac (Joan. 1, 29). El ipsc de sc ipso : Qui de oribus mcis dispensatione misericordissimir gratiæ onines, quibus suni, vocem meam audiunt ; el ego nori illas, el sequunLanqnam membris in suo corpore constitutis capul lur me ; el ego vitam æternam do illis, el non peribunt est ad capessenduin regnum cæloruni, vivificarct, in ælernum (Id. x, 27, 28). Quia crgo de ovibus ejus salvos faceret, liberarel, redimerel, illuminarci, qui non csse incipiunt parvuli, nisi per Baptismum; proprius fuissent in peccatoruni morte, languoribus, scr- feclo si hoc non accipiunt, peribunt: vitam enim lilule, ciprivitalc, tenebris constituti, sub poleslalu itlernam, quani suis dabil ovibus, non habebunt. diaboli principis peccatorum : ac sic ficrel mediator llom alio loco : Ego sum via, veritas el vila. Neno Dei et hominum, per quem post inimicitias impietatis renil ad Patrem nisi per me (Id. xiv, 6). wost:. illius gratic p:cc linitis, reconciliaremur 41. llanc doctrinam suscipientes Apostoli, vide Deo in æternam vitam, ab ülerna morle quit talibus quanta contestationc declarcnl. Pctrus in prima Epiimpeudebit crepili. lloc enim cum abundantius appa stola : Benedictus, inquil, Deus el Paler Domini nomeril, conscqucns cril ut ad islam Christi dispensa stri Jesu Christi, secundum multitudinem misericordice liorem, quix per cjus humilitatem facta est, pertinere suæ, qui regeneruvil nos' in spem vili alernæ, per renon possint, qui vila, salute, liberatione, redemptionc, surrectionem Jesu Christi, in hacreditatem immortalem illuminatione non indiscul. El quoniam ad hanc pertinet el incontaminalam !, Norentem, scrvatam in cælis, roBiotismus, quo Christo conscpcliuntur, ut incorporcii- bis qui in virrule' Dei conservamini per fidem in salutem lur illi membra cjus, hoc est fideles cjus : profecto nec paralam palam ficri in tempore novissimo. Et paulo Biotismus cst ncccssarius cis qui illo remissionis ct post : Inveniamini, inquit, in laudem el honorem Jesu reconciliationis beneficio, quie lit per mediatorem, Christi, quem ignorabulis ; in quem modo non videnles non opus habent. l'orro quia parvulos baptiz:undus crcdilis, quem cum videritis, cxsullabilis gaudio inenarcssc conccdunt, qui contra auctoritatem universiæ Ec- rabili, el honoralo gaudio", percipientes lestamentum clesix, procul dubio per Dominum et Apostolos tra-' fidei, salutem animarum vestrarum (1 Petr. 1, 3-9). Witam, venire non possunt : conccdanl oportcl cos liem alio loco : Vos aulem, inquit, genus electum, recgere illis beneliciis mediatoris, ut ablutio per Sacra gale sacerdotium, gens sancia, populus in adoptione, ut mcntum claritatcmque fidelium, ac sic incorporali virtutes enuntieris ejus, qui vos de Icnebris vocavit in adChristi corpori, quod cst Ecclesia, reconcilicntur Deo, mirabile lumen suum (Id. ii, 9). El ilerum : Christus, ut in illo vivi, ut salvi, ul liberali, ut rcdempli, ut il- inquit, pro peccatis nostris passus est, justus pro injuluminati fiant : unde, nisi a morte, vitiis, realu, sub). slis, ut nos adducat ad Deum. llem cum commeniojectione, tencbris peccatorum? quæ quoniam nulla in rassel in arca Noe, orlo homincs salvos factos : Sic ea ætale per suam vilam propriam commiserunt, rc- el vos, inquit, simili forma Baptisma salvos facit stat originale peccalum.

(Id. ii, 18-21) Ab hac ergo salute et lumine alieni CAPUT XXVII. — 40. Cungerit lestimonia Scriplu

sunt parvuli, ct in perditione ac tenebris remanebunt, rarum. llæc ratiocinalio lunc erit fortior cum ca qu: nisi per adoptionein populo Dei fuerint sociali, tenenpromisi lestimonia mulla congessero. Jam supra po les Christum passum justum pro injustis, ut eos ach suimus : Non veni vocare juslos, sed peccalores (Luc. ducat ad Deum. v, 32). Ilem cum ad Zacchxum essel ingressus : Ho 42. Es Epistola etiam Joannis hæc mihi occurre1 Vox, Baptismalis, abesl ab aliquot manuscriptis.

runt, quæ huic quæstioni necessaria visa sunt. Quod • In editis omissum, et os. Exstat in melioribus Mss. Ia cateris autem corrupto legitur, correctos ; aut, corde reclo Cygirannensis codex, qui secundum multitudinem inge mulernum eis prrestui : ibique in quibusdam auditur, affe sericordiæ suce regeneravit nos. clum ; vel, sinum.

* Mss., intaminalam. 3 Editiones am. Er. El Lov., ul oblati. Antiquiores vero 3 plerique Mss., in veritale. ac plerique Mss., ut abluli.

Hoc loco a nonnullis Mss. abesi, yaudio.

« PredošláPokračovať »