Obrázky na stránke
PDF
ePub

ergo

quamvis recte intelligentibus sufficere debuerit, quod CAPUT XXXI.-60. Christus caput et corpus. Chridictum est, Nisi quis natus fuerit denuo, non polest stus ob personæ unitatem et in cælo manebal, el in lerta ridere regnum Dei; el, Nisi quis renatus fuerit ex aqua deambulabat. Unus Christus quomodo ascendat in ceea el spirilu, non polest introire in regnum Dei. Cur enim lum. Caput et corpus unus Christus. Cum Nicodemascalur denuo, nisi renovandus ? unde renovandus, mus ea quæ dicebantur non intelligeret, quæsivil a nisi a veluslate? qua velustale, nisi in qua velus Domino quomodo possent ista fieri. Videamus quid homo noster simul crucifixus est cum illo, ut cva Dominus ad hoc respondeat. Profecto enim si ad intercuelur corpus peccati (Rom. vi, 6)? Aut unde imago rogata respondere dignabitur, Quomodo possunt ista Dei non intrat in regnum Dei, nisi impedimento fieri? hoc dicturus cst, quomodo possit fieri regeneratio prohibente peccati? Verumtamen, ut proposuimus, spiritualis vcnientis hominis ex generatione carnali. totam ipsam circumstantiam evangelicze lectionis ad Notata itaque paululum ejus imperitia, qui se cælerem de qua agitur pertinentem, intente quantum pus ris de magisterio præferebat, el omnium talium in. sumus diligenterque videamus.

credulitale reprehensa, quod testimonium non acci59. Erat autem homo , inquit, ex Phariscis Nico perent veritatis ; addidit etiam, se illis terrena dixisse, demus nomine, princeps Judæorum. Hic venit ad Jesum nec eos credidisse, quærens vel admirans quomodo nocle, et dicit ei : Rabbi, scimus quia a Deo venisti ma essent cælestia credituri. Sequitur tamen et respon. gister : nemo enim potesi hæc signa facere quæ lu facis, det, quod alii credent', si illi non credunt, ad illud nisi fuerit Deus cum eo. Respondit Jesus, et dixit ei : quod interrogatus est, quomodo possint ista fieri : Amen, amen dico tibi, nisi quis natus fuerit denuo, non Nemo, inquit, ascendit in cælum , nisi qui de cælo depolest videre regnum Dei. Dicit ad eum Nicodemus : scendil, Filius hominis, qui est in cælo. Sic, inquit, Quomodo polest homo nasci , cum sit senex ? Numquid fiel generatio spiritualis, ut sint coelestes homines ex potest in ulerum malris suæ ilerum introire et nasci? lerrenis ; quod adipisci non poterunt, nisi membra Respondit Jesus : Amen, amen dico tibi, nisi quis rena mea efficiantur, ut ipsc ascendat qui descendit; quia tus fuerit ex aqua et spiritu ', non polest introire in re nemo ascendit, nisi qui descendit. Nisi ergo in opignum Dei. Quod natum est de carne , curo est ; et quod talem Christi omnes mulandi levandique o concurnatum est de spiritu, spiritus est. Non mireris, quia diri rant, ut Christus qui descendit ipse ascendat, non tibi, Oporlet vos nasci denuo. Spiritus ubi vull spiral, el aliud depulans corpus suum, id est, Ecclesiam suam, vocem ejus audis ; sed non scis unde veniat, aut quo quam se ipsum; quia de Cbrislo et Ecclesia rerius radat. Sic est omnis qui natus est ex spiritu. Respondit intelligitur, Erunt duo in carne ung (Gen. II, 24); de Nicodemus , et dixit ei : Quomodo possunt hæc fieri ? qua re ipse dixit, Itaque jam non duo, sed una caro Respondit Jesus, el dixit ei : Tu es magister in Israel, (Marc. X, 8) : ascendere omnino non poterunt ; quia et hæc ignoras ? Amen, amen dico tibi, quia quod scimus nemo ascendit in coelum, nisi qui de cælo descendit, loquimur, el quod vidimus testamur, el lestimonium no

Filius hominis, qui esl in cælo. Quamvis enim in terra slrum non accipitis. Si lerrena dixi vobis, et non credi factus sit filius hominis, divinilaleni lamen suam qua dislis '; quomodo, si dixero vobis cælestia, credetis ? Et in cælo manens descendit ad terram, non indignain nemo ascendil in cælum, nisi qui de cælo descendit , censuil nomine filii hominis, sicut carnem suam diFilius hominis, qui in cælo est. Et sicut Moyses exalta

gnalus est nomine filii Dei, ne quasi duo Christi isla vil serpentem in deserto, ila exaltari oportet Filium

accipiantur (a), unus Deus, et aller homo : sed unus hominis ; ut omnis qui credit in eum non pereat, sed ha

atque idem Deus et homo; Deus, quia in principio eral beat vitam æternam. Sic enim dilexit Deus mundum, ut

Verbum , et Verbum erat apud Deum, el Deus erat Filium suum unigenitum daret , ut omnis qui credit in Verbum ; homo, quia Verbun caro factum est, el haeum non pereat , sed habeat vitam æternam. Non enim

bitavit in nobis (Joan. 1, 1, 14). Ac per hoc per distanmisit Deus Filium suum in mundum , ut judicet mun

tiam divinitatis et infirmitatis filius Dei manebat in dum; sed ul salvelur mundus per ipsum. Qui credit in

cælo, lilius hominis ambulabat in terra : per unilaeum, non judicatur : qui aulem non credit, jam judica

tem vero personu , qua utraque substantia unus tus est, quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei.

Christus est, el filius Dei ambulabat in terra, et Hoc est autem judicium , quia lui venit in mundum, el

idem ipse filius hominis manebat in cælo. Fil ergo dilexerunt homines magis lenebras, quam lucem : erant credibiliorum fides ex incredibilioribus creditis. Si enim eorum mala opera. Omnis enim qui male agil, odit

enim divina substantia longe distantior alque incomlucem, et non venit ad lucem , ut non arguantur opera parabili diversilale sublimior, potuit propter nos ila ejus : qui autem facit veritatem, venit ad lucem, ul ma suscipere humanam substantiam, ut una persona nifeslentur ejus opera, quia in Deo sunt facia. Huc

fieret, ac sic filius hominis qui erat in terra per carusque est ad rem , de qua quærimus, pertinens tolus

nis infirmitatem, idem ipse esset in cælo per particisermo ille contextus : deinceps in aliud narralor

patam carni divinitatem : quanto credibilius alii hoabscedit (Joan. III, 1-21).

! In Mss., credant. Apud Am. Er. et Mss. additur hie, sancto,

: Am. et Er., lavandique : male, pro, levandique. • omnes Mss., et non creditis. Augustinum tamen legisse Am. et Lov. ne quasi duo Christi accipiantur : omisso, ut in excusis, credidistis, colligunt Lovanienses ex pro ista; quod nostri omnes manuscripti habent. aime sequenti capite, n. 60, ubi dicit : « addidit etiam, se sic Mss. At editi, credibilior fides. illis terrena dixisse, nec eos credidisse. )

(a) Error, qui postea in Nestorio damnatus est.

[ocr errors]

3

nines sancti et fideles ejus fiunt cum homine Christo responsionem : ac per hoc eos qui baptizati non sunt, unus Christus, ut omnibus per ejus hane gratiam so. inter eos qui non crediderunt. Porro si illi qui bapticietatemque ascendentibus, ipse unus Christus zali sunt, non judicantur; isti quia carent Baptismo, ascendat in cælum, qui de coelo descendit? Sic et judicantur. Quod vero adjungit, Hoc est autem judi, Apostolus ait : Sicut in uno corpore mulia membra cium, quia lux venit in mundum, et dilexerunt homines habemus, omnia aulem membra corporis cum sint mulla, tenebras magis quam lucem : unde, Lux venit in mununun est corpus; ita et Christus (1 Cor. xii, 12). Non dum, nisi de suo 'dicit adventu, sine cujus adventus dixit, Ita et Christi, id est, corpus Christi, vel mem- sacramento quomodo parvuli esse dicuntur in luce ? bra Christi : sed. ita et Christus; unum Christum ap- Aut quoniodo non et boc in dilectione tenebrarum hapellans capul el corpus.

bent , qui quemadmodum ipsi non credunt, sic nec CAPUT XXXII. — 61. Serpens in deserto exallaths baptizandos suos parvulos arbitrantur, quando eis Christum in cruce pendentem figuravil. Parvuli etiam mortem corporis timent? In Deo autem dicit facta ipsi serpentis morsu venenati. Magna hæc miraque opera ejus, qui venit ad lucem ; quia intelligit justificadignatio, quae quoniam fieri non potest nisi per re- tionem suam non ad sua merila, sed ad Dei gratiam missionem peccatorum, sequitur, et dicit : Et sicul pertinere. Deus est enim, inquit Apostolus, qui operaJoyses exaltavil serpentem in deserlo, ita exaltari tur in vobis ! et velle et operari, pro bona voluntate oporldt Filium hominis ; ut omnis qui crediderit in ( Philipp. 11, 13). Hoc modo ergo fit omnium ex careum non pereat , sed habeat vitam æternam. Quid lunc mali generatione ad Clirislum venientium regeneralio in deserlo faclum sit, novimus : serpentum mor- spiritualis. Ipse hoc aperuit, ipse monstravit, cum ab sibus nulii moriebantur ; lunc populus peccala sua co quærerelur quomodo possent ista fieri; nemini confitens, per Moysen deprecatus est Dominum, humanam argumentationem in hac causa liberam feut hoc ab eis virus auferret : ac sic Moyses ex prac. cit : non alienentur parvuli a gratia remissionis cepto Domini exaltavit in deserto ancumi serpen peccatorum. Non aliter transilur ad Christum ; nemo Lem; admonuilque populum, ut illum exaltatum quis- aliter polest Dco reconciliari et ad Deum venire, nisi quis a serpente morderelur altenderet : hoc facientes per Christum. continuo sanabantur (Num. XXI, 6-9). Quid est exal. CAPUT XXXIV. — 63. Baplisnui forma, seu risus. talus serpens, nisi mors Christi, eo significandi modo, Ecorcismus. Duplex de parvulis error. Quid de ipsa quo per efficientem id quod efficitur significatur ? A forma sacramenti loquar ? Vellem aliquis islorum, serpente quippe mors venit, qui peccatum, quo mori qui contraria sapiunt , mihi baptizandum parvulum mereretur, bomini persuasit. Dominus autem in car- afferret. Quid in illo agit exorcismus meus , si in nem suam non peccatum transtulit, tanquam vene- familia diaboli non tenetur ? Ipse certe mihi fuerat num serpentis : sed tamen transtulit mortem; nt responsurus pro eodem parvulo quem gestaret , csset in similitudine carnis peccati pæna sine culpa, quia pro se ille respondere non posset. Quomodo unde in cirne peccati el culpa solveretur et porna. ergo dicturus erat eum renuntiare diabolo, cujus Sicut ergo tunc, qui conspiciebal exaltatum serpen- in eo nihil esset ? Quomodo converti ad Deum , a tem, el a veneno sanabalur, el a morte liberabatur: quo non esset aversus ? credere inter cætera remissic nunc, qui conformalur similitudini mortis Christi sionem peccatorum, quæ illi nulla tribueretur ? Ego per fidem baptismumque ejus, et a peccato per justi- quidem si contra hæc eum sentire existimarem, nec ficationcın, el a morte per resurrectionem liberalur. ad Sacramenta cum parvulo intrare permitterem : lluc est enim quod ait, ut omnis qui credit in eum non ipse autem in hoc qua fronte ad homines, qua mente pereal, sed habeal vitam æternam. Quid igitur opiis est, ad Deum se ferret, ignoro ; nec volo aliquid gravius ut Christi morti per Baptismum conformelor parvu• dicere. Falsam igitur vel fallacem Iradi parvulis Balus, si morsu serpentis non est omnino venenatus ? ptismatis formam in qua sonarel atque agi vidcrelur,

CAPUT XXXIII. — 62. Nemo potest reconciliari Deo, et tamen nulla fieret remissio peccatorum , viderunt nisi per Christum. Deinde sic consequenter dicit : Deus aliqui eorum nibil exsecrabilius ac detestabilius dici sic dilexit mundum , ut Filium suum unigenitum daret; posse atque sentiri. Proinde quod attinet ad Baptiut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vilam smum parvulorum, ut eis sit necessarius, redemptione eternam. Periturus erat ergo parvulus nec habiturus ipsis etiam opus esse concedunt, sicut cujusdam coaitam æternam, si per sacramentum Baptismi non cre- rum libello brevissimo continelur : qui tamen ibi rederet in unigenitum Dei Filium, duin interim sic ve- missioncm alicujus peccati apertius exprimere noluit. pil ut non judicet mundum, sed ut salvetur mundus Sicut aulein mihi ipsc lilleris intimasti, fatentur jam, per ipsum : præsertim quia sequitur, et dicit, Qui credit ut dicis, etiam in parvulis per Baptismum remissioin eum, non judicatur : qui autem non credit, jam judi. nem fieri peccatorum. Nec mirum : non enim redemcalus esl ; quia non credidit in nomine unigenili Filii Dei. ptio alio modo posset intelligi. Non tamen originalilor, Ubi ergo parvulos ponimus baptizalos , nisi inter fi Editi, nobis. Nonnulli manuscripti, vobis. deles, sicut universu ubiquc Ecclcsia clamat auclo

· Editi, ut non alienentur. Particula , u , abest a manu

scriptis. rilas ? Ergo inter eos qui crcdiderunt; hoc enim eis 3 Plures Mss., credere præterea. Mox editiones Am, et acquiritur per virtutem Sacramenti et offerentium

Er., in remissionem peccatorum; adjecta illic pricposisione,

quie abest a manuscristis, et meriio expuncta fuit per Low · Editi, non crederel unigenilum, omissa præpositione, in, vanienses. quæ hic exstat in manuscriptis.

sic Mss. Al editi, sonaret quod urige agi viderelur.

inquiunt, sed in vita jam propria, posteaquam nati sunt, infelicitati potius deputandum est. An quod ab ipso peccatum habere coeperunt.

flctu nulla sua ratione, nulla cujusquam prohibitione 64. Quamobrem vides quantum jam distet inter eos, compescilur? At hoc ignorantix est, in qua profuncontra quos in hoc opere diu jam multumque disse dissima jacet, qua eliam matrem, cum post exiguum rui, quorum etiam unius legi librum ea contincntem, tempus valueril, perculit iratus, et sæpe ipsas ejus oux ul polui refulavi. Inter islos ergo, ut dicere co mammas, quas dum esurit, exsugit'. Ilæc non modo peram, qui omnino parvulos ab omni peccato el ori feruntur, verum etiam diliguntur in parvulis, et hoc ginali cl proprio puros et liberos esse defendunt, el quo affectu, nisi carnali, quo etiam risus jocusquo. istos qui eos jam nalos propria putant contraxisse delectat, acutorum quoque hominum ipsa quasi absurpeccala, a quibus eos credunt per Baplismum opor ditale condilus : qui si co modo sentirelur, ut dicitere purgari, quantum intersit vides. Proinde isti po lur, non jam illi lanquam faceli, sed tanquam falui steriores intuendo Scripturas , cl auctoritatem lotius riderentur? Ipsos quoque faluos * videmus, quos vulgo Ecclesize, et formam ipsius Sacramenti, bene vide moriones vocant, ad cordatorum delicias adhiberi, runt per Baptismum in parvulis peccalorum fieri re cl in mancipiorum æstinatione pretiosiores esse cormissionem : sed originale esse ', quidquid illud in eis datis. Tanluin valet carnalis affeclus etiam minime est, vel nolunt dicere, vel non possunt. Mi autem faluorum in delectatione alieni mali. Nam cum homini priores in ipsa nalura humana , quæ ab omnibus ut jucunda sit aliena faluilas, nec ipse lamen lalis esse consideretur in promplu est, bene viderunt, quod fa voluisset; el si suum parvulum lilium, a quo garcile fuil, ætatem illam in sua jam vila propria nihil riente lalia paler lalus exspectal el provocal, talem peccati poluisse contrahere : sed ne peccatum origi- præsciret futurum esse cum creveril, nullo modo dunale fateantur, nullum esse omnino pcccaluni in par.

bilaret miserabilius lugendum esse quam mortuum, vulis dicunt. In his ergo quæ singula vera dicunt , Scd dum spes subest incremenlorum, et ingenji lumen prius inter se ipsi consentiant , et consequcnter fiet accessurum credilur alalis accessu , ut fit convicia ut a nobis nulla ex parte dissentiant. Nam si parvu parvulorum etiam in parentes, non solum injuriosa lis baptizatis remissionem fieri peccatorum concedant non sint, verum etiam grala alque jucunda sint. Quod illi istis; parvulos autem, ut ipsa nalura in lacitis in quidem prudentium nemo probaverit, ut a dictis vel fanlibus clamat , su:e vilæ propriæ nullum adhuc

lactis hujusmodi non landum non prohibeantur, cuni contraxisse peccalum concedant isti illis : concedent prohiberi jam possunt, verum in hæc etiam concitenutrique nobis, nullum nisi originale restare, quod per

lur studio ridendi el vanitate majorum. Nam plerumBaptismum solvatur in parvulis.

que illa ælas jam patrem matreinque agnoscens CAPUT XXXV. - 05. In parvulis non esse pecca

ncutri.eorum audel maledicere, nisi ab altero eorum, lum propriæ vilæ. An vero et hoc quæritur, et de aut ab utroque vel permissa vel jussa. Verum hæc hoc disputaluri et lempus ad hoc impensuri sumus, ut

eorum sunt parvulorum, qui jam in verba prorumprobemus atque doceamus quomodo per propriam vo

punt, et animi sui molus qualibuscumque linguz" luntatem , sine qua nullum vitæ propriæ potest esse promplare jam possunt. Illain potius recentium nalopeccalum, nihil mali commiserint infantes, qui pro rum profundissimam ignorantian videamus, ex qua pler hoc vocantur ab omnibus innocentes ? Nonne ad islam non permansuram balbutientem fatuilatcm, lanla infirmitas animi et corporis, tanta rerum igno. Lanquam ad scientiam loculionemque tendentes, prorantia, tam nulla omnino præcepti capacilas, nullus

ficiendo venerunt. · vel naturalis vel conscriptæ legis sensus aut molus,

CAPUT XXXVI. 67. De infantium ignorantia, nullus in allcrutram partem rationis usus, hoc multo

el unde sit. Illas, inquam, consideremus tenebras lestatiore silentio quam sermo noster proclamat alque

mentis utique rationalis, in quibus et Deum prorsus indicat ? Valeat aliquid ad sc ipsam persuadendam ignorant, cujus Sacramentis eliain cum baptizablur ipsa evidentia : nam nusquam sie non invenio quod obsistunt : in has quæro unde el quando submersi dicam , quam ubi res de qua dicitur, manifestior est siul. Ilane vero eas bic contraxerunt, el in- hac vita quam omne quod dieitur.

sua jam propria per nimiam negligentiam obliti sunt 66. Vellem tamen, quisquis hoc sapit, diceret, Deum, prudentes vero el rcligiosi vixerunt vel in quod peccatum viderit vel putarit infantis reeentis ab uleris malrum? Dicant ista qui ausi fuerint, audiant ulero, cui redimendo fatelur jam Baptismum neces

qui volucrint, credant qui poluerint : ego autem pulo, sarium, quid mali in hac propria sua vita per animum quod omnes quorum mentes non obnubilat desenpropriuin corpusve conmiseril. Si forte quod plorat denda suz sententiae pervicacia , hæc sentire non Lædioque est majoribus : mirum si hoc iniquitati, non possunt. An nullum est ignorantize malum, et idco

• Plerique Mss., fro, exsugit, habent, exigil. ! Ila Vaticanus codex et Cygirannensis. Alii vero įlerique * Tres Gallicaui manuscripti loco, fatuos, habent, cirralos. Mss., sed ul originale esse. Editi, sed ul originale esset. Paulo vide supra, n. 32, col. 127. post in iisdem editis legebatur, vel videre non possunt. 3 mss., ante non prohibeantur, omiltunt, non lamtum. Sed abest, videre, a Mss.

Hic edili ac manuscripti nonnulli audunt , signis. Alii : Cygirannensis codex solus, quæ singuli vera dicunt. quidam Mss., indiciis. Neutrum habent antiquiores codices, : In plerisque Mss., proprium.

quia eleganter subauditur , motibus. Ex iisdem manuscriLov. et aliquot Mss., concedanı isti illis ; concedant plis huc revocamus verbum , promptare ; pro quo in ante Mirique nobis.

excusis erat , promptitare. In Parisiensi Augustinianorun . sic omnes Mss.. At editi, quæ:iluri.

codice legilur, promitare.

nec purgandum ? Et quid agit' illa vox, Delicia ju- custodire, si vellet. Nunc autem bomo sic nascitur , ventutis el ignorantiæ meæ ne memineris (Psal. xxiv, 7)? ut omnino non possit, propter horrendam ignoranEtsi enim damnabiliora peccata sunt, quæ ab scien tiam atque infirmitatem, non carnis, sed mentis; cum tibus committuntur : lamen si ignorantiæ peccata omnes faleamur in parvulo non alterius , sed ejusdem nulla essent, hoc non legeremus quod commemoravi, substantiæ cujus in primo homine fuit, hoc est, raDelicla juventutis et ignorantiæ meæ ne memineris. In tionalem animam degere. Quanquam etiam ipsa tanta illas igitur ignorantic densissimas tenebras, ubi anima carnis infirmitas, nescio quid, quantum arbitror, painfantis recentis ab utero, utique anima hominis , nale demonstral. Movet enim, si primi illi homines utique anima ralionalis, non solum indocia, verum non peccassent, utrum lales essent filios habituri, ctiam indocilis jacet, quare, aut quando, aut unde qui nec lingua, nec manibus, nec pedibus uterentur. contrusa est ? Si natura est hominis sic incipere, ct Nam propter uteri capacitatem fortasse necesse fuerit non jam vitiosa est isla natura; cur non talis crealus parvulos nasci. Quamvis, cum exigua sit pars corest Adam? Cur ille capax præcepti, et valens uxori poris costa, non tamen propter hoc Deus parvulam et omnibus animalibus nomina imponere? Nam et de viro conjugem fecit, quam ædificavit in mulierem : illa dixit, Hæc vocabitur mulier ; et, Quodcumque vo unde et ejus filios poterat omnipotentia Creatoris mox cavit Adam animam vivan, hoc est nomen ejus (Gen. etlilos grandes protinus faccre. 11, 23, 19). Iste autem nesciens ubi sit, quid sit, a CAPUT XXXVIII. 69. Ignorantia el infirnuilas quo crcalus, a quibus genitus sit, jam reus delicii, infantis. Sed ut hoc omillam, polerat certe, quod nondum capas pracepti, tam profunda ignorantia multis etiam pecoribus præstitit, quorum pulli quamcaligine involutus et pressus, ut neque lanqoam de vis sint parvuli, neque accedentibus corporis incresomno excitari possit, ut hæc sallein demonstrata mentis eliam menle proficiant, quoniam rationalem cognoscat; sed exspectelur tempus, quo hanc nescio animam non habent, tamen etiam minutissimi ct cur-. quam velut ebrietatem, non per unam noctem, sicut runt, et matres agnoscunt', nec sugendis uberibus. quzkibet gravissima solet, sed per aliquot menses cura et ope admoventur aliena, sed ca ipsi in maleratquc annos paulatim digerat : quod donec fiat, lam nis corporibus loco abdito posila mirabili facilitate mulla quze in majoribus punimus, toleramus in par noverunt. Contra homini nalo nec ad incessum pedes. vulis , ut numerari omnino non possint : hoc lam idonci, nec manus saltem ad scalpendum babilcs, et kingnum ignorantiæ atque infirmitatis malum, si in nisi ope nutrientis admolis libris · papill:c uberis hac vita jam nati parvuli contraxerunt', ubi, quando, ingerantur, nec ubi sint sentiunt, et juxta se jacenquoniodo magna aliqua impietale commissą repente libus manimis magis possint esurientes flere, quam tantis lenebris involuti sunt ?

sugere. Proinde infirmitati mentis congruit hæc CAPUT XXXVII. -- 68. Si Adam non ualis est omnino infiripitas corporis : ncc fuisset caro Christi in creatus quales nascimur, cur Christus etpers peccati similitudine carnis peccali, nisi caro essel ista pcccati, infans nalus est et imbecillis. Dicet aliquis : Si hæc cujus pondere rationalis anima sic gravatur ; sive et natura pura non est, sed vitiosæ primordia, quia talis ipsa ex parentibus tracta sil, sive ibidem creala, sive nou est crealus Adam; cur Christus longe excellen desuper inspirata, quod nunc quærere differo. tior, el cerle sine ullo peccato natus ex virgine, in CAPUT XXXIX. 70. Quatenus evacuelur peccahae tamen infirmitale atque ælale procrealus appa tum per Baptismum in parvulis, similiter el in adultis, Fuit? lluic propositioni respondemus : Adam pro el quid inde consequatur utilitatis. In parvulis cerle pilerea non talem creatum, quia nullius parentis gratia Dei, per Baptismum ejus qui venit in similituprecededle peccato, non est crealus in carne peccati. dine carvis peccali, id agitur, ut evacuclur caro pecNos ideo tales, quia illius præcedente peccalo, nati cali. Evacuatur aulem, non ut in ipsa vivente carne sumus in carne peccati. Christus ideo lalis, quia ut concupiscentia conspersa el innata repente absuma de peccato condemnaret peccatum, natus est in simi lur, et non sil; sed ne obsit morluo, qui incrat litudine carnis peccati (Rom. vin, 3). Non enim hic nalo. Nam si post Baptismum vixerit, atque ad alaagitur de Adam, quod pertinet ad corporis quantita lem capacem præcepli pervenire poluerit, ibi habet lem, quia non parvulus factus est, sed perfecta mole cum qua pugnet, eamque adjuvante Deo superet , si membrorum : potest enim dici, etiam pecora sic non in vacuum gratiam ejus susceperit, si reprobalus ereala, nec tamen eorum peccalo factum esse, ut cx esse noluerit. Nam nec grandibus hoc præslatur in eis pulli parvuli nascerentur; quod quale sit nunc Baptismo, nisi forte miraculo ineffabili omnipotennon quærimus : scd agitur de illius mentis quadam tissimi Creatoris, ut lex peccati, quæ inest in mem. valentia usuque rationis, quo præceptum Dei legem- bris repugnans·legi mentis, prorsus ' penitus exstinque mandali cl docilis Adam caperet, el facile possel gualur, el non sit : sed ut quidquid mali ab homine

factum, dictum, cogitatum est, cum cidem concupiI Lov. ex nonnullis Mss., ail.

scenti:subjecta mente serviret, lolum aboleatur, ac • Apud lov., si naturæ ést. El in principio capitis 37: asi « bæc naturæ puræ non sunt. »

velut saclum non fuerit, habr-dur; ipsa vero soluto * Melioris notæ Mss. Corbeiensis, Remigianus, Cygiran

realus vinculo, quo per illan - diabolus animam reliBuusis, et alii quidam, și in hac rita non nuli parvuli contraI riu.

· Potiores Mss., immotis labris. . Editio Er., quia nullius parentis præcedente peccato c:6 ? Ex Mss. hic adjecimus, prorsus. Greatus in carne peccati, on isso, non.

Am. el Er., quo illcm; omisso, per. raulo post in

3

nebal, et interclusione destructa , qua hominem a vens (Psal. CXLII, 2); fit ut per ignorantiam vel infirsuio Creatore separabat, maneat in certamine, quo milalem non exsertis adversus eam lotis viribus vocorpus nostrum castigamus et servituti subjicimus luntalis, eidem ad illicita etiam nonnulla cedamus , (1 Cor. ix, 27), vel ad usus licitos et necessarios rela tanto magis et crebrius quanto deteriores, tanto mix.suda, vel continentia colibenda. Sed quoniam di nus ct rarius quanto meliores sumus. Sed quoniam vino Spirito, qui mullo melius quam nos omnia ge de hac quxstione in qua quæritur, utrum possil, vel neris humani novit vel præterila, vel præsentia , vel utrum sit, fuerit, fuliirusve sit homo sine peccato in fillura, talis vita humana præcoguita atque prædicta hac vila, excepto illo qui dixit, Ecce venit princeps est, ut non justificelur in conspectu Dei omnis vi mundi, el in me nihil indeniel (JOAN, XIV, 30), aliiisitem editis, et apud Lov., quæ hominen a suo Creato

quanto diligentius disserendum est; iste sit hujus vore, etc.

tuminis modus, ut illud ab alio quæramus exordio.

LIBER SECUNDUS.

Disputat Augustinus contra eos qui dicuat, quod in hac vita sint, fuerint, el futuri sint homines nullum habentes omning peccatum : qua de re propositis quatuor quæstionibus docet primo, hominem in hac vita sine peccato esse posse per Dei gratiam et liberum ipsius arbitrium. Postea probat non esse tamen quemquam in hac vita degentem sioe ullo prorsus pece calo. Terlio, ideo non esse, quia nemo est qui tantum velit, quantum res exigit, dum vel latet quod justum est, vel facere non delectat. Quarto loco, nullum prorsus, excepto uno Mediatore Christo, vel essc, vel fuisse, vel futurum esse bominem ab omni peccato immunem.

CAPUT PRIMUM. - 1. Quid haclenus peractum , quidve hoc libro tractandum. De Baptismo parvulorum, Marcelline charissime, quod non solum eis ad regnum Dei, verum etiam ad salutem vitamque æter. nam adipiscendam detur, quain sine Dei regno, el sine Christi salvatoris societale , in quam nos suo sanguine redemit, habere nullus potcst, priore libro satis, ut arbitror, disputavimus. In hoc autem, vivatne aliquis in hoc seculo, vel vixcrit, victurusve sit sine ullo omnino peccalo , excepto uno Mediatore Dei et hominum hominc Christo Jesu, qui dedit semelipsum redemptionem pro omnibus (I Tim. 1, 5, 6), quanta ipse dosial diligentia vel facultate , disserendum enodandumque suscepi : cui disputationi si sc identidem aliqua necessitale vel opportunitate in. seruerit quxstio dc Baptismo vel peccalo parvulorun, mirandum non erit, nec defugiendum ut eis loeis ad omnia quae responsionem nostram Aagitant, sicut valemus respondeamus.

CAPUT II. - 2. Libero arbitrio quidam nimiun tribuunt. Ignorantia et infirmitas. Hujus autem quxstionis solutio de hominis vila sine ulla subreptionc vel præoccupatione peecali, propter quotidianas etiam postras orationes maxime necessaria est. Sunt enim quidam tantum præsumentes de libero humane voluntatis arbitrio, ut ad non peccandum nec adjurandos nos divinitus opinenter, semel ipsi naturæ nostre concesso libere voluntatis arbitrio. Unde fit consequens ut nec orare debeamus ne intremus in Ientationem , hoc est, ne lentatione vincamur, vel cum fallit el præoccupat nescientes , vel cum premit atque urget infirmos. Quam sit autem noxium, et saluti nostræ, quæ in Cliristo est, perniciosum atque contrarium , ipsique religioni qua imbuti sumus, et pielali qua Deum colimus, quam vchementer adversum, ut pro tali accipiendo benelicio Dominum non rogemus, atque in ipsa oratione dominica , Ne nos inseras in tentationom ( Malih. vi, 15), frustra po

situm existimemus, verliis explicare non possumus.

CAPUT III.-3. Quomodo Deus nihil præcipit impossibile. Opera misericordiæ remedia sunt ad aboleri da peccala. Acule aulem sibi videntur dicere, quasi nostrum hoc ullus ignorel, quod « si nolumus, non peccamus; a nec præciperet Deus homini , quod esset humane

impossibile voluntati. » Sed hoc non vident, quod ad nonnulla superanda , vel quæ male cupiuntur , vel quæ male melunnur, magnis aliquando el louis viribus opus est voluntatis, quas nos non perfecte in omwibus adhibituros prævidit, qui per prophetam veridice dici voluit, Non justificabilur in conspecir tuo omnis vivens (Psal. CXLII, 2). Tales itaque nos futuros Dominus prævidens, quædam salubria remedia conIra realum el vincula peccatorum etiam post Baptismum dare ac valere digualus est, opera scilicet misericordiæ, cum ait, Dimitlile, et dimillelur vobis; dale, el dabitur vobis (Luc. VI, 37, 38). Quis enim cum aliqua spe adipiscendæ salutis æternæ de hae vila emigraret, manente illa senlentia , quod quicumque totam legem servaverit, offendat aulem in uno , factus est omnium reus ; nisi post paululunı sequeretur , Sic loquimini, et sic facile, tanquam per legem libertatis incipientes judicari. Judicium enim sine misericordia illi qui non facit misericordiam. Supereralial aulem misericordia judicio (Jacobi 11, 10, 12, 13)?

CAPUT IV. - 4. Concupiscentia quatenus in nobis. Baptizatis non ipsa concupiscentia, sed solus in eans consensus nocet. Concupiscentia igitur tanquam lex peccati manens in membris corporis mortis hujus, cuin parvulis nascitur, in parvulis baptizatis a realu solvilor, ad agonem relinquitur, ante agonem mortuos nulla damnatione persequitur : parvulos non baptizatos reos innectit, el tanquam iræ filios, etiamsi parvuli moriantur, od condemnationem Irabil. In grandibus autem bapiizalis, in quibus jam ratione utentibus quidquid eidem concupiscentia mens ad peccandum consentit, propriir voluntatis est; deletis peccatis omnibus, soluto

« PredošláPokračovať »