Obrázky na stránke
PDF

riorein hominem cœpta renovaiione in fidci justiiiam (n) rcspiramus : tamcn ne humana ignoramia de resurreclioric corporis nihil spcrarct, eiiam ipsiim quod propter meritum peccali in prxsenti sx'culo dixeral niortuum, in futuro propter meritum justiike dicit vivilicaiidum ; nee sic ut taniuni ex niortuo vivum fiat, venim eiiam ex mortali immorlale.

CAPUT VII. — 7. Vila corporis speranda , precedente jam vita spirilus. Quanquani llaquc vcroar ne res manifesta exponcudo potius obscurcliir, apostólica! tamcn scntcnlix lumen attende. Si auiem Chritins, itiquit, in vobis est, corpus quidem morluum est propter peccalum , spirilus autem tila est propter juslilimn. Hue dictum est, nc ideo putarenl homines vel mill щи, vol parvum se habere benelicium dc gratia Orrisli, quia necessario morituri sunt corpore. Atienden; quippe debent, corpus quidem adhuc peccati melitiini gercre, quod conditioni mortis obstriclum est; sed Jam spiritum eoepisse viverc propter justiiiam lidoi, qui el ipse in hoiuine fuerat quadam morte infirielilaiis exstinelus. Non igilur, inquil, parum vobis n.um.'] 'is pulelis esse collatum , per id quod Christus «i vobis est, quod in corpore propter peccalum morillo, jam propter justiiiam vesler spirilus vivit; nee Meo de vila qnoqiic Ipsius corporis desperelis. Si enim spirilus ejus qui suscilavit Christum a mortuis habitat in vobis , qui suscitar!t Christum a mortui», vivificabil el mortulia corpora vestra per inhabitanlem spiritum ejus in vobis. Quid adhuc lanue ln< i funius c<>ntenlionis oll'iindiiiir? Clamai Apostolus : Corpus quidem moi iiiuiii est in vobis propter pcccalutn , sed vivilicabuntur etlam morlalia corpora vestra propter jusiiiiain , propter quam nunc jam Spiritus vita est, quod tut inn pcrlicielur per gratiain Christi, hoc est, per üihiihilaulcm spiritual ejus in vobis; el adhuc rerhinintiir! Dicil eiiam qnemadmodum Oat ul vila in sc mortem morlilicando convertat '. Ergo , fralrcs , inquil, debitores sumas non carni, ut secundum carnem vivamns. Si enim secundum carnem vixerilU, tnoriemini; si autem spiritu facta carnis morlificaveritis, rivclis (Нот. тш, 10 13). Quid est aliud , quam hoc : Si secundum mortem vixcrilis, totum morietur; si auiem secundum vilam vivendo mortem morlilicarerilis *, totum vivel?

CAPUT VIII. — 8. Verba Pauli quo sensu inlelligenda. Item quod ail, Per hominem mors el per hominem resurrectio mortuorum :quid aliud quam de morte corporis intelUgl potest; quando ul hoc dicerct, dc resurreclione corporis loquebalur, eamque inslanlissima et acérrima inlcnlione snadcbal? Quid est ergo quod hic ait ad Corinlhios , Per hominem mors, el per hominem resurrectio mortuorum. Sieut enim in Adam omnes moriunlur, sic el in Christo omnes vivificabrnilur (I Cor. xv, 21, 22): nisi quod ait eiiam ad lio

1 F.diü, ni vila n in se mortem mortificando convertat. Apiras Milicaiii siss., vt rita, id est, spirilus mortificando corpus, reddal spiritual«: acviviun. tuCygiranneasi códice legiinr, 11 rila in se mortem vivificandomorlificando convertat.

1 Gallicani quatuor el quidam liol^ici Mss., mork'nt riiificaverilts.

(a) Forle, juslilia.

manos, Per иншп hominem peccalum inlravil in типdum , el per peccalum mors (Rom. v, 12)? Ilanc illi morlem , non corporis, sed animae inielligl volunl; quasi aliud dictum sil ad Corinlhios , Per hominem mors, ubi omnino anima! mortem aeeipere non siniinlur, quia de resurreclione corporis agebaiur, qu.-c morli eorp iris esl contraria. Ideo eiiam sola mors ¡Li per hominem facta commemorala est, non eiiam peccalum ; ipiia non agebaiur do juslilia, qua» contraria est peccato, sed de corporis resurreclione , qua; contraria est corporis moni.

CAPUT IX. — 9. Peccalum propagation, non imital'wne tantum transiste in omnes. Hoc auiem apnstolicum testimonium in quo ail, Per unum hominem peccalum intravit in mttndum , el per peccalum mors, conari cos quidem in aliam novain detorquere opinionem , luis lilteris intimasli; sed quiduam illud sil, quod in his verbis opinentur , lacuisli. Quantum autem ex anís comperi, hoc ibi sentiunt, quod el mors bla qii* illie commemorata est, non sit corporis, quam nolunt Adam peccando nieruisse, sed anima quae in ipso peccato (It ' : el ipsum | eccaiutn non propagations in alios homines ex primo domine, sed imitaiione transisse. Mine enim etiam in parvulis nolunt credere per Baplismum solvi originale peccalum, quod in nasccnlibus nullum esse omnino coiuendiint. Sed si Apostolus peccalum illud commemoraro yoluissel, quod ¡u liunc mundum , non propagalione ,' sed imitaiione inlraveril*; ejus principem, non Adam, sed diabolum dicerel, de quo scriptum esl, ЛЬ initio diabolus peceal (I Joan, in , 8). De quo etiam legilur in libro Sapienliae, Jiwidia auiem diaboli mors intravit in orbem terrarum. Nam quoniam ista mors sic a diabolo venil ш homines, non quod ab ill« fuerinl propagali, sod quod cum fuerint imilali, continuo sulijunxil, ¡milanlur autem cum qui sunt ex parte ipsius (Sap. ir, 24, 25). Proinde Apostolus cum illud peccalum ac mortem commemoraret, qua: ab uno in omnes propagatione transissel, eum principem posuit, a quo propagalio generis liumani sumpsil exordium.

10. Imiianlur quidem Adam, quntqtiot per inobedienliam iransgrediuntur raandalum Dei : sed aliud esl quod cxcmplum est volúntale peccantibus, aliud quod origo est cum peccato nascenlibus. Nam el Clirisium imiianlur sancli ejus ad sequendam justiiiam. Undo el idem apostolus dicil, Imilatores met cstole, skut el ego Christi (1 Cor. xi, 1). Scd praeter banc imilationem, gralia ejus illuminalionem juslilitaiioncniquc nostram etiam inlrinsecus operalur, illo opere de quo idem prjedicator ejus dicit, Neque qui plantai esl aliquid, neque qui rigat; sed qui incrementum dal Deus (Id. in, 7). Нас enim gralia3 baptízalos quoque párvulos suo inscrit corpori, qui ccrtc imitari aliquem nondum valent. Sicul ergo illo in quo omnes vivificanlur, prêter quod k so adjusti

* Ediii, sit. Al usa., fit. Ex bis codex Cygirauuousis, quo ipso peccato fit. vide supra, n. 2.

1 Aliquot Mss., inlravil.

3 Am. Er. ot Mss.: iwc enim gratia : minus recle.

» Sic habent Mss. At cdili, in' quo omnes livijicabtmtur , prtt'tcrquam quod.

Наш excniplum ¡milanlibtis prabuit, dut etiam sin spirilus occullissimam fidelibus gratiain, quam latenter infundit el parvulis : sic el ille in qnn nmncs nioriuniur, prater quod eis qui prxcepluin Domini volúntale iransgrediuntiir , hnitalionis excmplum est, occulta eliam tube carnalis concupisreniix sua: tabilicavil in se omnes de sua slirpe venientes '. Hinc omnino , ncc aliunde , Apostolus (licit, Per uiium homincm peccaium intrant in muudum , el per peccnlum mors ; et ila in omnes homines pertransivit, in quo omnes peccnterunt. Hoc si ego dicercm, résistèrent isti, meque non rcete dioerc, non recle sentiré clamarcnt. Mullam qiiippc in his verbis iiilclligcrenl sentential» cujuslibci hominis \ nisi islam quam in Apostólo intelligere nolunl. Sed quia ejus verba sunt, cujus auClorilali doclrinxque succunibunl, nobis objiciunl intclligcndi (ardiiatem, einu ca qu:c (am perspicue dicta sunt, in ncscio quid aliud deiorqucrc conantur. Per uiium, inquil, hom'mem peccaium iulravit in mun~ dum, el per peccnlum mors. Hoc propagation» est, non imitalionis : nam si imitalionis , Per diabolum diceret *. Quod aiitcm nemo ambigit, ¡slum priinuin hoininein dicil, qui est appellalus Adam. El ¡la, inquit, in omnes Iwmines pcrlransiil.

CAPUT X.—II. Actutilis ct oritjinalis peccati distinilio. Dcinde quod sequitur, In quo omnes peccaverunt, quam circuinspecle, quam proprio, quam sine aiiibigiiitalc dictum est. Si enini peccatum inielle.veris, quod per пиши limi.incm inlravii in munduni, in quo (o) omnes pcccavcrunl : corte maiiiresluni est alia esse propria cuique percala, in quibus bi (aniiiin peccant, quorum percata sunt; aliud hoc unuin, in quo omnes pcecaveruiil; quando omnes il le milis homo luerunt. Si autcin non pcccatinn, sed ¡lie nuns liomo intelligilur, in quo uno homme «nines pcecaveruiil, quid etiam isla est inanifcslalione manifestais? Neiiipe legimus justifican in Chrism qui crcdunt in cum, propter occuliam cninmuiiieationcm el inspiralioncm gratia: spiritualis, qua quisquís luerel Domino iinus Spiritus est, qiiamvis cum el iinitcntur sancli ejus : legatur mihi tale aliquid do ¡is, qui sánelos ejus iinilali sunt, utriim quisquam dietus sit jusliliealns in Paulo aui in Pclro, ant in quolibet horum, quorum in populo Dei magna exccllil aucloritas; nisi quod in Abraham dicimur benedici, sicul ci dictum est : Benediccntur in te omnes gentes (Gen. xn, 3; Galat.m, 8): propter Christum qui semen ejus est secundum earned). Quod manifesting dirilur, cum hoc idem iia dicilur : Benedkentur in semine tun omnes gentes (Gen. xxn, 18 ). Die:um aulcm quemquam divinis eloquiis, peccasse vel peccare in diabolo, cum enm iniqui el

1 In plerisquc Mss., venturos.

• ilk: adtlilum in pluribus Mss., lure dicer с ; in excusis, qui diceret hœc. clossema, quo carent noniiulli manuscripti.

'Aui. el Er , nam per diuhdum diceret; omisso, si imilutioms, quod Lov. el uonuulli manuscripti addunt, lainelsi Ihm qecessarium.

(a) Graece legilur eph'ô, quod genere non concordat cum поташе amartia,pósito ibiad signiticandum peccaium.Conler lib. 4 contra duas epístolas pclagiaiiorum, n. 7.

inipii omnes imilculur, ncscio ulrum quisquam rcpeiill : quod lamen cum Apostolus de prim» honiino dixerit, In quo omnes peccaverunt, adbuc de peccati propagine discepiatiir, el ncscio qua: nebula iniitaimnis opponitur '.

13. Attende etiam qua: scquunliir. Cum cniin dixisscl, In quo omnes peccaverunt ; scculiis adjunxil, Usque ad legem enim peccaium in mundo fuit : hoc est, quia ncc lex poiuil aufcrre peccaium, quaï suliinlravit ul magis abundarct peccaium ; sivc naturalis lex, in qua quisque jam ralione ulcus, iiicipil peccalo originali addcre el propria ; sive ipsa qua; scripta per lloysen populo dala csi. Si enim data esset lex, qua posset vivificare, oinniiio ex lege esset justiiia. Sed conclusit Scriptum omnia sub peccalo, ut promissio ex fide Jesu Christi darelur credenlibus ( Galal. in, 21 ct 22 ). Peccaium aulem non deputabatur, cum lex non esset. Quid est, non deputabatur; nisi, Ignorabalur, ct peccaium esse non piilabatur? Neque enim ab ipso Domino Deo tauquam non csscl liabcbatur, cum scriptum sil, Qiticumque sine lege peccaverunt, sine lege peribunt (Rom. », 12).

CAPUT XI. — 13. Regnum mortis quid apitd Apostolnm. Sed regnaril, inquil, mors ab Adam usquead Moijsen :id est, a primo nomine usque ad ipsahi etiam legem qua; divinitus promúlgala est, quia ncc ipsa poiuil regnum mortis aufcrre. Regnum enim mortis vull iutelligi, quando ila dominatur in houiinibus reams peccati, ul cos ad \¡lam alernai», qua: vera viia est, venire non sitial, sed ad secundan) eliam, qua: pœnaUcr a-lerna est, mortem Iralial. Hoc rcgnuiii mortis sola in qtiolibel liomiuc gratia deslruil Salvatoris, quae opérala est eliam in anliquis Sanctis, quicumque auteqiiam in came Christus venire!, ad ejus lame» adjuvantem graiiam, non ad legis liileraiu, qua: jubere laiitum, non adjiivare polcrat, perlincbaul. Hoc namque Oecullabalur in velero Testamento pro ictnpnium dispensalione justissima, quod nunc rcvelalur in novo. Ergo in omnibus régnant mors ab Adam usque ad Moijten, qui Christi gratia non adjuli sum, ut in eis regnum mortis deslruerciur : eiium in eis ' qui non peccaverunt in similitudinem ' prœvaricationis Adœ; id est, qui iiondiim sua ct propria volúntale sicul ¡Ile peccaverunt, sed ab illo peccaium originale iraxcriinl : qui est forma futuri; quia i» ¡lio constituía est forma coiideiunalionis futuris posteris, qui ejus propamine crearentur, ut ex uno omnes in condemnationem nascereiitur, ox qua non liberal nisi gratia Salvatoris. Scio quidcin plerosque latinos codices sic habere (я) : llegnavil mors ab Adam usque ad Moysen in eos qui peccaverunt in similitudinem prœvaricationis Ada:, quod eliam ipsum, qui ila legunt, ail eiiuidem referunt inlcllecluin; ut in similiiudincm pra-varieationis Ada: peccasse accipiant, qui in ¡lió

1 Probœ nota: Mss., adhuc cum de peccati propagine diseeptatur, ncscio quai nebula imilationis opponitur.

'lia codex cygiranucusis. Alii vero Mss., ergo ¡it eis t'.ilili, crqo el in"eis.

* Manuscripti nonnnlli, in riiniHtudiiie.

(«) confer e\ ist. 137, n. 19.

ncccavcninl, ut ci similes crearon ur, sicul c\ lioniinc humincs, ila ex peccaiorc россаlores, ex moritnro moriliiri, damnaloquc damnaii '. Crjcci auteni codices, Iiihic i:i iaiiiiani liugiiani iiitcrprctalio facta est, .iHl (mines aul pene oiniics, id quod a me primo poniiiiu est, liabcnl.

14. Sed non, iiiipiii, sieut delictum, ila et donatio. Si cnim ob uiiiiis delictum »min mortui sunt, multo magh gratin Dei el domim in gratia unius hominis Jesu Christi in mullos abundant : non, mugis mullos, id esl, mullo plores liiinii: es, ñeque cnim plores juslilicaniur quam rondeiiinantiir; sod, multo" magis nbioulavit. Adam qiiippc ex uno delicio suo reos gcntiil : Christus aillera cliani qii:c homines drlicia propriac voluntatis ad originale in quo naii sunt addiderunl, gratia sua solvit alquo douavil, quod cvidcnlius in coiiscquciilit'iis dicil.

CAPUT XII. — 15. (/ниш ptccatum omnibus commune. Verum illud diligcnlius inlucrc, quod ait, oh uiiiiis delictum mullos mortuos. Cur cnim ob unius itlius, cl non potius ob delicia sua propria, si hoc loco ¡Mclligenda est imilatio, non propagado? Sed attende qnod sequiiiir : Kl non shut ¡ht unum peccantem, ila *sl et tUiiium. Sam judicium qu'idem ex uno m eondemnationem , grelin autem ex mullís delictis in justificatio».■iii. Nunc dicaiii, ubi locum liabcai in his verbis ilia imilatio. Ex uno, inqnil, in eondemnationem .-quo uno, nisi delicto? Hoc cnim cxplanal, cum adjungit, Gratia anient ex mullís delictis in justificationem. Cur crge judicium ex uno delicio in eondemnationem, gratia vero ex mullís delictis in justificationem? Nonne si nullum est originale de'.iclum, non solum ad jusliflcalioncm gratia, sed eliam judicium ad condemnatinnem o\ inultis delictis homines ducil? ¡Scquc cnim gralia mulla delicia dulial, cl non cliani judicium inulta delicia coiidcmnal. Aul si proplcrca ex uno delicto in coiidcmnationcm ducuuliir, quia omnia delicia quae condemnaniur, ex illius unius imilatiouc commissa sunt; cadeni causa est cur ex uno delicto eliam ad jiislilicalioncm duci iulclligantur, quia omnia delicia qui-jtisiilicalisrciniituntur, ex illius unius imitalionc commissa sunt. Sod hoc videlicet non ¡nlclligcbat Apostolus cum diccbal, Judicium quidem ex uno delicto in eondemnationem, gralia vero ex inultis delictis in justificationem? lino vero nos intclligamus Aposlolum, et vidi anuís ideo dictum judicium ex uno delicio in eondemnationem, quia sufficercl ad eondemnationem etiauisi non c>set in hoininibus nisi originale peccaIiiiii. Qnanivis enim condemualio gravior sit connu, qui originali delicio ctiam propria conjunxerunl, ct i.min singulis gravior, quaiilo gravins quis peccavil *: lamen eliam illud solum quod originalilrr Iraclum rsi, non tanlum a regno Dei separat, quo párvulos sine accepta Christi gratia definidos inirare non pos-e ipsi eliam confitenlur; verum cl a salute ac vita a-terna fácil alíenos, quae nulla esse alia potest pricier regiiom Dei, quo sola Christi socieias introducil.

1 Remigianus codex elDel^iei quiilam Mss., damnandi. * Fdili, qvanto gratins qui.que peccavil. At Hiss , qnanto partus gws peccavil.

CAPUT Mil.— tu. Qttomodo per unum mors el per unum vita. Ac per hoe ah Adam , in quo omnes pcccavinius, non omnia nostra pcccaia , sod tanlum originale Iraduxinius • : a Christo vero, in quo omnes justificamur *, non illius tanluiu originalis, scd eliam cxierornni qu:e ipsi atldidimus peccatorum rein ssionem ennsequímur. Ideo non sicul per unum peccantem, iia est el donum. Nam judicium quidem ex uno delicto, si unn remittitur, id est, originali, in eondemnationem jam potest ducere : gratia vero ex mullís delictis remiseis, hoc est, non solum originali, verum eliam omnibus cxteris ad jiislilicalioncm perducit.

17. Si enim ob unius delictum mors regnavil per unum, multo magis qui abundauliam grallœ etjnstUim accipiunt, in vita regnabunt per unum Jesum Christum. Cur ob unius delictum mors regnavil per unum, nisi quia mortis vinculo lencbaiitur in illo uno in quo omnes peccavcruui, eliamsi propria peccala non adderenlT Alioquin non 3 ob unius delictum mors per unum regnavil, sed ob delicia mulla mullorum per unum« queinque peccaulem. Nam si proplcrea cajleri ob alíenos hominis delictum mortui sunt, quia ilium in deliinpicndo praecedcnteui subséquentes iinilati sunt: il le quoque el mullo ungís ob allcrius delictum mortuos est, quern diabolus delinquenilo ila prxcesserat, ul ei delictum eliam ipse suaderel : Ada m vero nihit. suasit imilaloribus suis; el mullí qui ejus ¡mitatorcs dicuulur, cum fuisse el tale aliquid conunisissc vol non auilieninl, vcl nmiiino non creduiit. Quanto ergo reciius, sictit jam dixi, diabolum principciii consiituisset Apostolus, a quo uno peccalum et inoricm per omnes transiissc diccrct, si hoc loco non propagationcm, sed iinitationcm iliccro voluissct? Mullo cnim ralionabiliusAdam dicilur imitator diabtdi, quem suasorcin liabuii peccati, si potest quisquain imilari eliam ilium qui nihil tale suasit, vcl oinnioo quem iicscit. Quid esl allien), qui^abundantiam gtuliœeljustiliœ accipiunt, nisi quod non ei lautum peccalo in quo omnes peccavcruui, sed eis eliam quae addiderunl, gralia remissiouis datur; cisque hoininibus lauta justiiia dona tur , ut cum Adam consenscrit ad peccalum suadenli, non codant isli eliam cogenli? Et quid est, mullo mugis in vita regnabunt, cum mortis icgnuiii mullo plurcs iu aeternam peenam trabal; nisi intclligamus eosipsosiii ulroque dici qui transeunl ab Adam ad Christum, id esl, a morte ad vilain, quia in vita atenía sine line regnabunt, magis quam in eis mors lemporaliler el cum line regnavil?

18. J tuque sicul per unius delictum in omnes homi lies ad eondemnationem, ila ct per unius justificationem in omnes hommes ad justificationem vilœ. Hoc unius delictum, si imilationem aitendanius, non cril nisi dialwli. Sed quia manifestum est, de Adam, non de diabolo dici; rcsiat inlclligciida, non imilatio, se*» propagalio peccati.

CAPUT XIV.— Nemo nisi Christus justifica!. Nam

1 Belgiens quidam Ms., loco, (rarfimmus, liabebat, trialmus. 'sex »iss., justificantnr. 'Am. el Er., nan saltan. k F-dili, quod. Mss. vero, qui.

«t quod ail de Christo, per unius jusiißculionem; magie hocexpressil, quam si per unius jusliiiam dicerct. E un i|uippe juslilicaiioiiem dicit, qua Christus jiislifical impium, quam non iinilandam proposuil, sed solus hoc polest. Nam poluit Apostolus tecle diccre, ¡mUatoret mei eslole, sicut et ego Chrisli ( 1 Cor. xi, 1) : niinquam aulem diceret, Justißcamini a mo, sicut el ego sum jusiificaius a Christo. Quoniam possum esse, el sunt, ol rucrunt multi jusii homines et imilandi; Justus autein et jusliiicaiis nemo, nisi Christus. Linie dicilur, Credenti in eum qui justifient impium, depuialur fides ejus ad Justitium (Rom. iv, 5). Quisquís ergo ausus fueril dicere, Juslilico le; consequens est ul dical cliam, Crede in mc. Quod nemo sanctorum recle dicere poluit, nisi Sanc:u$ sanclorum : Crédite' in Deum, et in nie crédite ( Joan, xiv, 1) : ul quia ipse juslilicat impium, credenti in cum qui jusLiiic.it impium, deputelur (ides ad jusliiiam.

CAPUT X"V. — 19. Confirmât ex propagatione peccatum esse, quemadmodum et Justitium ex regeneratione. Quomoda et oinnes per Adam peccalores, et omîtes per Christum justi. Nain si sola imitalio iai.il peccalores per Adam, cur non etiam per Christum sola iinitatio justos fácil? Sicut enim, inquit, per unius delictum in omnes homines ad condeinnalionem, sie et per unius justificalionem in omnes homines ad justificadoпет vilœ. Proindc isti, unus el unus, non Adam et Christus, sed Adam et Abel consumí debuerunt. Quoniam cum niulli nos in hujus vita; tempore praccesserint peccalores, cosque imitali fuerinl qui posteriore tempore peccaverunl; ideo tarnen volunt isii, nonnisi Adam dictum, in quo omnes imílalíoiie peceaverint *, quia primus houiinum ipse peccavii. Ac per hoc Abel dici debuit, in quo uno omnes similiter homiues imitalione justiücentur, quoniam ipse primus honiiiium juste vixil. Aul si propter quemliam arliculum lemporis ad Novi Teslameiili exordium peninenlcin, Christus est posilus propter ¡m¡laiionem capul juslorum: Judas ejus iraditor caput puni debuit pcccatoriim Porro si propterea Christus unus est in quo omnes justihceniur, quia non sola ejus iinitatio justos fácil, sed per sj ¡ilium regeneraos gratia : propterea et Adam unus est in quo omnes peccaverunl, quia non sola ejus imitalio peccalores I nil. sed per cariieiii generans pœivi. Ob hoc etiam dictum est, omnes cl omues. Nequc enim qui generantur per Adam, ¡idem ipsi omnes per Christum regenerantur ; sed hoc recle dictum c.-.t, quia sicut nullius carnalis geiicralio nisi per Adam, sic spirituous nullius nisi per Christum. Nam si atiqui possent carne generan * non per Adam, cl aliqui generan spirilu non per Cliristum; non liquido mimes, sive hic, sive ibi diecrentur. Eosdein aulem omnes postea inultos dicil; possunt quippe in aliqua re oinnes esse qui pauci sunt: sed mullos babel genc

1 Mill,credùh. Al \iS3., crédite, ul soLi Augnsimus juia gisecum, pisteuete. 'Aid. Er., peccureruiit. 'in editis, Yegenerari. in Mss., generan.

ratio carnalis, mullo« et spirituals; quamvis non tain mullos bxc spirit ualis, quam illa carnalis. Ve» ruiuiauicn queniadinndum illa omnes habet homines , sic ista omnes justos homines :quia sicut nemo prêter ¡Наш humo, sic nemo prêter islam Justus homo: et in ttiraque muiti.'Sicul enim per inobedieniiam unius hominis peccalores consliluli sunt multi, ila per obedientiam unius hominis justi conslilucnlur multi.

20. Lex aulem subintravil, ul abundara delictum. Hoc ad originale homines addidcrunl jam propria volúntate, non per Adam : sed hoc quoquc solvitur sanaiurqiie per Christum; quia ubi abundavil peccaium, siiperabundavil gratia ' ; ut quemadmodum rcguavil peccaium in mortem, etiam quod non ex Adam Iraxerunt homines, sed sua volúntate addiderunt; sic el gratia regnet per Justitium in vilam mternam. Non lamen aliqua juslitia pricier Cliristum, sicut aliipia pcccala prêter Adam. Ideo cum dixisset, quemadmodum regnavil peccaium in mortem; hic non addidit. Per unum, aui, Per Adam : quia supra dixcral eliani de percato ¡lio, quod subintrante lege abundavil; el hoc utique non est originis, sed jam propriai voluntatis. Cum aulem dixisset, sic et gratia regnet per justitiam in vitam œternam; addidit, per Jesum Christum Dominum nostrum ( Лот. v, 12-21 }: quia generante carne illud laulunimodo irahilur, quod est originale peccaium (a); regenerante aulem spiritu, non solum origiualís, sed eliani voluulai ¡orum fit remissio peccatprum.

CAPUT XVI.— SI. Infantes non baptizati tenissime quidem, sed lamen damnantur. Poena peccati Ada) gratia corpoi is amissa. Tötest proiude recle dici, párvulos sine üapi'biiio de corpore exeunles in dantuationc omnium miiissima futuros. Mullum aulem failil et fallilur, qui eos in dainnalionc prédicat non futuros, diccnle Apostólo, Judicium ex ww delicto in condentnatioiiem; et paulo post, Per unius delictum in omnes homines ad condemnationem. Quando ergo peceavit Adam non obediens Deo, tunc ejus corpus, quamvis esset animale ас moríale, gratia m pcrd¡d¡i, qua ejus auimte omni ex parle obeilieliai; tunc ¡He cxslilil beslialis motus pudendus boinmibu«, quem in sua erubuii nuditalc. Tunc cliam morbo quodam ex repentina cl pestífera corruptione concepto factum in illis est, ut ilia in qua crcali sunt stabilitalc letalis amissa, per mutahilitales xtalum irenl in niorlcm. Quamvis ergo anuos mullos postea vixcrint, illo laincu die morí cœperunt, quo mortis legem, qua in senium velerasccrent, accepcruul. Non enim slal vel lemporis puncto, sed sine ¡iilcrmissionc labilur, qiiiquid continua

1 Editi, superabundant a gratia. Partícula, el, abesl a nianuscriplis eta gravo A|*>s£oli.

(h) lu Enchiridio inultis post annis edito scrip sit Augusliuus, n. 13, non ¡mprobaUliter diet, párvulos parenluin non solum priinoruni, sed etiam suoriun de quibus i| si nali sunt, peccatis obligari, eosque ante regeiieraliouem teneri ilia divina seiitentia, i.edduin peccata ¡mtruin in filio«. Magister sentent., lib. 2, can. 53, osteiidil Augustinum baecdixjsse non assereiKio, sed divqrsorutn opiniones refcrendo. Dixit sane ea regala el luodcratione, quam servari jussil in libro в de Genesi ad ljtteram, п. i i, niinirum « ul in profundi» « scripture sensu magis | rajsiarel diligentia») iuquireuii, . ipiaui afliimamli teineriuilein. »

[ocr errors]

cxitnm inveniunl. Quis cnim Christianornm feral , cum dicilur ad aHernam salutcm posse qiiemquam pervcniie, si non renascalur in Christo, quod per liaplismtu» fieri voluit, eo jam tempore quo talc Sscramcnluiii constiiucnduni fiiii regencrandis in spem salutis alema;? Umle dicit Apostolus : iVon ex oyeribus jusliliœ quai nos ferinuts, scd secundum suam misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regenerations (Til. Hi, 5). Quam lamen saluleiii in spc dicit esse, cum hic viviiuus, ubi ail : Spe cnim suivi facti sumas. Si>es autem quœ ñdelur non est spes : qtwd cnim videl qnis, quid speral? Si autem quod non ri dem и s spciainus, per palientiam exspeclamus (Пот. vin, 2-i , 2o). Sine isla ergo regeneraiione salvos in xternum posse párvulos fieri, quis amiral affirmnre, tanqiiain non pro eis moi tuns sit Christus? Elen im Christus pro iinpiis mvriuus est (Id. v, 6). Isii autcm qui, ut manifestum est, nihil in sua propria vita impie coinmiserunt, si nec originaliier ullo inipielalis vinculo detincnlur, qnoniodo pro eis mortuiis csl qui pro im pits morions csl? Si nulla originalis sunt peccati xgriludiiic sauciali, qiiomodo ad medicum Chrisum, hoc est, ad percipiemkiiti Sacraincnlutn salutis aüerImt, suonim ciirrcnliuin pió limure portantur, cl non eis in Ecclosia d.ciiiir, Aufcrlc bine innocentes islos; non est opus sanis medicas, sed male habeiitibus: non venil ( In bios vocare justos, sed pcrcalores? ¡Nuiíqunm dieliim esl, nutiqnain dicilur ', uunquam oniuino dieelur in Eeelesia Christi iule commcnlum.

CAPUT XIX. — 81. infantes nt fidèles, ita el furnitentes dicuntur. Peccata sola ínter Deum el homines séparant. Ac ne quis existime! ideo párvulos ad lbpiisnniin offerrí oportere, quia sicul pcccntorcs non sunt, ita nec jusli suiil : qiiomndo ergo quidam mcriliim hujus xlatis a Domino laudalum esse commémorant, uhi ail, Sinite párvulos reñiré a:l me ; lalium est cnim regnum cœlorum (Mutth. xix, 14)? Si cnim hoc non propter humiíitaiis similiiutli..cm, quod homilil.is párvulos faciat, sed propter pucroruin vilain luudahilem dictum est, profcclo et jusli sunt. Non enim reetc aliter dici poiuit, Talium est regnum cœlorum, cum esse non possît nisi jiistorum. Scd forte hoc quidem non congrucnler dicilur , quod parvulorum vilain laudaverit Dominus dicens, Talium est regnum cœlorum : cum verax sil illi: inlcllcetiis quod liumiliîalissimililudinem in parva relaie positcrit. Veruinlaincii forsilan hoc tenendum est quod dixi, propterea párvulos Jxtpiizari deberc , quia sieut peccatores non sunt, ita nec jusli sunt. Sed cum dictum esset, Non rem vacare justos, qua4 ei responderctur, Quits ergo vocare vcnisii? continuo siibjunxit, sed peccatores in pœnitentiam (Luc. v, 3i). Ac per hoc, quomodo si jusli sunt, ita etiamsi peccatores non sunt, non cos venil vocare, qui dixit. Non reni vocare justos, sed peccatores? El ideo Dapiismo ejus qui cos iiou vocal, non lanlum fntslra , verum ctiain improbe vidcnlur irrucrc ; quod absit ut senliamus. Vocal cos igilur medicus, qui non est

1 In Mas., nmiquam dtrtitur.

« PredošláPokračovať »