Obrázky na stránke
PDF

«pus sanis, sed xgrotatilihus, ncc veiiil vocare justos, sed pcccatorcs in pœnitenliam. Et ideo quia su.е. vitaî proprise peccalis niillis adhiic teneniur obnoxii, originalis in eis xgriludo sanatur in ejus gratia qui salvos facil per lavacro m regencrationis.

25. Dicet aliquis : Quomodn ergo et ipsi vocanlur in pœnilenliani? Numquid lanlillos l potest aliquid pcenitere? Iluic respnndctur : Si proplerea pccnilen tes dlccndi non sunl, quia sensum pœnilendi non liabcnl ', nee fidèles dicendi sunl, quia similiter sensum credendi nondum liabent. Si aulem proplerea recle fidèles vocanlur, quoniam fulem per verba gesianliuin ipioilam modo protilenlur; cur non prius eiiain poenilcntos habenlur, cum per eoruindcm verba geslant i inn diabolo el buic sccculo renuntiarc monstranlur? Toluni boc in spe fit vi Sacramenti el divinse gralix, quam Dominus donavit Ecclesise. C:eterum quis ignorât quod baptiza'us parvulus, si ad rationales annos venions non crediderit, ncc se ah iUicilis enncupibcentiis abslinucrit, niliil ei proderit quod parvus accepil? VerumUmen si perceplo Baptismale dc liac vila emigraveril, soluto realu cui originalilcr eral obnoxios, pcrficiclur in ¡Ho lumine veritalis, quod incommulabiliier manens in ¡clernum, justificólos prœscnlia Crcatoris illuminai. Peerá::» cniin sola séparant inter homines ct Dcum, qn:it sulviiniur Christi gratia, per quern mcdiatorcin rcconciliamur, cum jiisiific.it impium.

CAPUT XX. — 26. Ad mensam Domini nemo rite nisi bapiizalus accedit. Terrenlur aulem isti scntentia Domini dicentis, У ¡si quis natus fuerit denuo, non videbil regnum Dei. Quod cum cxponerel, ail, Nisi qnis renatus fuerit ex aqua el Spirilu, non inhábil in regnum cœlorum (Joan, in, 3, 5). El proplerea conanlur parTiilis non bapiizalis iiiunccuti.e mérito salinem ne vitara ¡demain iribuere; sed quia baptiza I i non sunt, eos a regno cœlorum faceré alíenos : nova qnadnm el mirabili prxsumpiione, quasi salus ac .Tierna vita possit esse pra?ter Christi lixrcditalem, prxlcr regnum cœlorum. liabent en i in videlicet quo' conïugianl, alque ubi dclilcscant, quia non ail Dominus, Si quis non renalus fuerit ex. aqua ei Spirilu, non ha bebit vitam; sed ail, non inirabil in regnum Dei \ Nam si ¡Hud dixisscl, nulla liinc diibilalio possel olioriri. Auferatur ergo diibilalio :jam Dominum audiamus, non suspiciones conjectiirasqiic morlalium; Dominum audiamus, inquam, non quidem hoc dc Sacramento lavacri 4 diccnlem, sed dc Sacramento sánela: " mcns¡c sua1, quo nemo rile nisi bapiizalus accedit : Nisi mandueaveritis earnem meant, et bibeiitis sanguinem meum, non Itabebilis vitam in vobis. Qu d ultra qiiirrimus? Quid ad hoc respnudcri potest, nisi pertinacia pugnaces ñervos adversos constauliam perspicuo: veriíatis inicndaí?

* Sic Valicanus codex. Alii vero cum excusis, tantillus.

* r<!ii¡, nondum liabent. Al Mss., non liabent.

'Lov., ¿л regnum cœlorum. Am. vero, Er. el nosiri Vss. boc loco liabent, in regnum Dei.

k Lov., sfrti.'ii lavacri ; addila voce, Hindi, ex uno labium inanuseiipto.

* nygiraniiensis codex oniillil, sancta:.

27. An vero quií.qiiam cliam hoc diocro audebit, quod a<l párvulos haie scntentia non pertinent, possinli|uc sine participa (¡one corporis biijus ct sanguinis in se habere vilain (a) : quia non ait, Qui non inanducaverit, sicul de Baptismo, Qui non renatus fuerit ; sed ail, Si non mandueaveritis, veltil cos alio» quensqui audire el intelligere poterant, quod utiquc non valent parviili? Sed qui hoc «licit, non attendit quia nisi minies isla senlcnlia (eneat, ut sinecor|>orc el sanguine Filii hominis vilam habere non possiht , frustra cliam a:las major id curai. Potest cnim, si non volunlatcm, sed verba loqneniis atiendas, eis solis videri dictum, qui(;us tunc Dominus loqiiebaiiir: quia non ait, Qui non inanducaverit; sed. Si non mandueaveritis. El ubi est quod eodem loco de liac ipsa re ai!, Panis quern ego dedero, caro mea est pro saculi vita (Joan, vi, Si, 52)? Secundum hoc cnim cliam ad nos perliiicre illud Sacramentum mlcllig«mus, qui lunc nondum fuimus quando isla- dicebat; quia ' non possiimus dicere ad sseculmn nos non perliiicre, pro cujus vila Chrisms snam camcin dedih Quis autem ambig.tt sxeuli nomine homines signi/icatos esse, qui nascendo in hoc saciilimi veniuul? Nam, sicul alibi ail, FilH scecnti linjus gâteront et geiierantur (Luc. xx, 51). Ac per hoc cliam pro parvulorum vita caro dala csl, qua; dala est pro sxculL vila ; el si non inandticaverinl camcin Filii bominis, ncc ipsi habebunt vitam.

28. Mine csl cliam illud, Pater diligit Filium. el omnia dedil in maim » ejus. Qui credit in Filium, habet vilam œternam : qui aulem iiicredulus <■»( Filio, non liabebit vilam, sed ira Dei manet super euin ( Joan, in, 35, 50 ). In quo igitur horuni genere poneiiius infantes ? in eonini qui creilunl in Filium, an in eoruin qui sunt inci eduli Filio ? In neutro, ail aliquis ; quin cum adhuc credere non possum, ncc iucrediili deputauili sunl. Non hoc indicat * ecclesiastic.! regula, qua: baplizatos infantes fidcliiun numero adjuiigit. Porro si isli qui bnpiiznniur, propter virlutem cclcbrationemque tanli Sacramenti, quamvis suo corde alque ore non aganl quod ad credendum confitcn

1 In omnibus Jlss., qui.

* Editi, ш maints, Ai manuscrit li, ¡uxla vuLratani in шип. .

* >ic Mss. Ediii vero, judical.

(a) llano seuleuliam ab A|iostolica sede, cum de liae ipsa re agerotur, adhiliilam contra relamíanos fuisse, scribit Augusliiiu.s,episl.l8C,adPauliiiun),nn.a8et¿t).Adhibuitniiijruin lnuoceiilius i apa in epístola ad Paires MUevilani coneilij, qua; inter Angustinianas est 182. verba limocenlii qiue hue speclant, tra.islulil Augustinus in lilirum 2 contra duas Epístolas Pelagiaaorum, n. 7.Pralerea Gelasius pai a post Ait gustinioliilunieadem ex senlenlia Pelagiauns, episcopis pe. Picenuni scribens, redarguit, caque neminem exceptuó» esstdocuil. lulgentiiis porro a Ferrando diácono rogatus qiiKl existimanduni de salute jiivenis Alhiopii, qui instante morte bapiizalus, prius decesserat, quam Eucuarisiiam percepisset, ostendil el ex multis Scripturs locis, ct ex Auguslini sermone ad Infantes, « tunc ununiqueinque lidcliuin « corporis sanguinisque Dominici parlicipem fieri, qiiaiitlo «in naplismale meinbnim cor|:oris (lirisli eflieitur; nee « alicnari ab eo panis calicisque consortio, etiamsi anlequani « panem ilium coinedat ct caliccm biliat, dc bou sxciiio « in unilate cor^ris Christi conslilulus abscedal. • confer lib. 3 de Peccaloruin Merilis, n. 7-9, et itaclaluin 20 in Joan.

(tunique pertinent, (amen in numero crcdcnlinm cnmpulaulur : proferto ¡Hi quibus Sacraniciitiiiii defneni, in eis li iliomli sum qui non creduni Filio; atqne ¡lien si hujus inanes gratia: de corpore exicrint, sequelureos quod dictum esl, Non liabebunt vilain1, st-d ira Dci mancl super eos. Undc boc *, quando eos darum esl peccala propria non habere, si пес original! peccalo leneantur obnoxii?

CAPUT XXI. —29. Inscrutabile, cur infanta alii diseedanl frustrait Btipiismo, alii non. Bene aulem non ail, ira Dei véniel super eum ; sed, manel super eum. Ab bac quippe ira , qua oiiincs sub percato sunt, de qua dicil Apostolus, Fuimus enim cl not atiquando naluriilUcr filiiira; ticut el cœleri ( liplies. II, 3 ), nulla res liberal, nisi gratia Dei, per Jcsum Christum Dominum nostrum. Hxc gratia cur ad ilium venial, ad ilium non venial, occulla esse causa potest, injusta non potest. Sum-;uid enim iniquilas apnd Dann? Absk ( Rom. is, 14 ). Sed prius sanciarum Scripiuranun aucioritalihus colla subtienda sunt, ul ad inlellecium per (idem quisque pcrvcnial. Nequeeniin frustra dictum est : Judicia tua sicul abijssus multa ( Psal. xxxv, 7 ). Cujus abyssi altitudinem veluli cxpavescens, exclamai Apostolus : О altitude divitiamm sapienliœ et sei entice ! Pncmiscrat quippe sentenliam rairœ profunditalis, dicens : Conclutil enim Dent omnet in incredtilitote, ut omnibus misereatur. Cujus profunditalis veluli borrorc pcrcusstis : О altitude, inquil, dni iiirum supienliœ el sciential Dei ! quam insrrutabilia judicia ejus, et investigabiles vice ejus! Quistnim cognovit srnsmn Domini? Aul quis consiliarins Hints fuit ? Aut quis prior dedil Uli, el relribuetur ei ''! Quoniamex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia; ipsi gloria in sœcula sœrulorùm. Amen ( Лот. si, 32-36). Valdeergo parvuni scusum habernos ad discutiendam jusliliain judicioriini Dei ; ad disculiendam gratiam graluitam, i milis nicrilis pra'ccdciilibns non iniquani, quae non lain movet cum prastaiurindignis, quam cum xque indignis aliis dcnegalur.

50. Nam et hi quibus vitlelur injusiuni ul p.irvuli sine gratia Christi de corpore cxcunies, non solum regno Dei, quo cl ipsi falcntur nisi per Baplismum rcualos iiilrarc non posse; verum eliam vita xlcrna el salute priventur ; qtiarcnles ipinmodo juslim sit ul alius ab originali impídate solvalur, alius non solvatur, cum cadem sil ulriusqiie conditio : ipsi rcspondeani secundum suam scnicntiain , quomoilo identidem justum sit tit liuic prxslciur Baptismus, quo inlrel in regniim Dci, illi non praestelur, cum sit ulriusqiie par causa. Si enim movel, cur ex bis duobus, cum ex xquoarobo sinl originaliicr pcccatorcs, alius ab bec vinculo solvilur, cui concedilur Baptismus ; alius non solvilur, cui talis gratia non concedilur: cur non pariler morel *, quod ex duobus originaliier innocentibus, alius accipit Baplismum, quo in regniim Dci possit inirare ; alius non accipit, ne ad

1 in Mss., mm ridebunl vitam.

• Kditi, el unde hoc. Attest, et, a Mss.

1 In plerisque Mss., Hi ret'ibueretitr ei.

'lu Mss., cur non tattler motet.

regnum Dei possil accederé? Nempe in utraque causa ad illam exclainationem redilur, О altitude divinarían ! Ex ipsis deinde bapliznlis parvulis, dicalur mihi, cur alius rapitur, ne malitia mulct inlellcciuin ejus (Sap. iv, 11 ); el alius vivit, impius fulurus! Nonne si ambo rapercntur, ambo in regnum ccelortim ingredcrentur? El lamen non esl iniquilas apud Deum. Quid? illud quem non inoveat, quem non in Inula aliiindiuc exclamare compellal, quod alii parvuli spirilu ¡inmundo vcxanlur, alii nihil lale patiunlur, alii eliam in uteris matruin, sicul Jeremías, sancii(icanlur(JcTt'i». i, 5 ) ; cum onmes, si esl original« pccealum, pariler rei sinl ; si non est, pariler innocentes sinl? linde isla tanta diversitas, nisi quia iuscnilabilia sunt judicia ejus, cl investigabiles via ejus?

CAPUT XXII. — 31. Refellil eos qui putanl animas ob delicto ulibi commissi!, in corpora merilis suis convenienlia de i null, in Usque magis minusve afßigi. An forte illud jam explosum rcpudiaiumquc seniieuduni est, quod anima: prius in cœlcsli habitalione peccantes, gradaiim alquc paiilalim ad suoruni mcrilorura corpora veniant, ac pro ante gesia vita magis minusve corpurcis pcsiibus affligantur? Cui opinioni quainvis sánela Scripiura npcrlissimc contradical, qua! cum graliam commendarcl, Nondinn, inquil, iwtis, nee qui illiquid egeranl ' bom aut muli, ul secundum eteclionem propositum Dci maueret, non ex operibus, sed ex vocanle dictum est quod major scrviel minori: nee ipsi lamen qui bocsenliunl, cvadunl hujus qu.esiionis angustias, sed in eis coa re tal i et hercules similiter, O altitude ! exclamare cogunlur. Uiide enim lit ul homo ab iiieunlipiicrilin modcslior, ingeniosior, lempcranlior, ex magna parle libidinum victor, qui oderit avariliam, luxuriam delestelur, aique ad virilités caiteras provectior apliorquc cousurgal, el lamen со loco sil, ubi ci prxdicari gratia chrisliaiia non |nissil? Quomodo enim iuvocabunt in quern non crediilerunt ? Aul quomodo credent ei quern non audicrunl 1 Quomodo aulem andient sine prœdlcante ( Rom. x, 11)? Alius aulem tardus ingenio, libidiiiibus dedilus, llagitiis el facinoribiis cooperlus, i la guliernctur, ul audiat, crodal, hapliz tur, rapialur, aut si deientus hie fueril, laudabililer hic vivat? Ubi duo isti lam diversa mérita conlraverunt, non dico, ul isle credat, ¡lie non ercdal, quod est propria: voluntatis ; sed ut isle audiat quod credat, ¡Ile non audial; hoc enim non esl in hominis polcstalc : ubi, inquam, lice tain diversa mérita contraxerunl? Si in ca:lo cgcruui aliquant vitam, ul pro suis aclibus propellerenlur vcl labercnlttr * in terras, congruisque sus ante acuc vitas corporeis receplaeulis lenercnlur: illc ni¡i[tic melius ante hoc moríale corpus vixissccrcdeudus est, qui eo non inulliim meruit pracgravari, ut el bonuin haberet ¡ngcniuui, el concupiscentiis

1 Kdiilo l-ov., neque illiquid egeranl. Enicndalur ad maiiiiscripios. Ex his nonuuili h ibéiit, qui aiiquid cqerinl ; omisso, ncc. valicani vero, neque qui aiiquid egcrunt i:\^ira:iuciisisMs.. nee dum aiiquid eqisscnl.'

• Aliest, rel tuberentur, a nonnnllis inanuscrijlii.

ejns mitioribus urgerciiir, quas posset facile superare : el lamen cam sibi graliam prredicari non meruit, qua sola posset a secunda; mortis peiniiie libcrari. Hie autein pro merilis deterioribtis, sicut patnnt, graviori eorpori implicilus, club hoc cordis obtusl, cum carnis illecebris ardenlissima copidinc vincerelur, el per ncquissimam vitam peccalis pristinis, quibng ad hoc venire mériterai, adder« pejora terrena; am in cruce tarnen audivit, Hodie mceum eris in paradise ( Luc. xxin, 43 ); aut alicui eohansit apostillo, cujus praxlicaiione miiiatus, ct per lavacrum rcgeneraiionis salvus effet'lus est: ul ubi abundavit peccatum, supcrabundarel gratia. Quid hlnc » respondeant, omnino no« video, qui volenles buinanis conjeeturis juslitiam Dei defenderé, et ignorantes altiludiriem gratte, fabulas improbabilcs lexueruni.

52. Mulla cnim dici possunl dc miris vocationibus hominum, 8¡vequaslcgimus,9lve qiias experli sumus, qnibus cortim opinio sobvertatur, qui crcdunt ante isla corpora sua, quasdam projvrias vilas gessiese ani nías liomlnum, qnibos ad hire venircnt, pro divcrsitale meritonmi diversa * hic cipciiura; vel bona vcl mala. Sed terminandi luijus operis cura non siuil in his diutiiis immor.tri. Unmn lamen, quod inter multa mirabile coinpcri, non tacebo. Quls non secundum islos, qui ex merilis prions vita: ante hoe corne* in eceleslibus gestas animas lerrcnis corpoiibus uiügis miniisvc gravar! opinantur, arfirmct cos ante islam vitam ecelcratius immaniusqtic peccassc, qui mentis lumen sic aminore menicront, ut sensu vicino pecoribus nacerenlur; non dico tardissimi ingenio, nam hoc de aliis dici solel ; sed ¡la excordes, ut etiam cirrati * ad movendum risum cxhibeant cordaüs delicias fatuiialis, quorum nomen ex grxco dcrivatum morlones vulgus appellat? Talium lamen quidam full iia elirislianus, ut cum cssel omnium injuriarum suarum mira faliiilalc paticntissimus, injitriam lamen Chrisli nominis vcl in sc ipso religionis' qua imbuios eral, sic ferre non posset, ut blasphémantes videlicet cordatos, a qulbtts hx'C ul p-ovocarelur audiebat, insectari lapidibus non desisterct, nec in ea causa vcl dominis parccrcl. Taies ci"o predestinan el creari arbitrer, ul qui possunl, Intel, ligant, Dci graliam et Spirilum qiri ubi vult spiral ( Joen. in, 8), ob hoc omne ingnnii genus in (¡lus misericordia; non preteriré, itemque omne ingenii gcuus in gehennaj liliis preteriré, qui gloriatnr in Domino glorietur ( I Cor. i, 31 ). lili aulem qui pro merilis vilae superions accipere qnasque animas • diversa terrena corpora affirmant, qiiibus alke inagis,

• Am., quid buic respondeaitt. Lov., hic. vérins vss..

шс ; locutiouc Augusliuo ianùliari.

* In l'Iiirilms ,Vss., diverse.

» Am Er. et quinqué Mss., c*Mi. AM vero manuscript! cum cdiliuue Lov., cirrati. In uiargme eodicis Cygiraimeusis scriptum anliqua manu, « vol cerrüi, U est furiosi. • Diieilur vox a Cerere, in cujus sacris furore correoli mentis non salis compeles erant.

* A|«l Am. Er., post, vcl in se¡i>so i cliiiiom, auditor. rcverenlia.'

• Aui. et nnstri omnes Mss., accipere qmisqms animas itpie ex usdem |loresliabciit, diversa in terra corpora.

Mix minus gravcnlur, el pro eisdem merilis питана ingenia variari, ul acutiora sint quaedam, el alia obtusion, proqiie ipsius vita; superioris merilis divioam quoqiie gratiam liberandis hominibus dispensari ; quid de isto potermil responderé? Quomodo ei iribuent el teterrimain vitam superiorem, ut ex hoc faliius nasceretnr; el lam bene meritam, ul ex hoc in Christi gralia mullís acutissimis prteferrclur 1

33. Cedamus igilor el consentíamos aucloritati sánela» Serlpturae, quae ncscil fallinec Caliere : el sicut no ml и ni natos ad disccriiciida mérita corum aliqoid boni vel mali egissc non credimus; iia omnes sub peccato esse, quod per unom Imminent inlravH in munduni, et per omnes homines pertransiit, a quo non liberal nisi gralia Dei per Dominum nostrum Jesum Clirlsium, minime dubitemos.

CAPUT XXIII. — Christus etiam infimliiun salvator et redemptor. Cujus incdicinalis adventus non est opus sanis, sed a»groIaiitibus; quia non venil vocarc jusiiis, sed peccalores : in Cujus regnum non iiitrabit nisi qui renatus fueril ex aqua el spiritu, nec prasler regnom ejus salinem ac vilain possidebil a»tern.im. Quoniam qui non mandiicaveril carnem ejus, et qui incredulus est Filio, non liabebit vilain, sed ira Din manct super eum. Ab liocpecealo, ab bac a-gritudiite, ab bac ira Dei, cujus naturalilcr filii sunt, qui etiam si per ailatem non habent proprium, irahunt lamen originale peccatum, non liberal nisi Agnus Dei qui lollil pcccala mundi ' (Joan, i, 29), nonnisi Medicus qui non venit propter sanos, sed propler a?grolos, nonnisi Salvalor, de quo dictum est genori humano, Nains est vobis hodie Salvalor ( Luc. u, II): nonnisi Kcdemplor, cujus sanguine delelurdebilitm nostrum. Nam qui« audcat diccre , non esse Christum infantum salvatorem nec redcinptorcm? Undo aulem salvos facil, si nulla in eis est originale segriludo peccali? Unde redimil, si non sunt per originen» primi lioininis venumdali sub peccalo? Nulla igiiur ex nostra arbitrio, pricier BaptismumjCbi isli, salus mlerna promitlatur infantibus , quam non promiltíi Scriplura divina , liiimaiiis omnibus ingeniis privferenda. CAPUT XXIV. — 54. Baptismus salus , Euchurislia vita rocatur a Punicis Christians. Opliinc Punici Christian! Daptismmn ipsuin nihil aliud quam saluicni, el sacramentum corporis Christi, nihil aliud quam vilam vocant. Undo, nisi ex »niiqna, ul existimo, et apostólica tradition«, qua Ecclesim Christi insitum lenent, prater Bapibmum el participation«!» nieusge Dominica;, non solum ad regnum Dei ', sed нес ad saluteiu el vitam xternam posse quemqnam bominum nervenire? Ilocenim et Scripiura leslalur, secundum ea mine supra diximus. Nam quid aliud le nenl, qui Baptismum nomine salmis appellant , nisi quod dictum est, Salvos nos fecit per lavacrum rcgenetalionis (Tit. in, 5); et quod Petrus ait, Sic el tos simili forma Daptisma salvos facil (1 Petr. tu, 21)? Quid aliud eliam, qui sacramentum mensx Dominica; vi

1 vetos s. Ainandi codex, peccatmn mundi. * F.diii, non solum non ad regnum nei ; rencilla negsnta partícula, qua; posteriore loco abesl a manuscripiis.

um vocant, nisi quod dictum est, Ego sum pañis tivus, qui de cœlo descendi; el, Panis quern ego dedero, cero mea eil pro aveuli vita; et, Si non manducavrrilis carnem Filii hominis, et sanguinem bibcrilis, non habebilis rilam ¡n »obis(Joan, vi, SI, 52, 54)?Si ergo ut tot et lanía divina testimonia соперниц нес «alus пес vita xlern* sine liapiismo el corpore el sanguine Domini cuiquam speranda est, frustra sine Ms promidilur parvulis. Perro si a salute ac vita xlerna borainem nisi peccata non séparant, per usee Sacramenta nonnisi peccati rcatus in parvulis solvilur : de quo rea tu scriptum est, neminem esse mumlum, пес si wiius diet fueril vim ejus (Job чу, A, sec. LXX ). I'ndc esl el illud in I'salmis : Ego enim in iniquitatibus conceptas sum, et Ы peccatis mater mea me in ulero aluit (Psal. L, 7). Aut enim ex persona generali ipsius hominis dicitiir, aut si propric de se David hoc dial, non inique de forniealione, sed de legitimo connubio nalus fuit. Non itaque dubilciniis eliain pro infantibus baplizaiidis sanguincra fusum, qui priusquam fuuder. im-, sie in Sacramente dalus est el coiumcndaliis, ul dicefelur, Uic est suuguis meus, qui pro mullís tffundeturinremissiwem peccatorum (Uallh. xxvi, 28). Negant enim illos liberari, qui sub peccalo esse noluul fcitcri. Nam undo liberaniur, si nulla Servitute peccati icneniur obslricli?

55. Ego, inquil, lux in sœculum veui, ul omnis qui crediderit in me, non maneal in lenebris (Joan, xii, Щ. Hoc dicto quid ostendil, nisi in lenebris esse ошпеш (¡ui non credit in cum, et credeudo efliccrc ne maneal in lenebris? Has tenebras quid nisi peccata iniclligimus?Sed quodlibel aliud inielligantur hx tenebrx, prefecto qui non credit in Christum, inancbit in eis: et iilique peenales sunt, non quasi nocturna: ad qtiicteui aiiimaniiuin uccessarix.

CAPUT XXV. — Párvulos max nulos ¡Iluminan quidam ¡terрегат colíigebanl ex Evangelio. Proinde parvuli, si | er Sacramcntum quod ad boc diviuilus instiiuUuu est, in credciiüum numerum non iranseaul, profeclo ni bis lenebris reinauebuui.

56. Quamvis. eos nonnulli mox natos illuemxri credaiii, sie intelligentes quod scriptum est. Erat lumen verum, quod illuminât отпет kominem venieuiem in hunc mumlum (Id. i, 9). Quod si Ua est, mullum iniraiidum esl quomodo illuininali ab único Filio, quod erat in principio Verbum Deus apud Deura, ион admiitanliir ad regnuin Dei, пес sini hxredes Dei, cohxredes aulem Cbrisli. Hoc enim eis nisi per Ba

, piisuium non prxslari, eliam qui boc scniiunt, conlitenlur. Deinde jam illuminali, si ad consequendum regnum Dei noodum sunt idonei; saltern ipsum Ua plismum, quo ad boc idonei limit, lxti suscincre débiteront : cui tarnen eos videmus cum maguis flelibus reluctari, camque ignoraniiam in ¡llaxlaleconlcmnieius, ut Sacramenta qux illis prodesse novimus, in eis eliam reluclantibus compleamus. Cur enim et Apostolus dicit, Nolite pueri esse ment'Aus (ICor. xiv, SU); si jam lumine ¡lio vero quod Verbum Dei esl, coruin mentes illuminatx sunt?

[ocr errors]

sœculum tent , ul omnis qui credii in me non maneai in lenebri». Quod per sacramcnlum Bapiismntis ' in parvulis fieri non dubilal maier Ecclcsia, quae cor et os * inatcrniim eis praslal, ui sacris myslcriis inibuantur; quia nondum possunt corde proprio credere ad jusliliam, neo ore proprio coiiíileri ad saluiem (Hum. x, 10). Ncc ideo lamen eos quisquam fidelium (¡deles appcilare cuncialur, quod a credendo uliquc nomen est : qaainvis hoc non ipsi, sed alü pro eis inter sacramenta responderint.

CAPUT XXVI. — 39. Concluait peccalo originis omiws obnexio». Nimis longuin liel, si ad singula testiuHinia similiter disputemos. Uudc conimodius esse arbitrer, acervalim cogeré, qua; oceurrere poluerinl, vcl qua: suflieere videbuntur, <|uibus apparent Doiuiiiiiiii Je. uní Clirisium non aliam ob causam in carne vciiissc, ас forma servi accepta f;ictum obcdienlcin usque ad mortem crucis (Philipp, il, 7, 8), nisi ut bac dispcusalionc ntiseiicordissinur gratia: onincs, quibns lanqiiani uiciubris in suo corpore consiitiitis capul est ad capessoiiduin rcgniuii coclnruni, vivificarcl, salvos lacere!, liborarel, rcdiiiicrci, illuuiiiiarcl, qui prius fuissent in peccalonim morte, languoribus, scr\ilute, capiiviiaic, lencbris cousliluti, sub poleslale diaboli prini ¡pis pcccalorum : ac sic licrcl mediator l'ei el lioininuiu, per quem pnsl iniinicilias impielalis nostra, illius gralix pace (inilas, recouciliaremiir Duo in x'leruam vilain, ab a-terna morte qua: lalibus impciidcbal crepli. Hoc cuiui cum abundanlius apparueril, cousequeus cril ut ad islam Christi dispensatiOucni, qu:e per ejus huinililaicin facta csi, pcrlinere nun possinl, qui vita, salute, I i bei alione, redeniplioue, ¡lluminalionc non indigent. El quoniaui ad liane perlinel Baptismus, quuChrislo cousepcliunliir,ul incorporenlurilli membra ejus, hoc est (¡deles ejus : profccloucc Baptismus est necessarius eis qui illo rcmissionis el reconcilia lion is beneficio, qua: lit per mcdialoreui, lion opus habcnl. I'orro quia párvulos bapli/.aiidos esse coiiccduni, qui contra aiictorilatem univers;« Ecclcsia:, procul dubio per Dominum el Apostólos Ira-' diiam, venire non possunt : concédant oportet eos egere î I lis bencliciis mcdialoris, ut abluti' per Sacrainentum cliarilaicmque fidcliuui, ac sic incorporati Christi corpori, quod est Ecclcsia, rcconcilicnlur Deo, ul in illo viví, ut salvi, ul literati, ulrcdeinpti, ul ¡Iluminali liant : untie, nisi a morlc, vitiis, realu, subjcciionc, tcnebris pcccalorum? qua: quoninm nulla in ca aetale per suam vilam propriam cnminiserunt, reslat originale peccatum.

CAPUT XXVII.— 40. Congerii testimonia Scripturaivm. Usee ratiocinatio tunc eril forlior cum ca qua; promisi testimonia mulla congessero. Jam supra posuimus : Non veni vacare justos, sed peccatores (Luc. v, 52). llem cum ad Zmccbacum essei ingressus: По

1 vox, Bapiismalis, abesl ab aliquot manuseripiis.

* In »litis ouiissuui, et os. Exslat in nielioribus Mss. la caHcris aul«ni corrupto legilur, correctos ; aut, corde recto muter пит eis prœstul : ¡bique in quibiisdam addilur, affectum; \A, шит.

» EdiUooes Ain. Er. El Lot., ul Matt. Antiqmores vero «с i lerique Mss., ut abluti.

die, inquil, salus domui hule facta est, quoniam el iste filins est Abrahœ. Venu eiiiin Filius hominis quxrere et sulvare quod porterai (Luc. xix, 9, 10). Hoc cl de ста pcrdilacl rclietis nonaginta novein qiucsila et invenía; hoc cl de drachma qua: perieratexdecern (Id. xv, 5-10). Unde oportebal, ul dicil, prœdicari in nomine ejus nitentiam et remissionem peccatorum in omnes gcn'es, ineipienlibus ab Jerusalem (Id. xxiv, 46, 47). Marcus cliain infincEvangeliisui Dominum dixissc tcstaiur: Euntes in mundum Universum pr œil ¡cate Evangelium omni crealurce. Qui crediderit et baptízalas fuerit, satrus eril : qui vero non crediderit, condemnabiiur (¡Лаге. xvi, 15, 10). Quis aulem nesciat, crcdcrccsse infantibus baptizan, non credere aulem, non baptizan? Ex Joaniiis aulem Evangelio quamvis jam nonuulla posiierinius, allende eiiam isla. Joannes liapiista de illo: Ecce Agnus Dei, ecce qui loltit peccala mundi (Joan, i, 29). El ipse de sc ipso : Qui de ovibus met* sunt, vocem meam audiunt; et ego novi illas, el sequuntur me; et ego vilam wternam do Ulis, et non peribuni in œternum (Id. x, 27, 28). Quia ergo de ovibus ejus non esse incipiuni parvuli, nisi per Uapiismum; pro» lecto si hoc non ¡iccipium, peribuni: vilam cuini ¡demain, quam suis dabil ovibus, non habebuiii. Item alio loco : Ego sum via, Veritas et vita. Nemo vcnil ad Patrem nisi per me (Id. xiv, 6).

41. Ilanc doclrinam suscipienles Aposloli, vide quanta conlcslaiione déclarent. Petrus in prima Epístola : Benedkius, inquil, Dens el Paler Domini nostri Jesu Christi, secundum multiiudinem misericordia; suœ, qui regenera»! nos' in spent v'Uœ œlernœ, per rcsurrcciionem Jesu Christi, in hœreditatem immortultm el incontaminatam », porenlem, senatum in cœlis, vobis qui in virtute* Dei conservamini per fuient in satutem paralam palum fieri in tempore novissimo. El paulo posl : Iiiveniamiui, inquil, in landein et honorem Jesu Christi, quem ignorabalis; in quem modo non videntes credilis, quem cum viderais, cxsultabitis gaudio ineuarrabili, et honoralo gaudio *, pari picnics leslamcittum fidei, saluiem animarum vesirarum (l Pelr. i, 3-9). Item alio loco : Vos aulem, inquil, genus eleclum, regate sacerdolium, gens sancta, populus in adoptione, ut virluies enunlielis ejus, qui vos de tcnebris vocavil in admirabile lumen suum (Id. n, 9). El iterum : Christus, inquil, pro peccatis nostris passas est, justas pro injustis, ut nos adducat ad Deum. llem cum commemorassct in arca Noe, orto homines salvos factos : Sic el vos, inquit, simili forma Baptisma salvos facti (Id. in, 18-21) Ab hac ergo salute cl lumine alieni sum parvuli, ct in perdiiione ac tcnebris rcmanebuni, nisi per adoplionem populo Dei fuerint sociati, (enentes Christum passum justum pro ¡njuslis, ul eos adducat ad Deum.

42. Ex Epístola etiam Joannís hace mihi occurreruiit, quoe huic quœsiioni necessaria visa sunt. Quod

1 Cygirannensis codex, qui secundum mullitudinctn iwsericorduv suœ régénérant ms. 'Mss., inlaminalam. 'Plerique Mss., in vertíale. 'Hoc loco a iicjiiuiillis Mss. alios., gaudio.

« PredošláPokračovať »