Obrázky na stránke
PDF
ePub

quam ad eum misi (a), intelligit benevolentissima et adjutorio tuo vere profuturum speramus ; nisi forte mansuetissima prudentia tua, quid de illo doleam, quod talis est, utipse tibi per eum fiam commendaquid timeam, quid cupiam. Nec despero affuturum tior,quam ille per me. Hactenus fortasse scribere deDominum, ut per te ministrum ejus tantis curarum buerim, si esse vellem epistolarum solemnium more æstibus liberer.Sane quia multa scripta nostra lectu contentus ; sed scatet animusio loquelas communirus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his candas tecum de studiis nostris, quæ habemus in quæ tibi displicuerint, emendaveris mejustus in mi Christo Jesu Domino nostro ; qui nobis multas utilisericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus tates at viatica quædam demoustrati a se itineoleo timeam impinguari caput meum. Fratres non ris, etiam per tuam charitatem non mediocritcr misolum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habi nistrare dignatur. tantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos

CAPUT II. in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur,

2.Petiinus ergo,et nobiscum pelit omnis Africanadesiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humani

rum Ecclesiarum studiosa societas,utinterpretandis tatem tuam. Non audeo petere ; sed si tibi ab eccle

eorum libris,qui græce Scripturas nostras quam op. siasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat

time tractaverunt, curam atque operam impendere Africa'.

non graveris. Potes'enim efficere ut nos quoque haEPISTOLA XXVIII · (b).

beamus tales illos viros, et unum potissimum, quem Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veleris

tu libentius in tuis litteris sonas. De verlendis auten Testamenti versione ; deque Petro reprehenso a

in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laboraPaulo ad Galat. II, expostulans de susceplo hinc

re te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es ; patrocinio mendacii officiosi.

ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et SeptuaDomino dilectissimo, et cultu sincerissimo chari ginta, quorum est gravissima auctoritas,interpreta

tatis obsequendo atque amplectendo fratri et tionem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari; compresbytero · HieronymO, AUGUSTINUS.

si aliquid adhuc in hebræis exemplaribusinvenitur, CAPUT PRIMUM.

quod tot interpretes illiuslinguæ peritissimos fuge1.Nunquam æque quisquam tam facie cuilibetin rit.Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii notuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum vel spiritus majore concordia, quam si unus homo quieta,læta", et vere exercitatio liberalis.Quanquam esset, non audeoin aliquam partem certam ferre sen. ergo percupiam omnino te nosse ; tamen exiguum tentiam, nisi quod eis præeminentem auctoritatem quiddam tui minus habeo,præsentiam videlicet cor in hoc munere sine controversia tribuendam existiporis:quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus mo. Ili me plus movent, qui cum posteriores internunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, pretarentur, et verborum locutionumque hebræafrater Alypius vidit, remeansque a me visus est, ne rum viam (a) atque regulas mordicus', ut fertur, tenegare non possum magna ex parte mihi esse relatu rent, non solum inter se non consenserunt, sed etiam ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi vi reliquerunt multa, quæ tanto post eruenda et prodebat, ego videbam,sed oculis ejus.Non enim animo denda remanerent. Et autobscura sunt,autmanifesmeatque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixe. ta si enim obscura sunt,te quoque in eis falli potuisse rit,concordia duntaxatet familiaritate fidissima, non creditur; si'manifesta, illos in eis falli potuisse non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus creditur. Hujus igitur rei pro tua charitate, exposi. communione spiritus quo in unum nectimur,deinde tis causis, certum me facias obsecraverim. illius exorejam diligis;nequaquam impudenter qua

CAPUT III. – Perniciosa simulatio. si aliquis ignotus commendo Germanitati tuæ fra 3. Legi etiam quædam scripta,quæ tua dicerentur, trem Profuturum (c),quem nostris conatibus,deinde in Epistolas apostoli Pauli; quarum ad Galatas, cum

enodare velles, venit in manus locusille,quo aposto· Edd., venias et videas quid mecum sentiat Africa. At lus Petrus a perniciosa simulatione revocatur.Ibi paMss. carent bis verbis venias et, habentque vides quid, trocinium mendacii susceptum esse vel abs te tali etc., ac demum ex iis tres, quid mecum sitiat ; quo verbo pulchre alludit Aug. ad siccitatem Africæ, ut facit

viro, vel a quopiam, si alius illa scripsit, fateor, rursum in Epist. 31, 42.

non mediocriter doleo,donec refellantur (si forte re· Cistero, Mss.: Observando atque subsequendo magisque amplectendo, etc., in Domino 'salutem.

felli possunt), ea quæ me movent. Mihi enim videtur Edd., quieta lætitia. Mss. aliquot, læta.

exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi * In hujus recognitione collati sunt a. bl, bn.cc. j. fs.

mendacium ; id est eos homines, per quos nobis illa mr. gg. r. sb. t. vc. decem v. et Am., Bad., Er., Lov. (a) Epist. superiore.

Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquidin (b) Alias 8: quæ autem 28" erat, nunc 166. Scripta an. libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quæstio est, 394 aut 395.

(c) Hic dum proficisci disponit, creatur episcopus et in utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri brevi moritur, ex epistola 71; adeoque istæ litteræ, quas oportuerit: imo vero non alia,sed nulla quæstio est. primas ad Hieronymum,et a se adhuc presbytero datas ait

Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastiibidem Augustinus, perlatæ non sunt hoc tempore.Profuturus porro is esse videtur, qui in lib. de unico Baptismo gium ' officioso aliquo mendacio, nulla illorum cont. Petil.c. 16, laudatur Cirtensis episcopus,et ad quem directa est Epistola 38. Meminit ejusdeni Profuturi Pauli 1 Am., Bad.et Mss. omnes, mordacius. At Lov ex Erasmi Dus in epist. 32. Evodius deinum in epist. 158, n. 9, Profu correctione, mordicus. turum quem olim in monasterio noverat, apparuisse sibi * Mss. tres.; In tantæ auctoritalis fastigio. per somnium, et futurum aliquid prænuntiasso refert, (a) Forte,vim.

librorum particula remanebit, quæ non ut cuique biisque rationibus id explices,quæso; nec me onevidebitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incre rosum aut impudentem judices, per humanitatem dibilis, eadem perniciosissima regula ad mentien. veracissimaın Domini nostri. Nam, ut non dicam tis auctoris consilium officiumque referatur. nulla, certe non magna culpa meus error veritati

4. Sienim mentiebatur apostolus Paulus cum apo favet,si recte in te potest veritas favere mendacio. stolum Petrum objurgans diceret,Si tu cum sis Ju

CAPUT IV. dæus,gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus

6. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut

cuperem, et de christiano studio conferre; sed huic quasi animos tumultuantium deliniret(Gal.11,11-14);

desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipquid respondebimus,cumexsurrexerint perversi ho sum possum per fratrem,quem miscendum et alenmines, prohibentes nuptias,quos futuros ipse pre

dum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis nuntiavit (I Tim. 10,3), etdixerinttotum illud, quod

misisse me gaudeo. Et tamen, quantum vellem, idem apostolus de matrimoniorum jure firmando lo.

nec ipse (quod pace ejus dixerim) forsitan capit; cutus est (1 Cor.v11,10-16),propter homines qui dile

quanquam nihilo me illi prætulerim. Ego enim me

fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri plectione conjugum tumultuari poterant,fuisse mentitum;scilicet non quod hoc senserit, sed ut illorum

niorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posplacaretur adversitas? Non opus est multa comme

teaquam redierit, quod Domino adjuvante prospemorare. Possuntenim videri etiam de laudibus Dei

ratum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulaesse officiosa mendacia, ut apud homines pigriores

ti particeps fuero, non est impleturus, quod in me dilectio ejus ardescat; atque ita nusquam certa erit

adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. in Libris sanctis castæ veritatis auctoritas. Nonne at

Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiotendimus eumdem apostolum cum 'ingenti cura

sior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secommendandæ veritatis dicere: Si autem Christus

cum; quibus legendis si dignationem adhibueris, non resurrexil, inanis est prædicatio nostra, inanis

etiam sinceram atque fraternam severitatem adhiestet fides vestra:invenimur autem el falsi testes Dei;

beas quæso. Non enim aliter intelligo quod scriptum quia lestimonium diximus adversus Deum, quod sus

est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet

me; oleum autem peccatoris non impinguet caput cilavit Christum, quem non suscitavit (Id.xv, 14, 15) ? Si quis huic diceret: Quid in hoc mendacio perhor

meum (Psal.cx1,5): nisi quia magis amat objurgarescis,cum id dixeris, quod etiam si falsum sit, ad

tor sanans, quam adulator unguens caput. Ego au

tem difficillime bonus judex lego quod scripserim, laudem Dei maxime pertinet ? Nonne hujus detestatus insaniam, quibus posset verbis et significationi

sed aut timidior recto,aut cupidior. Video etiam inbus,in lucem penetralia sui cordis aperiret, clamans

terdum vitia mea; sed hæc malo audire a meliorinon minore aut fortasse etiam majore scelere in

bus', ne cum me recte fortasse reprehendero,rurDeo laudari falsitatem,quam vituperari veritatem ?

sus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi viAgendum est igitur ut ad cognitionem divinarum

dear in me, quam justam tulisse sententiam. Scripturarum talis homo accedat, qui de sanctis Li

EPISTOLA XXIX“ (a). bris tam sancte et veraciter existimet,ut nolit aliqua Augustinus presbyter, Alypio Thagastensi episcopo, eorum parte delectari per officiosa mendacia,potius. narrans quibus adhortationibus obtinuerit deque id, quod non intelligit,transeat,quam cor suum mum ut Hipponenses catholiciabhorrerent a lupræferat illi veritati. Profecto enim cum hoc dicit, xuriosis conviviis, quæ in sanctorum natalitiis credi sibi expetit, et id agit, ut divinarum Scriptu apud Africanas Ecclesias celebrare mos erat. rarum auctoritatibus non credamus.

Epistola Presbyteri Hipponensium-regiorum ad 5. Et ego quidem qualibuscumque viribus, quas ALYPUM episcopum Thagastensium, de die NataDominus suggerit,omnia illa testimonia,quæ adhibi lis Leontii (6) quondam episcopi Hipponensis. ta sunt astruendæ utilitati mendacii, aliter oportere 1. De negotio interim quod non curare non possum intelligi ostenderem, utubique eorum firma veritas

nihilcertum scribere potui,absente fratre Machario, doceretur.Quam enim testimonia mendacia esse non

quicito dicitur rediturus; et quod Deo adjuvante perdebent, tam non debent favere mendacio.Sed hocin

agi potuerit,peragetur. De nostra autem pro eis soltelligentiæ relinquo tuæ.Admota enim lectioni dili- licitudine,quanquam fratres nostricives qui aderant gentiori consideratione,multo id fortasse facilius vi

securos suos facere possent; tamen digna res episdebis quam ego. Ad hanc autem considerationem coget te pietas,qua cognoscis fluctuare auctoritatem Scripturarum divinarum, ut in eis quod vult quisque

Mss. quatuor, senioribus. Unus, majoribus.

* Forte leg. securos vos. credat,quod non vult non credat, si semetfuerit per * Edita nunc primum, et post editionem recognita ad suasum aliqua illos viros,per quos nobis hæc mini antiquissimum exemplar bibliothecæ PP. Cisterciensium

S. Crucis in Jerusalem in Urbe. strata sunt, in scripturis suis officiose poluisse men

(a) Porro qnæ alias 29 erat, nunc 167. Scripta an. 395. tiri. Nisi forte regulas quasdam daturus es, quibus b) Laudatur S. Leontius in sermone 13 de divers. c. poverimus ubi oporteat mentiri, ubi non oporteat.

2, diciturque condidisse basilicam appellatam ex ipsius

nomine Leontianam : qua in basilica pronunliali" serQuod si fieri potest, nullo modo mendacibus du mones aliquot Augustini prænotantur.

olari colloquio, quo nos invicem consolamur, a exsolverent (Exod. XXX11,6). Quæ cum dicerem, coDomino præstita est; in quo promerendo multum nos dicem etiam accepi, et recitavi totum illum locum. adjutos esse credimus ipsa vestra sollicitudine,quæ Additi etiam cum dolore quo potui,quoniam Apostoprofecto sine deprecatione pro nobis esse non potuit. lus ait, ad discernendum populum christianum a du

2. Itaque ne prætermittamus vestræ Charitatinar ritie Judæorum, Epistolam suam non in tabulis lapirare quid gestum sit, ut nobiscum Deo gratias agatis deis scriptam, sed in tabulis cordis carnalibus (II de accepto beneficio,qui nobiscum preces de acci Cor.11, 3), cum Moyses famulus Dei, propter illos piendo fudistis: cum post profectionem fuam nobis principes, binas lapideas tabulas confregisset nuntiatum esset tumultuari homines,et dicere se fer (Exod. xxx11, 19), quomodo non possemus istorum re non posse utilla solemnitas prohiberetur(a), quam corda confringere, qui homines Novi Testamenti, Lætitiam nominantes, vinolentiæ nomen frustra co sanctorum diebus celebrandis ea vellent solemniter nantur abscondere, sicut etiam te presente jamjam exhibere, quæ populus Veteris Testamenti et semel nuntiabatur; opportune nobis accidit occulta ordi et idolo celebravit. natione omnipotentis Dei, ut quarta feria illud in 5. Tunc reddito Exodi codice, crimen ebrietatis, Evangelio capitulum consequenter tractaretur: No quantum tempus sinebat, exaggerans,sumpsi aposlitedare sanctum canibus,neque projeceritis marga. tolum Paulum, et interquæ peccata posita esset osritas vestras ante porcos (Matth.v11,6). Tractatum est tendi, legensillum locum, Siquis frater nominetur ergo de canibus et de porcis, ita ut et pervicaci latra aut fornicator, aut idolis serviens, aut avarus, aut tu adversus Dei præcepta rixantes, et voluptatum car maledicus, aut ebriosus, aut rapax; cum ejusmodi nalium sordibus deditierubescere cogerentur; con neccibum sumere(I Cor.v,11); ingemiscendo admoclusumque ita, ut viderent quam esset nefariumjntra nenscum quanto periculo convivaremur cum eis qui ecclesiæ parietes id agere noinine religionis, quod vel in domibus inebriarentur1. Legi etiam illud quod in suis domibus si agere perseverarent, a sancto non longointervallo sequitur: Nolite errare; neque et margaritis ecclesiasticis eos arceri oporteret. fornicatores, neque idolis servientes, neque adulteri,

3. Sed hæc quamvis grate accepta fuerint, tamen neque molles, neque masculorum concubitores, ne. quia pauci convenerant, non erat satisfactum tanto que fures, neque avari, neque ebriosi, neque malenegotio. Iste autem sermo cum ab eis qui aderant, dici,neque raptores regnum Dei possidebunt. Et hæc pro cujusque facultate ac studio, foris ventilaretur, quidem fuistis, sed abluti estis,sed justificali estis in multos habuit contradictores. Postea vero quam dies nomine Domini Jesu Christi, et spiritu Dei nostri Quadragesimæ illuxisset, et frequens multitudo ad (Ibid., vi, 9-11). Quibus lectis, dixi ut considerahoram tractationis occurrit, lectum est istud in rent quomodo possent fideles audire, sed abluli Evangelio, ubi Dominus de templo expulsis vendi estis, qui adhuc talis concupisceatiæ sordes, contra toribus animalium, et eversis mensis nummulario quas clauditur regnum cælorum, in corde suo, id rum, dixit domum Patris sui pro domo orationum est, in interiore Dei templo esse pațiuntur. Inde ven. speluncam latronum esse factam (Id. XX1, 12): tum est ad illud capitulum : Convenientibus ergo quod capitulum, cuin eos intentos proposita vino vobis in unum, non est dominicam cænam celebralentiæ quæstione feci, et ipse quoque recitavi, ad re: unusquisque enim proprium cænam præsumit junxique disputationem, qua ostenderem quanto in manducando; et alius quidem esurit,alius ebrius commotius et vehementius Dominus noster ebriosa est. Numquid domos non habetis ad manducandum convivia, quæ ubique sunt turpia, de templo expel. et bibendum ? an Ecclesiam Dei contemnitis (Ibid., leret, unde sic expulit concessa commercia, cum ea X1, 20-22) ? quo recitato diligentius commendavi,ne venderentur,quæ sacrificiis illo tempore licitis essent honesta quidem et sobria convivia debere in ecclesia necessaria ; quærens ab eis, quibus similiorem celebrari; quandoquidem Apostolus non dixerit, putarent speluncam latronum, vecessaria venden Numquid domos non habetis ad inebriandos vos? tibus, an immoderate bibentibus.

ut quasi tantummodo inebriari in ecclesia non lice4. Et quoniam mihi præparatæ lectiones sugge ret:sed, ad manducandum et bibendum, quod potest rendæ tenebantur, adjunxi deinde ipsum adhuc car honeste fieri,sed præter ecclesiam, ab eis qui domos nalem populum Judæorum, in illo templo, ubi non habent, ubi alimentis necessariis refici possint; et dum corpus et sanguis Domini offerebatur, non solum tamen nos ad hasangustias corruptorum temporum vinolenta, sed nec sobria quidem unquam celebrasse el diffluentium morum esse perductos, ut iis nonconvivia; nec eos publice religionis nomine inebria. dum modesta convivia, sed saltem domosticum tosinveniri in historia, nisi cum festa fabricato idolo 1 regnum ebrietatis oplemus,

6. Commemoravi etiam Evangelij capitulum quod · Mss., fabricato dolo (fabricationis idoli].

pridie tracta veram, ubi de pseudoprophetis dictum (a) Exstat Hipponensis concilii anno 393 celebrati canon concilio II Carthaginensi insertus, « Ut nulli epis

est; Ex fructibus eorum cognoscelis eos (Matth. vil , « copi vel clerici in ecclesia conviventur... Populi etiam

16), Deinde in memoriam revocavi fructus eo loco « abhjusmodiconviviis,quantum fieri potest, prohibean non appellatos, nisi opera ; tum quæsivi inter quos tur: qui canon procurante haud dubie Augustino tunc presbytero editus fuit.Quippe Aurelium Carthaginensem

fructus nominata esset ebrietas, et recitavi illud ad paulo ante contestatus erat in Epist.22, ut viis omnibus occurreret huic malo per totam Africam dudum grassanti: idqueipsi nisi concilii auctoritate tollinon posse insinuarat. Sic Mss. inebriantur).

Galatas: Manifesta autem sunt opera carnis,quæ sunt nonnullos, eorum etiam qui sermoni aderant, nonfornicationes, immunditiæ,luxuriæ, idolorum servi dum a murmuratione cessasse, tantumque in eis vatus, veneficia,inimicitiæ, contentiones,æmulationes, lere vim pessimæconsuetudinis, ut ejus tantum voce animositates, dissensiones, hæreses, invidiæ, ebriela uterentur et dicerent: Quare modo? Non enim, antea les, comessationes, et his similia; quæ prædico vobis, qui hæc non prohibuerunt,christiani non erant. Quo sicut prædixi, quoniam qui talia agunt regnum Dei audito, quas majores commovendi eos machinas non possidebunt (Gal. v,19). Postquæ verba interro præpararem, omnino nesciebam : disponebam tagavi quomodo de fruclu ebrietatis agnosceremur men, si perseverandum putarent, lecto illo loco de christiani,quos de fructibus agnosci Dominus jussit, propheta Ezechiele, Explorator absolvitur, si pericuAdjunxi etiam legendum quod sequitur, Fructus au lum denuntiaverit, etiamsi illi quibus denuntiatur, tem spiritus est charitas,gaudium.paz,longanimitas, cavere noluerint (Ezech. XXXM, 9), vestimenta mea benignitas, bonitas, fides, mansuetudo, continentia excutere atque discedere.Tum vero Dominus osten(Ibid., 22):egique ut considerarentquam esset puden dit quod nos non deserat, et quibus modis in se ut dum atque plangendum,quod de illis fructibus carnis presumamus hortetur : namque ante horam qua non solum privatim vivere,sed etiam honorem Eccle. exhedram ascenderemus,ingressi sunt ad me iidem siæ deferre cuperent,et si potestas daretur,totum tam ipsi quos audieram de oppugnatione vetustæ conmagnæ basilice spatium turbis epulantium ebrio suetudinis fuisse conquestos : quos blande acceprumque complerent ; de spiritualibus autem fructi tos, paucis verbis in sententiam sanam transtuli ; bus,ad quos et divinarum Scripturarum auctoritate atque ubi ventum est ad tempus disputationis et nostris gemitibus invitarentur, nolunt afferre Deo omissa lectione quam præparaveram, quia necesmunera, et his potissimum celebrare festa sanctorum. saria jam non videbatur, de hac ipsa quæstione

7. Quibus peractis, codicem reddidi, et imperata pauca disserui, nihil nos nec brevius nec verius oratione, quantum valui, et quantum me ipsum pe posse afferre adversus eos qui dicunt, Quare modo? riculum urgebal, et vires administrare Dominus nisi et nos dicamus, Vel modo. dignabatur, constitui eis ante oculos commune peri 9. Verumtamen ne illi,qui ante nos tam manifesta culum, et ipsorum qui nobis commissiessent, et nos imperitæ multitudinis crimina vel permiserunt vel trum qui de illis rationem reddituri essemus pas prohibere non ausi sunt,aliqua a nobis affici contutorum principi, per cujus humilitatem, insignes melia viderentur, exposui eis qua necessitate ista in contumelias, alapas, et sputa in faciem, et palmas, et Ecclesia viderentur exorta (a): scilicet post persecuspineam coronam, et crucem ac sanguinem obse tiones tam multas, tamque vehementes, cum facta cravi, ut si se ipsi aliquid offendissent, vel nostri mi pace,turbæ Gentilium in christianum nomen venire sererentur, et cogitarent venerabilis senis Valerii cupientes hoc impedirentur, quod dies festos cum circa me ineffabilem charitatem, qui mibi tractandi idolis suis solerentin abundantia epularum et ebrieverba veritatis tam pericnlosum onus non dubitarit tate consumere, nec facile ab his perniciosissimis et propter eosimponere, eisque sæpe dixerit quod ora tam vetustissimis voluptatibus se possent abstinere, tiones ejus exauditæ essent de nostro adventu;quos visum fuisse majoribus nostris, ut huic infirmitatis non utique ad communem mortem vel spectaculum parti interim parceretur,diesque festos, post eos quos mortis illorum,sed ad communem conatuminæter relinquebant, alios in honorem sanctorum martynam vitam ad se venisse lætatus est.Postremo etiam rum vel non simili sacrilegio, quamvis simili luxu dixi certum esse me,et fidere in eum qui mentiri nes. celobrarentur : jam Christi nomine colligatis, et cit, qui per os prophetæ sui pollicitus est de Domino tantæ auctoritatis jugo subditis salutaria sobrietatis nostro Jesu Christo dicens, Si reliquerint filii ejus præcepta traderentur, quibus jam propter præcilegem meam, et in præceplis meis non ambulave pientis honorem ac timorem resistere non valerent; rint, si justificationes meas profanaverint, visitabo in virya facinora eorum,et in flagellis delicta eorum; mense februario, sive post diein Quadragesimæ supra n.3 misericordiam autem meam non auferam (Psalm.

designatum proxime occurrebat hoc anno 395,quo Pascha

in 25 martiiincidit; altera celebrabaturcirca festum AscenLXXS911, 31-34): in eum ergo me fidere, quod si hæc sionis, uti liquet ex Sermone 13 de divers. habito eo die, tanta que sibi essent lecta et dicta contemnerent,

qui Ascensione Domini, et ipsius Leontii depositione sovisitaturus esset in virga et in flagello, nec eos per

lemnis erat. Quanquam supra n. 3 suspicari quis possit

legendum esse, dies quadragesima illuxisset, id est dies missurus cum hoc mundo damnari. In qua con Ascensionis : maxime quia conviviis et compotationi

bus, quibus sese dedere Catholici cupiebant, quibusque questione sic actum, ut pro negotii atque periculi toto illo die dediti Donatistæ fuerunt, nusquam bic jemagnitudine tutor et gubernator noster animos fa junii quadragesimalis religionem Augustinus opposuit. cultatem præbebat. Non ego illorum lacrymas meis

(a) Hanc ipsam ob causam Gregorius Thaumaturgus,

teste Vitæ ipsius scriptore Gregorio Nysseno, institutis in lacrymis movi ; sed cum talia dicerentur, fateor, honorem sanctorum martyrum diebus festis indulsit, ut eorum flelu præventus meum abstinere non potui.

sese in iis fideles exhilararent. Eodem consilio adductus

est Gregorius l papa, ut hæc in lib. 9, epist. 71, Mellito ab. Et cum jam pariter flevissemus,plenissima spe cor

bati Britanniam pergenti commendaret : « Et quia boves rectionis illorum, finis sermonis mei factus est. a solent in sacrificio demonum multos occidere, debet 8. Postridie (a) vero,cum illuxisset dies cui sole

« eis etiam hac de re aliqua solemnitas immutari, ut die

« dedicationis vel natalitiis sanctorum martyrum... relibant fauces ventresque se parare, nuntiatur mihi « giosis conviviis solemnitatem celebrent... ut dum eis

a aliqua exterius gaudia reservantur, ad interiora gau(a) Præter istam natalis S. Leontii solemnitatem,quæ in « dia consentire facilius valeant. »

quocirca jam tempus esse, ut qui non se audent ne rum basilica audiebamus ab eis solisa convivia ce. gare christianos, secundum Christi voluntatem vi lebrata, cum adhuc, etiam eo ipso tempore quo a vere incipiant, ut ea quæ ut essent christiani con nobis ista gerebantur, illi in poculis perdurarent, cessa sunt, cum' christiani sunt, respuantur. dixi diei pulchritudinem noctis comparatione deco

10. Deinde hortatus sum ut transmarinarum Ec rari, et colorem candidum nigri vicinitate gratioclesiarum, in quibus partim ista recepla nunquam rem ; ita nostrum spiritualis celebrationis convensunt, partim jam per bonos rectores populo obtem tum minus fortasse futurum fuissejucundum,nisi ex perante correcta (a), imitatores esse vellemus. Et alia parte carnalis ingurgitatio conferretur, hortaquoniam de basilica beati apostoli Petri, quotidiane tusque sum ut tales epulas insianter appeterent, si vinolentiæ proferebantur exempla (b); dixi primo gustassent quam suavis est (Dowinus ; illis autem audisse nos sæpe esse prohibitum, sed quod remo esse metuendum, qui tanquam primum sectantur tus si locus ab episcopi conversatione, et in tanta quod aliquando destruetur, cum quisque comes civitate magna sit carnalium multitudo, peregrinis efficiatur ejus rei quam colit, insultaritque Apospræsertim, qui novi subinde veniunt tanto violen tolus talibus dicens, quorum Deus venter (Philipp. tius, quanto inscitius illam consuetudinem retinen 11, 19), cum idem alio loco dixerit : Esca vcntri et tibus, tam immanem pestem nondum compesci venter escis ; Deus autem et hunc et illas evacuabit sedarique potuisse. Veruntamen nos si Petrum apos (1 Cor. iv, 13). Nos proinde' oportere id sequi quod tolum honoraremus, debere præcepta ejus audire, non evacuatur, quod remotissimum a carnis affectu et multo devotius Epistolam in qua voluntas ejus spiritus sanctificatione retinetur ; atque in hanc apparet, quam basilicam in qua non apparet, in sententiam, pro tempore, cum ea quæ Dominus tueri ; statimque accepto codice recitavi ubi ait : suggerere dignatus est dicta essent, acta sunt vesChristo enim passo pro nobis per carnein, et vos ea pertina quæ quotidie solent, nobisque cum episcodem cogitatione armamini; quia qui passus est curne, po recedentibus, fratres eodem loco hymnum dixedesiit a carne, ut jam non hominum desideriis, sed runt, non parva multitudine utriusque (a): ad obvoluntate Dei reliquum tempus in carne vivat.Suf scuratum diem manente atque psallente. ficit enim vobis præteritum tempus voluntate homi. 12. Digessi vobis quantum breviter potui, quod num perfecisse, ambulantes in libidinibus, desideriis vos audire desiderasse quis dubitaverit ? Orate ut a ebrietate, comessationibus et nefandis idolorum ser conatibus nostris omnia scandala et omnia tædia vitulibus (1 Petr. iv, 1-3). Quibus gestis, cumomnes Deus dignetur avertere. Magna sane ex parte vobisuno animo in bonam voluntatem ire contempta cum requiescinus cum alacritate fervoris, quia spimala consuetudine cernerem, hortatus sum ut me ritualis Ecclesiæ Thagastensium tam crebra nobis ridiano tempore divinis lectionibus et psalmis inte dona nuntiantur. Navis cum fratribus nondum venit. ressent ; ita illum diem multo mundius atque Apud Hasnam , ubi est presbyter frater Argentius sincerius placere celebrandum ; et certe de inulti Circumcelliones invadentes basilicam nostram tudine convenientium facile posse apparere, qui

altare comminuerunt. Causa nunc agitur ; quæ ut mentem, et qui ventrem sequeretur. Ita lectis om pacate agatur et ut Ecclesiam catholicam decet, ad nibus sermo terminatus est.

opprimendas linguas hæreseos impacatæ, multum 11. Pomeridiano autem die, major quam ante me vos petimus ut oretis. Epistolam Asiarchæ misiridiem affuit multitudo, et usque ad horam qua mus. Beatissimi, perseveretis in Domino, memocum episcopo egrederemur, legebatur alternatim et res nostri. Amen. psallebatur;nobisque egressis duo psalmilectisunt.

EPISTOLA XXX · (b). Deinde me invitum, qui jam cupiebam peractum Paulinus Augustino, non recepto ab eo responso, esse tam periculosum diem, jussum compulit senex

denuo per alios scribit. ut aliquid eis loquerer(C). Habui brevem sermonem, Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAUquo gratias agerem Deo. Et quoniam in hæretico

LINUS et THERASIA peccatores

1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi una1 Ms., qui. Forte leg. quia. • Sic er Mss. [eisque).

nime, ut te in sanctis et piis laboribus luis nescien(a) Ambrosium laudat in lib. 6 Confess. c. 2, qui Medio. tem agnovi, absentemque vidi, lota mente complelani cibos ad sanctorum memorias afferri vetuerit, ut ne

xus, alloquio quoque familiari atque fraterno per « ulla occasio se ingurgitandi daretur ebriesis, et quia « illa quasi pærentălia superstitioni Gentilium essent

lilteras audire properavi *. El credo in manu, et « simillima. >

in gratia Domini sermonem meum ad le fuisse per(6) Pammachius in uxoris suæ Paulinæ funere an. circiter 397, profusiores epulas pauperibus in S. Petri ba

latum; sed morante adhuc puero quem ad le alios. silica apposuisse laudatur a Paulino in epist. ad eum que dilectos æque Deo salutandos, ante hiemem miscripta, apud Paulinum illustrat. pag. 29, 30.

(c) In sermone 252 (de duabus piscat.), c. 4. a In ista, · Sic legendum (evacuabit : proinde]. « inquit, civitate, fratres mei, nonne experti sumus, · Forte legendum usque. « quod recordatur nobiscum Sanctitas vestra, quanto 3 Ms., Asnam. « periculo postro de ista basilica ebriositates expulerit Forte Leg, adire properavi. « Deus ? Nonne seditionne carnalium pene mergebatur * Hanc recensuimus ad a. bg. bl. bn. c. cc. ff.g.gv. « nobiscum navis ? » quæ verba tamen aliquanto sunt du j. n. r. s. sb. t. vc. vd. duos a. quatuor v. et ad Am., riora, quam ut referri possint ad id quod Hipponegestum Bad.,Er., Lov. hicnarratur, videnturque dicta potius apud Carthaginem, (a) Forte deest, sexus. seu apud civitatem in qua erant « multi spectatores thea (0) Alia 33 : quæ autem 30 erat, nunc 172. Scripta trorum.

circa idem tempus.

« PredošláPokračovať »