Obrázky na stránke
PDF

riorem hominem capta renovatione in fidei justitiam manos, Per unum hominem peccatum intravil in munia (a) respiramus : tamcn ne humana ignorantia de resur- dum , et per peccatum mors (Rom. v, 12)? Ilanc illi rectionc corporis nihil speraret , etiam ipsum quod mortem , non corporis , sed animæ intelligi volunt; propter meritum peccati in presenti sxculo dixerat quasi aliud dictum sit ad Corinthios, Per honrinem mortuum , in futuro propler merilum justitiæ dicit vi- mors, ubi omnino animae mortem aceipere non sivjficandum ; nec sic ut tantum ex mortuo vivum fat, nunlur, quia de resurrectione corporis agebatur, qui verum etiam ex mortali immortale. ,

morti corpóris est contraria. Ideo etiam sola mors ibi CAPUT VI. – 7. Vita corporis speranda , præce per hominem facta commemorala est, non etiam pecdente jam vita spiritus. Quanquam itaque vereor ne catum ; quia non agebatur do justitia, que contraria res manifesta exponendo potius obscurctur, aposto. est peccato, sed do corporis resurrectione, qua conlicae tamen sententiæ lumen attende. Si autem Chri. traria est corporis morti. stus, inquit, in vobis est, corpus quidem mortuum est C APUT IX. — 9. Peccatum propagatione, non imipropter peccalum , spiritus autem vita est propter justi- talione tantum transisse in omnes. lloc autem apostolitian. Iloc dictum est , ne ideo putarent homines vel cum testimonium in quo ail, Per unum hominem pecwollam, vel parvum se habere beneficium de gratia catum intrarit in mundum , el per peccatum mors, coChristi, quia necessario morituri sunt corpore. Atten- nari eos quideni in aliam novam detorquere opiniodere quippe debent, corpus quidem adhuc peccati me- nem, tuis litteris intimasti ; sed quidnam illud sit, Film gerere, quod conditioni mortis obstrietum est; quod in his verbis opinentur , lacuisti. Quantum auscu jam spiritum cæpisse vivere propter justitiam fi- lem ex ains comperi, hoc ibi sentiunt, quod et mors dei , qui el ipse in homine fuerat quadam morle infi ita quie illic commemorata est, non sit corporis, delilatis exstinclus. Non igitur , inquit , parum vobis quam nolunt Adam peccando meruisse, sed anima. muneris puletis esse collatum , per id quod Christus quiz in ipso peccato fil': et ipsum peceatum non in vobis est , quod in corpore propter peccatum mor- propagatione in alios homines ex primo homine, sed 1110 , jam propter justitiam vester spiritus vivit ; nec imitatione transisse. llinc enim ctiam in parvulis noidco de vita quoque ipsius corporis desperctis. Si lunt credere per Baptismum solvi originale peccatum, enim spiritus ejus qui suscilavil Christum a mortuis ha- quod in nascentibus nullum esse omnino contendunt. bitat in vobis , qui suscitavit Christum a mortuis, rivifi Sed si Apostolus peccatum illud commemorare vocobil el mortalia corpora vestra per inhabitantem spiri- luisset , quod in hunc mundum , non propagatione , tum ejus in vobis. Quid adhuc tanta luci fumus con

sed imitatione intraveril”; ejus principem, non Adam, tentionis offunditur ? Clamat Apostolus : Corpus qui

orous quis sed diabolum diceret, de quo scriptum est , Ab initio dein mortuum est in vobis propter peccatum , sed vi

diabolus peccat (1 Joan. In , 8). De quo etiam legitur vilicabuntur etiam mortalia corpora vestra propler in libro Sapientiæ, Invidia autem diaboli mors intravil justitiam, propter quam nunc jam spiritus vita est,

in orbem terrarum. Nam quoniam ista mors sic a diaquod lotun perficielur per gratiam Christi, hoc est,

bolo venit in homines, non quod ab illo fuerint proper inhabitantem spiritum eius in vobis; el adhuc re- pagali, sed quod eum suerint imitati, continuo subclamatur! Dicit etiam quemadmodum fiat lit vila in junxit, Imitantur aulem eum qui sunt ex parte ipsius, se mortein mortificando convertat! Ergo, fratres, (Sap. if, 24, 25). Proinde Apostolus cum illud peccainquit, debitores sumus non carni , ul secundum carnem

tum ac mortem commemoraret, qu:c ab uno in omnes vivamus. Si enim secundum carnem vicerilis, moriemini; propagatione transissel, eum principem posuit, a si axlem spiritu sacia carnis mortificaverilis, vivelis

quo propagatio generis humani suinpsit exordium. (Rom. viu, 10 13). Quid est aliud, quam hoc : Si se

10. Inilantur quidem Adam , quotquot per inobecundum morteni vixcritis , lolum morietur ; si autem

dientiam transgrediuntur mandatum Dei : sed aliud secundum vilam vivendo mortem mortificaveritis,

est quod exemplum est voluntate peccantibus , aliud folum vivet?

quod origo est cum peccato nascentibus. Nam et CAPUT Vill. – 8. Verba Pauli quo sensu intel

Christum imitantur sancti ejus ad sequendam justiiigenda. Item quod ait , Per hominem mors el per

lian). Unde el. idem apostolus dicit, Inilatores mei hominem resurrectio mortuorum : quid aliud quam de

eslote, sicul el ego Christi (1 Cor. 11, 1). Sed præter morte corporis intelligi potest; quando ut hoc diceret,

hanc imitationem, gratia ejus illuminationem justili. de resurrectione corporis loquebatur, eamque inslan

eationemque nostram etiam intrinsecus operalur, tissima ct acerrima intentione suadebal? Quid est

illo opere de quo idem prædicalor ejus dicit, Neergo quod hic ait ad Corinthios , Per hominem mors,

que qui planlal est aliquid , ncque qui rigat; sed qui inet per hominem resurrectio morluorum. Sicut enim in

crementum dal Deus (Id. 111, 7). Hac enim gratia : baAdam omines moriuntur, sic el in Christo omnes vivifica

plizatos quoque parvulos suo inserit corpori , qui buntur (1 Cor. xv, 21, 22): nisi quod ait etiam ad Ro

certe imitari aliquem nondum valent. Sicut ergo illo Edili , ul rila n in se mortem mortificando conrerinl.

in quo omnes vivificantur, prirler quod' se ad justiAplius Vaticani Mss., ut vila, id est, spiritus mortificando 1 Edili, sit. At mss., fit. Ex his codex Cyziranuensis, quo corpus, reddat spirituale ac vivum. In Cygirannensi codice le ipso peccato fil. Vide supra, n. 2. gitur, zit rila in se mortem vivificando mortificando comierint. 2 aliquot Mss., intraril.

Gallicani quatuor et quidam Belzici NSS., moriem riri. 3 Am. Er. et Mss.: Hæc enim gratia : minus recte. parerilts.

Sic habent Mss. Al editi , in quo omnes vivificabuntur, (a) Forte, justilia.

præterquam quod.

Liam excmplum imitantibus prabuit, dat etiam sui impii omnes imitentur, ncscio utrum quisquam repespirilus occultissimam fidelibus gratiam, quam lalenie riat: quod tamen cum Apostolus de primo bomino ler infundit el parvulis : sic et ille in quo omnes mo- dixerit, In quo omnes peccaverunt, adhuc de peccati riuntur , præler quod cis qui pricceplum Domini vo- propagine disceplalur, et nescio quae nebula imilatioluntate transgrediuntur, inilationis exemplum est, nis opponitur 1. occulta etiam labe carnalis concupiscentie suæ tabi- 12. Altende eliam quc scquuntur. Cum enim Sicavit in se omnes de sua stirpe venientes '. Hinc om. dixisset, In quo omnes peccaverunt ; seculus adjunxit, nino , nec aliunde , Apostolus dicit, Per unum homi- Usque ad legem enim peccatum in mundo suit : hoc nem peccalum intravil in mundum , el per peccatum est, quia nec l'x poluil auferre peccatum, qu:e submors; et ita in omnes homines pertransirit, in quo omnes intravit ut magis abrindarel peccalum ; sive naluralis peccaverunt. lloc si ego dicerein, resisterent isti, mc- lex, in qua quisque jam ratione utens, incipit peccato que non recle dicere, non recte sentire clamarent. originali addere et propria ; sive ipsa quæ scripla per Nullam quippe in his verbis intelligerent sententiam Moysen populo dala est. Si enim data essel lex, que cujuslibet hominis . nisi islam quam in Apostolo in possel vivificare, omnino ex lege essel justitia. Sed contelligere nolunt. Scd quia ejus verba sunt , cujus au- clusit Scriptura omnia sub peccalo, ut promissio ex fide cloritati decirin.cque succunibunt, nobis objiciunt Jesu Christi daretur credentibus ( Galat. I, 21 el 22 ). intelligendi tarditatem, cum ea quiclam perspicue Peccatum autem non deputabatur, cum lex non essel. dicta sunt, in nescio quid aliud «lelorquere conantur. Quid est, non depulabalır ; nisi, Ignorabatur, ct pecPer unum, inquit , hominem peccalum intravil in mun. caliim esse non pulabatur? Neque enim ab ipso Dodum, et per peccatuin mors. lloc propagationis est, non mino Deo tanquam non essel habebatur, cum scriimitationis : nam si imitationis , Per diabolum dice- plum sil, Quicumque sine lege peccaverunt, sine lege rel'. Quod autem nemo ainbigil, istum primum ho- peribuni (Rom. 11, 12). minein dicit, qui est appellatus Adam. El ila, inquit, CAPUT XI. – 13. Regnum mortis quid apud Apoin omnes hunines pertransiil.

stolum. Sed regnarit, inquil, mors ab Adam usque ad CAPUT X.-11. Actualis cl originalis peccati distin Noysen : id est, a primio hominc usque ad ipsam cuain clio. Deinde quod sequitur, in quo oinnes peccave legem que divinitus promulgata est, quia nec ipsa runt, quam circumspecte, quam proprie, quam sine poluit regnum mortis auferre. Regnuin enim mortis ambiguilale dictum esl. Si enim peccaluin intellexe- vull intelligi, quando ila dominalur in hominibus ris, quod per anum hois.inem intravil in munduar, in realus peccati, ut eos ad vitam æternam, qua vera quo (a) omnes peccaverunt : certe manifestum est vita est, venire non sinat, sed ad secundam etiam, alia esse propria cuique peccata, in quibus hi tantum que pænaliler alerna est, mortem trahat. lloc repeccant, quorum peccata sunt; aliud hoc unum, in gnum mortis sola in quolibet liomine gratia destruit quo omics peccaverunt; quando omnes ille uus Salvatoris, quæ operala est eliam in antiquis sanctis, homo fucrunt. Si antem 1100 peccalun, sed ille unus quicumque antequam in carne Christus veniret, ad homo intelligitur, in quo uno hominc omnes peccave- ejus tamen adjuvantem gratiam, non ad legis litteram, runt, quid ctiam isla est manifestatione manifestius ? quæ jubere lantum, non adjuvare polerat, perlineNempe leginius justificari in Christo qui crcdunt in bant. lloc namque occultabatur in velere Testamento eum, propter occuliain communicationem cl inspira- pro temporum dispensatione justissima, quod mulig tionem gratiæ spirilualis, qua quisquis hæret Domino revelatur in novo. Ergo in omnibus regnavil mors ab unus spiritus est, quamvis cum ct initcntur sancti Adam usque ad Moysen, qui Christi gratia non adjuti ejus : legatur mihi tale aliquid de iis, qui sanctos ejus sunt, ut in cis regnuin mortis destrueretur : etiam in imjlali sunt, utrum quisquam dictus sit justificatus in eis : qui non peccaverunt in similitudinem & prævaricaPaulo aut in Petro, aut in quolibet horum, quorum lionis Adæ ; id est, qui nondum sua el propria volunin populo Dei magna excellit auctoritas ; nisi quod in lalc sicut ille peccaverunt, sed ab illo peccatum origi. Abraham dicimur benedici, sicut ci dictum est : Bene- nale Traxerunt : qui est forma futuri ; quia in illo condicentur in te omnes gentes (Gen. x11, 3; Galat. II, 8): stituta est sorma condemnationis suturis posteris, qui propler Christum qui semen ejus est secundum car ejus propagine crearentur, ut ex uno omnes in connicm. Quod manifestius dicitur, cum hoc idem ita dici- demnationem nascerentur, ex qua non liberat nisi lur : Benedicentur in semine tuo omnes gentes (Gen. gralia Salvatoris. Scio quidem plerosque latinos codi5X11, 18 ). Dicium autem quemquam divinis eloquiis, ces sic labere (a): Regnavil mors ab Adam usque ad poccasse vel pecare in diaboli, cum eum iniqui el lloysen in eos qui peccarerunt in simililudinem præra

ricationis Adæ, quod etiam ipsum, qui ita legunt, ad · In plerisque Mss., venturos.

eumdem referunt intellectum ; ut in similitudinem Hic additum in pluribus Mss., hæc dicere ; in excusis, qui diceret hæc. Glossema, quo carent nonnulli manu.

prævaricationis Adic peccasse accipiant, qui in illo scripti.

s'Am. et Er , nam per dialolum dicerel; omisso, si imi 1 Probæ notæ Mss., adhuc cum de peccali propagine dilationis, quod Lov. él nonnulli manuscrípti addunt, la- sceptatur, nescio que nebula imitationis opponitur: inetsi now necessarium.

? Ita codex Cygirannensis. Alii vero Mss. , ergo in eis. (a) Græce legitur eph'ô, quod genere non concordat cum Editi, ergo el in eis. Domine amariia , posilo ibi ad significandum peccatum. Con 3 Manuscripti nonnulli, in similitudine. ker lib. 4 contra duas epistolas Pelagianorum, n. 7.

(a) Confer epist. 197, n. 19.

peccaverunt, ui ci similes crearen ur', sicut es liominc CAPUT SIlI. - 16. Quomodo per unum mors et homines, ita es peccatorc pcccatorcs, cx moriloro per unum rila. Ac per hoc ab Adam , in quo onincs morituri, damnatoquc damnati'. Græci autem codi. peccavimus, non omnia nostra peccata , sed tantum ces, unde i:) latinam linguam interpretatio facta est, originale traduximus': a Christo vero, in quo omaut omnes aut pene omncs, id quod a mc primo po

nes justificamur ?, non illius tantum originalis, sed situm est, babent.

etiam cæterorum qu:e ipsi addidimus peccatorum re14. Sed non, inquit, sicut delictum, ita el donalio. Si

missionem consequimur. Ideo non sicul per unum pecenim ob unius delictum multi mortui sunt, mullo magis

canlem, ila est et donum. Nam judicium quidem ex uno gratia Dei et donum in gratia unius hominis Jesu Christi delicio, si non remillitur, id est, originali, in condemin multos abundavit : non, magis mullos, id est, niulio nationein jam potest ducere : gratia vero ex multis plures homines, neque enim plures justificantur quam delictis remissis, hoc est, non solum originali, verum condemnantur ; sed, nullo magis abundavit. Adani etiam omnibus cæteris ad justificationem perducit. quippe es uno delicto suo reos genuit : Christus au- 17. Si enim ob unius delictum mors regnavit per tem ctiam qu:e homincs delicta proprie voluntatis unun, mullo magis qui abundantiam gratiæ er justitiæ ad originale in quo nati sunt addiderunt, gratia sua accipiunt, in vila regnabunt per unum Jesum Christum. solvit alque donavit, quod cridentius in conscquenti- Cuir ob unius delictum mors regnavit per unum, nisi bus dicit.

quia mortis vinculo tenebantur in illo uno in quo omnes CAPUT XII. - 15. linum peccatum omnibus com- peccaverunt, etiamsi propria peccata non adderent? mune. Vcrum illud diligentius intuere, quod ait, ob Alioquin non ob upius delictum inors per unum reunius delictum mullos mortuos. Cur cnim ob unius guavit, sed ob delicla inulla multorum per unum. ilius, el nom potius ob delicta sua propria, si hoc loco quemque peccantem. Nam si propterea cæleri ob alintelligenda est imitatio, non propagatio ? Sed allende lerius bominis delictum mortui sunt, quia illuin in deqnod sequitur : Et non sicut per unum peccantem, ita linquendo præcedentem subsequentes imitati sunt: est et donum. Nam judicium quidem ex uno in condem- ille quoque et multo magis ob alterius delictuin mornationent, graria aulen ex multis delictis in justificatio- luis est, quem diabolus delinquendo isa præcesseral, nem. Nunc dicani, ubi locum habeat in lis verbis illa ut ei delicluin cliam ipse suaderet : Adam vero nihit. imitatio. Ex uno, inquit, in condemnationem : quo uno, suasit imitatoribus suis ; el muli qui ejus imitalores nisi delicto? lloc cnim explanal, cum adjungit, Gratia dicuntur, eum fuisse et tale aliquid commisisse vel aulem ex multis delictis in justificalionem. Cur crge non audierunt, vel omnino non credunt. Quando ergo judiciuin es uno delicto in condemnationem, gratia rectius, sicut jam dixi, diabolum principem constivero ex multis delictis in justificationem ? Nonne si tuisset Apostolus, a quo uno peccatum et mortem pullum cst originale delictum, non solum ad justifica- per omncs transiisse diceret, si hoc loco non propationem gratia, sed etiam judicium ad condemnationem gationem, scd imitationem diccrc voluissct? Mullo er multis delictis homines ducit? Neque enim gratia enimi rationabilius Adam dicitur imitator diaboli, quem mulla delicla dunal, ci non ctiam judicium multa de suasorem habuit peccali, si polcsl quisquam imitari licta condemnat. Aut si propterca ex uno delicio in- cliam illum qui nibil lale suasit, vel omnino quem nccondemnationem ducuntur, quia omnia delicta qux scil. Quid est autem, qui" abundantiam gratiæ el justilia. condemnantur, ex illius unius imitatio:e commissa accipiunt, nisi quod non ei tantum peccato in quo omnes sunt; eadem causa cst cur ex uno delicto etiam ad peccaverunt, sed cis etiam qui addiderunt, gratia rejustificationem duci intelligantur, quia omnia delicta missionis dalur; cisque hominibus lanta justilia donaquae justificatis remilluntur, ex illius unius imitatione tur, ut cum Adam consenscrit ad peccatum suadenti, coniniissa sunt. Sed hoc videlicet non intelligebat non cedant isti etiam cogenti? Et quid est, mullo magis Apostolus cum diccbal, Judicium quidem ex uno deli- in rila regnabunt, cum mortis regnum mullo plures in clo in condemnationem, gralia vero ex multis delictis in æternam poenam trabal; nisi intelligamus eos ipsos in justificationem? Imo vero nos intelligamus Apostolum, utroque dici qui transeunt ab Adam ad Christum, id est, el vidcamus ideo dictum judicium ex uno delicio in a morte ad vilam, quia in vita aterna sine line regnacondemnationem, quia sulliccrct ad condemnationem bunl, magis quam in eis mors lemporaliter et cum etiamsi non esset in liominibus nisi originale pecca- fine regnavit? tum. Quamvis enim condemnatio gravior sit eorum. 18. Itaque sicut per unius delictum in omnes homi qui originali delicto ctiam propria conjunxerunt, et nes ad condemnationem, ita et per unius justificationem tanto singulis gravior, quanto gravius quis peccavit : in omnes homines ad justificationem vilæ. lloc unius tamen etiam illud solum quod originaliter Iractum deliclum, si imitationem allendamus, non erit nisi est , non tantum a regno Dei separat, quo parvulos diaboli. Sed quia manifestum est, de Adam, non de sine accepta Christi gratia desunctos intrare non posse diabolo dici; rcsial intelligenda, non imitalio, sector ipsi elj:um confitentur ; verum et a salute ac vita propagalio peccati. Xterna facit alienos, quæ nulla esse alia potest pric

CAPUT XIV.— Nemo nisi Christus justificat. Nam ler regnum Dei, quo sola Christi societas introducit. Belgicus quidam Ms., loco, traduximus, babebal, trari.

I Remigianus codex el Belgici quidam Mss., daminandi. ? Sex Mss., justificantur.

· Edili, quanto gravius quisque peccuril. Al Mss , quanto 3 Am. et Er., non solum, grarius quis peccavit.

· Edili, quod. M88. vero, qui.

[ocr errors]

et quod ail de Christo, per unius justificationem; ma- ratio carnolis, mullos ct spirilualis ; quamvis non gis hoc ex pressit, quam si per unius justitiam dice- lam multos bac spiritualis, quam illa carnalis. Ves rel. E.m quippe justificationem dicit, qua Christus rumlamcn quemadmodum illa omnes habet homines , justificat impium, quam non imitandam proposuit, sic isla omnes juistos homines : quia sicut nemo prieter sed solus hoc polest. Nam poluit Apostolus recle di. illam lmmo, sic nemo prxter istam juslas homo : et cere, Imitalores mei eslole, sicut el ego Christi (1 Cor. in alraque multi. Sicul enim per inobedientiam unius 81, 1): nunquam autem dicerel , Justificamini a me, hominis peccalores constiluli sunt multi , ila per obes sicut et ego sum justificalus a Christo. Quoniam dientiam unius hominis justi constituentur inulii. possunt esse, cl sunt, el fuerunt multi justi ho- 20. Lex aulem subintravit, ul abundarel delictum. mines el imilandi ; justus autem et justificans lloc ad originale homines addiderunt jam propria vo nemo, nisi Christus. Unde dicitur, Credenti in eum luntate, non per Adam : sed hoc quoque solvitur saqui justifical impium, depulatur fides ejus ad justitiam naturque per Christum; quia ubi abundavit peccatum, (Rom. iv, 5). Quisquis crgo ausus suerit dicere, Justi- superabundavil gratia': ut quemadmodum regnavit peclico le; consequens est ut dicat etiam, Crede in me. calum in mortem , etiam quod non ex Adam traxeQuod nemo sanctorum recte dicere poluit, visi San- runt homines, sed sua voluntate addiderunt ; sic el cius sanciorum : Credile' in Deum, et in me credite gralia regnet per justitiam in vitam alernam. Non lit(Joan, xiv, 1); ul quia ipse justificat impium, cre men aliqua justitia præter Christum, sicut aliqua denti in eum qui justificat impium , deputelur fides peccata præler Adam. Ideo cum dixisset, quemadmoad justitiam.

dum regnavil peccatum in mortem ; hic non addidit , CAPUT XV, - 19. Confirmat ex propagatione pec- Per unum, aul, Per Adam ; quia supra dixeral eliam catum esse, quemadmodum et justitiam ex regenera de peccato illo, quod subintrante lege abundavit; et lione. Quomodo el omnes per Adam peccatores, el om- loc ulique non est originis, sed jain proprie volunnes per Christum justi, Nam si sola imitatio facit pec- talis. Cum autem dixisset , sic et gratia regnel per valores per Adam, cur non etiam per Christum sola justitiam in vitam æternam; addidit, per Jesuin Chriimitatio justos facit? Sicut enim, inquit, per unius de. slum Dominum nostrum ( Rom. v, 12-21 ): quia genelicium in omnes homines ad coudemnationem, sic el per rante carne illud tantummodo trahitur, quod est oriunius justificationem in omnes homines ad justificatio- ginale peccatum (a); regenerante aułem spiritu, non nem vitæ. Proinde isti, unus et unus, non Adam et solum originalis, sed etiam voluntariorum fit remissio Christus , sed Adam et Abel coussilui debuerunt. peccatcrum. Quoniam cum multi nos in hujus vilic tempore præ- CAPUT XVI.- 21. Infantes non baptizali lenissiine cesserint peccatorcs, cosque imilati fuerint qui po- quidem, sed tamen damınantur. Pæna peccali Adæ gralia sleriore tempore peccaverunt; idco tamen volunt . corporis amissa. Potest proinde recte dici, parvulos sine isti, nonnisi Adam dictum, in quo omnes imitatione Baptismo de corpore exeuntes in damnatione ompeccaverint , quia primus hominum ipse peccavil. nium milissima futuros. Mullum autem fallit ct filliAc per lioc Abel dici debuit, in quo uno omnes simi- lur, qui eos in damnatione przedical non suluros, dililer homines imitatione justiGeentur, quoniam ipse cente Aposlolo, Judicium ex uno delicto in condeningprimus honinum juste vixit. Aut si propter quem, lionem ; el paulo post, Per unius deliclum in onines dam articulum temporis ad Novi Testamenti exor homines ad condemnationem. Quando ergo peccavit diuin pertinentem, Chrislus est posilus propler imi- Adali non obediens Deo, tunc ejus corpus, quamvis lillionem caput justorum : Judas ejus traditor caput esset animale ac mortale, gratiam perdidit, qua ejus poni debuit peccatorum Porro si propterea Christus auinis omniex parte obediebat; luncille exstitil bestiaunus est in quo omnes justificentur, quia non sola lis molus pudendus hominibus, quem in sua erubuil ejus imitatio justos facit, sed per spiritum regenerans nudilale. Tunc etiam morbo quodam ex repentina ct gratia : propterea ct Adam unus est in quo omnes pestifera corruptione concepto faclum in illis est, ut illa peccaverunt, quia non sola ejus imitatio peccatores in qua creati sunt stabilitalc aetatis amissa, per mufacit, sed per carnem generans pæna. Ob hoc etiam abililales ielalum irent in mortem. Quamvis ergo andictum est, omnes el omues. Neque enim qui gene- jos multos postea vixerint, illo tamen die nori ce. rantur per Adam, iidem ipsi omnes per Christum rege- perunt, quo mortis legem, qua in seniuin veterascenerantur ; sed hoc reele dictum c.:1, quia sicut nullius rent, acceperunt. Non enim stal vel temporis puncarnalis generalio nisi per Adam, sic spiritualis nul- clo, sed sine intermissione labilir, quiquid coutinua lius nisi per Christum. Nam și aliqui possent carne Editi , superabundavit et gratia. Particula, er, abest a generari : non per Adam, et aliqui generari spi- nianuscriptis et a greco Apostoli.

(a) In Enchiridio multis post annis edito scripsit Augustirilu non per Christum ; non liquide omnes, sive nus, n. 13, nou improbabiliter dici, parvulos parentuin non hic, sive ibi diccrentur. Eosdem autem omnes

solum primorum, sed etiam suorum de quibus ipsi nati sunt, poslea mullos dicit; possunt quippe in aliqua re

peccatis obligari, eosque ante regenerationem teneri illa

Viviaa sententia, reddam peccata patrum in filios. Magister oinnes essu qui pauci sunt : sed mullos habet genc Sentent., lib. 2, cap. 33, ostendit Augustinuin hæc dixisse

non asserendo, sed diversorum opiniones referendo. Dixit Enlill, creditis. Al viss., credite, ut solet Augustinus sine ea regula et moderatione, quası servari jussit in libro 6 juxta gracum, pisteuele.

de Genesi ad Lilleram, n. 16, nimirum « ut in profundo "An. Er., peccauerunt.

« Scripturie sensu magis prestaret diligentiam inquirerdi, In editis, regenerari. In Mss., generari.

« quam affirmandı temeritatem. »

maulalione sensim currit in finem, non perficientem, cxitum inveniunt. Quis enim Christianorum ferat, seul consumentem. Sie itaque impletum est quod di- cum dicitur ad ternam salutem posse quemquam xeral Deus, Ona die ederitis, morle moriemini ( Gen. pervenire, si non renascatur in Christo, quod ner 1!, 17), Ex bac igitur inobedientia carnis, ex hac Baptismum fieri voluit, eo jam tempore quo talc Salege peccati ct mortis, quisquis carnaliter generatur, cramentum constituendum fuit regenerandis in srem regenerari spiritualiter opus habel, 116 non so- salutis æternæ ? Unde dicit Apostolus : Non ex opelum ad reguum Dei perducatur, verum etiam a pec- ribus justitiæ quæ nos fecimus, sed secundum snamn cali danmarione liberelur. Simul itaque peccato et misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regeneramorti primi hominis obnoxii nascuntur in carne, el tiovis (Tit. II, 5). Quam tamen salutem in spc dicit simui justitiæ vit:eque æternae secundi hominis sociati esse, cum hic vivimus, abi ait : Spe enim salvi facti renascuntur in Baptismo: sieut et in Ecclesiastico sumns. Spes autem quæ videtur non est spes : quod enim scriptum est, A muliere initium factum est peccali, et videt quis, quid sperat ? Si autem quod non videmus per illam omues morimur (Eccli. xxv, 33 ). Sive au speranns, per patientiam exspectamus (Rom. viii, 24, tem a muliere, sive ab Adam dicatur, utrumque ad 23). Sine isla ergo regeneratione salvos in æternum primum hominem pertinet : quoniam, sicut novimus, posse parvulos fieri, quis audcat affirmare, tanquam mulier ex viro est, et utriusque una caro est. Unde non pro eis mortuus sil Christus ? Etenim Christus el illud quod scriptuin est, Et erunt duo in carne una. pro impiis mortuus est (Id. v, 6). Isti autem qui, ut Igitur jam non duo, inquit Dominus, sed una caro monisestum est, nibil in sua propria vita impie com(Jlatih. XIX, 5, 6).

miserunt, si nec originaliter ullo impietatis vincnto CAPUT XVII. - 22. Non esse infantibus personale detinentur, quomodo pro eis mortuus est qui pro im · peccatum tribuendum. Quapropter qui dicunt parvulos piis mortuus est ? Si nulla originalis sunt peccari ideo baplizari, ut hoe eis remittatur quod in hac vita aegritudinc sauciati, quomodo ad medicum Chris:umi, proprium contraxerunt, non quod ex Adam traduxe- hoc est, ad percipiendum Sacramentum salutis æterruul, non magno molimine refellendi sunt. Quando Wir, suorum currentium pio timore portantur, et non enion secum ipsi paululum sine certandi studio cogi- cis in Ecclesia dicitur, Auferte hinc innocentes istos; laverint, quam sit absurdum nic diguem disputatione non est opus sanis medicus, sed male habentibus : quod dicunt, continuo sententiam commutabunt. non venit Christus vocare justos, sed peccatores ? Quod si noluerint, non usque adeo do humanis sen- Nunquam dictum est, nunquam dicitur !, nunquam siblis despcrandum est, ut metuamus no hoc cuipiam omnino dicelur in Ecclesia Christi tale commentum, persuadeant. Ipsi quippe ut hoc dicerent, alicujus CAPUT XIX. – 24. Infuntos uit fideles, ita et alterius sententia pra:juslicio, kisi fallor, impulsi sunt: poenitentes dicuntur. Peccata sola inter Deum cl koac propterea cum reinilli baptizato peccata necessa- mines separant. Ac ne quis existimet ideo porrio faterentur, nec faleri vellent ex Adam Juclum vulus ad Baptismium affcrri oportere , quia sicut esse peccatum, quod remilli fatebantur infantibus, peccatores non sumt , ila niec justi suit : quomoipsam infantiam coacti sunt accusare : quasi accusa- do ergo quidam mcrilum hujus ætatis a Doinino lor infantie loc securior fieret, quo accusatus ci laudalum esse cominemorant, ubi ait, Sinite parrulos respondere non possct. Sed i-los, ut dixi, omittit venire ad me; talium est enim regnum cælorum (Multh. mus ; neque enim sermone vel documculis opus est, XIX, 15) ? Si enim hoc non propter humilitatis simiquibus innocentia probctur infantum, quantum ad litudinem, quod hunilitas parvulos faciai, sed procorum pertinet vitam, quam recenli ortu in se ipsis pler pucroruin vitam laudabilem diclum est, profecto aguni, si eam non agnoscit sensns bumanus, nullis et justi sunt. Non enim recte aliter dici potuit, Taadminiculis cujusquam disputationis adjutus.

lium est regnum cælorum, cum esse non possit nisi CAPUT XVIII. – 23. Refellit eos qui baptizari justorum. Sed forte hoe quidem non congruenter diparuulos volunt non in peccati remissionem, sed ad ob- citur, quod parvulorum vitam laudaverit Dominus tinendum regnum cælorum. Sed illi movent, el ali. dicens, Talium est regnum cælorum : cum verax sit quid considerationc ac discussione dignum videntur illc intcllecins quod humilitatis similitndinem in parva afferre, qui dicunt parvulos recenti vita editos visce- ætate posuerit. Vermnlainen forsitan boc lenendum ribus matrum, non propter remillendum peccatum est quod dixi, propterea parvulos baptizari debere, percipere Baptismum, sed ul spiritualem procreatio- quia sicut peccatores non sunt, ita nec justi sunt. nem non habentes 'crcentur in Christo, et ipsius Sed cum dictum esset, Non reni vocare juslos, qua i regni cælorum participes fiant, coulem modo filiict ei responderetur, Quos ergo vocare venisti? contimo Ikeredes Dei, coheredes autcm Christi. A quibus subjunxit, sed peccatores in pænitentiam (Luc. v, 32). lameu cum qua:rilur, utrum non baptizati et don Ac per hoc, quomodo si justi sunt, ita etiamsi effecti colrcredes Christi, regnique cælorum partici. peccatores non sunt, non cos venit vocare, qui dixit, jes, habeant saltem beneficium salutis ætern e in

Non veni vocare juslos, sed peccatores ? Et ideo Baresurrcctione mortuorum, Laborant vehementer, nec plismo ejus qui eos nou vocat, non tantum frustra ,

verum etiam improbe videntur irruere ; quod absit Corbeiensis et alii duo 'Ass., procreationem habentes; ut sentiamus. Vocal cos igitur medicus, qui non css kuissa negante particula. * Editi, co modo fihi. Al Ess., eodem modo filii.

i In Ms5., nunquam dicatur.

« PredošláPokračovať »