Obrázky na stránke
PDF

folum cs no el umum !: non tamen solitarium , il creditur, quia ubiquc est, et omnia iniplet atque conprasinul Praxc:is et Sylvanus , l'entapolitana da siringit; el idco invisibilis omuibus creaturis, quia inabilis illa doctrina.

incorporeus est, CAPUT V. - llomousios ergo, id est, coessentialis * CAPUT XII. - Creatura omnis corporca est : in divinitatc Patri Filius , homousios Patri el Filio Angeli et omnes cælestes Virtiles corpore:e , liret Spiritus sanctus, homousios Deo vt homini unis Fi- non carne subsistant. Ex eo autem corporeas esse lius, mancns Deus in homine suo in gloria Patris, de credimus intellectuales naturas , quod localitate cirsiderabilis videri :b Angelis : sicut Pater et Spiritus cumscribuntur; sicut et anima humana quir carne sancliis adoratur ab Angelis et ab omni creatura : claudilur , el dimones qui per substantiam angelice non homo pr:rter Deum , vel Christus cum Deo , naluric sunt. sicut blasphemal Nestorius; sed homo in Deo, el CAPUT XIII. - Immortales esse crcdimus intel Deus in homine.

lectuales naturas , quia carne carent, nec habent quo CAPUT VI. - Erit resurrectio mortuorum om cadant ut resurrectione egrant post ruinam. nium, seil una el insimul el semel : non prima justo CAPUT XIV. - Animas hominum non esse ab inrum, el secunda peccatorum , ut fabula est somnia is in inter ceieras intellectuales naluras, nec simul lorum 3; sed una omnium. El si id resurgere dicitur cre:las, sicut Origenes fingit ; neque cum corporibus quod cadit, caro ergo nostra in veritalc resurget, sicut per coilum seminatas , sicut Luciferiani, et Cyrillus, in veritale cadit. Et non secundum Origenem im- el aliqui Latinorum presuinplores affirmani, quasi mutatio corporum erit, id est, aliud novum corpus naturae consequentiam servantes ?. Sed dicimus creapro carne : sed cadem caro corruptibilis que cadit, tionem animic solunı Creatorem oinnium posse, et lam justorum quam injustorum, incorruptibilis resur corpus tantum per co jugii copul in seminari, Dri gel, que vel pænam sufferre possit pro pci calis , vel vero juilicio coagulari in vulva el compingi atque corin gloria clerna manere pro urilis.

mari , ac formato jam corpore animam creari el iniCAPUT VII. – Omnium hominum erit resurre. fundi , ut vival in uilero homo ex anima constans et ciio : si omnium erit, ergo omnes norinnlur, lil mol's Corporc, et egrediatur vivus es utero plenus huniana ab Adam ducia omnibus filiis ejus dominetur, el mat - Substantia. nieat illud privilegium in Domino, quod de co speci:) CAPUT XV. --- Noque duas animas esse dicimus liter dicitur : Non dabis Sanctum iuum videre corru in 1110 homine, sicut Jacobus ct ali Syrorin scribunt, plionem i Psal. xv, 10). Ejus enim caro non vidit cor unam animalem qua animetur corpus et immixta sit ruptionem. llanc rationem maxima Patrum lurba sanguini, et alteraun spiritualem que rationem minitr:idente suscepimus. Verum quia sunt et alii æque siret : s d dicimus unam esse eamdemque animain in catholici et erudili viri, qui credunt, anima in corpore humine, que el corpois sua societale vivificet, et semanente mutandos ad incorruptionem et immortalita- melip-am sua ratione dispon:11, habens in se libertin icm cos, qui in adventu Domini vivi inveniendi sunt, temi arbitrii, ut in suæ substantii 3 eligal cogitation: et hoc eis reputari pro resurrectione ex mortuis, quod quod rull. mortalitatem immutatione deponaril, 110n morte : CAPUT XVI. - Sulum homincm credimus habere quolibet quis acquiescal modo, non est hzereticus, nisi animam substantivam , quæ exula corpore vivil, ct ex contentione hærcicis fial. Sufficit enim in Eccle- sensos suos atque ingenia vivaciter lcnel. Neqide com! six lege carnis resurrectionem crcdcre suluram de corpore moritur , sicut Aralus asserit : negne post morte.

modicum intervallum , sicui Zenon dicit; quia subCAPUT VIII. - Onod autem dicimus in Synbolo, siaurtialiter vivit. in adventi Domini vivos ac morl110s judic:indus, non CAPUT XVII. - Animalium vero anim:c non sunt solum justos el peccatores significari, sicut Diodorus substintiva , sed cum carrie ipsa car. is vivacitate putal , sed el vivos cos qni in carne inveniendi sunt nuiscuntur, el cum carnis niorte liniuntur : et idco nic credimus, qui adhuc morituri credunllir; vel immu- rationc reguntur, sicut Plato et Alex:inder pulant, sed Laundi sunt, ut alii volunt, ul suscitati continuo vel rc- ad omnia natura incitamento ducumtur. formali cum ante niortuis judicentor.

CAPUT XVIII. — Anim: humana non cum carile CAPUT IX. – Pust resurrectionem et judicium moritir, quia non cum carne, ul superius diximus, non credamus restitutionem futuram, quam Origencs seminalur; sed formato in ventre matris corpore, Llei delirat; ut diemones vel impii homines post lormenta judicio creatur et infunditur, ut vival homo intus ini quasi suppliciis expurgali , vel illi in angelicam qua ulero, el sic procedat nalivitale in mundum. creati sunt, redeant dignitatem , ve! isti * justorum CAPUT XIX. - Duabus substantiis tantum consocietate donentur; eo quod hoc divine conveniat stat homo, anima el carne; aninia cuin ratione sua, pietati, ne quid ex rationalibus pereat crealuris, sed et carne cum sensibus suis. Quos lamen sensus alis. quolibet modo salvelur. Sed nos credamus ipsi judici que ani.na societale noil novel caro. Anima vero el omnimin el retributori justo, qui dixii, Ibuni impii in sine carne ration:le sijuin tenet. supplicium ælernum , justi nulem in vilam æternam CAPUT XX. - Non cst lertias in substantia bie (Matth. SXV, 46), ut percipiant fruclum operum minis spirilus, sicut Didymus contendil : sed spiritils Supruin.

ipsa est anima, pro spirituali matura, vel pro eo quod CAPUT X. - In principio creavit Deus coelum et Spirci in corpore spiritus appellatus. Anima vero (X terram el aquam ex nihilo. Et cum adhuc lencbrc, eu vocalur, quod ad vivendum vel ad vivificanduni ipsam aquani occuliarent, et aquam lerra absconderet animet corpus. Tertium vero qui ab Apostolo cui facti sunt Angeli et omnes cælesles Virtules , ut non animi et corpore inducitur, spiritum gratiam sancti essel oliosa Dei boniias , sed haberct in quibus per Spiritus esse intelligamus , quam oral Apostolus ut multa ante spatia bonitatem suam ostenderel : clita integra perseverel in nobis, ne nostro vilio aut mihic visibilis mundus ex his qux creala suerant facius malur ant ligeluir a nobis (1 Thess. V, 23); quia Spi est et ornalus.

riliis suinciis effugiel fictum (Sup. 1, 5). CAPUT XI. - Nibil incorporcum et invisibile na CAPUT XXI. Libertali arbitrii sui conimissis lura credendum, nisi solum Deum, id est, Patrem et cst homo statim in prima conditione, il sola vigi an. filiuin et Spiritum sanctuur. Qui ex eo incorporeus lia mcntis annilenle, etiain in przeccpli custodi: per

severarel, si vellct in eo quod creatus fuerul permai Exili a:ldunt, er lolo.

? Fiili, non homo fuetus prater Dei. Quidam SS., non 1 Mss. aliquot, corpore. - homo fuctus propter Deum. El nounulli jostca, rel Chri Mss. sex, corsequentia servienles. Alii tres, consequeria ils sine Deo.

serviente. 3 viss., 111 fubuln somnimtur.

3 Mss. omnes, in sun substantin. llic viss, quidam aldwill, prescntis ritæ.

* Mss. omnes, rabi Dilures mss., injisii.

• Mss. alipo!, 50 l ice. Ilii, s:651.cs.

ncre. Po Iquam rero seductionc serpentis per Evam horlor prius publica pænitentia satisfacerc, el ila Sacrcidit, nire bonum perdidit, pariter el vigorem cerdolis judicio reconciliatum communioni sociari, si arbitrii : 11010 Lamen electionem, ne non esset suum vull non ad judicium et condemnationem sui Euchaquod emendarct ' peccatının, nec merito indulgeretur ristiam percipere. Sed et sccrcta satisfactione solvi anod non arbitrio diluisset. Manel itaque ad qucre- mort.lia crimina non negamus; sed mutalo prius s.rdim salutemi Orbitrii libertas, id est rationalis vo culari habilu , el confesso religionis sludio per vile luntas, sel adinonente prius Deo et invitante ad sa Correctionem , el jugi, imo perpetuo luciu jaiserante lutem, ut vel cligat, vel sequitur, vel agat occasione Deo, ila duntaxat, ut contraria pro iis qui pænitet salutis, lioc est in-piratione Dei. Ut autem consequa agil, et Eucharistiam omnibus dominicis diebus sup.. tur quod eligit, vel quod sequitur, vel quod occasione plex el submissiis iisque ad mortem percipiał. agil, Dei esse libere confitemur. Initium ergo salutis CAPUT XXIV (al. 54). - Pænilenlia vira est, pee. nostra Deo miserante habemus; ut acquiescainus niienda non admillcre, et admissa deflere. Satisfactio salutiferie inspirationi, nostre potestatis est; ut adi- pænitentiæ est causas peccatorum excidere , nec capiscamur quod acquiescendo admonitioni cupimus, rum suggestionibus aditum indulgere. divini est inuneris : ut non labamur ab indepto sa- CAPUT XXV (al. 55). — In divinis repromissioniPulis munere, sollicitudinis nostre est el corlestis bus nihil terrenum vel transitorium exspeclemus, pariter adjutorii; ut labumur, potestatis nos re est sicut Meleliani sperant. Non nuptiarum copulam, sicel ignaviir.

ul Cerinibus et Marcion dclirini '. Non quod ad cibuin CAPUT XXII (alias 52). – Baptisma upum est, vel ad polum pertinel , sicut Papia auciore (a), Iresed in Ecclesia, ubi una fides est, ubi in nomine Pa- næus, Tertullianus et Lactantius acquiescunt. Neque tris et Filii et Spiritus sancti dalur. Et ideo si qui per mille annos post resurrectionem regnum Christi apud illos hirrelicos baptizati sunt qui in sanctae Tri in Terra (ulurum, el sanctos cum illo in deliciis regnauitatis confessione baptizant, el vcniunt ad nos; reci- turos speremus, sicut Nepos (locuit, primam justorum piantur quidem quasi baprizali, ne sanctir, Trinitatis resurrectionem, ct secundam impiorum : et inter has javocatio vel confessio annelur : sed doceantur antc duas mortuorum resurrectiones , gentes ignorantes at insiruantur, quo sensii sanct: Trinitatis mysterium Deum in angulis terrarum in carne reservandas : quc in Ecclesia teneatur : et si consentimul credere , vel post mille annos regni in terra justorum, instigante acquiescunt confiteri, purgati jam fidei integritale diabolo niovendie sint ad pugnam contra jusios recoulirmenlur manis impositione. Si vero parvuli sunt gnantcs; ct Donino pro justis pugnanle imbre igneo vel lielieles qui doctrinam non capiant; respondeant coinpescendas ; atquc ita morluas, cum cæteris in piro illis qui eos offerunt juxta morem baptizandi : et impietate ante mortuis ad rierna supplicia in incorsic manus impositione el chrismalc communiti, Eu- ruptibili carne resuscilandas. . charistiae mysteriis admillaulur. lllos autem qui non CAPUT XXVI (al. 56). — Nullum credimus ad sa. in simclæ Trinitatis in vocalione apud harcticos bapti- lulem nisi Deo invitanie venire. Nullum invitatum zali «unt, el veniunt ad nos, b.iplizari dcbcre pro salutem suam nisi Deo auxiliante operari. Nulluni nisi muintiamus, non rebaptizari. Neque enim credendum orantem auxilium promereri. Nullum Dei voluntale est cos suisse baptizitos, qui non in nomine Patris ct perire, sed permissu, pro clectione arbitrii, ne ingeFilii et Spirilus sancti juxta regulam a Domino posi- nuitas potestatis seme hominibus allribula ad servitim lincti sunt: ul sund Paulianista ', Procliani, Bor- lem cogatur necessitatem. borilit, Sipbori, qui nunc vocantur Bonosiani, Pho- CAPUT XXVII (al. 57). - Malum vel malitiam tiniani, Moistanite et Manichæi, varia impietatis ger- non esse a Deo crcalam, sed a diabolo invent:03. qui mina : vel celerir istorum originis sive ordinis pestes, et ipse bonus a Dco crcatus cst. Sed quia libero arbiquze duo principia sibi ignola introducunt, il Cerdo! trio, utpote rationalis creatura, commissus est, el coei Marcion; vel contraria, ut Manichieus; vel tria ct gilandi acceperat facultatem, scientiam boni verlil ad barbara , ut Setianus et Theodosius *; vel multa , ut malum : el multa cogitando faclis est inventor mali: Valentinus ; vel Christum homincm fuisse als ile el quod in se perdiderat, invitit in aliis, nec conleilDeo, ul Cerinthus, Ebion, Arlemon el Pholiniis. Es lus solus perire, suasit aliis, ut qui cssel su: malitia istis, inquam, si qui ad nos venerint, non requirine inventor, licrel et aliorum auctor : el ex eo malum dum ab eis vtrum baptizati sint, an non; sed hic vel malitia percorrit in caleras rationales creaturas. Lantum, si credant in Ecclesiac fidem, el baptizentur CAPUT XXVIII (al. 58). - Unde cognoscimus niecclesiastico Baptismale.

bil esse nalura immutabile, nisi solum Deum, Palicus CAPUT XXIII (al. 53 ). - Quotidie Eucharistie et Filium et Spirilim silicium, qui mulari non potest communionem percipcrc nec laudo nec vilupero. a bono, quia natura possidet bonum, nec polesl aliud Omnibus tamen dominicis diebus communicanduin quid csse quam bonum. suadeo et hortor, si lamen mens in affectu peccandi CAPUT XXIX (al. 59). - Angeli vero qui in illa non sit. Nam habentem adhuc volunialem peccan qua creali sunt beatitudine perseverant, non nalura di, gravari magis dico Eucharistie perceptione quam possident bonum, ut non mutarentur cum cirleris, purificari. Et ideo quamvis quis peccato mordealur, sed arbitrii servantes bonam vuluntatem, ct bonn11 peccandi non habeal de cicero voluntatem , el com conditionis, el lidem suo domino servaverunt. Uude imuniralurus siltisfaciat lacryinis ct orationibus , et el merito ab ipso Domino sancti Angeli vocantur, confidens de Domini miseratione, qui peccala piæ quod fenuerint arbitrji sanctitatem, nec sociorum confessioni donare consuevit, accedat ad Eucharistiarn exemplo deviaverint a bonus. intrepidus et securus. Sed hoc de illo dico quem capitalia et mortalia peccata non gravant : nam quem

Mss., delectantur. portalia crimina post Baptismum commissa premuit,

* Ante editis tria isthxc capitula que a manuscripilis absunt, adjecta fuerant :

« Fides vera, quæ est ca:holica, omnium crealurarum wa Mss. I lures. Al edili, eritas el.

« sive spiritualium sive corporalium bonan confitelur sub'Nonnulli codices sicprosequuntur: Von tamen ad obtinen- «stantiam, et mali nullam esse naturam; quia Deus, qui dan sine illo qui qiccrentes fucil inv, nire, qui pulsantinis ( universitatis est conditor, uibil non bonum fecit. Cude et aperit, qui petentibus donul. sicut ergo i/ilinni Deo mise- a diabolus bonus essel, si in eo quod factus est pern.anerwile et inspirarile habere nos cicdimus, ila ti!ium nalurce «ret. Sed quia naturali excellentia niale usus est, et in veHo tr'll sequat esse dirin(c inspirationis libere confilemır. « :12le non stetit; non in contrariam substantiam transiit, Iglur ul non labumur, elc. Id vero ais bomine catholico & sed a summo bono cui debuit adherere discessit. inserlum putant projler latentem illic Pelagianorum er «Virtutes angelicæ quæ in divino amore fixe perslice rorcm.

a runt lapsis superhientibus angelis, hoc munere reu'lliu. 3 Sic MSS. Al editi, Paulini.

a lionis acceperunt, ut nulla jam rubigine subripieulis * Ass., Theodotiis ; vel, Theudolus. : Sic Ass. Al cuiti, siue affectu peccandi sil.

(c) vide llieronvnium, lib. de Scriptcribus Ecclcsiasticis.

CAPUT XXX (al. 65). - Bonc sunt nuptiae, sed CAPUT XLI (al. 74). -Baptizatis tantum iter esse causa filiorum el compescende Çornicationis obtenlu' salutis credimus. Nullum catechumenum, quamvis in

CAPUT XXXI (al. 64). Melior est continentia ; bonis operibus defunclum , vitam æternam habere sed non sibi sullicit ad beatitudinem , si pro solo credamus, exceplo martyrio, ubi lota Baptismi sacraamore pudicitiæ retinetur, sed si el hoc cum asseclu menila complenlur. Ba plizandus confitetur lideni suam causa vacandi Domino eligitur : alioquin divortium coram sacerdote, et interrogatus respondet : hoc et magis conjugii videbitur esse, quam castilas.

martyr coram persecutore facil, qui el confitetur fiCAPUT XXXII (al. 65). - Virginilas ulroque bo. dem suam, el interrogatus respondel. Ille post conno præcelsior est, quia el naturam vincit et pugnam : sessionem, vel aspergitiir aqua, vel intingilur: el hic naturam , corporis integritate; pugnam, pace Carsti vel aspergilur sanguine, vel contingitur igne'. Ille moniz.

manus impositione pontilicis accipil Spiritum sanCAPUT XXXIII (al. 66). —- Bonum est in cibum clum : hic locuitorium efficitur Spiritus sancti, duin cum gratiarum actione sumere quidquid Deus eden non est ipse qui loquitur, sed Spiritus Patris qui lodum pr:rccpil. Abstinere autem ab aliquibus, non quitur in illo. Ne communicat Eucharistiæ in comquasi malis, sed quasi non necessariis, non est ma memoratione mortis Domini : hic ipsi Christo comlum. Moderari vero eorum usum ? pro peccssitate et moritur. Me confitetur se mundi actibus renuntialulempore, proprie Christianorum est.

rum : hic ipsi renuntiat vitæ. Illi peccala omnia CAPUT XXXIV (al. 67). — Malas dicere nuptias, dimiltuntur : in isto exstinguuntur. vel fornicationi comparandas aul stupro ; cibos vero CAPUT XLII (al. 75). — In Eucharistia non debet credere malos, vel mali causam percipientibus , non pura aqua offerri , ul quidam sobrietatis falluntur est Christianoruin, sed proprie Encralitarum et Ma- imagine; sed vinum cum aqua mixtum : quia el vinum pichæoruin.

fuit in redemptionis nostre mysterio, cum dixit, CAPUT XXXV (al. 68). — Sacratir Deo virginitati Non bibam amodo de hoc genimine vilis (Malih. XXVI, nuptias corr'quare, aut pro amore castiganii corporis 29); et aqua mislim, quod post cænam dabatur. Sed abstinentibus a vino vcl carnibus nihil credere meriti et de latere-ejus, quod lancea perfossum est , aqua accrescere, niec hoc Christiani, sid Joviniani est. cum sanguine egressa, vinum de vcra cjus carnis vile

CAPUT XXX\(al. 69). — Integr: lide credendum cum aqua expressum ostendit. est, bealanı Miriam Dei Christi mitrem et virginem CAPUT XLIII (al. 76). – Bona est caro nostra et concepisse, cl virginem genuisse, et post partum vir valde bona, uitpole a bono cl al solo Deo condita; et ginem permansisse. Nec est blasphemie Ilelvidii ac. non est mala , ut volunt Sethianus el Ophianus 3 et quiescendum, qui dixit: Virgo ante parlum, non virgo Patricianus: nec mali causa, ut docuit Florinus : nec post parium.

ex malo el bono compacta, ut Manichaus bolasphemat. CAPUT XXXVII (al. 70). — Elementa, id est, cæ. Sed cum sil creatione bona, arbitrio aniina ellicitur Juni el terram non credimus abolenda per ignem, sed nobis vel bona vel mala , non mutatione substantiir, in melius commutand:) : figuram quoque mundi, id sed exseculionis mercede . Ipsa enini est que stabil est, imaginem, non substantiam transiluram.

ante tribunal Christi, in qua referat anima propria CAPUT XXXVIII (al. 71). — Bonun est facultatcs corporis prout gossii, sive bonum sive malum. cum dispensatione pauperibus erogare. Melius est pro CAPUT XLIV (al 77). -- In resurrectione es mor. intentione sequcndi Domimm semel donare *, et ab- quis sexus forma non mutabilis : sed vir mortuus resolulum sollicitudine cuin Christo egere.

surget in forma viri, ct femina in forma feminæ, CAPUT XXXIX (al. 72). - Maritum duarum post carcns sexus tamen hujus vitic tantum conditionc , Baptismum matronarum Clericum non ordinandum. 'non specie naturali; ne non sit vcra resurrectio, si Neque eum qui linam quidem, scd concubinam, non non id resurgel quod cadit. maironain habuit. Nec illum qui viduam , aut repu- CAPUT XLV (al. 78). - Anle passioncm Domini diatam, vel meretricem in matrimonio sumpsil. Ne- oinnes anime sanctorum in inferno sub debito prequc enim qui semelipsiumi quolibet corporis sui mem- varicationis Adic lenebantur, donec auctoritate Dobiro indignatione aliqua vel justo injuislove timore 8. mini per indebilain ejus mortem de servili conditionc super:lus truncarerit. Neque illum qui usuras acce- libcrarentur. pisse convincirur, aut in scena lusisse dignoscitur. CAPUT XLVI (:11. 79).- Post ascensionem Domini Neque cum qui publica pænitentia mortalia crimina ad cælos, omniuın sanctorum animæ cum Christo deflet. Neque illum qui aliquancio in furiam versiis sunt, el cxeuntes de corpore ad Christum vadunt, exinsanivit, vel affitione diaboli vexatus est. Ncque spcctantes resurrectionem corporis sui, ut ad inteeum qui per ambi:ionem ad imitationem Simonis Miigi gram el perpetuam beatitudinem cum ipso paritcr pecuniain offert.

immulentur : sicut el peccatorum anime in inferno CAPUT XL (al. 73 ). - Sanctorum corpora , el sub limore positie exspectant resurrectionem sui corprxcipuc belorum martyrum reliquias, ac si Christi poris, 11l cum ipso ad pænam delrudantur? &ternam. membra sincerissime honoranda, el basilicas eorum CAPUT XLVII (al. 80). — Pauilcntia abolcri pecnominibus appellatas, vclut loca divino cullui manici. cata indubitantcr crcdimus, etiamsi in ultimo vit. pala, affectu piissiin, el devotionc fidelissima adeun- Spiritu admissorumi pæniteat, el publica lamentatione das credinius 7. Si quis contra lanc sententiam renit, peccala prodantur : quia propositum l'ei, quo decrenon Christianus, sed Eunomianus el Vigilantianus vit salvare quod perierat, stat immobile : el idco crcditur.

quia voluntas ejus non mutatur, sive emendatione

vitæ, si tempus conceditur, sive supplici 8 confessio« culpæ mordeantur : ul ct in contemplatione Conditoris « sine felicitatis fine permaneant, et in hoc sic coucila

ne, si continuó vila excedilur, venia peccatorum « æterna stabilitale subsistant.

lideliter præsumatur ab illo, qui non vult mortem « Tales creati sunt angeli : ut si vellent, in beatitudijis peccatoris, sed ut converlalur a perditione pænitendo « luce persistereot; si autem velleni, etiam labi poluissent. (Ezech. xvill, 52, el XXXII, 11), el salvalus misera* Unde et Salau cum seqnentibus legionibus cecidit. Sed lione Domini vivat. Si quis aliter de justissimna Dei s post ejus lapsum ita confirmati sunt Angeli qui perstileX runt, ut cadera omuino non possent; quia ne omuinojain. i caderent, virtutem incommutabilitatis acceperunt. »

" Mss., vel intingitur igne. Quidam Mss., non concupiscentiæ et fornicutionis ob ? Sic Mss. Editi, habilāculum.

3 MSS., Ophini inus. * Mss., Modera: i vero carnium usum.

: * Sic Mss. Al editi, Florianus. 3 Edili, vel malilias causure percipientibus.

& aliqnol Mss., excusatione commercii. Quidam autem Edili, Hieracritarum.

exsecutione comunercii. 8 Editi, insimul donare.

& Quidain Mss., perfectam. & Colbertinus Ms., justo injustove judicio.

7 Mss., convertantur. Abo3l, crecimus, a Mss.

* Aliquut Mss., sive publica.

[ocr errors]

piet: te sentit, non Christianus, seil Novatianis est. temperatis el asperis moribus agal : temperatis autem

CAPUT XLVill (al. 81). — Internas anime cogi- ct placidis molibus, etiam absque signorum cfficacia,
tationes diabolum non videre, certi sumus : sed moti- et sanctum et perfectum el Dei hominem fieri recte
bus eas corporis ab illo el affectionum indiciis colligi, credimus.
experimento didicimus. Secreta autem cordis solus CAPUT LIII (al. 86). — Nullus sanctus et justus
ille novit ad quem dieitur, Tu solus nosti corda filio caret peccato : nec tamen ex hoc desinit esse justus
rum hominum (111 Reg. viii, 39).

et sanctus, cum affectu teneat sanctitatem. Non enim
CAPUT XLIX (al. 82). — Non omnes malac cogita niluræ viribus, sed propositi adjumento per Dei gril-
tiones nostræ semper diaboli instinctu excitantur, sed liam acquirimus sanctitatem. Et ideo veraciter se
aliquoties ex nosiri arbitrij molu emergunt. Bona omnes sancti pronuntiant peccatores, quia in veritale
antem cogitationes semper a Deo sunt.

habent quod plangant, et si non reprehensione con-
CAPUT L (al. 83).- Daemones per energicam ope scientiæ, cerie nobilitate prævaricatricis naturæ.
rationem ' non credimus substantialiter illa bi animæ; CAPUT LIV (al. 87). - Pascha, id est, dominic.c
sed applicatione el oppressione uniri. Ilabi autem resurrectionis solemnitas, ante transgressum vernalis
inanti ilk soli possibile est qui creavit, qui natura sub. æquinociii et quartæ decimæ lunæ perfectionem non
sistens incorporeus, capabilis est sue facture.

potest celebrari !, eodem tamen mense nalæ.
CAPUT LI ( al. 84). — Signa et prodigia et sani CAPUT LV (al. 88). - Propter novellos legislato.
tales cliam peccatores in nomine Domini facere ab res, qui ideo animam tantum ad imaginem Dei crea -
ipso Deo didicimus : ct cum alios hac presumptione tam dicunt, ut quia Deus incorporeus recle creditur,
juvent, sibi per ambitionem humanæ glorie nocent;

etiam incorporea anima esse credalur, libere confite-
quia gloriantur in dalo falso, id est non meritis de mur', imaginem in ælernilale, similitudinem in mori-
bilo.

bus inveniri.
CAPUT LII (al. 85). - Signis el prodigiis clarum
posse fieri Christianum, non tamen sanclum, si in-

1 In codicibus Mss.. el quintæ decimce (vel, sexi deci.
" Habent ass., per energiam, ct omillime, operationem. ma') luna initium non potest celebrari.

[ocr errors][merged small]

ibid.

ibid.

sia.

IN OCTAVCM TOMCN PREFATIO.

9-10
ADMONITIO IN LIBRUM DE FLERESIBUS.

15-16
De eodem libro Epistole quatuor.

ibid.
S. AURELII ACGCSTIN, HIPPONENSIS EPISCOPI, DE UIŁ-
RESIBUS AD OLOT)\CLTDEUM LIBER CNC'S.

21-22
S. AURELIL ALGUSTIM, HIPPONENSIS EPISCOPI, TRACTA-
TCS ADVERSCS JLD). EOS.

· 51-32
CAPUT PRIMUM. Sereritatis Dei exemplum in excisione

Juidacorum; bonitatis vero, in insilione Gentium. Jule
dæorum cæcitas ex Scripturis leleris Testamenti
convincenda.

ibid.
11. Instrumenti Velcris libros al nos pertinere, co-

rumque praccep la per nos melius impleri.
HI. Christus legem non evacuavil arguiendo, sed iin-

plendo mutavit. Mulalio vulcrumi sacramentorum

praedicta 'in 'salmis.
11. Cluristus in Psalmo quadragesimo quarlo prænun-

tialus.
V. Tilulo P'sa!mi sexagesimi octavi, qui de Christi

passione scriptus est, etiani niutatio prardicilur.
VI. Titulus quoque l'salmi septuagesimi noni prenun-

tial mutationem. Mulalionis laciende testimonia

contra Judieos apertiora.
VII. Jiuei prophetias quasdam pro se non recte in-

Terpretanics. qu:e magis in Judatos quadrant Pro-

phetarum roccs
Cui. Judacorum a Deo dimissio per Isaiam prænuntiata. 59
X. Dimissio Judæorum clarius praedicia per Mala-
chiam. Sacrilicium Christianorum ubique in terra el
in cælo offertur.

60
X. Qua charilale invitandi Judæi ad fidem.

65
ADMONITIO IN LIBRUM DE UTILITATE CREDENDI.

63-64
8. ACRELIL ALGUSTINI, NIPPONENSIS EPISCOM, DE. UTI.

LITATE CREDENDI AD HONORATUM LIBER UNUS. -
Contra Manichicos disputal, rohalque i, sos sacri-
Jege ac temere in cos invebi , qui catholicae fidei
auctoritalem sequcntes, ad niysteriorum intelligen-
liam sese illius subsidio comparant, dum cacredunt
quic nondum valent animo jiercipere. Sed imprimis
ostendit felus Testamentum perpcram ab iisdem
hæreticis reprehendi.

65-66
CAPUT PRIMUM. Quo consilio bac lionorato scribal. 12-

relicus et hæreticis credens, non iden). Operis ar-
gumentum. Quomodo per Manichicos Augustinus de-
ceplus evascril. Manichæorum dictum in sua secle

desertores.
1. Manichæi Velus Tcstamcnlum reprchcndunt apud

imperitos

II. Quadruplex Scripturas Veteris Testamenti tractan-

di ratio. Historia et ætiologia in Scripturis. Analogia.
Allegoria. Lex non necessaria nisi jis quibus lililis
est servilus ac tinior. Mysteria in Veleri Lege ve-

lala.
IV. Triplex error legentinm.
V. Tres Scripturarum quarumque differentiæ. Eccle.

sia catholica erroris secundum ullum modum ex
prædictis redargui non potest in Veteris Testamenti

lectione.
VI. De Scripturis non credendum expositoribus ea-

rum inimicis.
VII. Quærenda vera rcligio. In eis quærenda qui ex-

cellunt famäe celebritate et omnium occupatione
populorum. Objectari frustra, apud ,aucos esse ve-
ritatem , nec quærendam in piultitudine Catholico-
corum. Temere visum Honoralo, absurda quadam..
tradi in catholica religione. A religione quærenda
apud Catholicos nihil prohibebat. Cuin inquiritur ve-

ra religio, sumendum exordium a callolica Eccle-
VIII. Qua Augustinus via vencrit ad calholicam reli-

gioncm.
IX. catholica Ecclesia venientibus præcipit fidem :

barctici promillunt rationem. Niliil vilii esse in fide.
alque inter credentem el credulum (quod nomen

culpe dalir) plurimum interesse.
X. Turpe non esse credere in religione. Rationi perci-

pienda idonei perpauci : via ad religionem iutior

el tenenda ab omnibus fides.
XI. Credenles ab opinantium temeritate quomodo

alieni. Intelligere, credere, opinari.
XII. Credere in multis quam necessarium ad humanam

societatem. Rectissimum obtemperare sapienti-

bus.
XII. Qui sapientia caret, non quærit sapientem, nisi

esse credat. Ila el religio non quærilur, nisi esse

credalur.
XIV. Si nihil credendum est, nec ipsa esse religio

credetur. Christo credenduin esse docent omnes

etiam hæretici, Christus ij se maxime exegit fidem.
XV. Sapientia Dei incarnala, via ad religionem con-

modissima.
XVI. Auctoritas divinitus constituta , quæ partim mi-

raculis, partim sequentium multitudine movel au

fiuern.
XVII. Mcres boni populis quam utililer auctorilale

persuasi. Ecclesiæ catholicie auctoritas.

[ocr errors]

133

181

[ocr errors]

183

187

XV. concesio per erlorationem, Persica fabella. 91 incerta et absurda deliramenta suis sectatoribus pra
%. AUREL AUGUSTIN, HIPPONENSIS EPISCOM, DE

ponere.

173-177
DUABUS ASTM ABUS CONTRA MASICILIOS LIBER

GAPUT PRIMUM. Ikeretici sanandi magis quam per-
USUS. -- Sanicbais hereticis duas animas in uno-

dendi,
quoque boxnine ese, unam de Dei substantia bo-

11. Causæ cur mitius agendum eum Manichæis. itid
pam, alteram malain de tenebrarum gente nec a

III. Augustious quondam wanichæus.

ilil
Deo conditam dicentibus dolt se Augustinus sie

IV. Argumenta fidei catholica.
adha sisse, ut ad rationes quibus deliramenunn istud

V. Contra titulum Epistolae Manicbäi.
evertitur, lain olnías Lanvue manifestas non allen-

VI. Cur apostolum Christi se scripserit.
derit. Primum enim consideragui facile apparere, VII. Manichæus Spiritus sanctus quomodo credilus a
Ordnem animamı , cum vita quaedam sit, respue in-

suis.

178
telligibilis, ac proinde luce visiiili, quam a Deo

VIII. Festum natalis Manichzei.

ibid.
ense Mani bai talentur, præstantior, auctori Deo

IX. Spiritus sanctus quando missus.

179
tribuendam. Loca vero scriture quibus illi malos

X. Spiritus sanctus bis datus.

10
ex Deo non esse disputant, aliorum locorum coinpa-

XI. veritatem pollicetur Manichæus, non exhibet. 181
ratione melius explicari. Postea etiam ex peccati XII. Deliramenta Manichæi. Prælium ante niundi con-
et voluntatis definitione, ex veuia peccatoruis quæ

stitutionem commissum.

182
peccantibus datur in Focles a, laudemque ex puni XIII. Duæ substantiae contraria. Regnum luminis. In-
iendi allectu pio atque utili, evidenter omuino de-

certa pro certis tradi a Manichæo.

ibid.
demonstrari, peccantes animas non natura malas

XIV. Pollicebatur rerum certarum cognitionem, et

93-94 imperat incertarum fidem.
CAPUT PRIMUM. Manichcorum error de duabus anima-

XV. Non solum incerta, sed etiam falsa esse quæ tra-
bris, quarum altera non sit a Deo, qua ratione expiu-

dit. Deliramentum de terra et genle tenebrarum
gnatur. Anima omnis cuns vita quædam sit , nonnisi

juxta latus terræ sanctae ac substantiæ Dei. Confit-
a Deo vitae fonte esse potest.

ibid. tatur primo, quia nalure Dei parles el latera tri-
W. Si lux que sensu percipitur Deum babet auctorem,

Juit tanquam sua mole per locorum spatia disten-
ut fatentur manichæi , nullo magis anima quæ solo

datur.
Intellectu percipitur.

Ibid. XVI. Animam ipsam, elsi mutabilis fit, per spalia lo-
III. Corpus etiam omne a Deo esse unde probatur,

corum non distendi. Nam lola sentit in singulis par- -
Animam illam que mala dicitur a manichæis, luce

libus corporis.
ense meliorem.

08 XVII. Memoria ca, it maximorum locorum imagines. 185
IV. Anima etiam musce praestantior ista luce.

90 XVIII. lutelligendi potentia de rerum veritalc deque
V. vitiosce anime quanquam damnande, quomodo

ipsa cogitatione judical.
huic luci, quae in genere suo laudan la est, antecel-

XIX. Si anima per locos non extenditur, mullo mi-
lant.
ibid. nus Deus.

ibid.
VI. An ipsa ctiam vitia tanquam intelligibilia, luci sen XX. Deliramentum de duplici terra refellilur.
sibili præferenda sint , et Deo ut auctori tribuen-

XXI. Eamdemlerram lucis, si terræ tencbrarum jungi-
da. Vilium animi est defectus quidam , recte non

lur, esse corpoream, l'igura terrae lenebrarum jun-
inter intelligibilia numerandus. Ipsi defeclus, etiam-

clä сum terra lucis.

Ibid.
si inter intelligibilia numerarentur, nunquam aute-

XXII. Figura terrae lucis fadior.

183
ponendi rebus sensibilibus. Si luinen visibile a Deo

XXIII. Levius peccant Manichæis Antlıropomorphilæ. 189
est, multo magis ab ipso anima, que in quantum vi-

XXIV. De numero naturarum in plantasmate manichzei. 190
vit intelligibilis res est, etiamsi vitiosa. Objectantur XXV. Ex nihilo creari per Omnipotentem bona alia
contra a Manichæ s loca Scripturæ.

97 aliis inferiora. In figura conjunctionis duarum ter
VII. Mali quomoilo ex Deo, et non ex Deo.

rarum, qualiscumque fingatur , semper inessc de-
VIII. Quærunt unde malum, et hac quæstione vincere

formitatem aut absurdila:em.

191
80 putant Manichel, Cognoscant irius quod facilli-

XXVI. Coarctantur Manichæi, sive tortuoso latcre con-
mum est, nihil vivere posso site Deo. Sumunun

junctionem illam fieri dicant, sive curyo , sive
malum non cognoscitur nisi cognito sumino bono ,

recto. In hoc lertio genere junctura essel concor-
quod est Deus.

101 dia et pulchritudo utrique terra conveniens. 192
ix. Augustinus familiaritate cum Manicu.is et succes-

XXVII, l'ulchriludo recli lateris possct terræ tcncbra-
81 victorie de Christianis imperitis a se reportate

rum delrahi sine ulla detractione substantia. Sic
deceptus. Manichæi ex coguitione item peccati et

malum animæ accedit nulla addila detractave sub-
voluntatis facile re ellondi.

stantia. Lalus terræ tencbrarum in quantum re-
X. l'occalum nonnisi a voluntate. Vita et voluntas sua

cliim cssel, honi aliquid haberet a Dco conditore. 193
culqne notissima. Voluntas quid sit.

XXVIII. In lerra tenebrarum naturas quinque ponit
XI. Poscatum quid.

Manicharus.

191
XII. Ex datis definitionibus peccati et voluntatis ha-

XXIX. Refrelli ur hoc deliramentum.

ibid.
resim Manichæorum totam crertit. Ex malaruin XXX. Quam mulla bona in iis naluris, quas ponit Mani-
itom animarum justa damnatione sequiuur non na-

cucus in terra tenebraruin.

193
tura, sed voluntate malas 1980. Animas esse natura

XXXI De codem argumento.

196
bonas, quibus ditur venia peccatorum,

Ibid. XXXII. Manichixus ex iis quæ hic vidit, ordinavit sua
XIII. Ex deliberatione in nalum et in bonam partem

hantas:nata.

197
non baberi duo animarum genera Concesso genere XXXIII. Nalura omnis, iit nalura est, bona cst.

198
animarum illicentium ad liir, ia, non si qui las esse

XXIV. Nalura nunquam sine aliqno bono. Sola mala
matura malas, alias esset summum bonnm.

108 considerant Manichiri.
XIV, Rursum ex pa..tendi utilitate monstratur ani-

XXXV. Malum nihil aliud qnam corruptio : ipsa autcm
mas non natura milas esse. Demonstrationi tam

corruptio non natura est, sed coutra naturam. Ubi-
certa nonutsi ex consuetudine errandi contradici-

cumque corruptio , ibi bonuin fuit.

109 XXXVI. Unde malum, sive corruptio boni.
XV. Oratro amic's que habuit erroris socios.

110 XXXVII. Solus Deus sumine bonus.
8. AURFTI ALGUSTIN, DIPTONENSIS EPISCOM, ACTA

XXXVIII. Nalura a Deo, corruptio ex nihilo.

205
SEU DISNU LATIO CONTRA FORTUNATUM MAMCII.EU'M

XXXIX. Mala quomodo sint a Deo.

201
LIBER UNUS,
111-113 IL. Corruptio tendit ad non esse.

ibi !.
DISPUTATIO PRIM. DIXI.
ibid. XII. Corruptio permissu Dei a nobis est.

205
ISPUT, SECUNDAR DIET.
121 XIII. Hortatur ad summun bonum.

203
8. AURELI AUGUSTINI, II: TONENSIS EPISCOPI, CON-

XLIII. Conclusio.
TRA AUNTANTUM MANICILLI DISCIPULUM LIBER

S. AURELIL ALGUSTINI, TIPTONENSIS EPISCOPI, CONTRA
UNUS, -- Conciliantur inter se Scripturarum sen-

FALSTI'NI MANICH.ŁUM LIBRI TRIGINTA TRES. 207-208
tentiæ, quas do Testamento Velcrc ac Novo, velut

ADMONITIO.

517-518
invicem contrarias Adimantus, utrumque Tesla-

S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCOPI, DE
mentum ab uno et eoden Doo esse non posse con-

ACTIS CUN FELICE NANICHIFO LIBRI DUO. 519-520
tendens, corraserat,
129-130 LIBER PRIMUS. - Acta prima diei.

ibid.
S. AURELIT AllG., HIPPONENSIS EPISC., CON-

LIBER SECUNDUS. Acta secunde diei.

30
TRA KPIST. MANTOILET, quam vocant FUNDA-

S. ACRELII ACCUSTINI, TUIPPONENSIS EPISCOPI, DEXA-
MENTI, LIBER UNUS. - Refellit priores parles

TURA BONI CONTRA MANCH.ŁOS LIBER UNUS. 551-533
Epistole Manichæi, ostendens ipsum pro manifes a CartT PRIMUM. Deus summum bonum et incommuta-
quam pollicebatur, et pocerta cognitione, nonnisi

bile; a quo cætera onnia bona spiritualia el ar-

100

202

[ocr errors]
« PredošláPokračovať »