Obrázky na stránke
PDF
ePub

versalibus ex parte rerum repræsentatarum in- universalibus, sed Angelis naturale est, ut hafra dicemus.

beant perfectam scientiam inditam, ergo na4. Assertio secunda bipartita.- Deinde addo, turale etiam est, ut universalia cognoscant, tales species abstracte, ac præcise repræsentan- ergo ut species universalium habeant. Secuntes universalia, non esse consentaneas angeli- do, quia saltem in rebus materialibus, non vicæ naturæ, ac proinde illi non infundi, et si dentur singularia posse per se primo repræaliquo modo in eo inveniuntur, potius esse sentari per species immateriales, que abstraacquisitas, quam infusas. Probatur prior pars, hunt a materia signata, ob quam causam inquia illæ species sunt Angelis maxime conna- tellectus humanus dicitur, non posse directe turales, per quas unusquisque potest res per- cognoscere singulare, ergo species angelicæ fectissime cognoscere, quantum sibi possibile per se repræsentant naturam communem, sinest, sed species repræsentantes naturam speci- gularia vero quasi per accidens, aut secundaficam præcise et abstractam ab omnibus indi- rio, vel virtute intellectus, ut supra ex quoviduis, non sufficiunt ad cognoscendam talem rumdam sententia retulimus. Tertio, quia nanaturam perfectissimo modo Angelo possibili, tura generica et specifica, ut talis est, non poergo tales species non sunt consentaneæ natu- test cognosci, nisi ejus communitas cognoscaræ angelicæ, ergo tales species illis non infun- tur, sed illa communitas non potest cognosci duntur, quia auctor naturæ illa providet, quæ per conceptus proprios rerum singularium, ad convenientem naturæ operationem neces- quia per illos potius cognoscitur natura comsaria sunt, non illa, que a perfectione naturæ munis contracta, ergo. Ad hæc vero facilis est deficiunt. In qua ratione sola Minor aliqua responsio. declaratione indiget : nam cætera per se clara

6. Solvuntur. Data resolutio ralet etiam videntur. Probatur ergo et declaratur illa pro- in speciebus nostris. — Ad primum respondepositio, quia natura specifica si consideretur, mus imprimis, de singularibus dari in Angeut quid potentiale, comparatur ad individuum, lis perfectam scientiam, sicut datur etiam in ut potentia ad actum : omnis autem potentia Deo : quia illa scibilia sunt ab eo, qui rerum perfectius cognoscitur, ut reducta in actum, naturas, vel entitates, prout in se sunt, cognosquam in potentia tantum, ergo specifica na cere valet : scientia autem humana, quia imtura abstracte, ac præcise concepta, imperfec- perfecta est, alia speciali ratione dicitur esse te cognoscitur et confuse, comparatione facta universalium, quia non potest de singularibus ad cognitionem ejus in individuo, quando in- proprias et individuas conditiones per prodividuum ipsum distincte et prout in se est, priam scientiam cognoscere, sed secundum quidditative videtur, prout ab Angelis singu- prædicata communia scientiam illorum habet. laria cognoscuntur. Si vero natura specifica Addo vero ulterius, Angelos cognoscendo sinconsideretur tantum, ut totum actuale, sic gulario, in ipsis cognoscere universalia, ipsoetiam in quolibet individuo exactissime et per- rum singularium essentias et convenientiam, fectissime cognoscitur, quantum ad id, quod vel differentiam eorum inter se, evidenter incommune esse potest : et ulterius eo ipso, quod tuendo, ut jam dicam. Ad secundum negatur illud commune secundum determinatum mo antecedens : nam species spiritualis potest dum et gradum in aliquo individuo cognosci- rem singularem materialem directe et proprie tur, distinctius, et clarius percipitur, et (ut ita repræsentare, quia repræsentatio speciei inteldicam) magis penetratur, ergo solæ species ligibilis non est per convenientiam in esse nasingularium rerum possunt perfectissime re- turali cum re repræsentata, sed altiori modo, præsentare Angelis universalia, ac proinde ut recte dixit D. Thomas, quæst. 57, art. 2, illæ tantum sunt connaturales Angelis saltem ad 2, et exemplo divinarum idearum optime quoad infusionem. Unde facile probatur ulti- convincit. An vero ita sit in intellectu accima pars, quia ista species non postulant in- piente species a rebus materialibus medio fundi, ergo si aliquo modo sunt in Angelis, phantasmate, controversia est in ultimo tracerunt tantum acquisitæ : an vero sint, statim tatu disputanda. Ego vero sentio idem esse dicam.

dicendum de intellectu humano juxta capaci5. Objectiones. Sed contra priorem par- tatem ejus : nam licet dicatur speciem accipetem objici possunt argumenta communia. Pri- re a rebus, abstrahendo, illam a phantasmamum, quia ad perfectam scientiam necessaria tibus, non est id intelligendum de abstracest scientia universalium, cum, teste Aristo- tione in repræsentando, sed in essendo, ut ibi tele, scientia non sit de singularibus, sed de latius dicemus. Ad tertium negatur minor,

nam communitas naturæ non est aliquid in re gnoscunt res, sicut in se sunt, ergo non abstradistinctum a singularibus, sed est similitudo hunt, nec distinguunt naturam communem inter ipsa singularia, quæ sub ratione rei com a singulari. Secundo, quia alias Deus etiam munis per modum nostrum concipiendi abstra- haberet hujusmodi cognitionem naturæ unihitur, potest tamen sufficienter tota rei essen- versalis abstractæ, quia hoc non repugnat Deo tia sine tali abstractione cognosci : nam ad propter simplicitatem suam : nam quidquid hoc satis est cognoscere fundamentum illius potest Angelus diversis conceptibus cognoscommunitatis, vel universalitatis, quam nos cere, potest Deus uno simplicissimo, si alias cognoscendo facimus.

ex parte objecti non sit repugnantia. Unde si 7. Utrum Angelus peculiari conceptu cogno- Deus non potest illam abstractam cognitionem scat universalis. - Pars affirmans. - Petitur habere, solum est, quia cognoscit res, sicut autem in illo argumento, utrum Angeli co- sunt, sed in hoc Angeli Deum imitantur, ergo gnoscant prædicata communia generum, ac illi etiam non possunt illo modo universalia specierum per proprios et præcisos conceptus cognoscere. Et hoc argumentum confirmat suearum, per quos actu non cognoscant singula- pra D. Thomas, quatenus species et cognitioria. Partem affirmantem supponunt Scotus et nem universalium et singularium in Angelo omnes, qui Angelo tribuunt species proprias per ideas et cognitionem Dei declarat. Tertio, universalium distinctas ab speciebus singula- quia cognitio universalis naturæ abstractæ est rium : nam illas dicunt esse sine istis, vel sal- valde confusa, et quodammodo ficta, quia cum tem esse

posse,

et
per

illas non cognoscere An- natura in re non habeat talem essendi modum, gelos singularia, ergo cognoscunt universalia conceptus communis de illa confictus esse viet communia, a singularium cognitione abstra- detur, ergo Angelo repugnat. hendo. Nec D. Thomas in hoc videtur huic sen 9. Pars utraque probabilis censetur et satentiæ contradicere, nam licet dicat, Angelos tisfit rationibus partis negativa. – In hoc habere species singularium non acceptas a re- puncto utraque pars facile defendi potest, nulbus, per illas dicit cognoscere tam universalia la enim datur repugnantia in tali modo coquam singularia, quamvis modum cognoscen- gnoscendi, neque ex parte rei cognoscendæ, di non declaret : et eodem fere modo loquun- ut fundamentum prioris sententiæ ad minitur Thomistæ. Ratione suaderi potest, hunc mum probat, neque ex parte Angeli, ut facile modum cognoscendi esse possibilem Angelo, patebit respondendo ad rationes posteriores. quia liberum est illi uti specie intelligibili adæ- Nam prima ratio ad summum probat, non quate, vel inadequate prout voluerit, quando posse Angelum facere illam distinctionem raex parte rei non invenitur repugnantia, sed tionis per illum actum, quo cognoscit ren cognitio nature universalis abstrahendo a sin- singularem actu, sicut est. Potest autem Angegularibus solum est inadæquata respectu spe- lus pro arbitrio suo non cognoscere actu alicie intelligibilis rem singularem repræsen- quod singulare, et tunc facere cognitionem tantis, et nullam repugnantiam involvit, ut naturæ communis, ex qua distinctio rationis constat, quia individuatio non est de intrin- resultet. Imo etiam si Angelus non cesset ab seca ratione nature communis, ergo.

actu intuitivo rei singularis, si simul velit ab8. Pars negans suadetur. - Contraria nihil- stracte contemplari specificam naturam ejus, ominus persuaderi potest primo, quia impos- non involvitur repugnantia, quia tunc si que sibile est concipere naturam communem a

resultat distinctio rationis, non sit per actum, singularibus abstractam, nisi distinguendo il- quo videtur res, ut in se est, sed per alium, lam a singularibus saltem ratione, sed Ange- quo non ita videtur, et hoc non repugnat. Nam lus non potest hanc distinctionem suo intellec- beatus videns Deum, licet per ipsam visionem tu facere, ergo nec potest naturam commu non distinguat ratione attributa divina, per nem abstractam concipere. Major patet, quia cognitionem naturalem, quam simul de Deo eo ipso, quod unum separatur ab alio, ab illo habet, potest illa distinguere. distinguitur, utique eo modo, quo separatur : 10. Quid sit cognitio rei sicuti est.—Dices, unde si sola cognitione separatur, ratione dis- repugnare Angelo cognoscere aliquod natutinguitur. Hoc autem esse impossibile Angelo rale objectum per propriam speciem, et non probatur, quia cognoscens rem sicuti est, non sicuti est. Respondeo, illud sicuti est, esse æpotest in illa distinctionem rationis fingere quivocum : nam potest significare modum alioqui non cognoscet illam, sicut est , cum existendi, quem in reipsa habet, et sic, licet talis distinctio in re non sit, sed Angeli co- antecedens sit verum, respectu cognitionis in

tuitivæ, et propriæ rei singularis existentis, cognoscere possunt. Quamvis absolute non renon vero respectu omnis actus cognoscendi pugnet, imo necessarium sit, talem cognitio«Angeli, quia potest habere cognitionem ab- nem in Angelis ponere de objectis communistractivam, quæ ad rem actu existentem, vel bus, quæ distinctius cognoscere non possunt : singularem non terminetur. Unde si antece- aliqua enim esse hujusmodi in sequentibus videns in hoc sensu universali sumatur, negan- debimus. Et hinc magis explicata relinquitur dum est, quia petit principium, sumendo id, ultima pars assertionis in fine, num. 4., in qua quod est in controversia. Aliter vero illud si- sub conditione dixi, quod si Angeli habent specuti est, potest significare modum essentiæ, vel cies repræsentantes universalia præcisa, illæ existentiæ, et ita est verum juxta proportio- non sunt infusa, sed acquisitæ. Quia licet istæ nem cognitionis, et sic Angelus cognoscens species non infundantur, si Angelus aliquando naturam specificam abstracte, cognoscit illam, exerceat actum abstractæ cognitionis naturæ sicuti est in esse essentiæ, seu specifico, verbi communis, ex vi illius actus cognitionis absgratia, esse rationalem, vel intellectualem in tractæ poterit relinqui in potentia Angeli alitali gradu, et modo essentiali, et talis cognitio qua species nature sic cognitæ : erit ergo illa rei sicuti est, non necessario excludit omnem species acquisita. Oportet autem considerare, distinctionem rationis, sed potest illam facere, si talis species relinquitur, solum esse per movel saltem fundare. Hæc enim duo etiam dis- dum memoriæ rei præteritæ, ut infra dicam : tinguenda sunt: nam sola directa cognitio ideoque immediate non repræsentat naturam nature universalis non facit proprie, et for- communem, sed repræsentat actum, quo illa maliter distinctionem rationis, sed facit proxi- natura abstracte fuit cognita. Nam per illam mum fundamentum ejus : nam remotum est speciem recordari potest Angelus, se talem hain reipsa : distinctio autem completur per re- buisse, et quia non potest illius actus, prout in flexam comparationem inter rem sic cognitam, re præcessit, recordari, nisi de illo cognoscat, et in reipsa existentem, quam fortasse Angelus fuisse actum abstracta cognitionis talis natuconsequenter habere potest, quia illa cognitio ræ, ideo mediate, et quasi in obliquo naturam etiam est vera, et non est, cur repugnet An- abstractam representat. Et hactenus de speciegelo. Neque in hoc oportet Angelum Deo æ- bus rerum in aliqua differentia temporis exisquiparare, quod fit in secunda ratione, quia tentium. licet isti actus non sint impossibiles, sunt imperfecti aliquo modo, et ideo repugnant Deo

CAPUT IX. formaliter, licet eminenti modo Deus cognoscat omnia, quæ per illos cognosci possunt. Secus vero est de Angelis, quibus non omnis im INDITAS POSSIT FUTURA COGNOSCERE. perfectio repugnat. Per quod tertia ratio solvitur. Nam quod ibi additur, conceptum natu 1. Arguitur pro affirmante parte.--Arguiræ communis in communi, esse conceptum tur jam pro negante parte.-Ratio difficultafictum, falsum est, quia est conceptus præci- tis oritur ex dictis in capite præcedenti, et in sus a singularium cognitione, quod sine ulla superioribus tacta est, quia ex dictis sequi vifictione sit, quia per illum conceptum non co- detur, posse Angelum ex vi talium specierum gnoscitur, naturam cognitam habere in re mo- futura cognoscere. Probatur, quia Angelus a dum existendi, quem habet in cognitione, et principio habuit species singularium futuroideo nihil cogitatur, nec fingitur, sed solum per rum, ergo potest per illas talia individua fuillum actum unum sine alio cognoscitur, quod tura cognoscere. Respondebitur ex supra dictis, sine falsitate,vel fictione fieri potest, etiam inter posse quidem illa, que sunt futura, simpliciter, ea, quæ a parte rei actu non distinguuntur. seu ut possibilia cognoscere, non tamen quod

11. De parte affirmante judicium auctoris. futura sint. Sed contra primo, quia species il-Non est ergo ille modus cognoscendi impos- læ non repræsentant solum res incomplexas, sibilis Angelo : quia vero imperfectus est, alie- quæ sunt, verbi gratia, subjectum, et prædinus videtur (ordinarie loquendo) a tam per- catum in propositione de futuro, sed etiam fecto intelligente, imo etiam videtur otiosus, et repræsentant connexionem illorum extremosuperfluus, ideoque existimo, Angelos pruden- rum : nam connexionem illam, quam nos comti modo operantes, non uti hoc genere cogni- ponendo cognoscimus, Angelus simplici actu tionis circa illa objecta, quorum habent pro- cognoscit, ergo per simplicem etiam speciem prias species, quæ distincte, et ut in se sunt, illi repræsentantur, ergo de facto illae species,

UTRUM ANGELUS PER SPECIES A PRINCIPIO SIBI

que repræsentant Angelo res singulares exis- turali necessitate eveniunt, ut temporum mutentes, repræsentant etiam illam connexionem tationes, etc., alia, quæ contingenter, quoseu unionem extremorum, quia respectu an rum tres gradus ex Aristotele solent distingui : gelicæ cognitionis illa est quædam res singu- nam quædam raro, alia frequenter, alia ad laris, et individua, ergo per talem speciem in- utrumlibet evenire contingit. Sed ad rem præcomplexe cognoscunt talem complexionem, sentem alia distinctio eorum magis necessaria seu unionem prædicati cum subjecto. Dices, est : nam in quibusdam contingentia provenit cognoscere quidem illam, quando est præsens, ex solo concursu, seu occursu plurium causanon vero prius, quandiu est futura. Sed con rum naturalium sese impedientium sine intertra, quia species eadem omnino repræsentat ventu alicujus causæ libere agentis : in aliis rem præsentem, et existentem, quæ a princi- vero contingentia provenit ex libertate alicupio fuit indita absque ulla mutatione in ea fac- jus causæ, quæ effectum promovere, vel impeta, ergo eadem sufficit ad cognoscendam eam dire

pro arbitrio suo potest. De his ergo omnidem rem semper, atque adeo etiam futuram. bus, quoad cognitionem directam, quæ immeIn contrarium vero est, quia si per illas spe- diate fiat ex vi repræsentationis specierum et cies possent cognosci futura, Angelus posset non ex causæ, vel causarum cognitione, videetiam futura contingentia cognoscere, quod tur mihi esse eadem ratio, ut in sequenti capite est contra Scripturam. Sequela patet, quia ra- dicam. In cognitione autem per causam est tio facta æque de omnibus futuris procedit, magna differentia, quæ per breves assertioquia species angelicæ omnium rerum sunt, nes declarari potest : nam in hoc modo cognisive necessario, sive contingenter sint futuræ. tionis vix aliqua gravis difficultas, aut opinio

2. Notatio prima pro resolutione. — Ut punc- num varietas inveniri potest. tum difficultatis attingamus, nonnulla clario 4. Prima conclusio. Secunda conclusio.-ra supponenda, et expedienda sunt. Et impri- Ejus duplex sensus. – Primo ergo certum est, mis distinguendus est duplex modus cognos- futura, quæ ex causis naturaliter, et immutabicendi futurum. Unus est, cognoscendo illud in liter agentibus proveniunt, posse per easdem alio, scilicet, in causa, vel in signo causa, causas ab Angelis certo præsciri, ut futura quomodo cognoscitur eclipsis futura in moti- sunt. Hæc extra controversiam est, ut patet ex bus coelorum, et pluvia futura in signis coeli, D. Thoma, 1 p., q. 57, art. 3, et omnibus ibi, ut in colore nubium, vel vento, etc. Alius mo et in 2, d. 3, quia supponimus, Angelos certo dus cognoscendi futura, est in seipsis imme- cognoscere causas naturales, et efficaciam eadiate, et directe ipsam veritatem futuram in se rum, ergo illis cognitis, ex illis certo scient, intuendo, sicut videtur res præsens, et actu quid factura sint. Item homines sapientes hæc existens: quomodo intelligimus Deum cognos- futura certo cognoscunt, ut Astrologus futucere, et videre res futuras. Per comparationem ram eclipsim et similia. Secundo assero, Anautem ad species intelligibiles consideranda gelos posse certo cognoscere futura contingenest differentia inter hos duos modos,quod prior tia, quæ a solis causis naturalibus sine internon fit per propriam speciem effectus futuri, ventu alicujus causæ liberæ eventura sunt, sed ex vi speciei causæ : nam illa sufficit ad ta non vero ut contingentia sunt, sed ut neceslem cognitionem rei futuræ, sine alia specie saria : sub duplici enim respectu talia futura rei futuræ; posterior autem cognitio, si in An- considerari possunt. Primo sub respectu ad gelo admittatur, fiet per propriam speciem rei solam causam proximam, sine consideratione futuræ, quia per illam non cognoscitur res in aliarum causarum naturalium, quæ occurrere alio, seu ex alio, sed in seipsa : et de hoc mo- possunt et effectum impedire. Et sic manifesdo cognitionis procedit difficultas proposita. tum est, cognitionem in tali causa non posse Est etiam alia differentia notanda, quod prior esse certam etiam Angelis, quia medium cocognitio futurorum est per aliud medium co- gnitionis non est infallibile, cum impediri posgnitum, utique per causam, vel signum, pos- sit. Nec refert, quod altera causa, quæ interterior autem fit sine medio cognito per solam venire potest, sit ejusdem generis, id est , speciem, quæ ad rem ipsam cognoscendam con- effectiva, vel alterius, ut materialis, quia quæducit, etiamsi ipsa incognita sit. De priori mo- cumque sit, incertitudinem effectus futuri indo dicemus in hoc capite, et de posteriori in ducit. sequenti.

5. Probatur rero in secundo sensu. At vero 3. Notatio secunda. - Secundo distinguere contemplando effectum futurum sub altero oportet futura, nam quædam sunt, quæ na- respectu ad integrum concursum causarum

omnium, tam efficientium, quam materialium, et Marsilius, in 2, quæst. 7, art. 1, 2 part., ileumque comprehendendo, certissime cognos- lius, post septimam conclusionem, vel hos cetur, quis effectus eventurus sit, vel non sit. effectus absolute contingentes vocare nolunt, Probatur, quia ex illo cumulo causarum sic sed potius necessarios, ut Gregorius, in 1, concurrentium necessario provenit talis, vel d. 38, art. 1, et idem fere dixi in disput. 19 talis effectus : nam omnes naturaliter agunt, Metaphysicæ, sect. 19, concl. 2, et tradit Corseu causant, ut supponitur. Unde si se possunt duba, in quæstion., quæst. 55, dub. 4. Dico impedire, necessario se impedient, et vel pro- autem fere, quia in hoc potest esse quæstio de dibit effectus monstrosus, et talis præscietur, nomine, ut statim dicam. vel omnino impedietur effectus, et hoc ipsum 6. Richardus contrarium problemalice tuetur. præscietur. At vero Angeli cognoscunt, non At vero Richardus, dicta d. 7, art. 3, q. 1, solum singulas causas naturales proxime agen- opinionem quamdam in contrarium refert, tes, sed etiam dispositionem materiæ, et to- eamque problematice defendit, nimirum, non tum cursum causarum cælestium, et terres- posse Angelum certo cognoscere naturales eftrium tunc concurrentium possunt actu consi- fectus a causa naturali impedibili eventuros, derare, ergo possunt certo cognoscere futu- etiamsi totum ordinem causarum naturalium rum effectum, quia sub ea ratione non contin- cognoscat et consideret. Et pro eadem opinione gens, sed necessarius est, et ita sine dubio relatum invenio Hervænm, ibi art. 2. Carthucomprehenduntur a D. Thoma, in dicto art. 3, sianus autem ibi, quæst. 4, non solum illam et 3 contr. Gent., cap. 154, sub illa assertione, approbat, sed contrariam etiam erroris damqua affirmat, Angelum certo cognoscere quæ nat, propter quemdam articulum Parisiensem, de necessitate eveniunt. Nam, ut ipsemet do- quem cum Richardo allegat. Bannez autem licet, 1 contr. Gent., cap. 67, ration. 3, ea, quæ cet tam gravem censuram priori sententiæ non eveniunt a causa contingente completa, et non tribuat, graviter nihilominus illam improbat impedita ex necessitate eveniunt. Unde ibi- et audaciæ notat, cum quo sentit etiam Malodem probat, Deum posse certo cognoscere ta- nia, dicta distin. 3, disput. 14. Fundamentum lia futura, quia certo cognoscit omnes causas, hujus sententiæ est, quia illi effectus simpliciquæ illa impedire possunt et an impediant, ter sunt contingentes, ergo possunt esse, et non necne : ubi etiam Ferrariensis notat, talem esse, ergo non possunt certo præsciri in suis cognitionem non esse contingentis, ut contin- causis. Item quia sæpe sunt effectus per accigentis, sed ut necessarii, et ideo esse posse dens, qui ad nullam causam per se reduci certam. Quod totum in gradu suo in Angelis possunt, quia illam non habent, ergo nec poslocum habet.

sunt in causa cognosci. Tertio, quia nunquam 5. Idem D. Thomas et alii faciunt pro con- potest esse certum, quod talis causa impedienda clusione. — Unde idem D. Thomas, quæst. 8, non sit, quia infinita impedimenta, vel mede Veritat., art. 12, optime dixit, quod Ange- diantibus Angelis, vel hominibus intervenire li virtute naturali scire possunt, quæ in causis possunt. Quarto addunt aliqui illud Sapien. 8, naturalibus sunt determinata, vel in una tan- ubi singulariter tribuitur divinæ sapientiæ, tum causa, vel in collectione plurium, quia quod scit signa et monstra, antequam fiant, et aliquid est contingens respectu causæ unius, eventus temporum, et seculorum. quod respectu concursus plurium causarum 7. Judicium auctoris. Bannez obiter reest necessarium. Angeli autem omnes causas fellitur. Dico tamen vix posse in hoc puncnaturales cognoscunt, ergo hæc cognitio in to contrarietatem, opinionum inveniri, nisi eis locum habet. Et idem in re docent in 2, aliqua æquivocatio, vel quæstio de nomine d. 7, Albertus, art. 5, Durandus, quæst. 3, intercedat. Nam ratio facta est demonstratio, num. 4, Pesantius, dicta quæst. 57, art. 1, in quia effectus, qui habet necessitatem in pluriprincipio, et ibidem Ripa. Neque huic veritatibus causis simul sumptis, potest certo cognoscontradicunt, qui generaliter loquentes, ne- ci in omnibus illis causis simul consideratis gant, Angelum posse naturaliter contingen- sed hanc necessitatem habet effectus contintia cum certitudine cognoscere, quia vel lo- gens respectu alicujus causæ naturalis præquuntur formaliter de contingentibus, ut con cise sumptæ, sit in ordine ad omnes alias cautingentia sunt; et sic videtur loqui Alensis, sas simul occurrentes consideretur, ergo potest 2 part., quæst. 26, memb. 4, et Bonaventura, in illis certo præsciri, quando omnes illæ cauin 2, d. 7, 2 part., art. 1, qurst. 3, Argentina, sæ naturales sunt et certo constat, nullam liquæst. 1, art. 3, Ægidius, quæst. 2, art. 1, beram interventuram esse. Quod evidentius

« PredošláPokračovať »