Obrázky na stránke
PDF
ePub

tur. Et Theosterictus, ejus temporis scriptor, obsecrans, ut periclitanti virgini suppetias fer apud Nicetam sic ait: Quam Christus sibi in ret, jejunii, et chameuniæ pharmaco sese comdomicilium elegit, gloriosissimam, inquam, munit, etc. Et in Tragædia citata, circa finem, suam Matrem, omnibus aliis rebus creatis su- hæc addit: Senectie expers, supremo ex æthere periorem, omnium hominum salutem, mundi benigna adesto vocibus meis; preces admitte, patrocinium , quæ propter virginitatis suæ Virgo, o inclyta hic quando tibi Verbi parenti, prestantiam prope Deum versatur; hujus, in- sed supra modum tamen, legemque, solus inter quam, venerandum nomen multis modis ab omnes contigit honor ; quam precationem piisEcclesia expellere studuit; ejus vero interces- sime et elegantissime usque ad finem prosesiones, per quas mundus consistit, illas nec quitur, eamque his tribus versibus concludit: nominare quidem voluit, cum diceret nemini Regina, Domina, generis humani bonum, amicam posse opitulari. Contra quem errorem ca semper esto tu mortalibus, maximaque quosatis nunc erit, morem hunc invocandi Sanc- dis in loco mihi salus. Eadem fide et pietate tissimam Virginem, ex Sanctis, et antiquiori- Chrysost. , in Procemio ad Psal. 118, station. bus Patribus, tanquam testibus apostolicæ 3, in fine : Hæc (inquit), fratres, Patrum motraditionis, ostendere.

numenta et documenta sunt, ex quibus nos hau8. Primus sit Ambrosius, Precat. 2 præpa- rientes, cum ea, quam adhiberi par erat, anirationis ad Missam, ubi cum Deum pro cha- madversione vobis impertivimus, quæ nimirum ritate obtinenda precatus esset, subjungit: Dei mandata in vobis proficiant, ut juxta sinEt ut efficax hæc mea sit deprecalio, B. Ma- ceram testram fidem ac religionem proba quvriæ Virginis suffragia peto, quam tanti meriti que actiones sint. In quibus confirmabit tos esse fecisti, ut prima inter mulieres novum Dominus Deus, dans tobis uberes misericormunus offerret, et nulla præter ipsam tam no- dias, et per intercessiones incontaminata DoTun acciperet. Huic adjungo Augustinum, qui minæ nostræ Deipare, ac semper Virginis, etc. in lib. Meditationum, cap. 35, post longam Omitto Athanasium, Gregorium Nyssenum, et ad Christum Dominum orationem, ita conclu- alios, quos de hac re alibi disputans allegavi', dit : Propter bonitatem tuam suscipe preces libetque hic adjungere Basilium, Seleuciæ servi tui, et da mihi effectum petitionis meæ, Archiepiscopum, qui Synodo Constantinop. et desiderii mei, intercedente, et orante, et im- adfuit, et licet in Chalcedonensi, action. 1, in petrante gloriosa Virgine genitrice tua Maria, fine, legatur depositus, non tamen propter Domina mea , cum omnibus Sanctis tuis. fidem, et paulo post restitutus est, ut ex acAnen. Et c. 40 sie orat Virginem : Sancta et tion. 5 colligitur. Ille ergo in orat. 1 de Aniramaculata Virgo Dei genitric, Maria, et nuntiatione Deiparæ ?, inter multa alia, quæ Meter Domini nostri Jesu Christi, intervenire de laudibus et intercessione Virginis dicit, pro me digneris apud illum, cujus meruisti ef- hac tandem oratione concludit : 0 ter Sacrofici templum; et serm. 18 de Sanetis, insi- sancta Virgo, aspice nos de cælo oculo propitio, gnem babet orationem ad Virginem, ex qua et nunc quidem educ nos hinc cum pace; ad juEcelesia sumpsit illa verba : Sancta Maria, dicis autem thronum a confusione liberos nos succurre miseris, etc. Notatur autem in An- siste, ac stationis tandem ad dexteram particituerpiensi editione sermonem illum ab ali- pes nos effice, etc. quibus tribui Fulgentio; sed inter opera ejus 10. His addi possunt multa ex Damasceno, non invenitur, et ideo merito Theologi Lova- orat. 1 de Nativit. Mariæ, ad finem, et orat. 1 nienses non in appendice, sed inter vera Au- de ejusdem Dormitione; et Epiphanio, in ser. gustini opera illum collocarunt. Ipse autem de Laudibus Virginis; et Ephrem, de ejusdem Fulgentius, in sermone de Laudibus Mariæ Laudibus; Beda, in simili homil. de S. Virgiex partu Servatoris : Venite (inquit) virgines ne; Anselmo, lib. de Excellentia B. Virginis, ad Virginem, venite matres ad Matrem; et præsertim c. ult.; et Bernardo, in homiliis post multa similia concludit : Ideo omnes istos super Missus est, et in sermonibus de AsCWTSHS natur. Virgo Maria in Domino nostro sumptione; Ildephonso, in libr. de Virginitat. Jesu Christo suscepit, ut omnibus ad se confu- Mariæ; Laurentio Justiniano, et aliis quamgientibus feminis subveniret, etc.

plurimis Patribus, sive antiquioribus, sive re9. His accedat Gregor. Nazianz., qui Orat. centioribus. In omnibus enim illis frequenter 18 de S. Cypriano, refert, B. Justinam a dæmone sollicitatam ad Deum confugisse : post 1 2 tomo tertiæ partis, disp. 23. eaque adjungit : Virginemque Muriam supplex ? Refertur tom. 2 Bibliothecæ,

invenientur devotissimæ orationes ad B. Vir- randi res humanas simul cum divinis, et afginem cum magna reverentia, laudibus, et fectus charitatis ad illarum curam, pro ratioencomiis de illius excellentia, et exhortatio- ne sui status, et propter majorem Dei gloriam nes ad fideles postulandi Virginis intercessio- suscipiendam. Unde Christus etiam ipse, licet nem cum magna fiducia. Et ex illis omnibus a principio conceptionis suæ longe felicior evidenter colligimus, consuetudinem hanc fuerit in anima sua, quam nunc sit Beata non novam, sed antiquissimam fuisse, neque Virgo, nihilominus summam curam et sollicietiam fuisse antiquatam vel mutatam ali- tudinem nostræ salutis semper habuit, et pro quando, sed conservalam semper in cordibus nobis intercessit, et nunc etiam nostras esauet ore fidelium. Immerito ergo videtur illam dit orationes, nostrique curam habet, neque rex ponere inter eas consuetudines, quas nu- propterea a tantis gaudiis suæ æternæ feliciperas et novitias vocitat.

tatis avocatur. Certe Beatus Petrus, cum fide11. Responsio ad regis verba.- Optime stat libus scriberet :: Dabo autem operam, et frevisio beata cum cognitione et dilectione creatu- quenter habere ros post obitum meum, ut horarum.-B. Virgo potest pro nobis intercedere, rum memoriam faciatis', non timebat ne post quin felicitatem suam deserat. - Ratio autem, obitum suum a sua felicitate propter nostri quæ contra illam objicitur, regii sane ingenii recordationem et intercessionem retardarevidetur indigna, potiusque apparet esse alte- tur ; ita enim illum locum intellexit Chrysosrius hominis parum in mysteriis fidei et rebus tom., Orat. in Petrum, quem alii secuti sunt; theologicis versati. Nam qui Sanctorum feli- cur ergo rex cogitat, non posse B. Virginem citatem contemplari noverunt, non ignorant sine suæ felicitatis imminutione nobis opituvisionem illam divinitatis, quæ homines et lari? Angelos beatos efficit, eos non impedire quo 13. Quod vero ait rex, non posse in animinus, quæ apud nos aguntur, cognoscere et mum inducere tam otiose Virginem in cælis curare possint. Est enim visio illa beata emi- degere, ut absurdis cujuslibet inepti hominis nens quædam participatio divinæ scientiæ, orationibus pateat, interrogo quid per absurqua Deus se ipsum comprehendit, et ideo si- das orationes intelligat, quove sensu dicat eis cut contemplatio, quam Deus de se ipso ha- patere Virginem. Absurdæ enim orationes bet , ipsum non impedit quominus nostra dici possunt, quibus aliquid absurdum vel inconsideret, et omnibus exactissime provideat, decens a Virgine postulatur, et has orationes ita in suo gradu et proportione contemplatio audit Virgo, sed non exaudit. Neque est alieBeatorum non necessario excludit nostrarum num a perfectione Virginis, vel eximia ejus rerum cognitionem; imo potius illam unicui- felicitate, esse in eo otio, in quo possit has que juxta suæ felicitatis gradum et statum orationes audire; nam Deus ipse in eo est confert. Unde etiam fit, ut sine suæ felicitatis otio, ut hujusmodi etiam orationibus pateat, diminutione aut intercessione possint Beati et eas videat, non ut eas recipiat, sed ut punos diligere, et secundum charitatis suæ gra- niat potius. Quia otium illud non est vannm dum pro nobis intercedere. Sic enim de aut vitiosum, sed contemplationis otium, omSanctis Angelis dixit Christus : Semper vident ni quidem labore vacuum, non tamen rerum faciem Patris, qui in cælis est, Matth. 10; et omnium cognitione et altissima providentia nihilominus eos vocat Angelos hominum di- destitutum ; illud ergo otium in suo gradu B. cens : Angeli eorum, utique custodes, juxta Virgo participat. Quod si absurdas orationes illud Psalm. 33: Angelis suis mandavit de te, rex vocat omnes illas, qui ab infimis et viliut custodiant te in omnibus viis tuis. Si ergo bus hominibus, vel a magnis etiam peccatoAngeli beati possunt homines custodire, et ribus fiunt, hoc nihil obstat quominus, si fiex hac terrenarum rerum cura et sollicitudine deliter et honeste fiant, aditum patentem ad ab æternis gaudiis suæ felicitatis non avocan Virginem inveniant, et ab illa non solum cotur, quis cogitare potest non posse B. Virgi- gnoscantur, sed etiam acceptentur, quantum nem orationes nostras audire, et pro nobis secundum ordinem divinæ providentiæ expeintercedere, quin a sua felicitate distrahatur? dire judicaverit, quod cæteris etiam sanctis

12. Quod si hoc cuipiam difficilius videtur, commune est, ut capite sequenti dicemus. quia longe feliciorem et gaudiis æternis ma 14. Diluitur prima objectio contra modum gis intentam B. Virginem esse credit, mani- intocandi Virginem.- Ecclesia non tri' uit B. feste decipitur; nam cum ipsa felicitate et ejus gaudio crescit etiam et facultas conside 1 2 Petr. 1.

Virgini imperium in Christum Dominum. - dam objectionem respondemus, fundatam Ad primam vero objectionem contra modum esse in falsa calumnia fortasse conficta ab invocandi Virginem, fundatam in verbo im- aliquibus Protestantibus; nam in Catholicoperandi, eamdem responsionem damus, quam rum libris non existimo aliquid simile repesupra de nomine Deæ exhibuimus. Ecclesia riri. Quamvis enim sæpe legatur, et pium ac enim non consuevit petere a Virgine, ut im- verisimile sit, B. Virginem supplicibus suis, peret filio, nec docere, habere Virginem hanc ad spiritualem consolationem interdum appotestatem, aut illa interdum uti consuevisse. Parere et loqui, vel per se, vel per ministeAt vero Augustinus, lib. 2 de Symbclo, ad rium Angelorum , nunquam tamen legitur Catechum., cap. 5, significat B. Virginem, aliquid indecorum , vel quod pudicissimum quando Christo dixit, Joan. 2 : Vinum non non sit, in hujusmodi apparitionibus contihabent, tentasse, jubere se filio posse tanquam gisse. Aut certe si aliquid hujusmodi lectum matrem, Christum autem ideo respondisse : alicubi fuerit, quod piam et prudentem interQuid mihi et tibi est , mulier? ut distingueret pretationem non recipiat, credendum est aut inter Deum et hominem, et significaret virtu- fuisse opus dæmonis, se in Angelum lucis tem faciendi miracula esse a divinitate, secun- transfigurantis, aut (quod sæpe contingit) dum quam non erat subditus matri. Unde esse malevolorum hominum deceptiones, qui Augustinus tacite reprehendit dicentes, B. ad eludendam auctoritatem revelationum, et Virginem posse petere a filio per imperium. ignominiæ vel infamiæ notam his coelestibus Neque vero putandum est hac mente Virgi- visitationibus inurendam, similes confingere nem in nuptiis ad filium fuisse locutam, sed fabulas non verentur. humiliter rogando, et ex charitate petendo, 16. Satisfit tertiæ objectioni, et quomodo B. ut eum Hilario, Ambrosio, Cyrillo, et aliis Pa Virgo dæmones pulset declaratur. - Ad tertiam tribus alibi tradidimus. Neque etiam est nobis objectionem de fuga dæmonum, respondemus verisimile, hoc fuisse Augustinum de Virgine hunc effectum sæpe fieri per orationes Virgisuspicatum, cum in illius verbis nullum sit nis, et ideo a Patribus sæpe illi tribui; nam talis suspicionis fundamentum aut vestigium. Cyrillus Alexandrinus, bomil. 6 contra NesSolum ergo videtur indicare Augustinus, torium, in Concilio Ephesino dicta, inter alia Christum ita respondisse, ut ab omnibus eam multa, quæ de Virginis excellentia et efficasuspicionem auferret. Vel certe usus est Au- cia prædicat, inquit : Salte, per quam cælum gustinus verbo jubendi latiori modo , pro exultat, per quam Angeli et Archangeli lætanverbo petendi cum materna fiducia, unde si- tur, per quam duemones fugantur. Et Laurenmul ait : Tentavit jubere tanquam domina , tius Justinianus, serm. de Annunciat. , eam que se agnoscebat ancillam. Non ergo poterat vocat inter alia, dæmonum fugam. Et Ecclesia ex proprio imperio petere, si se agnoscebat ad Virginem orat : Maria, mater gratiæ, tu ancillam. Ita ergo Ecclesia nunquam postulat nos ab hoste protege. Refertque Surius S. Ria Virgine ut jubeat vel imperet. Solumque chardum Anglum, Cicestriensem Episcopum, Petrum Damianum , serm. 1 de Nativitate in mortis articulo semper in corde simul et Mariæ, inveni dicentem : Accedit non solum voce illa verba habuisse, suisque capellanis rogans, sed etiam imperans, domina, non an- mandasse, ut ad ejus aures illa pronuntiare cilla; non tamen propterea Ecclesia modum non cessarent. Denique de fidelibus suis dixit illum loquendi approbat; imo neque illum Christus, Marci ultimo : In nomine meo defidelibus permitteret, si eo communiter uti monia ejicient. Quid ergo mirum est, quod vellent. Et nihilominus pietas christiana do. Beatissima Christi Mater ad dæmones fugancet, verba quæ per tropum et exaggeratio- dos sit potens? Quod vero in objectione dicinem dicta sunt, sana mente interpretari. Nam tur de pertinaci et acri altercatione Virginis Josue 10, ad vocem Gedeonis : Sol, ne mo cum dæmone, calumniam sapit novatorum, tearis, dicitur sol stetisse, obediente Deo puci et est modus loquendi ab eis inventus ad fihominis ; si aulem Deus obedivit, homo impe- delium pietatis et devotionis irrisionem; jiunravit. Est autem metaphorica locutio ad ex- quam enim a catholicis Doctoribus assertum aggerandam efficaciam orationis hominis est, Virginem altercari cum dæmone, sed vel apud Deum. Ita ergo Petrus Damianus locu- illi imperare, vel (quod frequentius est) per tas est, exaggerando quanta sit materna fi- orationem ad filium, illius fugam impetrare, ducia apud filium.

17. Quomodo B. Virgo hæreses interimat.15. Soloitur secunda objectio. - Ad secun- Atque hoc etiam modo dicitur Virgo omnes

hæreses vincere, scilicet, per Christum, qui honestandæ ergo nostra publice Ecclesia tot est verum lumen, qui illuminat omnem ho- solemnes dies instituit ; quos Scripturæ aucminem, qui suo proprio judicio damnari no- torilate in album Sanctorum relatos legimus. lit. Et sic etiam multi alii effectus gratiæ tri- Sed tot nugis, qui in novitiorum Sancbuuntur Virgini, non quia per se illos efficiat, torum actis, ac legendis perscribuntur, sane sed vel quia nobis Christum omnium gratia- credulitatem meam deludi non patior. Ex quirum auctorem peperit, vel quia per illum et bus verbis confessionem regiam ex ea parab illo eos nobis impetrat. Et sic etiam dicitur te recipimus, qua saltem in genere contenVirgo spes nostra, vel quia per illam habui- dit, Sanctos homines cum Christo regnantes mus Christum, qui est spes nostra, ut expo esse a nobis colendos, tanquam honore et ve. suit Epiphanius, in sermone de Laudibus Vir- neratione dignos. Id enim non solum Scripginis, vel ad explicandam magnam fiduciam, tura et Sancti Patres, ac Ecclesiæ traditio, sed cum qua ad illam recurrimus. Et ad eundem etiam ratio naturalis docet, ut confirmant modum facile intelliguntur quamplurimæ aliæ verba illa Psal. 138: Mihi autem nimis honolocutiones Sanctorum, in quibus ea, quæ se- rificati sunt amici tui, Deus, id est, ita sencundum excellentiam sunt Christi propria, tio, amicos Dei maxime colendos, et honoper singularem participationem Virgini tri- randos esse, seo, amicos tuos, Deus, valde buunt, phrasim et modum loquendi Scripturæ colo et veneror. Quo testimonio ad hanc veriimitando. Qui sensus tam est notus fidelibus, tatem confirmandam usus est Hieremias Conet per se patens, ut nullam patiatur calum- stantinop., in suo ad Protestantes Resp. ', niam, nec majori interpretatione aut persua c. 15, et ita etiam exponit Basilius, cum in sione indigeat. Quod Canisius et alii catholici Scholio ait: Præscivisti me, inquit, et cum scriptores copiose et erudite responderunt; nondum essem, adduxisti me, et ego vicissim et nos etiam aliis locis aliquid attigimus. De rependo, ut diligentes te honore prosequar. Ubi nomine autem Advocatæ seu Mediatricis, in valde notandum est quod Basilius indicat, et cap. 9, de Sanctis, generaliter dicemus'. ex verbis David colligit, ita esse gratum Deo

suos amicos honorare, ut tanquam obsequium CAPUT VIII.

pro beneficiis ab eo acceptis ex gratitudine

illi possit offerri. Nam ut recte Ambrosius, DE IIS QUÆ CIRCA CULTUM SANCTORUM IN REGIS serm. 1, de Sanctis: Quisquis honorat MarPRÆFATIONE NOTANTUR.

tyres , honorat et Christum, et qui spernit

Sanctos, spernit et Dominum, cum ipse dicat 1. Multa sunt quæ in Præfatione et fidei ad Sanctos suos : Qui vos honorat, me honorat, suæ professione rex objicit contra veram doc- et qui dos spernit, me spernit. Sic etiam Hietrinam, quam Ecclesia Catholica de Sanctis ron., ep.53 ad Ripari.: Honoramus seroos, ut vita functis credit et profitetur, possuntque honor eorum redundet ad Dominum, qui dixit: ad quatuor capita reduci, videlicet ad cultum Qui ros suscipit, me suscipit. Quod ita etiam et invocationem Sanctorum, reliquiarum et exposuit Athanasius, lib. de Virg., circa fiimaginum adorationem, quæ breviter prose- nem. Alia consulto prætermitto, quia frequemur, quia non plenam disputationem, sed quentia, et alibi a nobis tractata ?, et quia, solam sufficientem responsionem dare inten- ut dixi, rex Angliæ, se etiam Sanctorum me-dimus, obiter ostendendo non solum non esse moriam colere profitetur. nupera, seu nova, quæ in his Ecclesia obser 3. Adorandi verbum rex Jacobus detrectat. vat, verum potius a perniciosa novitate teme – Non omittam autem advertere, hic etiam rarioque-errore excusari non posse, qui hæc abstinuisse regem a verbo adorandi, verboreprehendere ausi sunt.

que colendi usum esse. Nos vero justa ea, 2. Sanctos colendos esse, Scriptura et Pa- quæ in præcedenti capite notavimus, vocum tres testantur. - De cultu ergo Sanctorum quæstiones devitantes, in illis non insistimus, sic regi placuit in sua statuere præfatio- dummodo eorum sensus verus sit et catholine : Colo equidem illorum memoriam, cujus cus. Itaque si adorandi verbum per antono

masiam cultum latriæ significet, noverunt Cai Canis., 1. 5 de B. Virg., c. 10 et seq. ; 1 tholici omnes, Sanctos in hoc sensu non esse tomo tertiæ p., q. 26, art. 1, in com.; et in 2 tom., disp. 23, sect. 2 et 3; et tom. 2 de Relig., I Refert Genebrard. tract. 1, lib. 3, c. 9, n. 4, et seq.

Tom. 1 tertiæ partis, disp. 52,

adorandos, quo sensu asseruit Hieronymus mus, est enim in cæteris sanctis in gradu suo supra, Sanctos honorari a nobis, non adorari; similis ratio. Illos enim propter excellentiam nam potius eos honorando, Deum adoramus; quamdam omni civili dignitate superiorem et lib. 1 contra Vigil., cum dixisset : Quis veneramur, eosque in felicitatis æternæ celsiMartyrem adoravit? illud explicando addit: tudine constitutos, tanquam suo modo nobis Quis hominem putavit Deum? Eodemque mo- superiores, et in illo ordine singulariter exdo loquuntur Justinus, Epiphanius, Damas-cellentes recognoscimus; merito ergo eos sacenus, et sæpe Augustinus. Et nihilominus, cro et excellentiori cultu, et a civili distincsumpto adorationis verbo in ampliori signifi- to adorandos esse profitemur. catione, non dubitavit idem Augustinus di 5. Consuetudinem sacro cultu Sanctos honocere in Psalm. 25, de Sanctis: Beatissimum randi antiquissimam esse ex Patribus convinPetrum piscatorem modo genibus provolutis citur. - Hanc vero doctrinam nuperam non adorat multitudo credentium, per Dominum esse, sed antiquissimam, testimoniis Sanctonostrum Jesum Christum. E contrario autem rum Patrum evincere facile possumus. Amsumpto verbo colendi strictiori modo, dixit brosius enim, in dicto serm. 1 de Sanctis, qui idem Augustinus, epist. 44 ad Maximum est in festo S. Luciæ, de thesauro abscondito Grammaticum: Ne te hoc lateal, et in sacri- in agro, sic concludit : Igitur, fratres, quolega conditia imprudentem trahat , scias a tiescumque Martyrum memoriam celebramus, Christianis Catholicis nullum coli mortuorum; prætermissis omnibus seculi actibus, sine aliid tamen exponens subjungit: Nihil denique qua dilatione concurrere debemus, reddere illis ut numen adorari, quod sit factum et conditum honorificentiam, qui nobis salutem profusione a Deo. Addendo enim particulam numen, se sui sanguinis pepererunt, qui tam sacrata hosde cultu et adoratione latriæ loqui declara- tia pro nostra propitiatione Domino sunt oblati.

Honor ergo Sanctorum, teste Ambrosio, non 4. Citili honore potius quam religioso cultu est tantum civilis, ille enim sæculi actibus Sanctos decorare videtur rex Jacobus.-Sanctos exhiberi solet; hic autem per actiones relisacro et religioso cultu veneratur Ecclesia Ca giosas et sacras, consentaneas fidei, et sacræ tholica. — Præter hanc verbi colendi et ado

causæ, propter quam datur, tribuendus est. randi ambiguitatem, aliam præcavere necesse Unde dixit Damascenus, lib. 4 de Fide, cap. est, quia verba regis lubrica sunt, et Calvinis 10 : Quibus rebus Deus colitur, eisdem seroi mum etiam in hac parte redolent. Calvinus oblectantur, quapropter, psalmis , hymnis et enim civilem honorem et cultum Sanctis vita canticis spiritualibus Sanctos colimus. Est functis concessit deferendum; sacrum vero ergo suo modo spiritualis hic cultus, qui acet religiosum cultum eis sine idololatria dari tionibus spiritualibus exhibetur; nec proposse negavit. Regis autem verba talia sunt, ut pterea est æqualis cum divino, quia semde civili cultu intelligi facile possint, nam et per spiritus, et intentio adorandi est longe solemnes dies, quos Sanctorum memoriam diversa. Est autem hic cultus cum divino honestandi gratia in sua pseudoecclesia insti- cultu conjunctissimus, totusque in supremam tutos esse dicit, solum ob civilem honorem Dei venerationem redundat, ut Athanasius, instituti esse feruntur, sicut etiam in regum Hieronymus et Ambrosius supra, et Basilius, et principium sæcularium natalitiis interdum orat. in 40 Martyres, notant. Ideoque coninstitui solent. Quod si in hoc tantum sensu suevit Ecclesia eisdem fere rebus, quibus de cultu Sanctorum rex loquitur, immerito Deum colit, sanctos honorare, et jejuniis, viad solos illos, qui Scripturæ auctoritate in giliis, orationibus, et aliis similibus actioniSanctorum album relati sunt, suas illas so bus, ut sumitur ex Concilio Toletano III, cap. lemnitates coarctat; possumus enim cultu ci- 23; et Hieronymo, contra Vigilantium; et vili benefactores defunctos, vel insignes ho- Cypriano, epist. 34 et 37; et Augustino, 2 mines colere, etiamsi de illorum felicitate contra Faustum, cap. 21. Unde recte Eusecerti non simus, saltem dum non constet illos bius Cæsariensis, lib. 13 de Præparat. Evanesse damnatos. Catholica vero Ecclesia non gelica, cap. 7, sic inquit: Veræ pietatis milicivilem tantum, sed sacrum et religiosum cul- tes, ut Dei amicos honorantes, ad monumenta tum Sanctis tribuendum esse censet, licet non quoque illorum accedimus, totaque ipsis facilatria, sed inferioris rationis cultus sit, ad quem mus tanquam viris sanctis, quorum intercessignificandum nomen duliæ Theologi accom sione ad Deum non parum juvari profitemur. modarunt, sicut in cultu B. Virginis explicui 6. Tacita regis objectio. - Neque contra

« PredošláPokračovať »