Obrázky na stránke
PDF
ePub

lum probari, non posse cognosci illam unio- etiam Richardus et Bonaventura idem sentiunt. nem comprehensive, et prout terminatur ad Nam licet hic de intellectu humano expressius talem personam, posse tamen cognosci, ut ter- loquatur, tamen idem intelligit de omni intelminatur ad divinam personam, non cognos- lectu creato, ut naturalis, ut in quæstione ulcendo qualis sit illa persona, sed abstracte tima magis indicat. Et sumitur ex Alense quem prout esse posset, etiamsi persona Dei esset Bonaventura aperte imitatur, in 4 p., q. 40, una, et absoluta. Sed licet hoc modo probabile m. 3, art. 4, et in q. 10, m. 7, art. 3, § 8, ubi sit, posse illam unionem per aliquam scien- loquitur de intellectu, et in solutione, ad 1, ait, tiam cognosci, non cognito Verbo, ut Verbum illud mysterium esse supra posse intellectus, in est, et consequenter non cognito Trinitatis quantum est humanus side naturalis. Et idem mysterio, ut de scientia per se infusa animæ sentit Durandus, d. dist. 10, q. 4, art. 6, ait Christi suo loco dixi, disp. 27, sect. 5, de Incar- enim non posse Angelum naturaliter cognosnatione, nihilominus probabile non est, posse cere, quod non existente ibi substantia panis ita cognosci scientia naturali, etiam angelica, sit corpus Christi. quia in se est res maxime supernaturalis et al 17. Rejicitur contraria sententia Vasquez.tioris ordinis quam sit ipsa visio Dei, et alia Nihilominus Vasquez, 1. p, disp. 2, art. 22 et dona gratiæ et gloriæ, ut D. Thomas optime sequentibus, contrariam sententiam sequitur docuit, 3 p., q. 7, art. 13, ad 3, nos notavi- nihil vero affert circa quod immorari oporteat, mus in illo tomo, disp. 9, sect. 2. Denique hoc quia omnia in citato loco tetigimus, et ad ometiam probant rationes prioris conclusionis, nia respondimus. Neque ipse nobis explicat per quia Angeli secundum pura naturalia specta- quam speciem Angelus naturaliter illum moti, non habuerunt species innatas alicujus com- dum cognoscat. Nam vel per propriam speciem positi substantialis ex Deo et natura creata, illius modi, et hoc ipse non dicit, nec est pronec unionis, ex qua illud consurgit, nec talis babile, quia sicut ille modus non est debitus species potest esse naturaliter debita Angelo, rebus naturalibus, ita nec species ejus : vel per ergo lumen naturale intellectus ejus non se speciem quantitatis corporis Christi, et hoc extendit ad cognitionem talis objecti in seipso. non, quia illa species potius representat moQuod autem nec per effectus possit naturaliter dum naturalem quantitatis. Respondet, eo ipcognosci, constat, quia cum nullo effectu, quiso quod per illam speciem non videtur proevidenter cognosci valeat, habet necessariam prius modus quantitatis, videri modum illum connexionem. Loquor autem de ipso composito positivum corporis Christi, quia ex carentia Deo homine , et de positivo modo unionis , modi naturalis, statim sequitur ille modus poquia de carentia subsistentiæ in humanitate, sitivus. Sed hoc non satisfacit, tum quia propotest esse speciale dubium, de quo dicam in prie non sequitur supernaturalis modus ex caconclusione quarta.

rentia modi naturalis, sed potius modus super16. Nec etiam mysterium Eucharistie po- naturalis additus quantitati corporis Christi test cognosci naturaliter. Præterea de mys- naturalem modum impedit : nec posset aliter terio Eucharistiæ sunt multi contradicentes, impediri, licet dictus auctor contrarium sine et quia in illo mysterio multa continentur, probatione dicat. non loquimur de his, quæ communiora sunt, 18. Refellitur adhuc eadem sententia.- Conut est unio hypostatica, quæ ad illud myste- fundit autem ibi duo, quæ sunt valde diversa, rium supponitur, licet in illo contineatur et scilicet, ablationem totius quantitatis, et forefficientia, sen effectus sacramenti, cujus ratio malis effectus ejus primarii, cum ablatione communis est. Est ergo sermo de his, quæ sunt solius modi existendi in ordine ad locum serpropria, inter quæ aliqua sunt negativa, de vata quantitate. Nam de primo verum est quibus in tertia, et quarta conclusione dice- incipiendum esse ab ablatione quantitatis, ut mus, alia vero sunt positiva, inter quæ præci- effectus ejus formalis impediatur, vel potius puus est modus positivus existendi corporis auferatur, et tunc sine novo modo supernatuDomini sub speciebus. Et de hoc disputavi laterali positivo maneret substantia indivisibiliter in 3 t., 3 p., disp. 53, sect. 5, circa medium, in loco, id est, non replens spatium modo corubi retuli plures scholasticos asserentes, posse poreo, quamvis non necessario maneret tota Angelum naturali virtute illum modum intue- in toto, et in tota qualibet parte ut alibi dixi, ri, et quidditative cognoscere. Contrarium vero in præsenti vero hoc non refert, quia non ita ibi docui, cum D. Thoma ibi q. 76, art. 7, et factum est in corpore Christi. In secundo auThomistis omnibus ibi, et in 4, dist. 10, ubi tem modo non aufertur quantitas, sed impedi

tur quidam modus ejus, quod fit per alterius supranaturalitatis sunt diversarum rationum, modi supernaturalis positionem. Præterea et ideo ab una ad aliam est fallax argumentaquidquid sit de isto ordine causalitatis, (nam tio, ut recte Cajetanus dixit respondens Scoto, potest mutuus ordo inter illa duo in diversis et supra tactum est. Unde corporales propriegeneribus causarum considerari) ex cognitio- tates, si nulli corpori sint naturales, sed altene negationis unius modi, non sequitur cogni- rius ordinis, erunt supernaturales simpliciter tio modi contrarii positivi. Potest enim de ali- respectu corporum, ac subinde respectu omqua re cognosci non esse frigidam, et ignorari nium subjectorum, quæ afficere possunt, etiaman sit calida. Quod si dicatur, illos duos modos si sint minus perfectæ in gradu entis, quam esse immediatos, respondeo hoc ipsum posse spirituales proprietates. Sicut lumen corporis ignorari ab Angelo. Deinde dico, quod licet gloriosi materiale est, et minus perfectum simabstractive sciatur ablato uno modo, alium lo- pliciter, quam naturale lumen intellectus, et co illius substitui, non sequitur posse cognosci nihilominus fortasse est supernaturale in entimodum illum in se, et intuitive, quia primum tate, id est, super omne lumen naturale, quod potest cognosci per speciem alienam, secun- corporibus connaturale esse potest. Quod satis dum autem requirit propriam. Maxime quia est ut ab Angelo naturaliter cognosci non posnegatio non cognoscitur directe, et in se per sit, ita ergo de modo existendi corporis Christi proprium actum, et ideo cognoscitur per spe- Domini sub speciebus Eucharistia judicamus. ciem alienam, imo ita cognoscitur, ut tali co 20. Modus item quantitatis, si positious est. gnitioni possit subsistere falsum, ut statim di- -- Eodem modo sentio de modo existendi quancam. At vero ad cognitionem positivam realistitatis sine subjecto in eodem Sacramento, si modi, prout in se est, requiritur actus, qui in ille positivus est. Nam de hoc est controversia ipsum directe tendat, et per propriam speciem inter auctores. Multi enim existimant modum fiat,

illum solum esse privationem inhærentiæ in 19. Modus existentie Christi in Eucharistia subjecto, de qua facile admittimus cognosci naest supernaturalis in entitate. -Præterea non turaliter ab Angelo modo infra explicando. At satisfit illi rationi, quod talis modus est super vero si ultra carentiam illam, habet quantita naturalis quoad substantiam suam, ut Cajeta- consecrata peculiarem modum subsistendi nus docet, 3 p., q. 76, art. 3, dicens existen- dico illum non cognosci ab Angelo naturatiam Christi ibi esse penitus supernatura- liter, directe; ac proprio, et quidditativo conlem, seu esse in sua entitate supernaturalem, ceptu, propter idem fundamentum, quod Angein sententia D. Thomæ ibi. Et probatur, quia lus non habet speciem innatam illius modi, et ille modus essendi nulli creaturæ potest esse quod ille modus nulli rei potest esse connatuconnaturalis, quia non corpori, ut per se no- ralis, quia non accidenti, nec etiam substantiæ, tum est, nec etiam Angelo, quia ille modus est quia licet substantia habeat propriam subcorporeus, Angelus autem est spiritualis. Ne- sistentiam, quam Angelus naturaliter cognosque referri quod naturale est Angelo esse to- cit, est alterius rationis, et speciei, licet genetum in toto, et totum in qualibet parte loci, ralem quamdam convenientiam habeant. Nec sicut corpus etiam Christi est totum sub spe- potest ille modus accidentis, et accidentalis, ciebus, et sub qualibet earum parte. Hoc, in- per speciem modi substantialis naturæ subsisquam, nihil obstat, quia nihilominus duo illitentis cognosci, nisi per quamdam proportiomodi specie, ac substantia differunt, et ideo nem, non tamen proprio conceptu, quia semunus potest esse connaturalis creaturæ, et non per est species aliena. Sed objicitur, quia ille alter, quanquam inter se communem aliquam, modus subsistendi accidentium, necessario seseu genericam convenientiam habeant. Nam quitur, et quasi fluit ab ipsa entitate quantitaetiam amor Dei est connaturalis Angelo, et ni- tis, eo ipso quod illa privatur subjecto, inhæhilominus amor charitatis est in substantia rentia in illo : ergo non potest modus ille esse supernaturalis, quia est alterius speciei altioris, supernaturalis in sua qualicumque entitate. quamvis in genere conveniant. Urgebis, hoc Nam ex naturali entitate quantitatis non pohabere locum, quando species, quæ dicitur test supernaturalis modus resultare. Responquoad substantiam supernaturalis, est etiam deo negando antecedens, quia ille modus posiperfectior, hunc autem modum esse minus tivus subsistendi accidentium, non potest ab perfectum, eo ipso quod materialis est. Resa entitate quantitatis resultare, aut fieri ullo mopondeo hoc esse impertinens, nam compara- do, quia nec per se, et per propriam actionem: tiones in perfectione, vel in ordine, seu gradu nam quantitas non est isto modo activa, nec

per naturalem dimanationem, quia accidens natura rei ex tali negatione, sed sequitur ex non est talis entitas, a qua naturaliter possit omnipotentia Dei, supposita voluntate, quam resultare subsistendi modus, cum naturaliter habuit, conservandi illa accidentia separata, solum petat esse in alio.

non obstante desitione subjecti, quod sine tali 21. Prædictus modus quo pacto fieri intelli- modo (ut supponitur) facere non potuit, aut gatur. - Oportet ergo intelligere, illum mo- noluit. Et quamvis hinc immediate solum sedum per se fieri in quantitate supernaturali- quatur, illum modum esse supernaturalem in ter a Deo, vel solo, vel per verba consecratio- ordine ad causam efficientem, hoc quidem denis, tanquam per instrumentum. Quod quidem fendimus, quia verum et necessarium est, et nemo negare potest, cum ad minimum sit addimus, talem esse possit, illum modum, ut certum, illum modum esse supernaturalem ex nulli creaturæ connaturalis esse possit, ut proparte efficientis, quod satis est, ut non possit batum est. Et ita etiam assertio inductione fieri, nisi a Deo supernaturali virtute fiat. probata relinquitur, in his modis ordinis suErgo non fit a quantitate quasi naturali ema- pernaturalibus, quos Deus fecisse novimus. natione, nam hoc repugnat cum supernaturali 23. Tertia conclusio. Duobus modis coefficientia. Deus ergo volens conservare quan- gnoscitur aliquid , ut possibile. - Dico tertio titatem ablata substantia, tribuit illi positivum omnia hæc entia in sua substantia supernatusubsistendi modum, quia sine illo esse non ralia, ita superant intellectum Angeli, ut non posset. Unde non recte dicitur hic modus ne- possit solo naturali lumine evidenter cognocessario sequi ex ipsa entitate accidentis. Mul- scere illa esse possibilia, etiam per media extoque magis improprie, ac falso dicitur, ne- trinseca, seu per alienos conceptus, et discurcessario sequi ex negatione substantiæ, seu sum formalem, vel virtualem. Duobus enim subjecti, seu inhærentiæ in illo. Nam ex illis modis cognosci potest aliquam rem non exinegationibus potius ex natura rei sequeretur stentem esse possibilem. Primo per propriam non esse accidentis. Tum quia ex negatione speciem abstractive, et essentialiter cognonon sequitur positivum per se loquendo, nisi scendo rem habentem veram essentiam, et nafortasse tanquam ex termino a quo, vel tan- turam possibilem : et hunc modum in præcequam ex dispositione materiali in suo genere dentibus assertionibus exclusimus. Secundo priori natura, tunc autem necesse est, ut et potest id cognosci per signa, vel media extrinpositivum agens, et forma etiam positiva seca, ut ex uno effectu inferendo alium esse interveniant, et in suis generibus natura præ- possibilem, vel ex non repugnantia inventa cedant. Tum etiam quia multo minus ex nega- in aliquo opere juxta omnipotentiam Dei , tione ordinis naturalis, qualis est negatio sub- eamdem possibilitatem colligendo, et de hoc stantiæ, sequi potest positivum aliquid super- modo loquimur in hac assertione, negamusnaturale. Igitur ex natura rei potius ex tali que cadere sub naturalem cognitionem Angeli negatione seu destructione substantiæ, desito respectu rerum in substantia sua supernatuaccidentium sequi deberet. Ut autem hæc non ralium. Loquimur autem de cognitione evisequatur, Deus sua virtute facit supernaturalem denti, nam per conjecturam probabilem, non modum, qui inhærentiam accidentis expellit, est inconveniens, ut naturaliter Angelus conpotius quam ad illius negationem sequatur. jectare possit aliquid supernaturale esse possi

22. Ostenditur adhuc modum quantitatis bile, ut si ex eo quod scit Deum esse omniponon nisi supernaturaliter fieri. - Unde ut mo- tentem et repugnantiam quam in aliquo opere dus ille sit supernaturalis, nihil refert altera non videt, conjectet illud opus esse virtute didisputatio, quæ hic sine causa miscetur, an illis vina possibile, idque magis ex dicendis probaaccidentibus detur positivus subsistendi mo- bitur, secus vero est de cognitione evidenti, dus, quia subjectum eorum expellitur; vel e quia nulla sunt naturalia principia evidentia, contrario, an accidentia fiant subsistentia, ex quibus possibilitas hujusmodi rerum eviquia a substantia separantur, et inde sequatur denter inferatur. Et in hoc sensu est assertio substantiæ expulsio. Quidquid enim de hoc frequentius accepta a theologis, vel in dicto puncto sentiatur, semper necessarium est, ut art. 5,q. 57,1. p. D. Thomæ, vel de particulamodus positivus subsistendi speciali actione a ribus mysteriis disputantibus. Et ita potest imDeo fit supernaturaliter, et hoc ad solutionem primis fieri quædam inductio. Nam de mysteargumenti satis est. Quia licet demus desitio- rio incarnationis, in 1 tom., 3 p., disp. 3, sect. nem substantiæ ordine naturæ præcedere : 1, ostendimus, a nullo intellectu creato, posse modus subsistendi accidentis non sequitur ex naturaliter cognosci, quod sit possibile. Idem

de visione beatifica ostendi in præc. tom., lib. 2, tiam accidentis, et consequenter cognoscunt de Attributis Dei, c. 7, ubi licet non expresse non pendere essentialiter ab actuali inhæsione de Angelis locutus fuerim, tamen rationes de ad subjectum : vident etiam accidens esse rem omni creatura intellectuali procedunt. Et ex distinctam a subjecto, ergo vident clare in ipsis illo principio idem concluditur de omnibus do- terminis, seu rebus cognitis, non repugnare, nis gratiæ per se infusis, quin omnium est ea- accidens sine subjecto conservari, ac subinde dem ratio. Nam omnia sunt vel actus quoad per divinam omnipotentiam id esse possibile. substantiam supernaturales, vel habitus, qui Idem argumentum fieri potest de quantitate, ad illos ordinantur. Denique de mysterio Eu- et modo existendi ejus in loco extenso, quia charistiæ, in 3, tom. p., disp. 46, sect. 7, dixi, etiam illa duo in re distinguuntur, et modus non posse ratione naturali demonstrari esse non est de essentia quantitatis, quæ omnia possibile, quoad tria, nimirum, quoad exis- evidenter cognoscit Angelus, ergo in illis evitentiam accidentium sine subjecto, quoad mo- denter cognoscit, non repugnare unum sine dum existendi corporis magnæ quantitatis sub alio a Deo conservari, atque adeo mysterium parvis speciebus panis, et præsertim totum in Eucharistia esse possibile. totis, et totum in qualibet parte specierum, 25. Secunda objectio circa exemplum visionis et quoad actualem existentiam simul in cælo, et beatificæ. – Secundo principaliter objicitur in plurimis orbis partibus sub diversis hostiis de visione beata, quæ in sua entitate supernaconsecratis, et ratio ibi facta de intellectu turalis est, et nihilominus aliqui theologi senetiam angelico procedit. In his autem conti- tiunt, ratione naturali posse demonstrari esse nentur omnia mysteria in suo esse supernatu- possibilem , nimirum Scotus, in 4, dist. 49, ralia, vel si alia latent in thesauris divinæ sa- q. 8, quem sequitur Vasquez, 1, 2, disp. 21, pientiæ, eadem est de illis ratio, ergo. c. 2, ubi utitur duabus rationibus, quas ego

24. Prima objectio circa exemplum allatum solvi sufficienter loco supra citato, et ideo de Eucharistia. - Ut autem universalis ratio illas omitto. Addit vero tertiam, quam ego magis explicetur, et nova argumenta solvan- loco eodem prætermisi, etiamsi a Scoto supra tur : objicitur primo de mysterio Eucharis- indicata fuerit, quia ejus difficultatem non tiæ, quia Angeli cognoscunt naturaliter Deum sensit. Est autem ratio,quia Deus comprehendiesse omnipotentem, ergo cognoscunt posse tur sub adæquato objecto intellectus angelici, omne id, quod fieri non repugnat. Sed pos- ergo non repugnat ab eo intuitive videri. Ansunt etiam evidenter cognoscere ea, quæ in tecedens supra probatum est a nobis, consehoc mysterio fiunt, non repugnare, ergo ex quentia vero probatur primo, quia si Deus est terminis ipsis creatis cognoscere possunt hoc objectum angelici intellectus, non repugnabit mysterium esse possibile negative, id est, non operari circa illud perfecte, aliter non satiarepugnare, vel non esse impossibile, ergo ex bitur capacitas, et inclinatio illius intellectus, omnipotentia Dei cognoscent illud esse posi- ergo poterit intuitive circa Deum operari, quia tive possibile : nam possibile hoc modo non sola illa est cognitio perfecta. Secundo probaest nisi denominatio a potentia agentis. Pri- tur eadem consequentia, quia non repugnat mum antecedens in superioribus a nobis proba- posse intellectum adjuvari, ut intra limites sui tum est. Prima vero consequentia est evidens, objecti adæquati ita perfecte operetur circa quia ratio omnipotentiæ in hoc consistit , unum objectum, sicut circa alia. Ergo evidens quod ad omnem effectum non repugnan- est non esse impossibile, hominem ad Dei vitem extendatur. Minor autem subsumpta cum sionem elevari : et ita Angelum posse cognosaltera consequentia, ita sunt accipienılæ, ut cere illam visionem esse possibilem. Tertio mysterium incarnationis, quod in Eucharis- aliter conficitur argumentum, quia Deus ut tia quodammodo involvitur, et continetur, non clare visibilis est objectum intellectus, esto incomprehendant, quia in illo intrinsece inclu- tellectus non possit in illud tendere solis suis ditur Deus, seu filius Dei, quem Angeli, neque viribus, sed ut a ljutus divino auxilio , ergo comprehendunt, nec vident virtute naturali, non implicat sic elevari. Antecedens probatur, et ideo naturaliter scire non possunt, an repu- tum quia alias non posset intellectus ad tale gnet perfectioni ejus uniri substantialiter na- objectum elevari, quia non potest extra obturæ creatæ, nec an hoc possit fieri sine muta- jectum illud est de se maxime intelligibile, et tione verbi. De aliis vero que pure creata sunt, sub ente , quod est adæquatum objectum probatur illa minor cum consequentia. Quia intellectus continetur. Probatur etiam prior Angeli comprehendunt, verbi gratia, essen- consequentia, tum quia totum impedimentum,

propter quod intellectus non potest naturaliter minus tamen non est nobis evidens, ibi non videre Deum, non est ex parte objecti, sed ex latere aliquam repugnantiam. Et simili modo defectu virium potentiæ : sed Deus potest ele- nos non possumus evidenter probare, mysteria vare potentiam, ut operetur, quoties nec extra nostræ fidei non esse impossibilia, convincisuum objectum operatur, nec excedit modum, mus tamen evidenter, non demonstrari imposquo circa alia objecta operari potest, scilicet sibilia, ac subinde in eis evidentem repugnanintuitive. Tum quia si intellectus noster nec tiam non inveniri. propriis viribus, nec divina virtute posset vi 28. Objectiones factæ quid cero assumant.dere Deum, Deus ut clare visibilis non esset Ad objectionem primam in numero quarto. objectum nostri intellectus , cujus oppositum Sic ergo ad exempla in prima objectione adprobatum est.

ducta respondeo, solum probare, Angelum non 26. Tertia objectio. Tertia quoque prin- cognoscere evidentem repugnantiam in illis, cipalis objectio est, quia Angeli cognoscunt non tamen ostendunt evidenter cognoscere, potentiam Dei esse infinitam, ergo sciunt evi- quod non repugnent. Unde in exemplo de acdenter Deum posse facere plura, et perfectio- cidentibus, Angeli quidem evidenter vident ra, quam fecit, ergo sciunt posse facere alium quantitatem reipsa distingui a substantia, si ordinem rerum superiorem his omnibus, quos revera ita distinguitur, et fortasse etiam vifecit, ergo revera cognoscunt naturaliter Deum dent modum inhærentiæ actualis esse in re posse facere entia pertinentia ad ordinem gra- distinctum ab entitate quantitatis, ac subinde tiæ, ac subinde alia supernaturalia esse possi- non esse genus, vel differentiam ejus specifibilia, quamvis distincte non cognoscant qualia cam, et in hoc sensu non esse de essentia ejus. sint. Et hoc confirmant adducta in præcedenti Ex quo etiam non vident claram repugnanobjectione, tum quia visio clara Dei est su tiam in hoc, quod quantitas sine substantia pernaturalis in sua entitate, unde si illam esse conservetur. Non tamen propterea vident evipossibilem Angelus naturaliter cognoscit, non denter id non repugnare, quia non est ipsis est cur de aliis omnibus hoc cognoscere non evidens quantitatem esse capacem aliter exispossit : tum etiam quia illa visio est finis om- tendi, seu per se subsistendi : nec etiam est nium aliorum donorum supernaturalis ordi- illis evidens, an possit utroque modo carere, nis : si ergo finis cognoscitur possibilis, non et fortasse magis apparet hoc repugnare. Unde poterunt latere media etiam, vel proxime or tandem non vident evidenter illam dependendinata ad illum finem, vel etiam possibilia. tiam a subjecto, quæ est in genere causæ maConfirmatur secundo, quia remissio peccato- terialis, non esse ita essentialem accidenti ad rum est opus gratiæ et supernaturale, et ta- existendum, ut possit aliter suppleri, seu ut men videtur evidens possibile esse per divinam non repugnet quantitati sina illa existere. Idem potentiam, ergo idem erit de cæteris.

cum proportione et in altero exemplo de se27. Ad las objectiones concedimus id, quod paratione inter quantitatem, et modum ejus in omnibus assumitur, Angelum evidenter co existendi in loco eum extensione, quia licet gnoscere, potentiam Dei esse infinitam sim- illa duo in se sint aliquo modo distincta, non pliciter, ac proinde esse Deum omnipotentem, statim fit evidens, non repugnare, quod in re ut ex parte sua non sit impotens ad agendum, separentur, quia separatio illa forte fieri non quidquid ex se fieri non repugnat. Negamus potest, vel sine alio modo positivo superioris autem Angelum evidenter cognoscere, quid- ordinis, quem Angelus non agnoscit saltem quid non repugnat, supra rerum naturas fieri. evidenter, esse possibilem, vel sine penetraIn quo sunt attente duo distinguenda, vide- tione partium quantitatis, de qua etiam non licet, non esse evidens aliquid repugnare, et est evidens non repugnare. Unde sicut fieri esse evidens illud non repugnare, manifestum potest, ut Angelus cognoscat aliqua duo extreest enim ex terminis hæc duo esse diversa, ma, verbi gratia, humanitatem, et Deum, et tanquam affirmativum et negativum, et unum non videat repugnantiam claram in hoc, quod non sequi ex alio, nam plus requiritur ad po- substantialiter uniantur, et nihilominus non sitivam evidentiam non repugnantiæ, quam evidenter videat in eo non esse contradictioad carentiam evidentiæ, de ipsa repugnantia. nem, seu repugnantiam : ita etiam fieri poNobis enim non est evidens materiam repu- test, ut videns duo unita, in quorum separagnare esse sine forma, aut substantiam ani- tione claram repugnantiam non agnoscat, non mæ sine intellectu, imo probabilius esse cre videat evidenter, non implicare unum sine alio dimus hæc, et similia non repugnare, nihilo- conservari, aut rem sic existentem alio etiam

« PredošláPokračovať »