Obrázky na stránke
PDF
ePub

11. Solvitur secunda objectio. Angelus respectu malorum. Et præterea hoc ipsum innon potest se aliis occultare. Ad secundum certum est et sola conjectura illius Patris funrespondetur imprimis, negando sequelam : datum. nam esto posset unus Angelus se alteri occul 12. Solvitur tertia objectio. - Ad tertium tare, nihilominus comprehenderetur sub ob- dico imprimis, a multis dubitari, an quæstiones jecto intellectus alterius, quia si se non occul- illæ sint Justini Martyris, vel si sint, an sint tet, ab alio videbitur : unde potius posset ar- puræ et in omnibus veram illius sententiam gumentum retorqueri, quia si unus Angelus contineant, et exprimant. Maxime vero in non esset objectum intelligibile ab alio, non quæstione illa perplexa sunt verba et vel conposset se illi manifestare, nec ab illo videri, traria continent, vel citata verba alium sensum consequens est falsum, ergo. Secundo respon- habent, quam præ se ferant. Nam proxime detur, admittendo sequelam, nimirum, non ante illa verba dicit, quod animi (utique sepaposse unum Angelum se alteri occultare, uti- rati) intelligentiæ sensu et seipsi vident, et quæ que quoad substantiam suam et omnia, quæ sunt sub ipsis, et præterea Angelos, atque in ipsa sunt, solis exceptis cogitationibus cor mones. Et iterum post verba in objectione aldium, de quibus infra dicturi sumus. Hoc pa- legata ait : Sed intelligentiæ sensu, quem dixi tebit ex infra dicendis de speciebus intelligi- et seipsi vident, et alii alios, ultro, ac citro et bilibus, per quas Angeli cognoscunt. Nam si præterea omnia, qua ad corpus pertinent. Lounus Angelus habet speciem innatam alterius, quiturque tam de animis, quam de Angelis et non potest alter impedire, quin substantiam dæmonibus. Quapropter vel priora verba menejus cognoscat. Quod enim impedimentum ap- dosa sunt et in eis superfluit verbum intelligit, ponet ? homo enim potest se occultare, ne vi- ut de visione corporali exponi possint, vel deatur ab alio, quia visio sensibilis ex medio referenda sunt ad intelligentiam animorum, pendet, quod potest interjecto corpore opaco quoad cogitationes eorum, alioqui vera non et ablato luminoso impediri. Angeli vero cog- sunt. nitio nec a medio corporeo, nec a præsentia 13. Tertia progreditur inductio quoad Deum. locali pendet, nec alio lumine indiget præter – Tertio, etiam Deus ipse sub objecto intelintellectuale et proprium intelligentis. Nec lectus angelici continetur. Hæc assertio æque etiam unus Angelus in usu sui intellectus, sua certa est, ac præcedentes. Quia certissimum rumque specierum ab alterius voluntate pen- est, Angelos cognoscere Deum, vel naturaliter det. Ergo nullo modo potest unus Angelus abstractiva cognitione, vel supernaturaliter impedire alium, ne ipsum videat vel quoad es- intuitiva : neutrum autem posset fieri, nisi sentiam et substantiam, et proprietates illi con- Deus sub objecto adæquato intellectus angelici naturales, vel quoad actualem existentiam, comprehenderetur, ergo. Probatur minor, tum vel quoad localem præsentiam : nam de his quia potentia sive perfecte, sive imperfecte omnibus eadem est ratio. Et a cogitationibus rem cognoscat et sive rem immediate, et per cordium optimum argumentum sumitur: nam seipsam, vel propriam speciem ejus, sive meilla tantum excipiuntur in Scriptura propter diate et per aliud concipiat, et attingat, nunspecialem rationem, unde est illa veluti specia- quam potest extra suum objectum ferri, quia lis exceptio, quæ regulam in contrarium res- semper res cognita ab intellectu aliquo modo pectu omnium aliorum firmat. Neque hoc est sub adæquato objecto intellectus comprehenullum inconveniens, quia nulla est in Angelis ditur. Unde si DEI cognitio in Angelo sit mere necessitas talis occultationis in cæteris rebus naturalis, Deus ut sic cognitus, seu cognoscibiextra cordium cogitationes : nam sunt longe lis continetur sub adæquato objecto naturæ alterius conditionis ab hominibus, ut per se angelicæ proportionato. Si vero cognitio Dei patet. Scio auctorem imperfecti hom. 5, in sit supernaturalis, qua perfectiori modo Deus Matth., in fine, scripsisse, Angelum sanctum cognoscitur, necesse est, ut supponat in DEO posse se abscondere et invisibilem reddere ante saltem generalem rationem objecti adæquati diabolum, etiamsi a loco non recedat : Quo- intellectus, quia non posset intellectus elevari niam (inquit) nisi voluerit Angelus bonus, a ad Deum perfecto illo modo cognoscendum, diabolo non videtur. Sed hoc imprimis ab illo nisi inter ipsum intellectum et Deum aliqua auctore non asseritur fieri virtute naturali, proportio objecti, et potentiæ supponeretur, sed virtute divina, ut indicat, tum quia dicit quia potentia vitalis non potest elevari ad opefieri secundum dispensationem Dei, tum etiam randum omnino extra suum objectum, quamquia sentit, id esse speciale de bonis Angelis vis confortari supernaturaliter possit ad cog

noscendum perfectiori et altiori modo objec- et ideo non est formale, sed potius quasi matum suum, quam naturalibus viribus posset teriale, vel genericum, ac proinde sub aliqua illud attingere, ut latius in præcedenti tomo ratione specifica, magisque formali singulis explicavi, tract. 2, lib. 2, cap. 7, n. 19 et 20. intellectibus adaptari necesse est. Prima hujus

14. Quarto quoad res materiales. -- Quarto, assertionis pars supponit, intellectum angelires etiam materiales tam in genere, quam in cum ab humano specie distingui. In qua parte specie et individuo sub objecto adæquato in- (licet videatur Scotus dubitare, in 2, d. 1, tellectus angelici continentur. Hoc etiam est p. 6), reliqui theologi conveniunt. Omnes eextra controversiam, quia hæc omnia ab An- nim indubitanter asserunt, Angelum, et anigelo cognosci possunt. Probatur, quia sunt in- mam specie differre, ut in præcedenti libro telligibilia saltem in potentia, ut est per se no- tactum est, et docet D. Thomas, 1 p., q. 75, tum, et non requiritur infinita virtus, ut cog- art. 7 et 2, contra Gentes, cap. 94, Alensis, 2 noscantur, cum quælibet talium rerum finitæ p., quæst. 20, membr. 5, Ægidius, in 2, d. 3, perfectionis sit. Unde ex hac parte facilius p. 2, quæst. 2, a. 5, Bonaventura, dist. 1,2 p. cognosci possunt, quam res spirituales, quæ distinctionis, artic. 2 toto, et alii ibi commuperfectiores sunt. Neque propterea quod ma niter et ad doctrinam de Anima magis spectat. terialia sint, intellectui angelico a materia Ex hoc autem principio recte colligitur, etiam omnino abstrahenti sunt improportionata, quia intellectus Angeli et hominis specie differre, res cognita potest esse altiori modo in cognos- nam quorum essentia est diversa, etiam

procente, quam in seipsa, ergo nihil obstare po- prietas, præsertim prima, et maxime propria test, quominus hæ res materiales ab Angelo est specie diversa , sed intellectus est hujuscognosci possint, ergo sub objecto ejus com- modi proprietas, ergo. Item argumentantur prehenduntur, ergo majori ratione continen- nes dicti auctores, præsertim D. Thomas, ex tur sub objecto intellectus angelici. Probatur diversitate operationis intellectiva Angeli, et consequentia, quia intellectus angelicus altioromanimæ colligendo diversitatem in subset universalior est, quam humanus et licet sit tantia, at vero operatio immediatius ostendit a materia' elevatior, hoc non potest obstare, diversitatem in potentia quam in essentia , quandoquidem multo elevatior est divinus in- ergo si Angelus et anima differunt specie in tellectus, qui omnia materialia etiam infima substantia, a fortiori in intellectu. Et ita fere distinctissime cognoscit. Confirmatur ab effec- argumentatur D. Thomas, dicto cap. 94 , tibus : nam Angeli movent cælos, præsunt ration. ult. Denique argumentatur idem D. huic universo corporeo et homines custodiunt: Thomas, 1 p., quæst. 79, art. 2, ex majori,vel quæ sine cognitione materialium rerum etiam minori potentialitate illorum intellectuum. singularium facere non possent : quæ omnia Nam humanus intellectus est pura potentia in ex sequentibus notiora fient. Ex his ergo satis genere intelligibilium, angelicus vero natura probatum est, non posse esse aliud adæqua- sua postulat, ut sit semper in actu vel primo tum objectum intellectus angelici, nisi ens ab- completo, vel etiam secundo, magna ex parte; stractissime sumptum, quia neque illa omnia, nam hæc diversa proprietas naturalis differenquæ enumeravimus, sub ratione entis minus tiam essentialem satis ostendit. In articulo abstracta comprehenduntur : neque ens sic autem octavo, ejusdem quæst., ad 1, ait: Quod abstractum aliquid comprehendit, quod sub vis cognoscitita Angelorum non est alterius gecognitione angelica aliquo modo non cadat. neris a vi cognoscitira rationis, sed comparatur Recte igitur illud pro objecto adæquato con ad ipsam ut perfectum ad imperfectum. Intelstituitur. Addidimus autem, ens, quatenus ve- ligit autem de perfecto et imperfecto essenrum est, esse objectum intellectus, ut distin- tialiter sub eodem genere, ut aperte constat gueremus illud ab objecto voluntatis et ut de ex doctrina ejus, dicta quæst. 75, art. 7 et 1, signaremus formalem proprietatem entis, sub contra Gentes, cap. 3. qua ad intellectum pertinet, de qua re latius 16. Aliquorum responsio ad proximam proin Metaphysica diximus, disputat. 8, sect. 7, bationem. -- Dicunt vero aliqui, intellectum num. 24, et sequentibus.

humanum, et angelicum, ut sunt proprietates 15. Secunda conclusio tripartita. Proba- fluentes a diversis essentiis, esse specie divertur prima pars conclusionis.—Dico secundo. sas, et hoc tantum dictis rationibus concludi : Hoc objectum absolute sumptum non est pro- nihilominus tamen ut respiciunt idem adæquaprium angelici intellectus, nec est specificum tum objectum, esse unius speciei. Quam disrespectudiversorum intellectuum angelicorum, tinctionem de ipso intelligere Angeli, et homi

nis, tradit Ferrariensis, dicto cap. 94, § ult., objectum, et ita per habitudinem ad illud sudicens, non repugnare, eosdem actus, ut res mit primam differentiam essentialem, et spepiciunt operantes diversarum naturarum, esse cificam, ut in priori loco recte declarat Cajediversos in specie, quatenus a naturis specie tanus, et in tractatu de Anima ostendemus. diversis profluunt, et nihilominus convenire in Ergo altera differentia, quam fingitur habere specie, quatenus ad idem formale objectum talis entitas, ut est proprietas talis naturæ, tendunt. Adducitque exemplum de visionibus erit accidentalis, quia solum erit differentia, hominis, et leonis ejusdem objecti visibilis : in modo emanationis a tali natura, vel unionis eademque distinctionem adhibet de ipsis po- ad tale subjectum. Sicut calor ignis, et aeris, tentiis visivis eorumdem, unde idem de intel- si in absoluta essentia caloris ejusdem speciei lectibus Angeli, et hominis sentit. Et hanc dis- sint, solum possunt accidentaliter differre in tinctionem generaliter approbat Cajetanus, 1 emanatione a tali, vel tali forma aeris, aut p., quæst. 77, art. 3, circa corpus articuli, ubi ignis, et lumen aeris, ac lunæ a sole producta, cum explicasset generatim, quomodo potentiæ cum sint in ratione luminis ejusdem speciei speciem ab objectis sumant, addit, illam doc- essentialis, et in actione per quam a sole ditrinam esse intelligendam de potentiis, ut po- manant, etiam conveniant, solum possunt cotentiæ sunt. Nam ut proprietates naturæ sunt, gitari accidentaliter diversa in modo unionis sic distinguuntur juxta diversitatem natura- ad hoc, vel illud subjectum, ut omittam differum. Nihilominus tamen idem Cajetanus, ea rentiam in intensione, et remissione, quam dem 1 p., quæst. 79, art. 7, licet illam dis- habere possunt, quæ multo magis accidentalis tinctionem in potentiis sensitivis externis ad- est. Ergo applicando distinctionem ad intelmittat, in intellectibus eam negat, dicitque lectum angelicum et humanum, profecto si intellectum Angeli, et hominis esse omnino comparatione ad objectum sunt ejusdem spespecie diversas, non solum ut proprietates sunt ciei ultimæ, simpliciter sunt ejusdem essentiæ diversarum naturarum, sed etiam ut potentiæ specificæ, et diversitas in modo emanationis sunt habentes ordinem ad objecta. Ejusque extrinseca est, quatenus non est in ipsa qualifundamentum est, quia diversitas intellectum tate, et potentia, sed tantum in modo emananon sumitur ex diversitate objecti. Quod pro- tionis a tali, vel tali principio. Consequens aubat, quia duplex est objectum intellectus, mo tem est per se incredibile, et contra theologos tivum et terminativum. Primum (ait) non est allegatos, dicentes, intellectus ipsos in sua esadæquatum potentiæ, et ideo ad distinguendas sentia, et entitate esse differentes in Angelis, potentias sufficiens non est: secundum vero et hominibus, et non tantum emanationes eoest idem in omnibus intellectibus, scilicet, entis ratio, et ideo non potest ab illo distinctio 18. Impugnatur secundo. Accedit, quod potentiarum sumi.

si intellectus in se sunt ejusdem specie, etiam 17. Rejicitur dicta responsio, et impugnatur emanationes erunt ejusdem speciei, quia terprimo. - Mihi vero distinctio illa de potentiis, minum ejusdem speciei producunt, licet ex diquod, ut potentiæ sunt, habeant unitatem versis principiis procedant: nam hoc non facit specificam, et ut proprietates specie differant, diversitatem specificam in actione, si terminus intellecta de unitate specifica propria, et ulti- est ejusdem rationis. Et idem cum proportione ma, et de distinctione illi opposita semper dis- est de unione ad subjectum. Quod vero in quaplicuit. Primo, quia talis potentia est una sim- litate ipsa, quæ est potentia, et passio, ut est plex entitas, quæ unam tantum habet diffe res distincta ex natura rei a modo unionis, rentiam specificam essentialem; quod si ali- vel emanationis, non possint intelligi plures qua alia ratio formalis per modum speciei ul- differentiæ specificæ propter habitudines transtimæ in illa consideratur, erit accidentalis tali cendentales, et quasi aptitudinales, quas haentitati, ut in disp. Metaphysicæ, sect. 1, os- bent ad naturam, et objectum, probatur, quia tendi. Si ergo eadem qualitas, quæ est poten- illæ duæ habitudines licet ratione per inadatia, et proprietas secundum illas rationes in quatos conceptus a nobis distinguantur, utraduabus speciebus ultimis ex natura rei distinc que est de ratione essentiali et specifica talis tis constituitur, peto, quæ illarum sit essen- entitatis, et inter se intrinsecam, ac necessatialis, quæ vero accidentalis. Certe species illa, riam connexionem habent, quia intellectus, quæ sumitur ab objecto, non potest dici acci- verbi gratia, humanus non manat ab anima, dentalis, nam talis qualitas per se primo in- nisi ut est potentia habens talem habitudinem stituitur propter suum actum, quo tendit ad tale ad tale objectum media tali operatione, et ideo

rum.

ut est talis potentia, habet connaturalem pro- bebunt propriam speciem talis, vel talis intelportionem cum tali essentia, et postula, ut ab lectus. Et hoc tantum suadet ratio Cajetani, illa dimanet. Et e contrario ipsamet potentia nimirum, tales potentias non habere diversisecundum suam differentiam ultimam talis tatem ab illo objecto; non tamen probat hapotentiæ a tali essentia dimanat , ergo non bere ab illo unitatem specificam simpliciter, possunt secundum illas habitudines duæ species id est, ultimam, nec etiam probat, non habere qualitatis in illam et entitate distingui, ergo ab illo unitatem aliquam genericam, sen susi duo intellectus ut potentiæ respicientes ob- balternam. Atque hinc probata relinquitur jecta sunt ejusdem speciei, etiam ut proprie- assertio secunda quoad primam partem ejus, tates, seu passiones in eadem specie erunt. quia illud objectum, scilicet ens, in tota latiEo vel maxime, quod passio, ut passio, seu tudine sua est etiam adæquatum intellectui proprietas ut sic, non constituit speciem qua- humano, ergo non est proprium angelici inlitatis distinctam a potentia, sed facit, ut po- tellectus. Unde ulterius infertur, neutrius esse tentia sit naturalis, ergo si in ratione potentiæ objectum specificum, id est formale dans insunt ejusdem speciei, et utraque est naturalis tellectui ultimam speciem ejus, imo contraria suo subjecto, nulla differentia specifica potest ratione posse dici genericum, et quasi mateibi cum fundamento cogitari.

riale, quia ab ipso sumitur differentia gene19. Impugnatur tertio. - Concluditur pro- rica, quæ ad specificam quasi materialiter batio primæ partis assertionis. — Atque hæc comparatur. doctrina non solum in intellectibus, sed etiam 20. Probatur secunda pars intellectus Anin voluntatibus, nec tantum in potentiis spiri- gelorum diversæ speciei, specie differunt.--Setualibus, sed etiam in sensibus, seu aliis prin- cunda vero pars ejusdem assertionis eodem cipiis materialibus procedit. Unde non video, fere modo explicanda, et probanda est. Nam cur Cajetanus in posteriori loco rejiciat opi- supponit intellectus Angelorum specie differre, nionem, quæ distinctione illa utitur in intel- nimirum eorum Angelorum, qui inter se spelectibus humano, et angelico, at in visu, vel cie differunt: nam si qui sunt ejusdem speciei aliis sensibus externis illa utatur, imo in priori substantialis, in eis non habebit locum hæc loco generaliter illam admittat. Melius pro- distinctio, nec de illis est ulla difficultas, nam fecto Scotus, in 2, d. 1, q. 6, ad argumenta in objecto adæquato tam materiali, quam forattingens distinctionem illam in operationibus, mali convenire poterunt, sicut intellectus hudicit, quod licet duæ operationes dicantur mani inter se conveniunt. Quod autem in Anejusdem speciei ex parte objecti, et diversæ ex gelis specie differentibus intellectus etiam speparte naturæ, seu principii, a quo procedunt, cie differant, ex dictis in præcedenti puncto nihilominus simpliciter concedendum esse , cum proportione ostendi potest, quia tanta est tales operationes distingui specie, et tantum distinctio inter proprietates consequentes nasecundum quid esse ejusdem speciei. Quia turam, quanta est in ipsa natura, ergo si Anconvenientia illa in tali objecto non potest geli in substantiali natura specie differunt, dare unitatem simpliciter, sed ad summum etiam intellectus, qui sunt proprietates maxisecundum quid, quando aliunde datur prin- me connaturales talibus substantiis, specie cipium faciens diversitatem in specie, quia (ut distinguentur. Item operationes intellectuales optime adjungit) quælibet diversitas specifica Angelorum specie diversorum specie differunt sufficit ad distinctionem simpliciter, non autem ex subtiliori, universaliori, et immaterialiori quælibet identitas in aliquo sufficit ad iden- modo cognoscendi, ut in sequentibus videbititatem simpliciter, quia identitas simpliciter mus, ergo etiam potentiæ intellectivæ specie requirit integram causam, ad distinctionem differunt. Neque in hac parte locum habet autem susficit quæcumque diversitas. Quo circa distinctio de intellectu ut potentia, vel ut prosi intellectus humanus et angelicus eo ipso, prietate talis Angeli: nam quæ diximus de inquod manant a principiis specie diversis, ha- tellectu angelico, et humano inter se compabent sufficientem rationem specificæ, et essen- ratis, eodem modo procedunt in intellectibus tialis diversitatis inter se, etiamsi inde objec- Angelorum diversarum specierum. Nam diftum adæquatum habeant, non habebunt ab ferentia constituens unumquemque intellecillo identitatem simpliciter, id est, specificam, tum angelicum in sua specie essentiali unica sed ad summum habebunt unitatem generi- est, et considerari debet in tali qualitate, vel cam in ratione potentiæ intellectivæ, per quam potentia secundum se spectata, et præcisa ab distinguentur a sensibus, non tamen inde ha- omni modo dimanationis, vel unionis. Si ergo

intellectus in tali differentia conveniant, sim- tur tertia pars conclusionis, in qua dicebamus, pliciter erunt potentiæ ejusdem speciei, et necessarium esse, ut illud commune objectum sive dimanent ab hac, sive ab illa substantia, sub aliqua ratione magis formali ad singulas vel huic, aut illi inhæreant, eamdem speciem species intellectuum cum proportione adapretinebunt in essentia sua, etiamsi in princi- taretur. Circa quam partem varii possunt esse piis, vel subjectis distinguantur. Unde etiam dicendi modi. Unus est, non esse necessarium, e contrario si ab essentiis substantialibus dis- ut omnis specifica differentia intellectuum ab tinctis manant proprietates specie diversæ, et objecto sumatur, sed posse aliunde provenire, tales proprietates sunt potentiæ, seu intellec- præsertim ex modo tendendi in tale objectum, tus, etiam in ratione potentiarum, seu intel- sicut non est necesse, ut motus, vel actiones lectuum specie distinguentur. Ita ergo distin- semper distinguantur ex terminis: nam diguuntur intellectus Angelorum specie distinc versæ actiones possunt ad eumdem terminum torum inter se.

diverso modo tendere, ut creatio, et genera21. Objectum intellectus angelici in commu- tio, etc. Sic ergo licet diversi intellectus in ni commodo se habeat ad singulas ipsius intel- idem objectum adæquatum tendant, possunt lectus species. - Ex quo tandem fit, ut ens in inter se distingui specie ex modo tendendi in communi prout est objectum adæquatum in- illud, quæ varietas in modo tendendi potest tellectus angelici respectu singulorum intel- multipliciter contingere. Primo quia unus tenlectuum in specie, non sit objectum specificum, dit cum majori actualitate, et immaterialitate, neque formale in esse objecti, sed tantum sit quam alius, quomodo distingui potest intelgenericum, et quasi materiale in esse rei. Pa- lectus humanus ab angelico, quia intellectus tet ratione facta, quia est objectum commune humanus in ordine ad ens intelligibile est maomnibus intellectibus angelicis, unde ab illo gis potentiale, quam intellectus angelicus, quia ut sic non possunt habere, quod tales, vel tales prior potest esse in pura potentia tam ad acsint, sed solum quod intellectus angelici sint. tum, quam ad totum objectum : intellectus Imo si quis recte consideret, neque communis autem angelicus semper est in actu aliquo moratio, seu differentia intellectus angelici potest do, ut capite præcedenti declaratum est. Item ab illo objecto sumi, nisi illud aliquo forma cum ens intelligibile sit duplex, scilicet in po. liori modo determinetur. Etenim objectum il- tentia, et in actu, intellectus humanus, qui lud adæquatum est intellectui creato, ergo ex natura sua medio corpore in actum reducitur, vi illius non magis determinatur ad intellectum majorem quamdam proportionem habet cum angelicum, quam ad humanum. Antecedens ente intelligibili in potentia, quod materiale supra probatum est, et consequentia probatur, est et per illud incipit, et ad modum ejus cæquia intellectus creatus immediate dividitur tera cognoscit. Angelicus autem intellectus ens in intellectum humanum, et angelicam, tan- intelligibile actu per se primo cognoscit, et ab quam in species essentialiter diversas, ut pro- illo incipit, et reliqua ad illum ordinem aliquo batum est. Ex quibus una, scilicet intellectus modo elevat, ut ea intelligat, et ita hi duo humani, est species ultima, et altera subalter- gradus, seu ordines intellectum, licet in adæna, scilicet angelici intellectus. Sed hanc dis- quato objecto conveniant, possunt ex modo tinctionem non possunt habere ex illo objecto, intelligendi distingui , in quo etiam addi cum utrique membro commune sit, ergo o- potest diversitas, in modo intelligendi simportet, ut illud objectum aliquo alio modo ad plici, vel composito cum discursu , vel sine singula illa membra determinetur. Unde a illo, et similes. Nam ex his colligunt theofortiori sequitur, intellectus angelicos inter se logi allegati diversitatem specificam inter Anspecie differentes non posse habere suas spe- gelum, et animam, ergo cum proportione incies ultimas ab illo objecto non solum ut com de etiam sumi potest diversitas specifica intelmuni intellectui creato, verum etiam neque ut lectuum. At vero inter ipsos angelicos intellecaliquo modo magis determinato, communi tus considerari potest diversitas in modo simtamen respectu intellectus angelici in genere pliciori, et universaliori cognoscendi intelligisumpto.

bilia objecta tam in actu, quam in potentia, 22. Circa tertiam partem conclusionis varii quam diversitatem quoad modum universalidicendi modi. Primus modus dicendi. Di- tatis postea latius explicaturi sumus : quoad versitas specifica non semper ex objecto, sed ali- simplicitatem vero, seu immaterialitatem inquando a modo tendendi desumitur. - Hic di- telligi potest ex proportione ad ipsas substancendi modus probabilis est.-Hinc ergo sequi- tias angelicas; nam una est in sua entitate

« PredošláPokračovať »